Aesculus Hippocastanum

(Ίπποkastanos — Horse Chestnut)

Όπως λέει ο Nash, «αυτό είναι ένα από τα φάρμακα που δεν ξεχωρίζουν τόσο για το ευρύ φάσμα δράσης τους, όσο για την θετικότητα εντός του φάσματός τους».

Οι αισθήσεις του είναι βαρύτητα και αδυναμία, ειδικά στις ιερολαγόνιες περιοχές.

Πληρότητα έως το σπάσιμο στον φάρυγγα, το στομάχι, τα έντερα, το ορθό και τον θώρακα : πληρότητα σε διάφορα μέρη, σαν να περιείχαν υπερβολική ποσότητα αίματος — καρδιά, πνεύμονες, στομάχι, εγκέφαλος, δέρμα. Και, όπως τονίζει ο Kent, πορφυρότητα των συμφορητικών μερών.

Λέει : «

Η Aesculus είναι φάρμακο φλεβικό, γεμάτο και πληρό, καμιά φορά έως το σπάσιμο.

Υπάρχει τώρα ένα ακόμα χαρακτηριστικό που θέλω να επισημάνω. Θα παρατηρήσετε ότι όπου εμφανίζεται η συμφόρηση, είναι πορφυρό ή μπλε στο χρώμα. . . .

Το φάρμακο δεν είναι ενεργό στη φλεγμονώδη κατάστασή του, είναι βραδύ και παθητικό . . . η καρδιά κοπιάζει και οι φλέβες είναι συμφορημένες. . . . Είναι ένα από τα πιο συχνά ενδεικτικά φάρμακα στην αιμορροϊδική ιδιοσυγκρασία, όπως συνήθιζε να λέγεται.»

Ενώ ο Guernsey (Keynotes) βάζει το δάχτυλό του, ως συνήθως, πάνω στο σημείο όταν λέει : «Ο καθοδηγητικός νήμα που κατευθύνει τη χρήση αυτού του φαρμάκου βρίσκεται στο ορθό, στα αιμορροϊδικά αγγεία, στο ιερό οστό και στην πλάτη.»

Η λαϊκή χρήση και οι παρατηρήσεις, όπως τόσο συχνά, δείχνουν τις θεραπευτικές του χρήσεις : όπως όταν ο Hering μας λέει «ότι προκαλεί πρόπτωση του πρωκτού σε βοοειδή που τρέφονται με αυτό» — και μαθαίνουμε ότι «τα κάρπια μεταφέρονται στην τσέπη για να αποφευχθούν, ή να θεραπευτούν οι αιμορροΐδες».

Τα συμπτώματα με μαύρα γράμματα ενός φαρμάκου, δηλαδή τα συμπτώματα που προκαλεί και θεραπεύει εντυπωσιακά, είναι αρκετά ισχυροί δείκτες των πιο συχνών και λαμπρών θεραπευτικών του επιτευγμάτων.

Ρίξτε μια ματιά σε αυτά :

«Το ορθό αισθάνεται πλήρες : πόνος με κάψιμο και φαγούρα ; πλήρες από μικρά ξυλάκια» (σπουδαίο χαρακτηριστικό του φαρμάκου).

Έπειτα οι συνήθως «τυφλές» αιμορροΐδες, προπτώτουν, πονούν, καίνε, πορφυρές, με σουβλιές προς το ιερό οστό και την πλάτη.

Και μετά η θαμπή οσφυαλγία που κάνει το περπάτημα σχεδόν αδύνατο, και είναι μαρτύριο αν κανείς σκύψει, ή σηκωθεί από το σκύψιμο.

Ακόμα και η κεφαλαλγία φαίνεται να επηρεάζει το ιερό οστό και τα ισχία ; πάλι χειροτερεύει από το περπάτημα και από το σκύψιμο προς τα εμπρός.

Για τέτοια οσφυαλγία, πρέπει κανείς να εξετάσει επίσης (μεταξύ άλλων) το Agaricus.

Στο Ρεπερτόριο και τα δύο έχουν τον ιερό πόνο με μαύρα γράμματα : το Agar. όταν κάθεται, το Aesc. όταν σηκώνεται από το κάθισμα, όταν σκύπτει, όταν περπατά, και να εκτείνεται προς τα ισχία.

Και το Aesc. λαμβάνει επίσης τις ιερολαγόνιες αρθρώσεις.

Αλλά — μην πιαστείτε απροετοίμαστοι από μια ιερολαγόνια υποξέδωση, μετά από πτώση, στρίψιμο, αδέξια άρση, έναν τοκετό, μια εγχείρηση. Εδώ η Aesculus, ή όποιο φάρμακο των συμπτωμάτων κι αν είναι, θα ανακουφίσει, αλλά δεν θα θεραπεύσει.

Μην χάνετε την πίστη σας στο φάρμακο των όμοιων συμπτωμάτων, επειδή δεν μπορεί να απελευθερώσει το κλείστρο και να αφήσει την άρθρωση να επανέλθει στη θέση της.

Ο Hahnemann μας προειδοποίησε πριν από εκατό χρόνια ότι οι μηχανικές βλάβες πρέπει να αντιμετωπίζονται μηχανικά. Δεν ανήκουν στην επαρχία της ιατρικής. Με μηχανικές επανατοποθετήσεις της πυέλου ένας μεγάλος αριθμός περιπτώσεων ισχιαλγίας μπορεί να θεραπευτεί ; ώσπου κανείς να τείνει να νομίζει ότι όλες οι περιπτώσεις ; και τότε έρχεται μία, όπου ο χειρισμός αποτυγχάνει, και κάποια άλλη επεμβατική διαδικασία είναι ενδεικτική, ή κάποιο απλό φάρμακο στο οποίο είχατε χάσει την πίστη σας επειδή δεν θεράπευσε κάτι που ήταν πέρα από την επαρχία του, έρχεται λαμπρά.

Η ισχιαλγία μπορεί να έχει πολλές αιτίες : κανείς θυμάται καλά μια νοσοκομειακή περίπτωση όπου ανακαλύφθηκε ένα εξόγκωμα στο μηριαίο οστό στο άνω τρίτο του και η οποία η ακτινογραφία διέγνωσε ως πιθανό σάρκωμα, αλλά η οποία σχεδόν εξαφανίστηκε με — απ' όλα τα πράγματα ! — Ferrum.

Αυτό συνταγογραφήθηκε, όχι λόγω της κατάστασης του οστού, όχι λόγω της πιθανής διάγνωσης, αλλά λόγω κάποιων ασήμαντων μικρών συμπτωμάτων, ιδιαίτερων σε εκείνον τον ασθενή, ό,τι κι αν τον ταλαιπωρούσε ! Τα νοσοκομειακά βιβλία περιπτώσεων περιέχουν ακόμα τα φαινομενικά σημαντικά ευρήματα : ενώ ο άνδρας ανάρρωσε τόσο ώστε κλήθηκε να πολεμήσει, και απαλλάχθηκε μόνο χάρη σε εκείνες τις ακτινογραφίες : αλλά παρέμεινε καλά, όσο γνωρίζουμε, χρόνια μετά.

Αλλά πρέπει να επιστρέψουμε στην Aesculus, και εδώ κανείς θυμάται από τις μέρες του πολέμου μια πολύ ταλαιπωρημένη νοσοκόμα, που είχε παρακολουθήσει μια κρύα και υγρή κηδεία, με αποτέλεσμα να μην ξέρει πώς θα πήγαιρε υπηρεσία, λόγω του φρικτού πόνου στο κάτω μέρος της πλάτης της ; έναν πόνο που δεν την άφηνε να σκύψει, ή να σηκωθεί από το σκύψιμο.

Το Ρεπερτόριο ερωτήθηκε για το φάρμακο — Aesculus, και της δόθηκε μια δόση και στάλθηκε να ξαπλώσει. Σε δύο ώρες εμφανίστηκε ξανά χαρούμενη και έτοιμη για δουλειά, και δεν ακούστηκε τίποτα άλλο για την οσφυαλγία. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν την ιδέα ότι η Ομοιοπαθητική είναι αργή.

Άραγε ! Σε απλές οξείες ασθένειες τίποτα δεν μπορεί να είναι πιο γρήγορο ; μόνο πρέπει να είναι Ομοιοπαθητική ; δηλαδή τα συμπτώματα στον ασθενή και στο φάρμακο πρέπει να αντιστοιχούν. Το χειρότερο της εργασίας με νόμο είναι ότι δεν λειτουργεί όταν δεν είναι νόμος ! Δώστε της μια δίκαιη ευκαιρία αν θέλετε να πετύχετε. Αλλά πρέπει να παραδεχτεί κανείς ότι είναι καμιά φορά δύσκολο. Αλλά θα διαπιστώσετε ότι «όσο περισσότερο βάζετε μέσα, τόσο περισσότερο παίρνετε έξω»

Παρεμπιπτόντως, πρέπει κανείς να αντιπαραβάλει την Aesculus με το Nitric acid. Και τα δύο ταλαιπωρούν οικτρά, και παρέχουν θαυμαστή ανακούφιση στο ορθό και στον πρωκτό.

Η Aesculus έχει το ορθό της γεμάτο από αιχμηρά ξυλάκια (και η Collinsonia) ; το Nitric acid έχει εκεί ένα σκαλί, που τρυπάει αιχμηρά κατά την διέλευση των κοπράνων. Το Nitric acid υπομένει μαρτύρια κατά τα κόπρανα, και για ώρες μετά τα κόπρανα : με το Aesc. ο πόνος φαίνεται να εμφανίζεται κάποιες ώρες μετά τα κόπρανα. Το Nit. ac. έχει ραγάδες και αιμορραγικές αιμορροΐδες. Το Aesc. οι μεγάλες, πορφυρές προπτώσασες αιμορροΐδες, με ίσως τον πριονωτό πόνο μαχαιριού που δεν επιτρέπει όρθια στάση, κάθισμα ή ξάπλωμα, αλλά μόνο γονατιστή θέση.

Περίεργες «προσωπικότητες» αυτά τα φάρμακά μας ! με τα πολύ συγκεκριμένα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, και όπου κανένα δεν αντικαθιστά άλλο : μια πολύ περίπλοκη κλειδαριά, στην οποία ταιριάζει μόνο το ένα κλειδί από τα πολλά λεπτά ελάσματα. Κάνουν την Ομοιοπαθητική πολύ εύκολη, και πολύ δύσκολη, και πολύ ενδιαφέρουσα.

Αλλά στο Aesc. όχι μόνο οι ιερολαγόνιες περιοχές, αλλά ολόκληρη η σπονδυλική στήλη είναι αδύναμη ; πονά θαμπά, και επιδεινώνεται από την κίνηση.

Και όχι μόνο το ορθό αλλά ολόκληρος ο πεπτικός σωλήνας, με το ήπαρ (έως ίκτερο), έχει κάψιμο και δυσφορία, με αισθήσεις πληρότητας, μετεωρισμό και σπασμωδικό πόνο ; αλλά πιθανόν σε συνδυασμό με ορθικά και αιμορροϊδικά συμπτώματα.

Και με τη χαρακτηριστική οσφυαλγία μπορεί να υπάρχει λευκόρροια, σκούρα κίτρινη, πηχτή και κολλώδης ; και το Aesc. έχει προκαλέσει και θεραπεύσει μετατοπίσεις, μεγαλώσεις και σκλήρυνση της μήτρας, με μεγάλη ευαισθησία, θερμότητα και σφιχτοχτύπημα. Αλλά όλα αυτά με αδυναμία στο κάτω μέρος της πλάτης, που υποχωρεί όταν περπατά.

Ο Hale (New Remedies) γράφει για την Aesculus. —

«Ένα γνήσιο πολύχρηστο φάρμακο, με ευρύ φάσμα δράσης, αλλά όπως κάποια άλλα πολύχρηστα φάρμακα έχει ένα κεντρικό σημείο δράσης, από το οποίο ακτινοβολεί μια σειρά αντανακλαστικών συμπτωμάτων.

«Αυτό το κεντρικό σημείο δράσης είναι το ήπαρ και η πυλαία σύστημα, και εννιά από κάθε δέκα συμπτώματά του οφείλονται σε αυτή τη δράση. Έχω βρει ότι είναι ανάλογο στη δράση του με την Aloe, την Collinsonia, το Nux vom., το Sulphur και το Podophyllum. . . .

«Έχω επιτύχει περισσότερο με αυτό στη συμφόρηση του ήπατος, όταν συνοδεύεται από αιμορροΐδες. Ενδείκνυται από τα συμπτώματα — πόνοι αλγούντες και σφιγκτικοί στο δεξιό υποχόνδριο, επιδεινούμενοι από το περπάτημα.

Ο πόνος εκτείνεται προς τα πάνω ανάμεσα στους ώμους.

«Δυσκοιλιότητα, με σκληρά, ξηρά, κομποειδή κόπρανα, τα οποία είναι λευκά.

«Αιμορροΐδες, αν υπάρχουν τα ακόλουθα συμπτώματα, απομακρύνονται άμεσα από το Aesc. . . . Οι όγκοι προπτώτουν, ή είναι εσωτερικοί, είναι συνήθως πορφυροί, σκληροί και πολύ επώδυνοι (όχι ωμοί όπως στην Aloes, αλλά μια μωλωπισμένη αίσθηση), με άλγος, κάψιμο, σπάνια αιμορραγία. . . .

Τα ορθικά συμπτώματα είναι χαρακτηριστικά — πολύ δυσάρεστες αισθήσεις ξηρότητας, πόνος, συστολής, πληρότητας, και μια αίσθηση σαν ξυλάκια, σκαλιά, χαλίκια ή άλλες ξένες ουσίες να έχουν κολλήσει στο ορθό … πληρότητα — πρόπτωση, με επιθυμία για προσπάθεια . . . με, συνήθως, απουσία πραγματικής δυσκοιλιότητας. . .

«Οι πόνοι στην πλάτη που συνοδεύουν τα ορθικά του συμπτώματα είναι αρκετά αξιοσημείωτοι . . . καμιά φορά σουβλιές ή κοψίματα, αλλά συνήθως αποτελούνται από μια αδυναμία σαν από διάστρεμμα, που εκτείνεται στα ισχία ή τα πόδια, ή έναν πόνο και αδυναμία επιδεινούμενους από το περπάτημα, το σκύψιμο, ή οποιαδήποτε κίνηση.»

Ο Dr. Hale προσθέτει, «Όπως το Rhus ο πόνος και η δυσκαμψία του συχνά υποχωρούν μετά από συνεχόμενη κίνηση. . . .

Λέει επίσης, «

Ο Dr. Hart ισχυρίζεται ότι ανακάλυψε ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα (keynote) σε ένα σύμπτωμα που δεν βρίσκεται στην παθογένεσή του — Σφιχτοχτύπημα στις κοιλιακές και πυελικές κοιλότητες ; ειδικά στη δεύτερη.»

Και στο Aesc. όχι μόνο οι αιμορροΐδες, αλλά οι κιρσοί και τα έλκη είναι πορφυρά, ή μάλλον τα περίχωρά τους ; μελανοκίτρινα και πορφυρά.

Ακόμα και η καρδιά και ο θώρακας δεν εξαιρούνται από τις προσοχές της Aesculus, και πιθανόν το πραγματικό της φάσμα είναι ευρύτερο απ' όσο συνήθως συνειδητοποιούμε : γιατί ο Hering την δίνει με μαύρα γράμματα για τις «ασθένειες του θώρακας των αλόγων», — εξού και το όνομά της, υποτίθεται, horse-chest-nut (κάστανο του αλόγου).

Τα proving (δοκιμασίες φαρμάκου) δείχνουν τη δράση της στους πνεύμονες — ενώ ο Nash τη βρήκε δεύτερο Arsenicum στην οξεία ρινίτιδα. Αυτό γράφει :

«Έχω χρησιμοποιήσει την Aesculus με πολύ καλά αποτελέσματα σε οξεία ρινίτιδα και πονόλαιμο. Η οξεία ρινίτιδα μοιάζει πολύ με την οξεία ρινίτιδα του Arsenic, λεπτή, υδαρή και καυτή ; αλλά αυτό που χαρακτηρίζει το Aesc. εδώ είναι η αίσθηση ωμότητας ; ευαισθησία στον εισπνεόμενο κρύο αέρα. Στον λαιμό έχει την ίδια αίσθηση ωμότητας, τόσο στην οξεία μορφή όσο και στη χρόνια θυλακιώδη φαρυγγίτιδα, για την οποία είναι συχνά καλό φάρμακο.»

Αυτό πάλι τα proving (δοκιμασίες φαρμάκου) το υποδηλώνουν, ξηρότητα των οπίσθων ρινικών κόλπων και του λαιμού, με φτέρνισμα, που ακολουθείται από σοβαρή οξεία ρινίτιδα.

Τσούξιμο και κάψιμο στα οπίσθια ρινικά κόλπα και στο μαλακό ουρανίσκο.

Τρίψιμο, μυρμήγκιασμα, κάψιμο και τσούξιμο στον φάρυγγα ; σουβλιές στην αριστερή πλευρά.

Βίαιο κάψιμο στον λαιμό, με αίσθηση ωμότητας.

Ξηρότητα και τραχύτητα του λαιμού, σαν από κρυολόγημα.

Ξηρός, συστελλόμενος φάρυγγας.

Σκούρος συμφορημένος φάρυγγας, με αίσθημα πληρότητας και ερεθισμού.

Καταρροϊκή λαρυγγίτιδα ; ο λάρυγγας ξηρός και δυσκαμψής.

Αλλά παντού θα δείξει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της — πληρότητα έως το σπάσιμο — θαμπή αλγούσα πλάτη κ.λπ. που απαγορεύει την κίνηση — και παντού συμφόρηση και πορφυρότητα, και ξηρότητα, και κάψιμο.

Παρεμπιπτόντως, ο Kent μας λέει ότι το Aesc. «είναι ένα θαυμάσιο φάρμακο για τα μάτια, ειδικά όταν τα μάτια έχουν αιμορροΐδες» : δηλαδή διευρυμένα αιμοφόρα αγγεία.

Ερυθρότητα, κάψιμο, δακρύρροια, με διευρυμένα αιμοφόρα αγγεία.

Αυξημένη προσροή αίματος στα μάτια επίσης».

Και επισημαίνει ότι, από κοινού με όλα τα φάρμακα της φλεβικής πληθώρας, Pulsatilla κ.λπ., ο ασθενής της Aesculus αισθάνεται καλύτερα «όταν περιβάλλεται από κρύο αέρα».

Συμπτώματα με Μαύρα Γράμματα

Το ορθό αισθάνεται πλήρες : ξηρότητα και φαγούρα.

Το ορθό αισθάνεται πλήρες από μικρά ξυλάκια (χαρακτηριστικό). (Coll.)

Σκληρά ξηρά κόπρανα που αποβάλλονται με δυσκολία, με ξηρότητα του ορθού και θερμότητα.

Κόπρανα που ακολουθούνται από ορθική πληρότητα.

Αιμορροΐδες, τυφλές και επώδυνες, σπάνια αιμορραγικές.

Αιμορροΐδες επώδυνες, καυτές, πορφυρές ; γενικά «τυφλές».

Πόνος στις αιμορροΐδες σαν μαχαίρι, που πριονίζει πάνω-κάτω : δεν μπορούσε να καθίσει, να σταθεί ή να ξαπλώσει ; μόνο να γονατίσει.

«Κάποιοι μεταφέρουν τα κάρπια στις τσέπες του παντελονιού τους ως προληπτικό μέτρο.»

Λευκόρροια με αδυναμία στην πλάτη κατά μήκος των ιερολαγόνιων αρθρώσεων, με μεγάλη κόπωση στο περπάτημα : εκείνο το μέρος της πλάτης υποχωρεί όταν περπατά ακόμα και λίγο.

«Ασθένειες του θώρακας των αλόγων.»

Συνεχής θαμπή οσφυαλγία ; το περπάτημα σχεδόν αδύνατο : μόλις που μπορεί να σκύψει, ή να σηκωθεί μετά το κάθισμα :.

Συνεχής κεφαλαλγία που επηρεάζει το ιερό οστό και τα ισχία, πολύ χειρότερη από το περπάτημα, ή το σκύψιμο προς τα εμπρός.

Παραλυτική αίσθηση στα χέρια, στα πόδια και στη σπονδυλική στήλη.

Βαρύτητα και αδυναμία.

Πληρότητα σε διάφορα μέρη.

Βλεννογόνοι μεμβράνες ξηροί, πρησμένοι ; καίνε και αισθάνονται ωμοί.

Αδενικές διόγκωσεις οστού (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό !).

Παρεμπιπτόντως, οι άνθρωποι μεταφέρουν ένα κάστανο του αλόγου στα ρούχα τους «για να θεραπεύσουν τον ρευματισμό».