Thiosinaminum

Thiosinaminum.

Allyl sulphocarbamide. (Παράγωγο από έλαιο σπόρων μουστάρδας.) Τριττούρα των κρυστάλλων. Διάλυμα σε αλκοόλη.

Προσφύσεις. Ουλές. Λύκος. Λεμφαδένες, διογκωμένοι. Ορθό, στένωση του. Στενώσεις. Εμβοές αυτιών. Όγκοι.

Η Thios. ανήκει στην ίδια χημική ομάδα με την Urea. Τα άχρωμα πικρά κρύσταλλα είναι διαλυτά σε νερό, αλκοόλη και αιθέρα. Η Thios. έχει χρησιμοποιηθεί εξωτερικά και εσωτερικά σε περιπτώσεις λύκου, χρόνιων αδενικών όγκων, και για διάλυση ουλωτικού ιστού· και εσωτερικά για απορρόφηση όγκων των εξαρτημάτων της μήτρας. Η συνήθης εσωτερική δόση στην παλιά σχολή είναι 4 έως 8 κόκκοι μία φορά την ημέρα υποδορίως, σε διάλυμα 15 τοις εκατό.

Ο C. H. Pennoyer (παράθεση Pac. C.

J. of H. viii. 199) αναφέρει αυτή την περίπτωση: Η κυρία C., 69 ετών, ήταν επί αρκετά χρόνια άρρωστη με γαστρική δυσφορία, ισχιαλγία, πόνους στους γοφούς έως τα γόνατα· < από την κίνηση. Δυσπεψία, φουσκώματα στομάχου και εντέρων, < μετά το φαγητό. Πόνος στην πλάτη. Αδυναμία βάδισης· έντονη εφίδρωση· κατάθλιψη του πνεύματος· και υποθερμοκρασία.

Ο πατέρας της είχε πεθάνει στα 69 του από στομαχικά προβλήματα· η μητέρα της στα 58 από στένωση του εντέρου. Η εξέταση έδειξε στένωση του ορθού δύο ίντσες πάνω από τον πρωκτό, με μία τεταμένη ινώδη ζώνη να σχηματίζει δακτυλιοειδή άνοιγμα, που δεν δεχόταν τον δείκτη. Οι βοϋζιέ και τα μηχανικά μέσα απέτυχαν να ανακουφίσουν. Η αδυναμία ήταν τόσο μεγάλη, ώστε η ασθενής λιποθυμούσε κατά την κένωση.

Με γενική θεραπεία η διατροφή βελτιώθηκε, αλλά η τοπική κατάσταση παρέμεινε αμετάβλητη. Έναν χρόνο αργότερα η στένωση είχε αυξηθεί ελαφρώς. Χορηγήθηκε τότε Thios., gr. ii. δύο φορές ημερησίως. Τον επόμενο χρόνο η ασθενής βρέθηκε πολύ βελτιωμένη.

Η εξέταση έδειξε ότι η ουλωτική ζώνη είχε εξαφανιστεί, ο ειδοσκόπιος μπορούσε να εισαχθεί, και ο βλεννογόνος είχε φυσιολογική εμφάνιση, αν και όχι τόσο διατατός όσο θα έπρεπε ένα φυσιολογικό ορθό. Ο W. Spencer (H. M., xxxiv. 55) έχει εφαρμόσει αυτή την ιδιότητα διάλυσης ουλωτικών ιστών σε περιπτώσεις εμβοής του αυτιού «όπου τα ακουστικά οστάρια είναι δεμένα, και η λειτουργία της τυμπανικής κοιλότητας είναι τόσο διαταραγμένη από ινώδεις ζώνες ή συμφύσεις.» Σε τέτοιες περιπτώσεις είχε ενθαρρυντική επιτυχία.

Διευρυμένες λεμφαδένες έχουν μειωθεί με τον ίδιο τρόπο. Μερικά συμπτώματα που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς υπό θεραπεία έχω ταξινομήσει στο Σχήμα μαζί με ορισμένα θεραπευμένα συμπτώματα.

Σύγκριση: Botan., Sinapis και Cruciferae. Όγκοι μήτρας, Thlasp. b. p. Διούρηση (και χημικά) Urea. Λύκος, Tub. Ουλές. Sil., Fl. ac. Παθήσεις του ορθού, Nit. ac., Graph., Scirrh.

Εμβοή που προκαλείται από ινώδεις ζώνες.

Όρεξη αυξημένη.

Στένωση του ορθού απορροφήθηκε.

Ούρα αυξημένα σε ποσότητα· χωρίς αλβουμίνη ή σχηματισμένα στοιχεία.

Όγκοι των εξαρτημάτων της μήτρας.

Επιταχυνόμενη αναπνοή.

Αίσθημα θερμότητας και καύσου στα προσβεβλημένα μέρη.—Αύξηση σωματικού βάρους.—Μείωση αδενικών διηθήσεων.