Agaricus Muscarius

Agaricus — Amanita (το όνομα με το οποίο εμφανίζονται τα συμπτώματά του στις Guiding Symptoms του Hering) — η μυγαμόριτα (ή μύκης)

— η μυγαμόριτα των εντόμων — ο « fou » μύκης των Γάλλων, έχει τη δική της ιδιαίτερη θέση και πολύ χαρακτηριστικά συμπτώματα στην ομοιοπαθητική Materia Medica.

Η proving (δοκιμασία φαρμάκου) του από τον Hahnemann εμφανίστηκε στα Archives του Stapf, ένα σύγχρονο περιοδικό, μαζί με τις provings (δοκιμασίες φαρμάκου) κάποιων άλλων φαρμάκων — ιδίως του Psorinum, για το οποίο, πιστεύω, δεν έχουμε μετάφραση. Αλλά εκείνη του Agaricus βρίσκεται στον Τόμο ΙΙ των Χρονίων Νόσων του.

Εκεί ο Hahnemann περιγράφει τον μύκητα ως « στεφανωμένο από μια κόκκινη-σαν-τριαντάφυλλο κορυφή, η οποία είναι διάστικτη από υποκίτρινες εξογκώσεις, και υποκίτρινα πτερυγία ».

Λέει ότι πρέπει πρώτα να τριχυτοποιηθεί, έπειτα να δυναμοποιηθεί με τον συνηθισμένο τρόπο μέχρι, όπως προτείνει, την 30ή δυναμοποίηση.

Κάποιος συνδέει το Agaricus ιδίως με τη χορεία : αλλά οι αξιοσημείωτες συσπάσεις και αναπηδητικές κινήσεις του είναι μόνο ένα μικρό μέρος της εικόνας του φαρμάκου.

Κάποιος θυμάται τον παλιό Dr. Blackley στο London Homoeopathic Hospital, που χρησιμοποιούσε το Agaricus για καταστάσεις όπου, στη βαθιά άγνοιά του, φαινόταν παράξενα ακατάλληλο : αλλά πιθανώς γνώριζε τις χρήσεις του καλύτερα από τους περισσότερους από εμάς ! — Για παράδειγμα, φαινόταν περίεργο φάρμακο να δοθεί για πνευμονία ! — και όμως, αυτό λέει ο Kent γι' αυτό :

« Το Agaricus είναι ένα μεγάλο φάρμακο σε θωρακικά προβλήματα, αν και σπάνια το σκέφτεται κανείς.

Έχει θεραπεύσει ό,τι φαινόταν φθίση.

Καταρροϊκή κατάσταση του θώρακα, με νυχτερινές εφιδρώσεις και ιστορικό νευρικών συμπτωμάτων.

Βίαιος βήχας σε μεμονωμένες κρίσεις που καταλήγουν σε φτέρνισμα.

Σπασμωδικός βήχας, με εφιδρώσεις προς το βράδυ, με συχνό σφυγμό, απόχρεμψη πυοειδούς βλέννας, επιδ. τα πρωινά και όταν κείτεται ανάσκελα.

Προσθέστε σ' αυτό τα συμπτώματα του Agaricus όπως περιγράφονται, και το Agaricus θα αναλάβει εκείνη την περίπτωση.

Περιπτώσεις αρχόμενης φθίσης. Σχετίζεται στενά με τη φυματική διάθεση.

» Θυμάμαι να ξεκινώ να αποδείξω το Tuberculinum σε ένα άτομο που υπέθετα ότι θα ήταν ευαίσθητο σε αυτό από το ιστορικό και τα συμπτώματά του.

Η πρώτη δόση παραλίγο να τον σκοτώσει, και, λαμβάνοντας υπόψη τη χρήση που έχει εκείνη η ουσία στη διάγνωση της νόσου στα βοοειδή, φάνηκε να τον αναστατώνει.

Έγινε καχεκτικός και έδειχνε σαν να πήγαινε να πεθάνει.

Το άφησα ήσυχο, και παρακολουθούσα και περίμενα υπομονετικά και τα συμπτώματα του Agaricus αναδύθηκαν και καθόρισαν τη σχέση μεταξύ αυτών των δύο φαρμάκων, και

επιβεβαίωσαν την παρατήρηση του Hering για τη σχέση του Agaricus με τη φυματική διάθεση.

Το Agaricus τον θεράπευσε και τον πάχυνε. »

Μεταξύ των συμπτωμάτων του Hering είναι, « Ο θώρακας φαίνεται πολύ στενός.

Κατάπληξη, συστολή του θώρακα.

Σπασμωδικός βήχας με αγχώδη εφίδρωση.

Μετά από κάθε βήχα βίαιο φτέρνισμα ; μερικές φορές τόσο γρήγορα που δεν ξέρει αν βήχει ή φτερνίζεται.

Φλεγμονή των πνευμόνων. Φυματική φθίση. »

Αυτός ο δηλητηριώδης μύκης προσβάλλει τα πεπτικά όργανα.

Αναστάτωση στην κοιλιά — γεμάτη κωλικούς : όλα ζυμώνονται.

Φρικτά δύσοσμα αέρια. Τυμπανιώδης κοιλιά.

Βίαιη ώθηση για κόπρανα.

Αίσθηση σαν να θέλει το ορθό να σπάσει — ακόμη και μετά από κόπρανα. Πίεση μετά από κόπρανα (Merc. cor.).

Το Agaricus έχει τη δική του σοβαρή οσφυαλγία, ιδίως ιεροπληξία, και ιδίως επιδ. όταν κάθεται. (Αλλά εδώ προσέξτε για πιθανή μηχανική αιτία — ιερολαγονική ημιεξάρθρηση.)

Κάποιος το έχει δει θεραπευτικό σε μια δύσκολη περίπτωση ρευματισμού όπου η ένδειξη ήταν « διαγώνιοι πόνοι, όπως αριστερός πήχης και δεξιός μηρός, ή δεξιό γόνατο και αριστερό χέρι ».

Και εδώ το Agaricus επιδ. σε ηρεμία και κάθισμα, και βελτ. με κίνηση.

Αλλά μεγάλο μέρος της κακοήθειας και της ευεργεσίας του κεντράρει γύρω από τη σπονδυλική στήλη και το νευρικό σύστημα.

Όπως λέει ο Kent, « τα πιο εντυπωσιακά πράγματα που διαπερνούν αυτό το φάρμακο είναι συσπάσεις και τρεμούλιασμα.

Αναπηδητικές κινήσεις των μυών και τρεμούλιασμα των άκρων.

Η σύσπαση των μυών γίνεται τόσο εκτεταμένη που είναι μια καλά αναπτυγμένη περίπτωση χορείας. . . . Δυσκολία στο συντονισμό των κινήσεων των μυών του σώματος.

Ασυντονισμός εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού.

Αδέξιες κινήσεις.

Ρίχνει πράγματα. Τα δάχτυλα ανοίγουν σπασμωδικά ενώ κρατά πράγματα. »

Ο Kent λέει « μπορείτε μερικές φορές να θεραπεύσετε την Μπρίτζετ στην κουζίνα, όταν το πρόβλημα είναι ότι σπάει συνεχώς τα πιάτα αφήνοντάς τα να πέφτουν, με Agaricus ή Apis. »

Και προσθέτει αυτή τη διάκριση μεταξύ των δύο φαρμάκων, ότι ενώ το Agaricus αγκαλιάζει τη φωτιά, το Apis θέλει να βγει από την κουζίνα !

Κάποιος θυμάται την κλασική περιγραφή της έναρξης της χορείας.

« Το παιδί μαλώνεται επειδή κάνει γκριμάτσες : μετά χαστουκίζεται επειδή αφήνει να πέφτουν και να σπάνε τα φλιτζάνια και τα πιατάκια » ; τότε επιτέλους φανερώνεται στον πιο απρόσεκτο ότι δεν είναι περίπτωση προπατορικού αμαρτήματος, αλλά Χορός του Αγίου Βίτου , και το θύμα οδηγείται βιαστικά στον γιατρό που παίρνει τη θερμοκρασία, ακούει την καρδιά, και διατάζει « Κλινοκατακλίση ! » — και, αν είναι ομοιοπαθητικός, συνταγογραφεί Agaricus, ή όποιο από αυτά τα αναπηδητικά φάρμακα μοιάζει περισσότερο, στην εικόνα του φαρμάκου του, με τα ατομικά συμπτώματα αυτού του συγκεκριμένου ασθενούς.

Όπως λέει ο Kent, « Όλα τα φάρμακα είναι γεμάτα ιδιαιτερότητες, και είναι η ανάλυση αυτών των ιδιαιτεροτήτων που μας επιτρέπει να κάνουμε καλές συνταγογραφές. »

Το Agaricus προσβάλλει επίσης την καρδιά, με σουβλιές πόνους ; με κατάπληξη της καρδιάς, όπως και των πνευμόνων ; με σοκ και παλμούς : αλλά αρκετά άλλα φάρμακα, Hyos. — Stram. — Mygale — Ignatia, και ούτω καθεξής, προκαλούν ακόμη μεγαλύτερη (χορεϊκή) παραμόρφωση του προσώπου.

Ο Guernsey (Key Notes) λέει για το Agaricus, « Αυτό το φάρμακο είναι εξαιρετικά πλούσιο σε συμπτώματα σχεδόν κάθε οργάνου και λειτουργίας του σώματος . . . Πάντα ανταμείβομαι πλούσια στη μελέτη και τη χρήση του όταν βρω να αναδύονται κνησμός, ερυθρότητα και κάψιμο, σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, σαν από παγώματα· ή κάψιμο και κνησμό εσωτερικών μερών. »

Ενώ ο Nash, που δεν έχει πολλά να πει για το Agaricus, ενώ καταγράφει την ευαισθησία της σπονδυλικής στήλης, που εκτείνεται στα κάτω άκρα, και τις συσπάσεις των βλεφάρων, του προσώπου και των άκρων που παύουν κατά τον ύπνο, είναι περισσότερο κυριευμένος από τα συμπτώματα του δέρματος.

« Αυτιά, πρόσωπο, μύτη και δέρμα, κόκκινα και φαγούρα σαν από περπαλιασμούς. »

Λέει ότι αυτός ο κνησμός, η ερυθρότητα και το κάψιμο, σαν από πάγωμα, « μπορεί να οδηγήσει στην επιλογή αυτού του φαρμάκου σε πολλές διαφορετικές νόσους ».

Και φυσικά οι περισσότεροι γνωρίζουν το Agaricus, έστω και για τίποτα άλλο, ως φάρμακο για περπαλιασμούς. Το Agaricus υποφέρει έντονα από το κρύο, και οι περπαλιασμοί του είναι τρομερά επώδυνοι όταν τα χέρια, ή τα πόδια, είναι κρύα. Οι περπαλιασμοί της Pulsatilla, αντιθέτως, « τρομάζουν » (όπως λένε για τα βοοειδή όταν τα ενοχλούν οι μύγες στον καυτό ήλιο) όταν ζεσταθούν. Οι περπαλιασμοί του Agaricus είναι φρικτά επώδυνοι στο κρύο· εκείνοι της Pulsatilla φαγούρα και καίνε μέχρι παραφροσύνης όταν ζεσταίνουν.

Αυτά είναι τα φάρμακα που ειδικά έρχονται στο νου για περπαλιασμούς . . . και το Ρούι ! Κάποιος θυμάται καλά τις εποχές της αλοιφής από ρούι για έναν ανιψιό, του οποίου οι περπαλιασμοί ήταν τόσο κακοί που τον κρατούσαν κατάκοιτο από καιρό σε καιρό κατά τα σχολικά του χρόνια. Η μητέρα του, διαπιστώνοντας ότι τίποτα άλλο από την αλοιφή ρούι δεν βοηθούσε, έστελνε τακτικά τις ετήσιες εκκλήσεις της για φρέσκες προμήθειες.

Αλλά υπάρχει αλοιφή ρούι, και αλοιφή ρούι. Ήταν ένας από τους κηπουρούς μας που προμήθευσε τη φαρμακολογία : — καλλιεργούσε πάντα ρούι στον κήπο για να φτιάξει αλοιφή για τις αγελάδες όταν οι μαστοί τους ήταν πληγωμένοι.

Και εξακολουθούμε να καλλιεργούμε ρούι, εκείνο το αρχαίο « Μιθριδάτειο » ; μόνο που κάποιος συχνά είναι πολύ τεμπέλης για να το μετατρέψει σε αλοιφή — και το χάνει αναλόγως. Το ρούι πρέπει να παρασκευάζεται από το φρέσκο φυτό — πάντα· και αυτός είναι ο τρόπος. Ζεστάνετε το έντερο μέχρι να υγροποιηθεί (ένα ψηλό μπουκάλι σούπας είναι εξαιρετικό για τον σκοπό) και βυθίστε σ' αυτό μια καλή δέσμη φρέσκου ρούι με τις ανθισμένες κορυφές του στην καλύτερή τους κατάσταση. Αφήστε το να εκχυλιστεί για μερικές ώρες σε ζεστό μέρος, μέχρι το ρούι να ωχρύνει και το έντερο να πρασινίσει και να μυρίζει· έπειτα σηκώστε τη δέσμη και αφήστε τη να στραγγίξει.

Σκεπάστε τη γάστρα όταν η αλοιφή κρυώσει και solid. Είναι μια χρήσιμη εφαρμογή για κνησμόδαιμονες (μπούνια), για υμενίτιδα του γόνατος — αλλά εδώ το Ruta σε δυναμοποίηση θα δράσει εξίσου καλά, και δεν είναι λιπαρό — για πληγές, για περπαλιασμούς, για σπασμένους περπαλιασμούς. Αλλά εκείνες τις εποχές κάποιος δεν είχε γνωρίσει το Agaricus και την Pulsatilla σε αυτή τη σύνδεση, των οποίων η δράση είναι πιο διαρκής και πολύ πιο θεραπευτική.

Αλλά ο « Τρελός Μύκης » φυσικά προσβάλλει τον εγκέφαλο και τις αισθήσεις : — στα ηπιότερα στάδιά του με κακή διάθεση, αδιαφορία, δεν θέλει να δουλέψει, ή να απαντήσει σε ερωτήσεις : όταν βρίσκεται σε πλήρη έξαρση με παραλήρημα — που δεν αναγνωρίζει κανέναν — πετάει πράγματα στους ανθρώπους — τραγουδά και μιλά αλλά δεν απαντά.

Είναι ένα από τα φάρμακα του παραληρήματος — ακόμη και του βροντερού παραληρήματος. « Χρησιμοποιείται από φυλές ασιατικών αγρίων με τη μορφή ενός πραγματικά μεθυστικού ποτού. » Είναι τόσο όμοιο με τον αλκοολισμό που πήρε τη θέση του ως ένα από τα φάρμακα μας για το παραλήρημα tremens. Και σίγουρα η περιεκτική περιγραφή του Boger για το Agaricus υποδηλώνει όχι μόνο χορεία αλλά και τοξίκωση, — « Το Agaricus έχει άρρυθμες, αβέβαιες και υπερβολικές κινήσεις : απλώνεται πολύ μακριά — πατάει πολύ ψηλά — ρίχνει πράγματα . . . με ασαφή και αναπηδητική ομιλία. »

Συμπτώματα Μαύρου Γράμματος

Παραλήρημα tremens.

Παραλήρημα με συνεχή βροντερό λόγο.

Θαμπή, ελκτική κεφαλαλγία το πρωί, που εκτείνεται στη ρίζα της μύτης, με επιρραγία ή παχιά βλεννώδη έκκριση.

Κεφαλαλγίες εκείνων που είναι επιρρεπείς στη χορεία· ή που παραληρούν εύκολα σε πυρετό ή με πόνο . συσπάσεις ή γκριμάτσες.

Ερυθρότητα, καύσος κνησμός των αυτιών , σαν να είχαν παγώσει.

Γλώσσα ξηρή.

Πολύ υπνηλός μετά το δείπνο, αρκετά ασυνήθιστο· κοιμάται πολύ βαθιά και ξυπνά με πόνους σε όλα τα άκρα.

Αιφνίδιοι σπασμωδικοί βήχες , < πρωινές ώρες, ή κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Πόνος στην οσφυϊκή περιοχή και το ιερό οστό· και ενώ κάθεται· πόνος, πληγώδης πονώντας· η πλάτη όχι ευαίσθητη στην αφή.

Καύσος κνησμός στα δύο χέρια , σαν παγωμένα· τα μέρη καυτά, πρησμένα, κόκκινα.

Τρεμούλιασμα των χεριών.

Δυσκαμψία στα δάχτυλα από ουρική αρθρίτιδα.

Σύσπαση των γλουτιαίων μυών.

Πόνος στα οστά των κάτω ποδιών, μερικές φορές σαν να είναι στο περιόστεο.

Πόνος και φλεγμονή των περπαλιασμένων δαχτύλων των ποδιών.

Περπαλιασμοί.

Σπάσιμο στα άκρα < σε ηρεμία ή κάθισμα, > με κίνηση.

Πόνοι στα άκρα με χωλότητα και μούδιασμα.

Αβεβαιότητα στο περπάτημα, σκοντάφτοντας πάνω σε ό,τι βρίσκεται στον δρόμο.

Συσπάσεις· των βλεφάρων και των οφθαλμικών βολβών· των παρειών· στον θώρακα οπισθίως· στην κοιλιά.

Ακούσιες κινήσεις (ιδίως με παιδιά) ενώ είναι ξύπνιοι· παύουν κατά τον ύπνο.

Σπασμωδικές κινήσεις, από απλές ακούσιες κινήσεις και αναπηδήσεις μεμονωμένων μυών, μέχρι χορό ολόκληρου σώματος.

Χορεία.

Παράλυση άνω και κάτω άκρων. Αρχόμενο μαλάκωμα του νωτιαίου μυελού.

Κατά τον ύπνο, δεν παρατηρείται καμία κίνηση των οφθαλμών όποτε υπάρχουν κλωνικοί σπασμοί των οφθαλμών.

Περπαλιασμοί, παγώματα, και όλες οι συνέπειες της έκθεσης στο κρύο, ιδίως στο πρόσωπο.

Ρίγη πάνω στο σώμα, τρέχουν από πάνω προς τα κάτω.

Φρίκη· με πικρό εμετό μετά το δείπνο.

Εφίδρωση όταν περπατά, ή με την ελάχιστη προσπάθεια.

Ευχερής εφίδρωση.

Καύσος, κνησμός, ερυθρότητα και οίδημα, σαν από παγώματα.

Μεθυσμένοι, ιδίως για τις κεφαλαλγίες τους.

Μερικά Ιδιαίτερα ή Πλάγια Συμπτώματα

Το Agaricus είναι ένα από τα λίγα φάρμακα με διαγώνια συμπτώματα : μπορεί να εμφανίζονται ταυτόχρονα σε αντίθετες πλευρές του σώματος — αλλά διαγώνια.

Ψυχρές αισθήσεις : παγωμένη αίσθηση κρύου σε ένα μικρό μέρος, αριστερός θώρακας κοντά στην ωμοπλάτη.

Μυρμήγκιασμα και κάψιμο στους γλουτιαίους μύες.

Νευραλγικοί πόνοι σαν κοφτά κομμάτια πάγου να αγγίζουν τα μέρη ή σαν κρύες βελόνες να διαπερνούν τα νεύρα. (Ars. καυτές βελόνες.)

Φαίνεται σαν όλο το σώμα να λιγοστεύει στο τίποτα.

Κνησμός και κάψιμο σε όλο το σώμα με μεγάλη οδύνη.