Αρχική / Dewey / Aconitum Napellus

Aconitum Napellus

Dewey - Τα Ουσιώδη της Ομοιοπαθητικής Materia Medica · Willis Alonzo Dewey · 5,473 χαρακτήρες

Όλα τα βιβλία για Aconitum Napellus → Αντιδοτείται απόAcetanilidumAceticum AcidumActaea RacemosaAlcoholArnica MontanaBelladonnaBerberisBerberis VulgarisCaladium SeguinumCantharis Vesicatoria
Γενικά

Πού βρίσκονται οι αρχικές παθογενέσεις του Aconite;

Στην Materia Medica Pura του Hahnemann. Δοκιμάστηκε επίσης από την Αυστριακή Εταιρεία Δοκιμαστών.

Βλ. επίσης τη Μονογραφία του Millard, το Δοκίμιο του Reil και τις Πρακτικές Παρατηρήσεις του Hartmann. Εγκυκλοπαίδεια του Allen. Materia Medica του Hempel.

Πού αναπτύσσεται το Aconite και ποιο είναι το κοινό του όνομα;

Στις υψηλότερες Άλπεις της Κεντρικής Ευρώπης, σε υγρά, σκιερά λιβάδια, κατά μήκος ρυακιών και ρεμάτων. Monkshood (κουκούδι μοναχού).

Αναφέρετε μερικές άλλες ποικιλίες του Aconite.

Aconitum Stoerkianum, Aconitum lycoctonum, Aconitum ferox, Aconitum variegatum.

Ποιο είναι το όνομα των αλκαλοειδών του και ποια είναι η αλλοπαθητική δόση;

Aconitine ή Aconitia· δόση, ένα εκατοστό έως ένα εξηκοστό του grain. (1/100 έως 1/16.)

Από ποιο μέρος του φυτού παρασκευάζουμε το μητρικό βάμμα;

Από ολόκληρο το φυτό, εκτός από τη ρίζα, συλλεγόμενο την εποχή της άνθησης.

Πώς παρασκευάζεται το βάμμα;

Ψιλοκόβουμε και συνθλίβουμε ολόκληρο το φρέσκο φυτό σε λεπτό πολτό. Το τοποθετούμε σε ένα κομμάτι νέο λινό ύφασμα και πιέζουμε για να βγάλουμε τον χυμό. Ανακατεύουμε με ίσες ποσότητες alcohol. Το ρίχνουμε σε καλά σφραγισμένο φιαλίδιο και το αφήνουμε οκτώ ημέρες σε σκοτεινό, δροσερό μέρος, ανακινώντας το καθημερινά, και μετά διηθούμε. Δύναμη φαρμάκου, 1/2. Εισαγόμενο βάμμα.

Ποια είναι, εν συντομία, η γενική φυσιολογική δράση του Aconite;

Επηρεάζει τα αισθητήρια νεύρα, προκαλώντας μυρμήγκιασμα, που ακολουθείται από μούδιασμα. Επιταχύνει τη δράση της καρδιάς, προκαλεί άνοδο της θερμοκρασίας, με ρίγη, πυρετό και ιδρώτα· μεγάλες δόσεις προκαλούν παράλυση της καρδιάς και των νεύρων, με κατάρρευση. Η ψυχική οδύνη είναι αδιατάρακτος συνοδός κατάσταση.

Γιατί δεν χορηγούμε το Aconite απλώς για να μειώσουμε τη συχνότητα του σφυγμού και έτσι να ελαττώσουμε τη θερμοκρασία;

Διότι αυτό δεν είναι Ομοιοπαθητική, αλλά αντιμετώπιση μεμονωμένων συμπτωμάτων· υπάρχει εξίσου λόγος να χορηγούμε ένα φάρμακο για να κινητοποιήσουμε τα έντερα, ένα άλλο για να βελτιώσουμε την όρεξη, ένα άλλο για την κεφαλαλγία, και ακόμα ένα άλλο για το ήπαρ, αντί να χορηγούμε το φάρμακο για το σύνολο των συμπτωμάτων που προκαλεί.

Πώς διαφέρει το Aconite από το Veratrum viride στους πυρετούς;

Το Veratrum viride έχει περισσότερη αρτηριακή αλλά λιγότερη νευρική διέγερση από το Aconite, και χαρακτηριστικό του Veratrum viride είναι μια λαμπερή κόκκινη γραμμή στο κέντρο της γλώσσας.

Πότε πρέπει να χορηγείται το Aconite στις νευραλγίες;

Όταν τα μέρη είναι βίαια υπεραιμικά, καυτά και πρησμένα· όταν προκαλούνται από έκθεση σε ξηρούς, ψυχρούς ανέμους· και όταν οι πόνοι είναι μυρμηκιακοί, με αισθήματα μούδιασμα· οδηγώντας τον ασθενή σε απόγνωση. Οι πόνοι χειροτερεύουν τη νύχτα.

Ποια είναι τα κοιλιακά συμπτώματα του Aconite;

Σουβλιές σε όλη την κοιλιά, η οποία είναι πολύ ευαίσθητη στην αφή· αρχή φλεγμονωδών διεργασιών.

Ποια είναι τα κόπρανα του Aconite;

Στη δυσεντερία· συχνά, ολιγοστερή, με τενεσμούς· ιδίως το φθινόπωρο, όταν οι ημέρες είναι θερμές και οι νύχτες ψυχρές. Διάρροια φλεγμονώδους προέλευσης από ψυχρά ροφήματα ή από αναστολή της εφίδρωσης· κόπρανα υδαρή, βλεννώδη και αιματηρά.

Διαφοροποιήστε το Aconite από το Gelsemium στους πυρετούς.

Aconite - σκληρός, ταχύς, κρουστικός σφυγμός.

Gelsemium - μαλακός, ρέων, συμπιεστός σφυγμός.

Aconite - ανήσυχος, αγχώδης, γυρίζει και αναποδογυρίζει.

Gelsemium - υπνηλός, ήσυχος, τάση προς λήθαργο, πρόσωπο υπεραιμικό.

Ποιο είναι το πρώτο του Aconite;

Άσβεστη δίψα για κρύο νερό· μεγάλες ποσότητες σε μεγάλες αποστάσεις, ή πίνει λίγο και συχνά.

Ποια είναι τα καρδιακά συμπτώματα του Aconite;

Πόνος στην καρδιά που εκτείνεται κατά μήκος του αριστερού βραχίονα, με μούδιασμα, αίσθημα παλμών και μαχαιριές, πλήρης, σκληρός και ταχύς σφυγμός· απλή υπερτροφία της καρδιάς.

Σε ποια κατηγορία ασθενών και νοσημάτων το Aconite αποδεικνύεται πιο χρήσιμο;

Στους νέους και πληθωρικούς, οι οποίοι προσβάλλονται αιφνιδίως από νόσο οξείας χαρακτήρα, όπως αιφνίδιες υπεραιμίες, βίαιοι πυρετοί, οξεία κρυολογήματα, απελπιστικοί πόνοι, μουδιαστικές μυρμηκιακές νευραλγίες κ.λπ.

Γιατί το Aconite ταιριάζει περισσότερο σε οξεία παρά σε χρόνια νοσήματα;

Λόγω της αιφνιδιότητας των συμπτωμάτων του και της σύντομης διάρκειας της δράσης του.

Αναφέρετε τέσσερα χαρακτηριστικά του Aconite.

1. Η τρομερή αγωνία και ο φόβος του θανάτου· ο ασθενής ακόμη προβλέπει την ημέρα του θανάτου του· με ακραία ανησυχία και γυρισμούς.

2. Παθήσεις που προκαλούνται από έκθεση σε ξηρούς, ψυχρούς ανέμους, ή από αιφνίδια αναστολή της εφίδρωσης.

Σκληρός, πλήρης, συχνός σφυγμός

4. Τα συμπτώματα επιδεινώνονται το βράδυ και τη νύχτα· εμφανίζονται αιφνίδια και βίαια.

Αναφέρετε συνοπτικά τις ενδείξεις του Aconite στους πυρετούς.

Σθενικοί πυρετοί, με ρίγος από την παραμικρή κίνηση· ξηρή θερμότητα του δέρματος, δίψα, κόκκινα μάγουλα, επιταχυνόμενη αναπνοή· ολιγοουρία και δυσκοιλιότητα· πλήρης, κρουστικός, ταχύς, τεταμένος σφυγμός, με πνευματική ανησυχία και επιδείνωση προς το βράδυ. Κάθε κίνηση προκαλεί ρίγος στον ασθενή· ταυτόχρονα είναι πολύ ανήσυχος λόγω της πνευματικής ανησυχίας.

Πότε παύει το Aconite να είναι χρήσιμο;

Στο δεύτερο στάδιο της φλεγμονής· όταν αυτή έχει εντοπιστεί.

Ποια άλλα φάρμακα παρουσιάζουν μούδιασμα και μυρμήγκιασμα του αριστερού βραχίονα σε καρδιοπάθεια;

Kalmia και Rhus tox.

Σε ποιες παθήσεις του θώρακα ενδείκνυται ιδιαίτερα το Aconite;

Πνευμονικές συμφόρησεις, με σκληρό, ξηρό, επώδυνο βήχα, ανησυχία και αδημονία, και ίσως λίγο αιματηρή απόχρεμψη με ραβδώσεις αίματος.

Διαφοροδιαγνώστε το Aconite και το Belladonna στις συμφόρησεις.

Τα καρδιναλή σημεία του Aconite είναι η αυξανόμενη αδημονία και η μεγάλη ανησυχία.

Τα σημεία του Belladonna είναι το κόκκινο πρόσωπο, η παραλήρημα, οι θορυβώδεις καρωτίδες και ο κρουστικός σφυγμός.

Τι θα ενδείκνυε το Aconite στην καταστολή της εμμήνου ρύσης;

Όταν εμφανίζεται σε πληθωρικούς ασθενείς από φόβο ή τρόμο, ή μετά από έκθεση σε κρύο.