Sinapis Alba

Sinapis Alba.

Brassica alba. Λευκή μουστάρδα. Senf-Kohl. N. O. Cruciferae. Τριβή και βάμμα των σπόρων.

Πρωκτός, κνησμός του· παθήσεις του.

Η Sin. alb., όπως και η Sin. nig., είναι αυτόχθονη στη Μεγάλη Βρετανία. «Οι σπόροι της είναι μεγαλύτεροι από εκείνους της Μαύρης Μουστάρδας και εξωτερικά κίτρινοι. Χημικά διαφέρουν στο ότι περιέχουν μια κρυσταλλική ουσία γνωστή ως σουλφο-σιναπισμό. Επιπλέον, η μυροσίνη της δίνει με νερό ένα καυστικό έλαιο διαφορετικού χαρακτήρα από το Πτητικό Έλαιο Μουστάρδας» που λαμβάνεται από τη Sin. nig. (Treas. of Bot.).

Τα σπερματόφυλλα ή κοτυληδόνες της Sin. alb. δίνουν τη «μουστάρδα» του «μουστάρδας και κресс-σαλατικού» — το «κресс» είναι το Lepidium sativum. Ο Bojanus απέδειξε τη Sin. alb., λαμβάνοντας ουσιαστικές δόσεις από τους τριττωμένους σπόρους και από βάμμα που παρασκευάστηκε από αυτούς. Τα γνωστά εμετικά αποτελέσματα της μουστάρδας προκλήθηκαν από αυτήν, καθώς και οι «καυτικές» αισθήσεις της σε πολλά μέρη, ιδίως στον πρωκτό, το στομάχι και τον οισοφάγο. Μετεωρισμός, κεφαλαλγία (> με περπάτημα σε ανοιχτό αέρα;

< σε ζεστό δωμάτιο) και σιαλοποίηση ήταν μεταξύ των παρατηρηθέντων αποτελεσμάτων. Υπό τη Sin. alb. ο αποδεικτής, που δεν είχε κανένα σημάδι οξυούρων από το δέκατο τρίτο έτος της ηλικίας του, απέβαλε πολλούς, ζωντανούς και νεκρούς· και είχε όλα τα συνήθη ορθικά συμπτώματα που συνοδεύουν την παρουσία τους. Τα ούρα, επίσης, ήταν θολά, όπως συχνά συμβαίνει στην ελμινθίαση. Ο A.

L. Fisher (Med. Vis., xiii. 316) λέει ότι επί είκοσι χρόνια η Sin. alb. κατέχει εξέχουσα θέση στο οπλοστάσιό του. Την έχει χρησιμοποιήσει βάσει των ενδείξεων της απόδειξης, και διαπίστωσε ότι οι συνθήκες της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας φαίνεται να ευνοούν την ανάπτυξη των καταστάσεων που την απαιτούν.

Έχει επαληθεύσει τα εξής: «Υπερβολική συσσώρευση υδαρούς σάλιου ή βλέννας.» «Οξεία μωλωπισμένη πόνος, ακόμη και με ελαφριά πίεση, ακριβώς κάτω από τη ξιφοειδή χόνδρο.» «Έμετος, εκκρίματα αποτελούμενα από νιφάδες βλέννας με μαυριδερά φλέβια σαν θρόμβοι αίματος.» «Σύρσιμο και κάψιμο στον πρωκτό, με σφιξίματα στην κοιλιά.» «Σπασμωδικά σφιξίματα στον πρωκτό, εμφανιζόμενα σε διαστήματα, και ιδίως παρατηρούμενα μετά την κατάποση οτιδήποτε.» Έχει θεραπεύσει με τη Sin. alb. «Πληγή στο στόμα με έντονα κόκκινο βλεννογόνο, διάστικτο από λεπτά λευκά έλκη, η ελαφριότερη τροφή, ακόμη και της πιο ήπιας φύσης, αυξάνοντας το κάψιμο που υπάρχει συνεχώς, και επίσης στον λαιμό.» Η Sin. alb. έχει έναν αριθμό Ιδιαίτερων Αισθήσεων: Σαν το κεφάλι να είναι κούφιο.

Σαν βύσμα στον λαιμό· σαν σκληρή ουσία ψηλά στον οισοφάγο κάτω από το manubrium sterni· κάτι σκληρό να βρίσκεται στο στομάχι, μετά από μέτριο γεύμα· σκληρή ουσία στο ορθό που δεν > με τα κόπρανα. Ο Bojanus παρατήρησε εναλλαγή μεταξύ των συμπτωμάτων του πρωκτού και εκείνων του φάρυγγα. Έχω θεραπεύσει με τη Sin. alb.: «Απότομος, διαπεραστικός πόνος στο δεξιό μετωπικό προεξόχημα, < σε ζεστό δωμάτιο, > με κίνηση και σε ανοιχτό αέρα.» Τα συμπτώματα είναι < με το άγγιγμα. < Πίεση.

< Κίνηση. > Ανάπαυση. < Κατάποση (σύρσιμο στον πρωκτό). < Μετά το φαγητό (αίσθηση σκληρής ουσίας στο στομάχι).

< Ζεστό δωμάτιο. > Ανάπαυση. > Ανοιχτός αέρας.

[Μια υπερβολική δόση επιτραπέζιου σιναπιού, που περιέχει τόσο Sin. alb. όσο και Sin. nig., με άμυλο κ.λπ., αντιμετωπίζεται αμέσως με το να μυρίσει κανείς ψωμί.] Σύγκριση: Sin. n. Αίσθημα βύσματος, Anac. Μπάλα στον πρωκτό, Sep. Σβώλος στο στομάχι, Bry., Ab. n., Nux, Pul. Ελμινθίαση, Teucr., Sant., Cin., Naphth., Scirrh.

Απρόσεκτος ο νους, ενώ διαβάζει πρέπει να καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για να μην περιπλανώνται οι σκέψεις.

Αιφνίδια αίσθηση ζεστασιάς με σουβλιά στο αριστερό μάτι που αναγκάζει σε βλεφαρισμό· το μάτι γεμίζει δάκρυα, μετά την οποία η αίσθηση εξαφανίζεται.

Η ρίζα της γλώσσας παχιά επικαλυμμένη κίτρινη κατά το σηκωμό το πρωί· αργότερα εκτείνεται κατά τα πλάγια, ειδικά το αριστερό.—Άφθονη σιαλορροία· με ναυτία· η ναυτία > σε ηρεμία, < από περπάτημα.—Σάλτα αφρώδης, αλμυρή.

Εκσπερμάτιση, χωρίς ερωτικά όνειρα.

Συμπίεση του θώρακα που επιβάλλει συχνή βαθιά αναπνοή.—Καύση κάτω από το στέρνο.

Πόνοι στην οσφύ και στον κόκκυγα, σαν να είναι διατεθειμένοι και μωλωπισμένοι, με ώθηση για κόπρανα.

Βαρύτητα στα κάτω άκρα.

Ύπνος: το απόγευμα με ζωηρά όνειρα· μετά το φαγητό.—Ζωηρά όνειρα νεκρών ανθρώπων και του θανάτου.—Όνειρα: συγκεχυμένα και μη απομνημονευόμενα· ξένων χωρών και επικίνδυνων αποστολών.