Mercurius Solubilis
Mercurius · Nash - Leaders in Therapeutics · E. B. Nash · 6,316 χαρακτήρες
Γενικά
MERCURIUS.
Πρησμένη, χαλαρή γλώσσα που παίρνει το αποτύπωμα των δοντιών· ούλα επίσης πρησμένα, σπογγώδη ή αιμορραγούν· η αναπνοή πολύ δύσοσμη.
Ιδρώνει μέρα και νύχτα χωρίς ανακούφιση σε πολλά πάθη.
Ερπυστική ρίγος στην αρχή ενός κρυολογήματος ή απειλούμενης εξίδρωσης.
Βλεννώδης υφή των βλεννογόνων.
Υγρή γλώσσα, με έντονη δίψα.
Αδενικές διηθήσεις, κρύες, με τάση προς εξίδρωση· έλκη με λαρδώδη βάση.
Τροπικότητες
< τη νύχτα στη ζεστασιά του κρεβατιού, κατά την εφίδρωση, ξαπλωμένος στα δεξιά.
Ασθένειες των οστών· οι πόνοι χειροτερεύουν τη νύχτα.
Δυσεντερία: κόπρανα βλεννώδη, αιματηρά, κωλικός, λιποθυμία· έντονη τενεσμός κατά τη διάρκεια και μετά, ακολουθούμενος από ρίγος, και μια αίσθηση «δεν μπορώ να τελειώσω». Όσο περισσότερο αίμα και πόνος, τόσο καλύτερα ενδεδειγμένο.
Προσβάλλει την κάτω λοβίδα του δεξιού πνεύμονα· σουβλιές που διαπερνούν προς την πλάτη (Chel., Kali c.).
Έντονη δίψα, αν και η γλώσσα φαίνεται υγρή και το σάλιο είναι άφθονο.
Σε χαμηλές δυναμοποιήσεις, επιταχύνει την εξπίδωση· σε υψηλές, διακόπτει την εξπίδωση, όπως στη στηθάγχη.
* * * * *
Όπως στο Antimonium crudum, έτσι και στον Mercurius, το κύριο χαρακτηριστικό βρίσκεται στο στόμα, ή, θα έλεγα μάλλον, τα χαρακτηριστικά, για τα ούλα είναι πρησμένα, σπογγώδη, καμιά φορά αιμορραγούν· η γλώσσα επίσης είναι πρησμένη, χαλαρή, δεχόμενη το αποτύπωμα των δοντιών (Arsenicum, Chelidonium, Podophyllum, Rhus tox. και Stramonium), γενικά υγρή, όμως με έντονη δίψα· όλο το στόμα είναι υγρό από σιελόρροια που είναι σαπουνώδης ή ινώδης, και η οσμή από το στόμα είναι πολύ δυσώδης· μπορείτε να τη μυρίσετε σε όλο το δωμάτιο.
Καμία άλλο φάρμακο δεν έχει αυτή την κατάσταση του στόματος σε κανέναν βαθμό ισότιμο με τον Mercury. Βρίσκεται σε πάρα πολλά πάθη, και αν κάτι που επιβεβαιώνει την αλήθεια των «ομοίων» κ.λπ. επιθυμούνταν, η θεραπευτική δύναμη του Mercury, όταν ενδεικνύεται από αυτά τα συμπτώματα, θα έπρεπε να είναι ικανοποιητική. Πολλές φορές έχω ανακουφίσει greatly τον ασθενή μου, και έχω δώσει μεγάλη τιμή στην Ομοιοπαθητική, με λαμπρές θεραπείες εκείνου του επώδυνου πάθους, της στηθάγχης, καθοδηγούμενος από αυτά τα συμπτώματα.
Φυσικά, επιπλέον των ανωτέρω συμπτωμάτων, οι αμυγδαλές ήταν πολύ πρησμένες και συχνά φαινομενικά στα πρόθυρα της εξπίδωσης. Εδώ ακριβώς ας με προειδοποιήσει κανείς ενάντια στο να δίνει τον Mercurius πολύ χαμηλά, γιατί αν το κάνει, θα επιταχύνει την εξπίδωση αντί να τη διακόψει. Αν κάποιος αμφιβάλλει ως προς την αποτελεσματικότητα των πολύ υψηλών δυναμοποιήσεων, τον προσκαλώ σε μια δοκιμή σε ακριβώς τέτοια περίπτωση. Δώστε μία μόνο δόση, ξηρή πάνω στη γλώσσα, ή αν πρέπει να φανεί ότι κάνετε κάτι περισσότερο, διαλύστε μια σκόνη σε τέσσερα κουταλάκια του γλυκού νερό και δώστε σε δόσεις κάθε μισή ώρα.
Μετά Περιμένετε. Το έχω κάνει πολλές φορές και είμαι πεπεισμένος. Αν ο ασθενής έχει εκείνο το άλλο ισχυρό χαρακτηριστικό του Mercurius, δηλαδή άφθονη εφίδρωση, χωρίς ανακούφιση του πάθους, η επιτυχία είναι διπλά σίγουρη. (Ο ιδρώτας ανακουφίζει, Arsenicum, Natrum mur., Psorinum.) Επιθυμώ εδώ, ως ίσως το πιο κατάλληλο μέρος, να δηλώσω ότι δεν είμαι αποκλειστικός υποστηρικτής των υψηλών δυναμοποιήσεων.
Το ζήτημα της δόσης είναι, και πιστεύω ότι πρέπει να παραμείνει, ανοιχτό, εφόσον υπάρχουν διαφορετικοί βαθμοί δεκτικότητας σε διαφορετικές ασθένειες και άτομα. Έχω πειραματίσει σε όλη τη γραμμή και ξέρω ότι τόσο οι υψηλές όσο και οι χαμηλές είναι αποτελεσματικές σε ορισμένες περιπτώσεις. Η υπεροχή των αποδείξεων, ωστόσο, είναι υπέρ των υψηλών και των υψηλοτέρων. Αυτή είναι η γνώμη μου.
Μπορείτε να διαφωνείτε, και είστε ευπρόσδεκτοι να το κάνετε.
Τα συμπτώματα πυρετού του Mercurius είναι αξιοσημείωτα, ιδίως στις εφιδρώσεις.
Το ρίγος επίσης είναι ιδιαίτερο, όπως το έχω παρατηρήσει.
Δεν είναι τρεμούμενο ρίγος, αλλά απλώς ερπυστικό ψύχος.
Συχνά, όταν αυτό το ερπυστικό ψύχος γίνεται αισθητό, είναι το πρώτο σύμπτωμα ενός κρυολογήματος που έχει ληφθεί, και, αν αφεθεί μόνο του, μπορεί να ακολουθήσει η ρινίτιδα, ο πονόλαιμος, η βρογχίτιδα ή ακόμα και η πνευμονία· αλλά, αν ληφθεί έγκαιρα, μια δόση Mercurius μπορεί να αποτρέψει όλα αυτά τα προβλήματα.
Το ψύχος γίνεται αισθητό πιο γενικά το βράδυ και αυξάνεται μέσα στη νύχτα αν δεν απομακρυνθεί από τον Mercury.
Επίσης εναλλάσσεται με εξάψεις· πρώτα ψύχος, μετά ζέστη, μετά ψύχος κ.λπ., όπως το Arsenicum.
Συχνά γίνεται αισθητό σε μεμονωμένα μέρη.
Έπειτα πάλι γίνεται αισθητό σε αποστήματα και είναι ο προάγγελος του σχηματισμού πύου.
Αν ο πύος έχει ήδη σχηματιστεί, ιδίως πολύς από αυτόν, το μόνο που μπορεί να κάνει ο Mercury είναι να επιταχύνει την εκκένωσή του· αλλά αν λίγος ή κανένας δεν έχει πραγματικά σχηματιστεί, μια δόση Mercury υψηλή θα συχνά αναστείλει τον σχηματισμό και μια άφθονη εφίδρωση συχνά ακολουθεί, με υφέση του πρησμού και ταχεία θεραπεία της νόσου.
Τώρα οι εφιδρώσεις.
Είναι πολύ άφθονες και δεν ανακουφίζουν όπως οι εφιδρώσεις των φλεγμονωδών νοσημάτων γενικά κάνουν, αλλά αντίθετα τα συμπτώματα αυξάνονται με τον ιδρώτα.
(Tilia.).
Σε ποιες ασθένειες βρίσκεται αυτή η κατάσταση;
Μπορεί να βρεθεί σε σχεδόν κάθε νόσο: Σε πονόλαιμο, βρογχίτιδα, πνευμονία, πλευρίτιδα, περιτονίτιδα, αποστήματα, ρευματισμούς κ.λπ., έως το τέλος μιας μακριάς λίστας.
Εν ολίγοις, σε κάθε νόσο στην οποία αυτή η άφθονη και επίμονη εφίδρωση χωρίς ανακούφιση είναι παρούσα, ο Mercurius είναι το πρώτο φάρμακο που πρέπει να σκεφτούμε.
Επιδείνωση τη νύχτα, και ιδίως στη ζεστασιά του κρεβατιού, είναι ένα άλλο ισχυρό χαρακτηριστικό του Mercurius.
(Ledum pal.) Υπάρχει μια μακριά λίστα φαρμάκων που έχουν επιδεινώσεις τη νύχτα, αλλά όχι τόσα πολλά από τη ζεστασιά του κρεβατιού.
Έχω θεραπεύσει πολλές ασθένειες του δέρματος με διάφορες ονομασίες καθοδηγούμενος από αυτή την τροπικότητα.
Οι αδένες και τα οστά επίσης έρχονται έντονα υπό την επίδραση αυτού του φαρμάκου.
Οι αδενικές διόγκωσεις είναι κρύες, με τάση προς εξπίδωση, έχοντας αυτά τα ερπυστικά ψύχη που προαναφέρθηκαν.
Αυτά, μαζί με τους οστικούς πόνους στις εξοστώσεις και τις οστίτιδες, όλα επιδεινώνονται τη νύχτα στη ζεστασιά του κρεβατιού.
Οι βλεννογόνοι μεμβράνες είναι παντού προσβεβλημένοι· οι εκκρίσεις τους είναι αρχικά λεπτές και ερεθιστικές, ακόμα και από την καταρροή της μύτης έως τις διαρροϊκές ή δυσεντερικές εκκρίσεις.
Αργότερα γίνονται πιο παχιές ή πιο ήπιες, όπως οι εκκρίσεις της Pulsatilla.
Είναι επίσης χειρότερες τη νύχτα, ακόμα και η λευκόρροια.
Ο Hahnemann κατέταξε τον Mercury (πρώτο) για τη σύφιλη, όπως έκανε τον Sulphur για την ψώρα και την Thuja για τη σύκωση, και αναμφίβολα δικαίως, γιατί ο Mercury στις διάφορες μορφές του συμπτωματολογικά καλύπτει περισσότερες περιπτώσεις εκείνης της νόσου από οποιοδήποτε άλλο φάρμακο. αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι ο Mercury δεν είναι καθόλου πανάκεια για τη σύφιλη, όσο δεν είναι ο Sulphur για την ψώρα ή η Thuja για τη σύκωση, αλλιώς δεν θα υπήρχε καμία αλήθεια στο similia similibus. Η περίπτωση που έχουμε στα χέρια μας πρέπει να ομοιάζει με τον Mercury, αλλιώς εκείνο το φάρμακο δεν «μετράει», αλλά κάποιο άλλο φάρμακο μετράει. Η εμπειρία επιβεβαιώνει άφθονα αυτό και αποδεικνύει την αλήθεια του νόμου, Similia Similibus Curantur.