Phosphorus

Υψηλοί, λεπτοί, στενόθωρακοι, φθισικοί ασθενείς, λεπτές βλεφαρίδες, μαλακά μαλλιά ή νευρικά, αδύναμα άτομα που θέλουν να μαγνητίζονται. Κηροειδή, ημιαιμικά, ίκτερα άτομα.

Άγχος, καθολική ανησυχία, δεν μπορεί να σταθεί ή να καθίσει still. < στο σκοτάδι ή όταν μένει μόνος του, πριν από καταιγίδα με βροντές.

Καύσες εξέχουν σε κάθε σημείο, όπως στο στόμα, στομάχι, λεπτά έντερα, πρωκτό, μεταξύ ωμοπλατών, έντονες, ανεβαίνουν τη σπονδυλική στήλη, παλάμες των χεριών, η θερμότητα αρχίζει στα χέρια, απλώνεται στο πρόσωπο.

Λαχτάρα για κρύα πράγματα, παγωτό, που του συμφωνεί, ή κρύο νερό, που εμείζεται μόλις ζεσταθεί στο στομάχι. Πρέπει να τρώει συχνά αλλιώς λιποθυμά. Πρέπει να σηκώνεται τη νύχτα για να φάει.

Αίσθημα βύθισης, λιποθυμίας, κενότητας στο κεφάλι, στο θώρακα, στο στομάχι και σε όλη την κοιλιακή κοιλότητα.

Βήχας, < από το σούρουπο μέχρι τα μεσάνυχτα, < ξαπλωμένος στα αριστερά, > στα δεξιά. Ο δεξιός κάτω λοβός προσβάλλεται περισσότερο.

Διάρροια, αφθονώδης, χύνεται σαν από υδραυλική βρύση· υδαρή με σαγκόμορφα σωματίδια ή δυσεντερική, με πλατιά ανοιχτό πρωκτό.

Απαθής, απρόθυμος να μιλήσει, απαντά αργά, κινείται βραδέως.

Δυσκοιλιότητα: κόπρανα λεπτά, μακριά, ξηρά, σκληρά και σκληρά σαν του σκύλου· αποβάλλονται με δυσκολία.

Αιμορραγική διάθεση· μικρές πληγές αιμορραγούν αφθόνως, αιμοπτύσεις· μετρορραγία χειρότερη· παρακλαστική, από τη μύτη, το στομάχι, τον πρωκτό, την ουρήθρα σε αμηνόρροια.

Δεν μπορεί να μιλήσει· ο λάρυγγας είναι τόσο επώδυνος· βήχας, με το πέρασμα από ζεστό σε κρύο αέρα, με το γέλιο, την ομιλία, την ανάγνωση, το φαγητό ξαπλωμένος στα αριστερά (Dros., Stan.).

* * * * *

Ως γενικό χαρακτηριστικό, η Καύση είναι σχεδόν τόσο έντονη υπό αυτό το φάρμακο όσο υπό το Arsenicum και το Sulphur. Δεν υπάρχει όργανο ή ιστός στον οποίο να μη μπορεί να βρεθεί, από το εξωτερικό δέρμα έως το εσώτατο επιφάνεια κάθε σωλήνα ή παρεγχύματος. Μπορεί να είναι καθαρά υποκειμενική χωρίς πραγματική άνοδο της θερμοκρασίας, ή να συνοδεύει οργανικές αλλοιώσεις σε κακοήθεις νόσους, με μεγάλη άνοδο της θερμοκρασίας. Η αίσθηση της καύσης σε έντονο βαθμό πρέπει πάντα να θέτει το Phosphorus στην πρώτη γραμμή προς εξέταση.

Επίσης, ίσως δεν υπάρχει φάρμακο με ισχυρότερη δράση στο Νευρικό Σύστημα. Το προσβάλλει στο ίδιο του το οχυρό της δύναμης, τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό, προκαλώντας μαλάκυνση ή ατροφία με όλα τα συνοδά συμπτώματα με τη σειρά τους, όπως εξάντληση, τρόμο, μούδιασμα και πλήρη παράλυση. Το κάνει αυτό τόσο σε οξεία όσο και σε χρόνια μορφή νόσου.

Θα βρεθεί σε οξεία τυφοειδή καθώς και σε εκείνη τη βραδεία προϊούσα νόσο, την αταξία της κίνησης. Οι αιτίες του μπορεί να είναι αιφνίδιες, όπως πνευμονία, τύφος, εξανθηματικές νόσοι, κρούπ, βρογχίτιδα, όταν η ζωτικότητα φτάνει στο χαμηλότερο σημείο της, ή να προκύπτουν σε κατάσταση υπονομευμένη από θλίψη, μέριμνα ή υπερβολική πνευματική κοπία· υπερβολές στη συνουσία ή τον αυνανισμό.

Η δράση του στην αρχή μπορεί να χαρακτηρίζεται από καυτή θερμότητα σε διάφορα μέρη, και ιδίως στο δέρμα, με ανήσυχη κίνηση και άγχος, ιδίως στο σούρουπο. Υπερευαισθησία όλων των αισθήσεων, όπως των εξωτερικών εντυπώσεων· φως, οσμές, θόρυβοι, αφής κ.λπ., και αργότερα, όταν έχουν λάβει χώρα οργανικές αλλοιώσεις, το άλλο άκρο, η απώλεια κίνησης, αισθησίας και ευαισθησίας.

Στην πρώτη κατάσταση υπάρχει ένα πολύ χαρακτηριστικό σύμπτωμα, ο ασθενής κινείται συνεχώς, δεν μπορεί να καθίσει ή να σταθεί στιγμή. Αντί για ανήσυχα πόδια, όπως το Zincum, είναι ανήσυχος σε όλο του το σώμα. Το Phosphorus επηρεάζει κάθε ιστό. Το αίμα καταστρέφεται ή φτωχαίνει.

Χλωρία και κακοήθης αναιμία εμφανίζονται. Το Apis και το Kali carb. επίσης το καθένα έχουν αναιμία ή ωχρή κηροειδή ή αυτή που λέγεται αιμοφανούς εμφάνιση του ασθενούς. Όλα έχουν οίδημα ή φούσκωμα, και υπάρχει μια ιδιαίτερη διαφορά στο πρόσωπο μεταξύ τους. Στο Kali carb. τα άνω βλέφαρα φουσκώνουν και κρέμονται σαν σάκος με νερό.

Στο Apis είναι περισσότερο στα κάτω βλέφαρα, ενώ στο Phosphorus φουσκώνουν γύρω από τα μάτια· και όλο το πρόσωπο φουσκώνει. Υπό το Phosphorus το αίμα καταστρέφεται τόσο ώστε δεν πήζει πλέον, και έχουμε πορφύρα αιμορραγική. Ακόμη και σε φαινομενικά υγιείς ιστούς έχουμε αυτό το ισχυρό χαρακτηριστικό που ανακάλυψε ο Hahnemann, δηλ.: «Μικρές πληγές αιμορραγούν πολύ». Αυτό είναι αυτό που λέγεται αιμορραγική διάθεση, και πολύ φοβερή, καθώς πολλά άτομα που την έχουν μπορεί να αιμορραγήσουν μέχρι θανάτου από οποιονδήποτε μικρό εκδοφράγμα· και αυτή η ίδια τάση αιμορραγίας εκτείνεται σε μυκητοειδείς αναπτύξεις όπως ινομυώματα, μυκητοειδή, καρκίνοι κ.λπ., και είναι πολύ επικίνδυνες και ενοχλητικές.

Και πάλι το Phosphorus προσβάλλει τα οστά με τη μορφή νέκρωσης. Είναι τόσο ιδίως της κάτω γνάθου, αλλά ισχύει και για άλλα μέρη, όπως τους σπονδύλους· και θεράπευσα κάποτε με αυτό μια πολύ εκτεταμένη και μακροχρόνια περίπτωση καριέως της κνήμης.

Λιπώδης εκφύλιση καρδιάς, ήπατος και νεφρών, με τη χαρακτηριστική αναιμική κατάσταση, πρέπει να τραβήξει την προσοχή σε αυτό το φάρμακο. Γενική εξάντληση των ιστών, ταχεία ή βραδέως προϊούσα όπως ατροφία στα παιδιά, επίσης υπάγεται στην ιστική καταστρεπτική του δύναμη.

Και έτσι το βρίσκουμε φάρμακο ευρείας εμβέλειας και μεγάλης ισχύος. Αλλά δεν αρκεί ποτέ για τον ομοιοπαθητικό να γνωρίζει απλώς τη δράση εν γένει πάνω σε οποιοδήποτε όργανο ή σύνολο οργάνων. Πρέπει να γνωρίζει πώς δρα διαφορετικά από άλλα φάρμακα όταν δρα στον ίδιο ιστό ή όργανα. Ενώ λοιπόν το Phosphorus δρά πάνω στον νου, προκαλώντας «μεγάλο άγχος και ανησυχία» όπως άλλα φάρμακα, Aconite, Arsenicum κ.λπ., πρέπει να θυμόμαστε ότι είναι το άγχος και η ανησυχία που προηγούνται μιας άλλης κατάστασης.

Ανήκει σε ένα στάδιο ερεθισμού του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος το οποίο, αν δεν αναχαιτισθεί, θα προχωρήσει σε οργανικές αλλοιώσεις, που θα συνοδεύονται από ένα πολύ διαφορετικό σύνολο συμπτωμάτων, όπως αυτά που προκύπτουν π.χ. από πραγματική μαλάκυνση του εγκεφάλου, στην οποία εμφανίζεται απάθεια, νωθρότητα· μιλά αργά, είναι αδιάφορος ή δεν μιλά καθόλου. Υπάρχει ένα ιδιαίτερο σύμπτωμα άξιο σημείωσης: ο ασθενής φοβάται να μείνει μόνος· φοβάται: φοβάται το σκοτάδι, σε καταιγίδα με βροντές κ.λπ.

Αυτό είναι περισσότερο κατά το ερεθιστικό στάδιο για το οποίο μιλήσαμε. Το Phosphorus είναι μεγάλο φάρμακο στα τυφοειδή, ιδίως με πνευμονικές επιπλοκές, και εδώ συχνά έχουμε κώμα και χαμηλό μουρμουριστό παραλήρημα όπως το Lachesis, αλλά ενώ το Lachesis επιδεινώνεται μετά τον ύπνο, το Phosphorus γενικά βελτιώνεται, αν καταφέρει να κοιμηθεί. Στο τελευταίο στάδιο εγκεφαλικών ή νευρικών προβλημάτων που απαιτούν αυτό το φάρμακο, βρίσκουμε τον ασθενή να χάνει κάθε φιλοδοξία να κάνει κάτι· είτε πνευματική είτε σωματική εργασία αποφεύγεται.

Υπάρχει μεγάλη αδιαφορία. Δεν μπορεί να σκεφθεί με τη συνηθισμένη του καθαρότητα· δεν μπορεί να αφοσιωθεί σε μελέτη ή πνευματικές λειτουργίες, οι ιδέες έρχονται αργά ή καθόλου. Επίσης ο ασθενής είναι μερικές φορές ερωτομανής, ή όπως το Hyoscyamus ντρέπεται να εκτεθεί ασχημονώντας.

Δεν υπάρχει φάρμακο που να καλύπτει μεγαλύτερη ποικιλία συμπτωμάτων του νου που προκύπτουν από εγκεφαλική διαταραχή από το Phosphorus. Κανένα φάρμακο δεν προκαλεί μεγαλύτερο ίλιγγο, με μεγαλύτερη λίστα διάφορων συσχετισμών. Το έχω βρει ένα από τα καλύτερα και συχνότερα ενδεικνυόμενα για ίλιγγο των ηλικιωμένων. Η χρόνια συμφόρηση στο κεφάλι είναι χαρακτηριστική, και η αίσθηση καύσης στον εγκέφαλο είναι εξέχουσα· η θερμότητα και η συμφόρηση φαίνεται να ανεβαίνουν από τη σπονδυλική στήλη.

Η θερμότητα που ανεβαίνει την πλάτη είναι πιο χαρακτηριστική γι' αυτό παρά για οποιοδήποτε άλλο φάρμακο. Η κώφωση είναι εξέχουσα, και είναι ιδιάζουσα, στο ότι είναι ιδίως κώφωση προς την ανθρώπινη φωνή, κοινό σύμπτωμα στους ηλικιωμένους. Η συχνότερη χρήση που έχω κάνει του φαρμάκου σε ρινικές παθήσεις είναι σε χρόνια καταρροή, στην οποία ο ασθενής συχνά φυσά μικρές ποσότητες αίματος από τη μύτη· το μαντήλι είναι πάντα ματωμένο.

Όπως είπα γράφοντας για τους ιστούς, το πρόσωπο του Phosphorus είναι χαρακτηριστικά ωχρό και φουσκωμένο γύρω από τα μάτια, αλλά στην πνευμονία συχνά βρίσκουμε περιγεγραμμένη ερυθρότητα του μάγουλου στην πλευρά του φλεγμονιμένου πνεύμονα. Αυτό ισχύει και για το Sanguinaria. Για το στόμα και τη γλώσσα δεν γνωρίζω κάτι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό. Έχει ένα ιδιάζον σύμπτωμα του λαιμού.

Το καταπιεσμένο φαγητό ανεβαίνει αμέσως σαν να μην είχε φτάσει ποτέ στο στομάχι. Αυτό υποτίθεται ότι οφείλεται σε σπασμωδική στένωση του οισοφάγου.

Υπό την όρεξη και τη δίψα έχουμε μερικές πολύτιμες ενδείξεις για αυτό το φάρμακο.

Η πείνα είναι μία, πρέπει να τρώει συχνά αλλιώς λιποθυμά· αμέσως μετά ή σύντομα μετά το γεύμα, είναι πεινασμένος· πεινασμένος τη νύχτα· πρέπει να φάει. Ανακουφίζεται με το φαγητό, αλλά σύντομα πεινά ξανά. Αυτό φέρνει στον νου το Iodine, Chelidonium, Petroleum, Anacardium κ.λπ.

Η δίψα είναι επίσης ιδιάζουσα. Θέλει κρύα πράγματα, όπως η Pulsatilla, αλλά μόλις ζεσταθούν στο στομάχι εμείζονται.

Μερικοί άνθρωποι έχουν μη φυσιολογική λαχτάρα για αλάτι, ή αλμυρό φαγητό, και τρώνε υπερβολικά από αυτό. Το Phosphorus είναι καλό φάρμακο για να αντισταθμίσει τις κακές επιδράσεις. (Nat. mur.).

Έχουμε πολλών ειδών έμετους υπό το Phosphorus, αλλά τίποτα χαρακτηριστικό εκτός από αυτό που ήδη αναφέρθηκε.

Έχουμε ήδη μιλήσει για την πεινασμένη, λιποθυμική αίσθηση στο στομάχι. Μερικές φορές περιγράφεται ως κενή, χαμένη αίσθηση, και εδώ πάλι σκεφτόμαστε τέτοια φάρμακα όπως Ignatia, Hydrastis, Sepia και άλλα· αλλά το Phosphorus δεν σταματά εδώ με αυτή την αίσθηση, αλλά την εκτείνει σε όλη την κοιλιά. Κανένα φάρμακο δεν έχει αυτή την αίσθηση στην κοιλιά τόσο έντονη όσο το Phosphorus. Υπό τα κόπρανα και το ορθό εμφανίζονται επίσης μερικά πολύ χαρακτηριστικά συμπτώματα, για παράδειγμα: Κόπρανα αφθονώδη, υδαρή, χύνεται σαν από βρύση, με σβώλους λευκού βλέννου, σαν κόκκους στάγδος.

Κόπρανα ματωμένα, με μικρά λευκά σωματίδια σαν αδιαφανής βάτραχος-σπορά. Κόπρανα που εκρρέουν ακούσια από συνεχώς ανοιχτό πρωκτό, ή δυσεντερικά κόπρανα με πλατιά ανοιχτό πρωκτό και μεγάλη τένεσμο. Δυσκοιλιότητα· κόπρανα λεπτά, μακριά, ξηρά, σκληρά σαν κόπρανα σκύλου. Κανένα φάρμακο δεν έχει πλουσιότερη σειρά συμπτωμάτων κοπράνων, και όπως βλέπουμε από τα παραπάνω λίγα επιλεγμένα, μερικά είναι πολύ μοναδικά και έχουν συχνά επαληθευθεί.

Θα αποζημιώσει κάθε ιατρό να τα επιθεωρεί προσεκτικά και συχνά.

Αυτό το φάρμακο διεγείρει ισχυρά τη σεξουαλική όρεξη και στα δύο φύλα. Είναι σχεδόν ακαταμάχητο, και οδηγεί τον ασθενή σε μανία κατά την οποία θα εκτεθεί. Αυτό διαδέχεται το αντίθετο άκρο, η ανικανότητα, αν και η επιθυμία παραμένει αφού η ικανότητα απόδοσης έχει φύγει. Φυσικά, αυτά τα σεξουαλικά συμπτώματα συνοδεύονται από συνοδά συμπτώματα του φαρμάκου.

Επάνω στα γυναικεία γεννητικά όργανα το Phosphorus είναι πιστό στις γενικές αιμορραγικές του τάσεις· αν δεν εμφανισθεί η έμμηνος ρύση, υπάρχει συχνά παρακλαστική αιμορραγία από τη μύτη ή τους πνεύμονες αντ' αυτής. Το Phosphorus είναι δεμένο να αιμορραγήσει. Έτσι είναι και με τον καρκίνο της μήτρας ή των μαστών. Αιμορραγούν εύκολα.

Επάνω στα αναπνευστικά όργανα επίσης αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα φάρμακά μας. Ξεκινώντας από τη φωνή και τον λάρυγγα, προκαλεί και θεραπεύει μεγάλη βραχνάδα. Ο ασθενής μόλις που μπορεί να κάνει θόρυβο δυνατά, και τείνει να επιδεινώνεται το βράδυ ή το πρώτο μέρος της νύχτας. Υπάρχει πόνος στον λάρυγγα, επιδεινούμενος με την ομιλία, ή δεν μπορεί να μιλήσει καθόλου εξαιτίας του.

Στον κρούπ, μερικές φορές έρχεται αφού το Aconitum και η Spongia έχουν αποτύχει. Η νόσος έχει προχωρήσει προς τα κάτω μέχρι να εμπλέκει τους βρόγχους και το παρέγχυμα των πνευμόνων. Είναι ανεκτίμητης αξίας εδώ, και επίσης όταν, αφού η βιαιότητα της πάθησης φαίνεται να έχει υποχωρήσει, ο ασθενής βραχνάζει κάθε βράδυ και φαίνεται να τείνει σε υποτροπή.

Στη βρογχίτιδα ο βήχας είναι σφιχτός, χειρότερος από το βράδυ μέχρι τα μεσάνυχτα, επίσης από την ομιλία, το γέλιο, την ανάγνωση δυνατά (Argentum met.), το κρύο, και το ξάπλωμα στα αριστερά. Ο ασθενής καταστέλλει τον βήχα με ένα γρύλισμα όσο πιο πολύ μπορεί, επειδή τον πονά τόσο. Όλο το σώμα τρέμει με τον βήχα.

Έχει μεγάλη καταπόνηση της αναπνοής σε οξείες και χρόνιες παθήσεις των πνευμόνων. Υπάρχει βαρύτητα, σαν βάρος στο στήθος. Στην πνευμονία, για την οποία το Phosphorus είναι ένα από τα καλύτερά μας φάρμακα, προσβάλλει κατά προτίμηση το κάτω μισό του δεξιού πνεύμονα. Τείνει να ενδείκνυται από τα συμπτώματα, είτε στην αρχή του σταδίου της ηπατοποίησης, όταν σταματά την περαιτέρω πρόοδο της νόσου, αλλά η συχνότερη εφαρμογή του έρχεται όταν το στάδιο της ηπατοποίησης έχει παρέλθει και θέλουμε να το διαλύσουμε και να προάγουμε την απορρόφηση ή την εκλυτική ανάλυση.

Εδώ δεν έχει ίσο, όπως είμαι πλήρως πεπεισμένος από άφθονη εμπειρία.

Τώρα, μην παρερμηνεύσετε και μην δίνετε το φάρμακο τυφλά μόνο σε παθολογική ένδειξη. Αν το κάνετε θα αποτύχετε μερικές φορές, και ορθώς. Αλλά επαναλαμβάνω, αυτό το φάρμακο θα βρεθεί συχνότερα το ενδεικνυόμενο εδώ από οποιοδήποτε άλλο. Αφού η ηπατοποίηση αρχίσει να διαλύεται, άλλα φάρμακα όπως το Tartar emetic, το Sulphur και το Lycopodium θα έρθουν.

Στην πλευρίτιδα θα βρείτε σουβλιές στην αριστερή πλευρά αυξημένες με το ξάπλωμα πάνω στην αριστερή πλευρά. Θυμηθείτε ότι και στις δύο παθήσεις το Phosphorus χαρακτηριστικά επιδεινώνεται με το ξάπλωμα πάνω στην αριστερή πλευρά.

Στη φυματίωση, ενδείκνυται συχνότερα στο αρχικό στάδιο με τα συμπτώματα του βήχα, της καταπόνησης και της γενικής αδυναμίας ήδη αναφερθέντα· αλλά το έχω συχνά βρει ενδεικνυόμενο στα μεταγενέστερα στάδια, και αν δοθεί πολύ υψηλή δυναμοποίηση και σε μονή δόση και δεν επαναληφθεί, το έχω δει να ωφελεί greatly ακόμη και ανίατες περιπτώσεις. Αν δοθεί πολύ χαμηλή δυναμοποίηση και επαναληφθεί, θα επιδεινώσει φοβερά.

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα αυτού του φαρμάκου είναι, «αίσθηση έντονης θερμότητας που ανεβαίνει την πλάτη». Επίσης η καύση μπορεί να είναι σε σημεία κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης. Έχει επίσης έντονη καυτή θερμότητα μεταξύ των ωμοπλατών (Βλ. επίσης Lycopodium.) Αυτές, όπως οι υπόλοιπες καύσεις του Phosphorus, εμφανίζονται συχνά σε νόσους της σπονδυλικής στήλης και του νευρικού συστήματος, αλλά όχι απαραίτητα. Όπως το Zinc, αυτές οι καύσεις μπορεί να είναι καθαρά υποκειμενικές, αλλά δεν είναι λιγότερο πολύτιμες ως θεραπευτικές ενδείξεις.

Ένα άλλο πολύ χαρακτηριστικό σύμπτωμα του Phosphorus είναι η καύση των χεριών. Είναι τόσο έντονη όσο η καύση των ποδιών του Sulphur, και βρίσκεται τόσο σε οξείες όσο και σε χρόνιες νόσους· δεν ανέχεται να έχουν τα χέρια του καλυμμένα. Οι εξάψεις θερμότητας σε όλο το σώμα (που έχει το Phosphorus) αρχίζουν στα χέρια και απλώνονται από εκεί ακόμη και στο πρόσωπο. Απομένει τώρα να τραβήξουμε την προσοχή στο Σωματότυπο του Phosphorus.

1. «Υψηλά, λεπτά άτομα αιματικής ιδιοσυγκρασίας, ωχρό δέρμα, ξανθά ή κόκκινα μαλλιά, γρήγορη, ζωηρή αντίληψη και ευαίσθητη φύση.»

2. «Υψηλοί, λεπτοί φθισικοί ασθενείς, λεπτές βλεφαρίδες, μαλακά μαλλιά.»

3. «Υψηλές, λεπτές γυναίκες με τάση να σκύβουν.»

4. «Νέοι άνθρωποι που μεγαλώνουν υπερβολικά γρήγορα και τείνουν να σκύβουν.»

5. «Νευρικά, αδύναμα άτομα που θέλουν να μαγνητίζονται.»

Τώρα, στον αριθμό τέσσερα δεν υπάρχει η τάση να παχαίνουν, όπως το Calcarea carbonica, αλλά υψηλά, και θα παρατηρήσετε ότι το στοιχείο Phosphorus στο Calcarea phosphorica αφαιρεί την ιδιότητα παραγωγής λίπους του στοιχείου Calcarea.

Τώρα, κλείνοντας, θέλουμε να πούμε ότι αγγίξαμε μόνο τις θαυμαστές αρετές αυτού του φαρμάκου, το οποίο πρέπει να μελετηθεί στο σύνολό του. Αρκούν όμως, ελπίζουμε, για να πείσουν για τη μεγάλη του αξία.