Ignatia Amara

Η Ignatia είναι ένα ακόμη από τη μακριά λίστα των νευρικών μας φαρμάκων.

Τα ιδιαίτερα ψυχικά της συμπτώματα, όπως εκείνα της Aconite, Chamomilla, Nux vomica και πολλών άλλων, είναι τα πιο χαρακτηριστικά.

Όπως αυτά τα φάρμακα, φαίνεται να ανυψώνει την εντυπωσιασμότητα όλων των αισθήσεων· αλλά, σε αντίθεση με τα άλλα, περιέχει ένα έντονο στοιχείο θλίψης και διάθεση για σιωπηλή θρήνο.

Όποιος υποφέρει από καταπιεσμένη, βαθιά θλίψη, με μακρόσυρτους αναστεναγμούς, πολλή λυγμική κλάση κ.λπ., και ιδίως αν έχει την τάση να πνίγει ή να κρύβει αυτή τη θλίψη από τους άλλους, είναι ακριβώς το κατάλληλο θέμα για αυτό το φάρμακο.

Επιθυμεί να μείνει μόνη με τη θλίψη της.

Αναστενάζει πολύ και φαίνεται τόσο θλιμμένη και αδύναμη.

Η αδυναμία παραπονιέται ακριβώς στο βάθος του στομαχιού.

Νιώθει αδύναμη, λιποθυμική και «εντελώς άδεια» εκεί.

Μια άλλη εξίσου χαρακτηριστική κατάσταση ή διάθεση είναι η μεταβαλλόμενη διάθεση.

Κανένα φάρμακο δεν μπορεί να συγκριθεί με την Ignatia γι' αυτό.

Η Aconite, η Coffea, Nux moschata και λίγα άλλα το έχουν, αλλά η Ignatia στον μεγαλύτερο βαθμό.

Έτσι αυτό το φάρμακο γίνεται ένα από τα καλύτερά μας στη θεραπεία των ιστερικών παθήσεων.

Ο ασθενής τη μια στιγμή είναι γεμάτος χαρά και ευθυμία, για να ακολουθήσει ξαφνικά το άλλο άκρο, μελαγχολική θλίψη και δάκρυα, και έτσι αυτές οι καταστάσεις διάθεσης εναλλάσσονται ταχύτατα.

Επίσης, έχουμε στην Ignatia μια ανυπόμονη, φιλόνικη, θυμωμένη διάθεση (αλλά όχι στον βαθμό του Chamomilla) ορισμένες φορές.

Επίσης η ασθενής της Ignatia είναι, λόγω της υπερβολικής εντυπωσιασμότητάς της, εύκολα τρομακτική.

Εδώ γίνεται ένα από τα καλύτερα φάρμακά μας για τις συνέπειες του φόβου, ανταγωνιζόμενο την Aconite, Opium και Veratrum album.

Με λίγα λόγια, η Ignatia μπορεί δικαίως να ονομαστεί κατεξοχήν το φάρμακο των διαθέσεων.

Η Ignatia, όπως το αρσενικό της αντίστοιχο, Nux vomica, είναι ένα μεγάλο φάρμακο για κεφαλαλγίες νευρικών, ιδίως ιστερικά νευρικών, ατόμων.

Αυτό θα ήταν περίπου το ίδιο με το να πούμε ότι, ενώ το Nux vomica ταιριάζει σε νευρικούς άνδρες, η Ignatia είναι το ίδιο για τις γυναίκες, κάτι που είναι αρκετά αληθινό.

Θα θυμάστε ότι οι ιστερικές, νευρικές κεφαλαλγίες είναι συχνά μονόπλευρες.

Γι' αυτό η Ignatia είναι τόσο αποτελεσματικό φάρμακο για κεφαλαλγίες όπως εκφράζονται με αυτά τα λόγια: «Κεφαλαλγία σαν να καρφώνεται ένα καρφί έξω από την πλευρά του κεφαλιού, ανακουφίζεται με την κατάκλιση επ' αυτής».

Αυτές οι κεφαλαλγίες εμφανίζονται σε πολύ νευρικά και ευαίσθητα άτομα, ή σε εκείνων των οποίων το νευρικό σύστημα έχει υποφέρει από υπερβολική ανησυχία, θλίψη ή πνευματική εργασία.

Τα συνεχώς μεταβαλλόμενα και αντιφατικά συμπτώματα, τόσο χαρακτηριστικά του φαρμάκου, εμφανίζονται εδώ όπως και αλλού.

Όχι μόνο ο πόνος στο κεφάλι αλλάζει θέση, αλλά τη μια φορά ο πόνος θα έρθει σταδιακά και θα υφεθεί ξαφνικά (όπως το Sulphuric acid), ή, όπως το Belladonna, θα έρθει ξαφνικά και θα υφεθεί τόσο ξαφνικά όσο ήρθε.

Όπως η Aconite, η Gelsemium, η Silicea και το Veratrum album, η κεφαλαλγία συχνά λήγει με άφθονη ροή ούρων.

Αυτό συμβαίνει συχνά σε κεφαλαλγίες νευρικών ιστερικών γυναικών.

(Lac defloratum, άφθονη ροή κατά τη διάρκεια της κεφαλαλγίας).

Μερικά από τα ιδιαίτερα πολύτιμα «καθοδηγητικά συμπτώματα» της Ignatia, εκτός από εκείνα που ήδη σημειώθηκαν, είναι: «ακραία αποστροφή στον καπνό του καπνίσματος».

Αυτή είναι μια γενική αποστροφή και επιδεινώνει πολλές, πολλές διαμαρτυρίες-παθήσεις. «Αδύναμο, κενό, χαμένο συναίσθημα στο βάθος του στομαχιού.» Στην περίπτωση της Ignatia αυτό το σύμπτωμα τείνει να συνοδεύεται από μια διάθεση για αναστεναγμό ή για μια μακρά ανάσα.

Δύο άλλα φάρμακα έχουν αυτό το σύμπτωμα της κενότητας στο στομάχι τόσο εξέχοντα όσο η Ignatia.

Είναι η Hydrastis και η Sepia.

Τα άλλα συμπτώματα πρέπει να αποφασίσουν μεταξύ τους.

Αυτό το αδύναμο συναίσθημα στο στομάχι στην Ignatia περιγράφεται μερικές φορές ως συναίσθημα χαλαρότητας, σαν το στομάχι να κρέμεται χαλαρό προς τα κάτω.

Το Ipecacuanha έχει παρόμοιο συναίσθημα.

Μερικές φορές συναντάμε πολύ σοβαρές περιπτώσεις γαστραλγίας σε γυναίκες ιστερικών τάσεων.

Εδώ αυτό το φάρμακο είναι το πρώτο που πρέπει να σκεφτούμε.

Η Ignatia έχει τόσο θετική δράση επί του πρωκτού και του ορθού όσο το Nux vomica.

Η πρόπτωση του ορθού είναι έντονη.

(Ruta graveolens).

Όπως το Nux vomica έχει συχνή επιθυμία για κένωση, αλλά αντί για κόπρανα, ή μαζί τους, έρχεται το προπτωμένο ορθό.

Ο ασθενής φοβάται να σπρώξει κατά την κένωση, να σκύψει ή να σηκώσει, από φόβο της πρόπτωσης.

Ένας σφιγκτήρας-συσπαστικός επώδυνος πόνος ακολουθεί μετά την κένωση και διαρκεί μία έως δύο ώρες.

Αυτό μοιάζει με το Nitric acid, το οποίο έχει το ίδιο σύμπτωμα μόνο μετά από χαλαρά κόπρανα.

Υπάρχει επίσης κάποιος πόνος στον πρωκτό χωρίς σχέση με την κένωση.

Ο Dunham, εκείνος ο άρχοντας των παρατηρητών, μας έδωσε το χαρακτηριστικό: «Απότομοι πόνοι που διαπερνούν προς τα πάνω στο ορθό.» (Η Sepia έχει παρόμοιους πόνους στη μήτρα).

Είναι ένα διαμάντι, και έχει επαληθευτεί συχνά.

Έτσι βλέπουμε ότι η Ignatia είναι ένα από τα σημαντικά μας φάρμακα για τον πρωκτό και το ορθό.

Αυτό το φάρμακο είναι επίσης πολύ μοναδικό στα πυρετικά του συμπτώματα.

Δεν υπάρχει ασθένεια στην οποία είμαστε καλύτερα ικανοί να δείξουμε τη δύναμη της δυναμοποιημένης θεραπείας να θεραπεύει, από τον διαλείποντα πυρετό.

Χρόνιες περιπτώσεις που έχουν αντισταθεί στη θεραπεία με Κινίνη για χρόνια συχνά θεραπεύονται γρήγορα και μόνιμα με τη 200ή και άνω.

Τα ακόλουθα συμπτώματα υποδεικνύουν την Ignatia: 1ον.

Δίψα κατά τη διάρκεια του ρίγους και σε κανένα άλλο στάδιο. 2ον.

Ρίγος, ανακουφίζεται από εξωτερική θερμότητα. 3ον.

Θερμότητα επιδεινούμενη από εξωτερική κάλυψη. 4ον.

Κόκκινο πρόσωπο κατά τη διάρκεια του ρίγους.

Ιδού τέσσερα πόδια στο σκαμνί, και μπορούμε να καθίσουμε επ' αυτού με πλήρη εμπιστοσύνη.

Κανένα άλλο φάρμακο δεν έχει δίψα κατά τον ρίγο και σε κανένα άλλο στάδιο.

Στο Nux vomica, θα θυμάστε, ο ρίγος δεν ανακουφίζεται από τη θερμότητα της σόμπας ή του κρεβατιού, και κατά τη διάρκεια της θερμότητας το Nux vomica πρέπει να είναι σκεπασμένο, καθώς η ελάχιστη αποκάλυψη επαναφέρει τον ρίγο.

Έτσι βλέπουμε ότι, παρά το ότι το αλκαλοειδές και των δύο φαρμάκων είναι η στρυχνίνη, διαφέρουν ευρέως όταν έρθουμε να τα εφαρμόσουμε στη θεραπεία των ασθενών.

Το κόκκινο πρόσωπο κατά τη διάρκεια του ρίγου με οδήγησε στη θεραπεία μιας ισχυρογνώμονης περίπτωσης, και αφού πρόσεξα το κόκκινο πρόσωπο, πρόσεξα επίσης ότι το αγόρι ήταν πίσω από τη σόμπα στη θερμότερη θέση που μπορούσε να βρει.

Η 200ή το θεράπευσε άμεσα.

Δύο άλλες περιπτώσεις στην ίδια οικογένεια, την ίδια στιγμή, και από την ίδια ελονοσική περιοχή, θεραπεύτηκαν, η μία με Capsicum, 200ή, η άλλη με Eupatorium perfoliatum, την ίδια δυναμοποίηση.

Η πρώτη είχε ρίγο που άρχιζε μεταξύ των ώμων, στη δεύτερη ο ρίγος το πρωί, μεγάλος πόνος στα οστά πριν, και έμετος χολής στο τέλος του ρίγου.

Δεν ξέρω αν έχω αναφέρει αυτές τις τρεις περιπτώσεις νωρίτερα· αλλά αξίζει να επαναληφθεί, γιατί δείχνει την αποτελεσματικότητα των δυναμοποιήσεων σε υπακοή στον μεγάλο μας νόμο της θεραπείας.

Μπορεί κάποιος λογικός άνθρωπος να αμφιβάλλει σε τέτοια απόδειξη;