Phaseolus Nanus

Phaseolus.

PHASEOLUS NANUS. Νανόφασολο. N. O. Τριττούρα του αποξηραμένου φασολιού. Αφέψημα αποξηραμένων φασολιών και λοβών.

PHASEOLUS VULGARIS. Φασόλι. Leguminosae. Τριττούρα του αποξηραμένου φασολιού. Αφέψημα αποξηραμένων φασολιών και λοβών.

Αλβουμινουρία. Μαστός, όγκος του. Διαβήτης. Ύδρωπας. Αιματουρία. Κεφαλαλγία. Καρδιά, παθήσεις της· ανεπάρκεια· αίσθημα παλμού. Κήλη. Υδροθώρακας. Ανικανότητα. Περικαρδίτιδα. Πλευρίτιδα. Προστάτης, παθήσεις του· αιμορραγία από. Τραύματα, διατρητικά.

Έχω συμπεριλάβει υπό την επικεφαλίδα Phaseolus τόσο το P. νάνος όσο και το P. κοινός, καθώς δεν διακρίνω καμία διαφορά στη δράση τους. Ο πειραματική απόδειξη του P. κοινός είναι του Demeures. Μερικές επιδράσεις από την κατανάλωση μουχλιασμένων φασολιών σε ένα παιδί, που κατέγραψε ο W. Dale, διακρίνονται στο Σχήμα με (D).

Η A. M. Cushing απέδειξε το P. νάνος, αλλά έχει δημοσιεύσει μόνο τα συμπτώματα που παρατηρήθηκαν στην καρδιά. Αυτά διακρίνονται με (C).

Τα θεραπευμένα συμπτώματα είναι σε αγκύλες. Μερικά συμπτώματα που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που έπαιρναν το φάρμακο περιλαμβάνονται στο Σχήμα. Η New Eng. Med.

Gaz. (παρατίθεται από τον Lambert, H. W., xxxi. 125) δημοσίευσε μια μετάφραση ενός φυλλαδίου του Dr. Heinrich Ramm για τις χρήσεις του «αφεψήματος φασολιού».

Μια κυρία которую ο Ramm είχε θεραπεύσει μάταια για μιτροειδική νόσο με ηπατικές και νεφρικές επιπλοκές και ύδρωπα, παρουσιάστηκε μια μέρα προφανώς θεραπευμένη από το πόσιμο αφέψημα φασολιού. Αυτό οδήγησε τον Ramm να το δοκιμάσει σε άλλες περιπτώσεις, και διαπίστωσε ότι οι νεφρικοί και καρδιακοί ύδρωπες ανακουφίζονταν ταχύτατα· τα ούρα αυξήθηκαν σημαντικά σε ποσότητα, και σε περιπτώσεις αλβουμινουρίας, η αλβουμίνη εξαφανιζόταν γρήγορα. Υδρωπική διίδρωση στο υπεζωκότα, το περικάρδιο και το περιτόναιο, κατά τον Ramm, επίσης υποχωρεί σε αυτό· καθώς και όλες οι χρόνιες διαταραχές του ουροποιητικού συστήματος από τα νεφρά έως την ουρήθρα· πυελίτιδα, κυστική καταρροή, άμμος, λίθοι, ουρικό οξύ, λέει, εξαφανίζονται γρήγορα· ο Ramm θεωρεί το Phas. ένα από τα σημαντικότερα φάρμακα στην ουρική αρθρίτιδα και στον διαβήτη.

Ο Ramm χρησιμοποιούσε αφέψημα ολόκληρου του αποξηραμένου ώριμου λοβού «της ψηλότερης ποικιλίας». Το ονομάζει P. κοινός. [Το εσωτερικό του λοβού τριμμένο στις μυρμηγκιές λέγεται ότι τις θεραπεύει R. T.

C.] Οφείλουμε στην A. M. Cushing (New Eng. Med.

Gaz., Ιανουάριος 1897) τον καλύτερο ορισμό της δύναμης και της σφαίρας δράσης αυτού του φαρμάκου. Εκείνη το ονομάζει από τον Gray P. νάνος, «το κοινό λευκό φασόλι». Η εργασία της διαβάστηκε στη Βοστώνη, και αναφέρεται στην «πόλη που τρώει φασόλια» και στη φήμη της «για αιφνίδιους θανάτους από εγκεφαλική ή καρδιακή διαταραχή», και για πρόωρη γήρανση νέων ανδρών. Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος αν αυτό ήταν αστείο ή σοβαρό, αλλά δείχνει τη δράση του φαρμάκου, το οποίο στην απόδειξη της Cushing προκάλεσε διαταραχή του νευρικού συστήματος, των γεννητικών οργάνων (ανικανότητα), του στομαχιού, των εντέρων και των νεφρών, και αυτό το σύμπτωμα, που έφερε την απόδειξη σε απότομο τέλος: «Αισθάνθηκα ξαφνικά μια περίεργη αίσθηση στην περιοχή της καρδιάς.

Ήταν τόσο ξαφνική και παράξενη που αμέσως ψηλάφησα τον σφυγμό μου, και τον βρήκα πολύ άρρυθμο και αδύναμο, τόσο πολύ που νομίζω τρόμαξα· τουλάχιστον, δεν πήρα άλλη δόση του φαρμάκου.» «Άρρυθμος, αδύναμος σφυγμός», «Καρδιακή ανεπάρκεια», είναι οι κύριες χαρακτηριστικές ενδείξεις του φαρμάκου σε καρδιακές περιπτώσεις, και αντιστοιχούν στο ένα καρδιακό σύμπτωμα που κατέγραψε ο Allen. Ο Demeures στην απόδειξή του βίωσε σοβαρή κεφαλαλγία από πλήρωμα στον εγκέφαλο. Η Cushing αναφέρει δύο εμπειρίες σχετικές με αυτό.

(1) Έδωσε αφέψημα των αποξηραμένων λοβών σε μια απελπισμένη περίπτωση καρκίνου της μήτρας με σοβαρό γενικό ύδρωπα με φαινομενική ανακούφιση. Πηγαίνοντας μια μέρα και περιμένοντας να βρει την ασθενή άνετη, τη βρήκε νεκρή. «Ξαφνικά ούρλιαξε "Ω, το κεφάλι μου!", το έπιασε με τα δύο χέρια και πέθανε.» (2) Μια γυναίκα γιατρός, 30, παντρεμένη, χωρίς παιδιά, ποτέ άρρωστη εκτός από παιδικές ασθένειες, είχε περάσει πολλή ψυχική ταλαιπωρία δύο χρόνια πριν, και είχε κάνει πολύ ποδηλασία.

Από τότε η καρδιά της δημιουργούσε προβλήματα. Περίπου πέντε φορές το λεπτό η καρδιά έδινε μια σκληρή, δυσάρεστη παλμική κίνηση, μετά παρέλειπε έναν χτύπο. Κατά τη διάρκεια της νύχτας ήταν πολύ χειρότερο και εμπόδιζε τον ύπνο. Δόθηκε Phas. 10.

Τριάντα έξι ώρες αργότερα η καρδιά χτυπούσε εκατό χτύπους χωρίς διακύμανση, και η βελτίωση συνεχίστηκε· αλλά η ασθενής έπρεπε να διακόψει το φάρμακο λόγω της κεφαλαλγίας που προκαλούσε, «σαν κάτι να πίεζε σκληρά κάθε κρόταφο», πολύ χειρότερη μετά από κάθε δόση του φαρμάκου. Η ασθενής δεν υπέφερε ποτέ από κεφαλαλγίες. Άλλες περιπτώσεις της Cushing ήταν: (3) Άνδρας, 45, ύδρωπας, καρδιά και άλλες επιπλοκές. Το αφέψημα του λοβού φασολιού του επέτρεψε να ξαπλώσει σε καναπέ, και μείωσε αισθητά τον ύδρωπα.

(4) Κληρικός, 69, πολλά χρόνια ανίκανος λόγω καρδιακής νόσου, μετά από ασυνήθιστη κόπωση ήταν εξαντλημένος και έγινε εντελώς ασφυγμικός, και έμεινε έτσι τέσσερις ημέρες παρά τη θεραπεία, μέχρι που δόθηκε Phas. 9x. Σε λίγες ώρες ο σφυγμός επέστρεψε. Σε τριάντα έξι ώρες ήταν κανονικός και ισχυρός, και έμεινε έτσι μέχρι τον θάνατό του, που συνέβη δύο εβδομάδες αργότερα. (5) Κυρία, 50, αδύναμη, κουρασμένη, με κακώς λειτουργούσα καρδιά επί μερικά χρόνια.

Δόθηκε Phas. 9x, και σε σαράντα οκτώ ώρες «η καρδιά της μπήκε σε τάξη εντάξει και παραμένει έτσι». (6) Κυρία, 87, η καρδιά λειτουργούσε άσχημα, κάθε τρίτος χτύπος παραλειπόταν. Μετά από δύο ημέρες λήψης Phas. ο σφυγμός εντελώς σωστός. (7) Περίπτωση τοκετού, πρωτότοκη, ούρα φορτωμένα με αλβουμίνη, φρικτές σπασμοί, τοκετός με λαβίδες.

Δύο ώρες αργότερα η καρδιά απετέθη και κανένα διεγερτικό δεν μπορούσε να την ξεκινήσει. Δόθηκε Phas. 9x, και σε δέκα λεπτά η καρδιά ήταν εντάξει. Δύο φορές στη νύχτα η δόση έπρεπε να επαναληφθεί, αλλά αυτό ήταν όλο. Η αλβουμίνη εξαφανίστηκε ταχύτατα και έγινε γρήγορη ανάρρωση.

(8) Άνδρας, 92, απέβαλλε αιματηρά ούρα (προφανώς τόσο αίμα όσο ούρα) επί μια εβδομάδα. Είχε προηγουμένως ουρολογικά προβλήματα, ουρώντας αρκετές φορές τη νύχτα και περνώντας καθετήρα δύο φορές σε είκοσι τέσσερις ώρες· αλλά για λίγο καιρό πρόσφατα δεν χρειαζόταν καθετήρα. Η Cushing διέγνωσε προστατικό πρόβλημα και έδωσε Phas. 4x, No. 25 γόβια σε νερό, ένα κουταλάκι του γλυκού κάθε δύο ώρες. (9) Μια άλλη περίπτωση προστατικής αιμορραγίας σε άνδρα, 70, θεραπεύτηκε με Phas. 4x γόβια στεγνά στη γλώσσα.

Καλά σε τέσσερις ημέρες. (10) Η Cushing δίνει μια ενδιαφέρουσα περιγραφή (Med. Vis., xiii. 375) του Phas. ως επούλωσης τραυμάτων. Πριν πενήντα χρόνια τρύπησε κατά λάθος μια καρφίτσα από πιρούνι σανού στην κορυφή του ποδιού του.

Ένας γιατρός της ερημιάς υποσχέθηκε να τον έχει καλά την επόμενη μέρα. Έσχισε ένα μεσαίου μεγέθους λευκό φασόλι, και έδεσε το μισό, την επίπεδη σχισμένη πλευρά, πάνω στην πληγή. Ο πόνος ήταν τόσο σοβαρός που η Cushing έπαθε παραλήρημα, αποκοιμήθηκε, και ξύπνησε καλά. Σε σαράντα μία χρόνια πρακτικής το δοκίμασε σε τρυπημένα τραύματα από καρφιά, ήλους κ.λπ., με τέλεια επιτυχία κάθε φορά.

(11) Μια κυρία, 30, πήρε ένα δισκίο που περιείχε gr. 12 1/2 Μορφίνη τοποθετημένο στο κέντρο ενός ψημένου φασολιού με αυτοκτονική πρόθεση. Ήταν το βράδυ, νηστική από το μεσημέρι. Κοιμήθηκε και ξύπνησε στις 7 π.μ. της επόμενης πρωίας, έκπληκτη που βρισκόταν ακόμα σε αυτόν τον κόσμο. Κοιμήθηκε ξανά μέχρι τις 11 π.μ., όταν έπρεπε να σηκωθεί, αλλά δεν μπορούσε να περπατήσει.

Κάλεσαν γιατρό. Εμετούσε λίγο βλέννα, μερικά σκούρα στίγματα σαν αίμα, και ένα μικρό κομμάτι μαρούλι, που είχε φάει το προηγούμενο μεσημέρι. Ερώτημα: Άραγε το Phas. αντίδοσε στο Morph.; (12) Ρωμαλέος άνδρας, 50, έπαθε γρίπη, που εξελίχθηκε σε ρευματισμό, χειρότερα στα χέρια, περιστασιακά κάτω από τους αγκώνες.

Ο πόνος τόσο σοβαρός που δεν μπορούσε να ξαπλώσει στο κρεβάτι τις νύχτες. Έπινε πολύ νερό. Απέβαλλε πολλά ούρα, που η Cushing βρήκε να περιέχουν 3,5 τοις εκατό ζάχαρη. Phas. 5x κάθε τέσσερις ώρες αφαίρεσε όλα εκτός από ίχνος ζάχαρης σε οκτώ ημέρες, και ο ασθενής ήταν κατά τα άλλα καλά.

Ο S. R. Stone (Amer. Hom., xxiv. 123) αναφέρει την περίπτωση του κ.

T., 69, τον οποίο βρήκε ημι-συνείδητο, αλλά να υποφέρει σοβαρά, μετά από κρίση δυσφορίας στην περιοχή της καρδιάς· ανώμαλη αναπνοή· σφυγμός 51. Είχε προηγηθεί κρίσεις, αλλά ελαφρύτερες, και ο σφυγμός σε αυτές ήταν πάντα αργός. Δόθηκε Phas. 6x, στην αρχή κάθε μισή ώρα, μετά κάθε ώρα. Την επόμενη μέρα ο ασθενής ήταν σχεδόν καλά, και είπε ότι «μπορούσε να αισθανθεί κάθε δόση να δρα».

Σε περίπτωση που ανέφερε η Cushing, μια νοσοκόμα, 50, «πέρασε φρικτά με την καρδιά της να παλλόμενη και με την αίσθηση ότι θα πέθαινε»· το Phas. 15x τη θεράπευσε. Η ασθενής «ποτέ δεν πήρε τίποτα στη ζωή της που της έκανε τόσο καλό» (H. R., xii. 237). Αξιοσημείωτα συμπτώματα της απόδειξης ήταν: Ευαισθησία στην αφή—μάτια, δεξιά πλευρά, επιγάστριο, δεξιός βραχιόνας.

Η κεφαλαλγία ήταν < από κίνηση του κεφαλιού ή οποιαδήποτε πνευματική προσπάθεια, ανάγνωση, γραφή κ.λπ. Πίεση <. Αργή αναπνοή· σφυγμός αργός ή εξαφανισμένος.

Σύγκριση: Οι Leguminosae. Στην καρδιά, Dig., Crataeg., Spig., Lach., Thyr. Τραύματα από διάτρηση, Hyper., Led. Διαβήτης, Syzyg., Thyr., Nat. sul., Uran. nit.

Μπορούσε να ξυνηθεί μόνο αν του μιλούσαν δυνατά (D).—Τρομοκρατήθηκε από ακανόνιστη δράση της καρδιάς (C).—(Αίσθηση ότι θα πέθαινε, με αίσθημα παλμών.)

Τα χαρακτηριστικά εξέφραζαν οδύνη (D).

Πόνος στο επιγάστριο όταν αγγίζεται, ιδίως στην περιοχή του πυλωρού.—(Σοβαρός, θαμπός πόνος στο επιγάστριο, έμετος, κ.λπ., Phas. 4x θεράπευσε.)

Η πίεση στην κοιλιά φαινόταν να προκαλεί πόνο, το παιδί αποτραβιόταν και μάζευε τα πόδια (D).—Πόνος σαν κήλη στον δεξιό βουβωνικό δακτύλιο, που κρατούσε όλη μέρα.

Αιματηρά ούρα.—Διαβήτης.—Άμμος ουρικού οξέος.

Πλήρης ανικανότητα (C).—Προστάτης, υπερτροφία του.

Αναπνοή αργή και αναστεναχτική (D).—(Αναπνοές οκτώ το λεπτό.)

Ο χόνδρος του τελευταίου αληθινού δεξιού πλευρού επώδυνος σαν μωλωπισμένος.—Σκληρός, στρογγυλός, προεξέχων, κινητός όγκος, επώδυνος στην αφή, εμφανίζεται ξαφνικά, πάνω από τη δεξιά θηλή, σε πλήρη ανάπτυξη (15η μέρα).—(Υδροθώρακας.)

Σφυγμός στους καρπούς ταχύς και σχεδόν ανεπαίσθητος (D) Ξαφνική παράξενη αίσθηση στην περιοχή της καρδιάς· τόσο ξαφνική και περίεργη ώστε αμέσως έψαξε τον σφυγμό του και τον βρήκε πολύ αδύναμο και ακανόνιστο· τρομοκρατήθηκε και διέκοψε το πείραμα (C).—(Αίσθημα αδιαθεσίας γύρω από την καρδιά με αδύναμο σφυγμό.)—(Τελευταίο στάδιο καρδιακής νόσου, χωρίς σφυγμό Phas. 9x αποκατέστησε τον σφυγμό, και παρέμεινε καλός μέχρι τον θάνατο, τρεις εβδομάδες αργότερα.)—(Επί δύο χρόνια, περίπου πέντε φορές το λεπτό η καρδιά έδινε μία σκληρή παλμική κρούση, μετά παρέλειπε έναν χτύπο· < τη νύχτα.

Το Phas. 10 θεράπευσε αυτό και προκάλεσε κεφαλαλγία.)—(Αποκατέστησε την καρδιακή δράση σε περίπτωση λοχειακών σπασμών και αλβουμινουρίας όταν η καρδιά αδυνατούσε.)—(Αναίσθητος, χωρίς σφυγμό, αναπνοές οκτώ το λεπτό.)—(Δυσφορία στην περιοχή της καρδιάς, σφυγμός πολύ αργός Stone.)—Ύδρωπας του περικαρδίου.)—(Φοβερή παλμική κρούση και αίσθηση ότι θα πέθαινε.)

Πόνος στην αφή στο άκρο της κεφαλής του δεξιού βραχιονίου.

Καλυμμένος με κρύο ιδρώτα (D).