Vanadium Metallicum

Vanadium.

Vanadium. Το μέταλλο. V. (A. W. 5l.2). Τριτύραση. (Ο Burnett χρησιμοποιούσε το «διαλυτό αμμωνιακό άλας».)

Νόσος του Addison. Αθήρωμα. Λιπώδης εκφύλιση. Υποσιτισμός.

Ο Burnett (Fifty Reasons) διηγείται πώς κατέληξε να χρησιμοποιήσει το Van. διαβάζοντας τα αποτελέσματα ορισμένων πειραμάτων σε ζώα, στα οποία τα άλατα του Vanadium προκάλεσαν «πραγματική καταστροφή κυττάρων, με διαφυγή της χρωστικής, το ήπαρ να πλήττεται σκληρότερα». Ο Burnett είχε εκείνη την εποχή μια περίπτωση «λιπώδους ήπατος, αθηρώματος των αρτηριών, έντονου πόνου αντίστοιχου με την πορεία της βασικής αρτηρίας, μεγάλων, βαθιά χρωσμένων κηλίδων στο μέτωπο, βαθειάς αδυναμίας».

Το Van. αποκατέστησε τον ασθενή, που ήταν εβδομήντα ετών, και στα ογδόντα ήταν «ρομπαλός και γεροός». Ο Marc Jousset (L'Art Méd., lxxxix. 217) αναφέρει πειράματα με άλατα του Van., κυρίως το μεταβαναδικό νάτριο, από τους Lyonnet και άλλους. Ζώα που δηλητηριάστηκαν με ενδοφλέβιες ενέσεις αναπτύσσουν ταχέως αναπνοή τύπου Cheyne-Stokes· με μικρή ή καθόλου δράση στην κυκλοφορία ή το αίμα. Οι παρατηρητές αυτοί χορήγησαν Βαναδικά άλατα σε διακόσιους ασθενείς (που έπασχαν από φυματίωση, χλωρώση, χρόνιο ρευματισμό, νευρασθένεια κ.λπ.) και προκάλεσαν σε σχεδόν όλες τις περιπτώσεις αυξημένη όρεξη, δύναμη και βάρος.

Το ποσό της ουρίας επίσης αυξήθηκε. Θεωρούν το Van. «δραστήριο διεγερτικό της θρέψης» και πιθανώς ένα οξειδωτικό που διεγείρει την οργανική καύση. Η δόση ήταν 2-5 mgr. σε είκοσι τέσσερις ώρες, και μόνο τρεις ξεχωριστές ημέρες την εβδομάδα.

Σύγκριση: Λιπώδης εκφύλιση, Phos., Ars. Νόσος του Addison, Adren. Φυματίωση, Tub., Bac.