Pulmo Vulpis

Pulmo Vulpis.

Σάρκωμα (Σαρκώδες φάρμακο).

Πνεύμονας αλεπούς. Τριτύρωση.

Κλινικά (Pulmo vulpis)

Άσθμα.

Βρογχίτιδα.

Κατάρρος.

Πνεύμονες, οίδημα των· κατάρρος των.

Χαρακτηριστικά (Pulmo vulpis)

Πρόσφατες ανακαλύψεις στη χρήση ιστών και οργάνων ως φαρμάκων έριξαν φως σε πολλές περιέργειες της αρχαίας ιατρικής.

Καθώς η αλεπού είναι πιθανώς το πιο ανθεκτικό σε μακροχρόνια αναπνοή από όλα τα ζώα, η θεωρία των υπογραφών έδειχνε τους πνεύμονές της ως πιθανό φάρμακο για τη δύσπνοια.

Ο Grauvogl κατέγραψε αυτή την περίπτωση (παρατίθεται στο Hom. News, XXV. 490):

Γυναίκα, 65 ετών, πολύ αδυνατισμένη από επίμονη κατάσταση υγρού άσθματος. Ξεκίνησε με χρόνιο κατάρρο και συμπτώματα οιδήματος των πνευμόνων.

Δυνατοί, ηχηροί, φυσαλητοί ήχοι, άλλοτε κροταλωτοί, άλλοτε σφυριχτοί, σε όλο το θώρακα, και από κάποια απόσταση· αισθητοί επίσης με το χέρι ακουμπισμένο στο θώρακα.

Επιταχυνόμενη δύσπνοια που έφθανε σε ασφυξία, ακόμη και χωρίς αντίστοιχη άνοδο του θώρακα, συχνά με βήχα και αδυναμία αποχρέμψης.

[Μερικές φορές, σε ήπιες περιπτώσεις, δεν υπάρχει κατάρρος, και μόνο επίμονη δύσπνοια, που γίνεται παροξυσμός άσθματος με την παραμικρή σωματική προσπάθεια.]

Η ασθενής μπορούσε να ζει μόνο καθιστή, σκυμμένη μπροστά· συνεχές κυανοχρώωμα προσώπου, χειλιών και άκρων, και ύδρωπας των ποδιών.

Οι σφύξεις της καρδιάς ακανόνιστες, και ο θάνατος φαινόταν επικείμενος. Δόθηκε Pulmo vulpis 1x gr. i., και επαναλήφθηκε σε μία ώρα.

Εμφανής βελτίωση επήλθε, αλλά χωρίς αυξημένη αποχρέμψη.

Μετά από τρίτη δόση σε σκόνη η ασθενής μπόρεσε να ξαπλώσει, και αποκοιμήθηκε σε αναζωογονητικό ύπνο που κράτησε αρκετές ώρες. Σε οκτώ ημέρες ασχολήθηκε με τα οικιακά της καθήκοντα.