Arsenicum Album

Το Arsenicum είναι ένα ακόμη από τα πολύ σημαντικά ομοιοπαθητικά φάρμακα· δηλαδή, όταν χορηγείται σε ομοιοπαθητικές δυναμοποιήσεις για τα δικά του εντυπωσιακά και χαρακτηριστικά συμπτώματα, που έχουν προηγουμένως αναδειχθεί σε provings (δοκιμασίες φαρμάκου) και σε δηλητηριάσεις.

Θυμάται κανείς έναν άνδρα, που μεταφέρθηκε ετοιμοθάνατος στο νοσοκομείο μας, δηλητηριασμένος· και από τα συμπτώματα ήξερε κανείς ότι το δηλητήριο ήταν Αρσενικό ή Phosphorus.

Ο δρ. (σήμερα σερ) Bernard Spilsbury, λίγες ώρες αργότερα, όταν μετέφερε όργανα για εξέταση, είπε «πιθανώς Αρσενικό, ως πιο συνηθισμένο», και αποδείχθηκε ότι είχε δίκιο.

Ο άνδρας ήταν ξαπλωμένος εκεί, με βαθύ ίκτερο, με σπασμούς κατά διαστήματα, εντελώς αναίσθητος, και ανέβαζε στο στόμα στόματα σκούρου αίματος. Το Αρσενικό είναι τρομερό δηλητήριο· είναι σχεδόν απίστευτο ότι υπάρχουν άνθρωποι που προκαλούν τέτοιο θάνατο στον εαυτό τους ή σε άλλους· αλλά το κάνουν! Ο δηλητηριαστής και ο αυτοκτόνος δεν διακρίνουν.

Στις αργές δηλητηριάσεις από Αρσενικό τα συμπτώματα είναι επίσης απίστευτα σκληρά: η θανατηφόρα ναυτία, ο εμετός και η διάρροια· η φρικτή αγωνία, ο φόβος και η ανησυχία, σε συνδυασμό με αδυναμία και κατάρρευση... και είναι ακριβώς σε τρομερές περιπτώσεις παρόμοιων παθημάτων και εξάντλησης που το Αρσενικό επιτελεί το πιο ταχύ και λαμπρό θεραπευτικό του έργο. Το Arsenicum για δηλητηρίαση από πτωμαΐνες, χρόνια πριν, μας έδωσε έναν ομοιοπαθητικό γιατρό· και έχουμε παρακολουθήσει την απόλυτη μαγεία του σε άλλες δηλητηριάσεις από πτωμαΐνες.

Αυτά είναι τα φρικτά παθήματα και συμπτώματα για τα οποία εμείς οι ομοιοπαθητικοί συνταγογραφούμε Αρσενικό με εμπιστοσύνη και χαρά... Ανησυχία — απόγνωση — αφόρητη αγωνία — φόβος: μια ανησυχία που δεν επιτρέπει στον ασθενή να μείνει σε ένα δωμάτιο — σε ένα κρεβάτι: και μαζί μια εξάντληση εντελώς αναλογική προς την φαινομενική κατάσταση. Τέτοιες περιπτώσεις έχουν κακή πρόγνωση σε κάθε νόσο, εκτός αν χορηγηθεί Arsenic, σε ομοιοπαθητική δυναμοποίηση.

Για το σύμπτωμα, «Δεν μπορεί να βρει ηρεμία πουθενά, αλλάζει συνεχώς τη θέση του στο κρεβάτι, σηκώνεται από το ένα κρεβάτι και πηγαίνει σε άλλο, και κείτεται τώρα εδώ τώρα εκεί», ο Hahnemann λέει σε υποσημείωση: «Σχεδόν δεν εμφανίζεται τόσο έντονα σε κανένα άλλο φάρμακο».

Και εδώ θυμάται κανείς την επίδραση μιας επιδρομής Zeppelin σε μία από τις ασθενείς του νοσοκομείου στις αρχές του Μεγάλου Πολέμου.

Ήταν παραφορμένη επί ώρες, και δεν μπορούσε να κατευναστεί.

Δεν μπορούσε να μείνει εδώ! Αλλά, πού να πάει;

Αν πήγαινε στην εξοχή, μπορεί να πήγαιναν κι εκεί! Και ούτω καθεξής: μέχρι μια δόση Arsenicum, και ησύχασε και κατέληξε στο επίπεδο των άλλων ασθενών — όσον αφορά τα Zeppelin.

Για τα συμπτώματα, «Βίαιος ίλιγγος, πλήρης εξάντληση, συνεχής εμετός, αιματουρία και ταχεία σβέση της ζωής», ο Hahnemann λέει σε υποσημείωση: «Ο Gehlen πέθανε έτσι από εισπνοή υδρογόνου αρσενικού».

Και ακόμη και όσον αφορά τα πιο ασήμαντα συμπτώματά του, όπως «Λόγω ναυτίας και αδιαθεσίας πρέπει να ξαπλώσει το πρωί»· «πόνος έλξης μεταξύ των ωμοπλατών, που τον αναγκάζει να ξαπλώσει», — «η εφίδρωση τον εξαντλεί όσο κείτεται στο κρεβάτι, σχεδόν ώστε να προκληθεί λιποθυμία», κ.λπ., ο Hahnemann μας δίνει μια πολύ σημαντική υποσημείωση...

«Το ότι συμπτώματα όχι πολύ σημαντικής φύσης και, κατά τα άλλα, ασήμαντες παθήσεις προκαλούν ξαφνική και πλήρη βύθιση της δύναμης, είναι μια πολύ σημαντική και χαρακτηριστική ιδιαιτερότητα του Arsenicum.».

Για το σύμπτωμα, «Νυχτερινή φραγμένη καταρροή, που απειλεί με ασφυξία», ο Hahnemann λέει σε υποσημείωση: «Γιάτρεψα τον εαυτό μου ταχύτατα με Αρσενικό από παρόμοια ασφυκτική καταρροή που ερχόταν πάντα πιο σοβαρά κάθε βράδυ μετά το ξάπλωμα, και που με έφερε κοντά στον θάνατο· η δόση που χρησιμοποίησα ήταν τόσο ελάχιστη που ξεπερνά κάθε πίστη. Τα άλλα συμπτώματα της ασθένειάς μου βρέθηκαν βεβαίως επίσης μεταξύ των συμπτωμάτων του Αρσενικού».

Το Arsenicum είναι ένα από τα μεγάλα μας φάρμακα για το άσθμα και τα ασθματικά συμπτώματα είναι πολύ εμφανή στα provings (δοκιμασίες φαρμάκου)... «Σύσφιξη στο στήθος· επώδυνη αναπνοή· πίεση στο στήθος· δύσκολη αναπνοή· θλιβερό παράπονο ότι μια αφόρητη ανησυχία και μια πολύ πιεστική αίσθηση στην κοιλιά εμποδίζει την αναπνοή· συχνά επαναλαμβανόμενη στενότητα του στήθους, κ.λπ.»

Για αυτά ο Hahnemann λέει επίσης: «Επειδή τα συμπτώματα αυτά δεν παρατηρούνται στο σύνολό τους από κανένα άλλο γνωστό φάρμακο, είναι φανερό πόσο το Αρσενικό είναι ομοιοπαθητικό προς τη φλεγμονή του στήθους, και ότι μπορεί, και όντως τη γιατρεύει ειδικά».

Όσον αφορά τα συμπτώματα «λύπη και ανησυχία και αναποδογύρισμα στο κρεβάτι, με άσβεστη δίψα», λέει: «Αυτό προήλθε από εξωτερική εφαρμογή (αρσενικού) στο κεφάλι σε δύο παιδιά. Ακολούθησε θάνατος μετά από δύο ημέρες, και αποκάλυψε φλεγμονή των πνευμόνων και μεγάλη φλεγμονή στο στομάχι και στο λεπτό έντερο».

Και όταν κατηγορεί την κακή πρακτική της εποχής του, περιγράφει τα παθήματα — μέχρι θανάτου — ατόμων στα οποία είχε εφαρμοστεί Αρσενικό σε έλκη.

Λέει για έναν ασθενή: «Αρσενικό που φοριόταν σε σάκο πάνω στο γυμνό στήθος επί τέσσερις ημέρες, προκάλεσε τέτοια ανησυχία που λιποθυμούσε συχνά, εκτός από βίαιο πόνο στο σημείο, και μαύρες φλύκταινες στο σημείο».

Το Αρσενικό δεν είναι μόνο ερεθιστικό για τον ψυχισμό, τρώγοντας την ηρεμία — την ελπίδα — την ασφάλεια· αλλά όλες οι εκκρίσεις και οι ροές του είναι ερεθιστικές και διαβρωτικές. Ερεθιστικά δάκρυα και εκκρίσεις των ματιών· — ερεθιστικές ρινικές εκκρίσεις· ερεθιστική λευκόρροια· — ερεθιστικές, καυτές, διαβρωτικές εκκρίσεις από έλκη, που διαρκώς επεκτείνονται σε περιφέρεια μάλλον παρά σε βάθος.

Έπειτα οι χαρακτηριστικοί του ΚΑΥΣΟΙ πόνοι — ανακουφίζονται από τη θερμότητα. Καύσοι πόνοι στο κεφάλι — στα μάτια — στα ρουθούνια — στο στόμα — στον λαιμό — στο στομάχι — στα έντερα — στις αιμορροΐδες — στην κύστη — στην ουρήθρα — στις ωοθήκες — στα γεννητικά όργανα γενικά — στους μαστούς — στο στήθος — γύρω από την καρδιά — στη σπονδυλική στήλη — στην πλάτη — στις φλέβες — στα έλκη — στο δέρμα — στον καρκίνο — στο άνθρακα — στο καρβούνκλο, κ.λπ. Οι φλέβες καίνε σαν φωτιά, ιδίως τη νύχτα.

Το Αρσενικό έχει πολύ έντονες χρονικές επιδεινώσεις. Περιοδικότητα. Διαφορετικά συμπτώματα και παθήματα σε διαφορετικές ώρες ή εποχές. Αλλά η ιδιαίτερη ώρα του παθήματός του είναι τα μεσάνυχτα και μετά τα μεσάνυχτα: όλη τη νύχτα, αλλά μετά τα μεσάνυχτα: και η 1 π.μ. ιδίως.

Το Αρσενικό έχει πολύ ευρύ φάσμα δράσης, από περισσότερο ή λιγότερο ασήμαντα και συνηθισμένα παράπονα, μέχρι, όπως είδαμε, τα πιο τρομερά. Έχει τη θέση του στο φαρμακείο του παιδικού δωματίου, καθώς και στη θεραπεία των σοβαρότερων νοσημάτων, και στην ανακούφιση του πόνου και του πάθους, ψυχικού και σωματικού, των απελπισμένων νοσημάτων. Είναι ένα από τα μεγάλα μας φάρμακα για τον έρπητα ζωστήρα· έχει προκαλέσει και είναι πολύτιμο στη θεραπεία του οιδήματος και της ασκίτη, κερδίζοντας το όνομα «ο ομοιοπαθητικός τροκάρ». Μόνο που, πάντα, τα βασικά συμπτώματα του Αρσενικού πρέπει να είναι παρόντα: η αγωνία — η ανησυχία — η εξάντληση· — οι καύσοι πόνοι που ανακουφίζονται από τη θερμότητα.

Ο Hahnemann λέει: «Ένας συνετός ομοιοπαθητικός γιατρός δεν θα χορηγούσε αυτό το φάρμακο ούτε σε τόσο ελάχιστη δόση, εκτός αν είναι πεπεισμένος ότι τα ιδιαίτερα συμπτώματά του έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή ομοιότητα με εκείνα της νόσου που πρόκειται να γιατρευτεί. Όταν αυτό συμβαίνει, είναι βέβαιο ότι θα είναι αποτελεσματικό...

«Τέτοια χρήση του Αρσενικού έδειξε τη θεραπευτική του δύναμη σε αναρίθμητες νοσηρές καταστάσεις· μεταξύ άλλων, σε διάφορα είδη καθημερινών πυρετών και ιδιαίτερου είδους ριγμάτων· σε κιρσούς των φλεβών· σε σουβλιές στο στέρνο· σε εμετό μετά από σχεδόν κάθε είδος τροφής· σε υπερβολική απώλεια αίματος στην έμμηνο ρύση, και άλλες διαταραχές σε σχέση με αυτή τη λειτουργία· σε δυσκοιλιότητα· σε ερεθιστική λευκόρροια και την εξέλκωση που προκαλεί· σε σκλήρυνση του ήπατος· σε πίεση στο στήθος όταν ανεβαίνει κανείς ανηφόρα· σε δυσώδη οσμή από το στόμα· σε αιμορραγία των ούλων· σε αιμοπτύηση· σε πόνο στο στέρνο· σε γαστραλγία· σε έλξη και διαπεραστικό πόνο εδώ κι εκεί στο πρόσωπο· σε υπνηλία το βράδυ· σε ρίγος το βράδυ και τέντωμα των άκρων, με δειλή ανησυχία, δυσκολία να αποκοιμηθεί και ξύπνημα τη νύχτα· σε κούραση στα πόδια· σε μωλωπισμένο πόνο στην άρθρωση του γόνατος· σε κνησμώδεις λειχένες στο γόνατο· σε πόνο στο μέτωπο του μεγάλου δακτύλου του ποδιού· σε διαπεραστικό πόνο στο ισχίο, στη βουβωνική χώρα και στον μηρό· σε νυχτερινό έλξης και διαπεραστικό πόνο από τον αγκώνα ώς τον ώμο· σε επώδυνο πρήξιμο των βουβωνικών αδένων, κ.λπ.» (Mat. Med. Pura.)

Μπορεί κανείς προσωπικά να ανακαλέσει εντυπωσιακές περιπτώσεις όπου, με τυπικά συμπτώματα Αρσενικού, το Arsenic έχει γιατρέψει διαρκώς επαναλαμβανόμενο ρίγμα — εμετό μετά από κάθε είδος τροφής — δηλητηριάσεις από πτωμαΐνες — ασθματικές καταστάσεις — γαστραλγία — νευρίτιδα του προσώπου, μετά από έρπητα: και τέτοια νευρίτιδα αλλού: και ούτω καθεξής. Το Αρσενικό, σε ομοιοπαθητική παρασκευή, δρα ταχύτατα και θεραπευτικά σε κάθε είδους νόσους και καταστάσεις όπου τα συμπτώματα δείχνουν προς το Αρσενικό: ακόμη και ανακουφίζοντας τον πόνο, και παρατείνοντας τη ζωή, αόριστα και εκπληκτικά, σε ορισμένες μη εγχειρήσιμες περιπτώσεις καρκινώματος.

Ο Guernsey λέει για το Arsenicum.: «Βρίσκουμε μεγάλο βαθμό αγωνίας στον ασθενή, και όσο μεγαλύτερο το πάθος, τόσο μεγαλύτερη η αγωνία. Πολύ μεγάλη ανησυχία, που εκδηλώνεται με ανήσυχο αναποδογύρισμα και σπασμωδικές κινήσεις, με κάθε κίνηση να ακολουθείται από εξάντληση. Η εξάντληση δεν τη νιώθει ο ασθενής όταν κείτεται ακίνητος, αλλά μόλις κινηθεί, εκπλήσσεται που βρίσκει τον εαυτό του τόσο αδύναμο. Έντονες καυτές αισθήσεις, σαν από κάρβουνα φωτιάς — συνήθως στην κοιλιακή κοιλότητα.

Φόβος θανάτου. Αυτός δεν είναι ο φόβος του Aconite, αλλά είναι μια ανησυχία, και ένα συναίσθημα ότι είναι άχρηστο να πάρει οποιοδήποτε φάρμακο, αφού σίγουρα θα πεθάνει...»

Θα παρατηρηθεί ότι η ομοιοπαθητική θεραπεύει νοσολογικές καταστάσεις μάλλον παρά επώνυμες νόσους. Δεν υπάρχει νόσος, ήπια ή επείγουσα, στην οποία το Arsenicum να μην μπορεί να είναι θεραπευτικό, εφόσον τα συμπτώματα του φαρμάκου και της νόσου συμφωνούν.

Ο Kent λέει: «Από την εποχή του Hahnemann μέχρι σήμερα αυτό υπήρξε ένα από τα πολυχρηστούμενα φάρμακα (polychrests), ένα από τα πιο συχνά ενδεικνυόμενα φάρμακα, και ένα από τα πιο εκτενώς χρησιμοποιούμενα. Στην Παλαιά Σχολή καταχράται εκτενώς, υπό μορφή διαλύματος Fowler.» Το Αρσενικό επηρεάζει κάθε μέρος του ανθρώπου· φαίνεται να υπερβάλλει ή να καταστέλλει σχεδόν όλες τις ικανότητές του, να διεγείρει ή να διαταράσσει όλες τις λειτουργίες του... έχει ορισμένα κυρίαρχα και εντυπωσιακά χαρακτηριστικά. Άγχος, ανησυχία, εξάντληση, καύσοι και πτωματικές οσμές είναι εξέχοντα χαρακτηριστικά. Η επιφάνεια του σώματος είναι χλωμή, κρύα, υγρή και ιδρωμένη, και η όψη πτωματική.

«Ο ασθενής Arsenicum με αυτή την ψυχική κατάσταση κρυώνει πάντα, αιωρείται γύρω από τη φωτιά, δεν μπορεί να βρει αρμάτια για να ζεσταθεί, μεγάλος πάσχων από το κρύο.

«Το Αρσενικό προκαλεί τάση για αιμορραγία. Ο ασθενής αιμορραγεί εύκολα και μπορεί να αιμορραγήσει από οποιοδήποτε μέρος... Οπουδήποτε υπάρχουν βλεννογόνοι μεμβράνες μπορεί να υπάρξει αιμορραγία (Phos.).

«Πολλά από τα ψυχικά προβλήματα, καθώς και τα σωματικά, εμφανίζονται και αυξάνονται σε συγκεκριμένες ώρες... τα περισσότερα παθήματα του Arsenicum επιδεινώνονται από 1-2 μ.μ. και από 1-2 π.μ. Μετά τα μεσάνυχτα, μερικές φορές πολύ σύντομα μετά τα μεσάνυχτα, αρχίζουν τα παθήματά του, και από 1-2 η ώρα εντείνονται.

«Η υπερευαισθησία είναι χαρακτηριστικό του Αρσενικού: υπερευαισθησία στην οσμή και την αφή, και σε κάθε άλλη συνθήκη· υπερευαισθησία όλων των αισθήσεων, υπερευαισθησία στις συνθήκες και στο περιβάλλον του δωματίου.

Ο ασθενής Arsenicum είναι ένας εξαιρετικά επιμελής έως καλοφτιαγμένος ασθενής. Ο Hering τον περιέγραψε κάποτε ως τον «ασθενή με τη χρυσόκρανη ράβδο». Αν αυτό εκδηλωθεί σε μια γυναίκα άρρωστη στο κρεβάτι, είναι σε μεγάλη δυσφορία αν κάθε πίνακας στον τοίχο δεν κρέμεται απόλυτα ίσια... Μια νοσηρή επιμέλεια έχει το ομοιότερό της (similimum) στο Αρσενικό.» (Nux.)

Το Αρσενικό έχει «Ρίγη και φρύγματα πολύ βίαιου χαρακτήρα, και τότε περιγράφει μια αίσθηση σαν το αίμα που ρέει μέσα στα αγγεία να ήταν παγωμένο νερό. Νιώθει να περνούν μέσα από το σώμα κύματα παγωμένου κρύου. Όταν έρχεται ο πυρετός και είναι έντονα ζεστός από το κεφάλι ώς τα πόδια, πριν εμφανιστεί ο ιδρώτας, νιώθει ότι βραστό νερό περνά μέσα από τα αιμοφόρα αγγεία».

Ο Kent επισημαίνει μια ιδιόμορφη ιδιότητα της δίψας του Ars.. «Κατά το ρίγος, δεν υπάρχει δίψα, εκτός για ζεστά ροφήματα· κατά τη ζέστη υπάρχει δίψα, λίγη και συχνή, για αρκετό νερό ώστε να υγρανθεί το στόμα, που είναι σχεδόν καμία δίψα· και κατά τον ιδρώτα υπάρχει δίψα για μεγάλες ποσότητες... Θα πει: "Μπορώ να ξεραίνω το πηγάδι".»

Ο Nash δίνει τα χαρακτηριστικά συμπτώματα του Αρσενικού ως εξής: «Μεγάλη αγωνία και ανησυχία, που τον διώχνει από μέρος σε μέρος.

Μεγάλη και αιφνίδια εξάντληση· βύθιση της ζωτικής δύναμης.

Έντονοι καύσοι πόνοι.

Έντονη δίψα: πίνει συχνά, αλλά λίγο. Το κρύο νερό του προξενεί δυσφορία. Έμετος και κόπρανα ταυτόχρονα: επιδείνωση από φαγητό και πόσιμο...

Δύσπνοια επιδεινούμενη με την κίνηση· ιδίως με την ανάβαση.

Επιδείνωση στον κρύο αέρα (εκτός από τους πονοκεφάλους) — από κρύα πράγματα — κρύες επιθέσεις ώς τις 3 π.μ. Από την κίνηση.

Βελτίωση από ζεστό αέρα ή δωμάτιο, ή ζεστές επιθέσεις: ανακούφιση από τον ιδρώτα.»

Το Arsenicum είναι κατεξοχήν ένα από τα φάρμακα που γιατρεύει επαναφέροντας — προς ίαση — παλιά κατασταλμένα δερματικά προβλήματα. Ακόμη και το άσθμα φαίνεται να γιατρεύεται, με την επιστροφή μιας παλιάς εξανθήματος, υπό Arsenicum.. Ο Nash δίνει μια τέτοια περίπτωση...

Είχε κάποτε μια περίπτωση σοβαρής γαστραλγίας, και συνταγογράφησε Arsenicum επειδή οι πόνοι εμφανίζονταν στα μεσάνυχτα και κρατούσαν ώς τις 3 π.μ., κατά τις οποίες ο ασθενής έπρεπε να περπατά στο δωμάτιο σε αγωνία, και υπήρχε μεγάλος καύσος στο στομάχι.

Είχε μόνο μία ελαφριά κρίση μετά τη λήψη Arsenicum, αλλά όταν την είδε την επόμενη φορά τον ρώτησε αν αυτό το φάρμακο θα έβγαζε «αλάτι-ρευματισμό;» Και τότε ανακάλυψε ότι είχε εκζέματα στα χέρια γιατρευμένο με αλοιφή· και της είπε ότι μπορούσε να πάρει πίσω τον πόνο στο στομάχι όποτε ήθελε, καταστέλλοντας ξανά το εξάνθημα. «Δεν το ήθελε.»

Λέει: «Οι πόνοι του στομαχιού είναι τρομεροί, και επιδεινώνονται από το παραμικρό φαγητό ή ποτό, ιδίως αν είναι κρύο. Οι κοιλιακοί πόνοι είναι επίσης έντονοι, αναγκάζοντας τον ασθενή να γυρίζει και να στρίβει σε όλα τα πιθανά σχήματα και κατευθύνσεις. Διάρροια με κάθε είδους κόπρανα, από απλά υδαρή ώς μαύρα, αιματηρά και φρικτά δυσώδη... τέλος, αιμορροΐδες. Αλλά σε όλες αυτές τις παθήσεις, ολόκληρου του πεπτικού σωλήνα, έχουμε συνηθίσει να βρίσκουμε τον χαρακτηριστικό καύσο αυτού του φαρμάκου... και τη όχι λιγότερο χαρακτηριστική βελτίωση από τη θερμότητα: με συνήθως τη μεσονύκτια επιδείνωση.»

Λέει ότι το Arsenicum είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε πνευμονικά προβλήματα, όπου η αναπνοή είναι πολύ καταπιεσμένη. Συριγμός και αφρώδης απόχρεμψη. Ο ασθενής δεν μπορεί να ξαπλώσει· πρέπει να κάθεται για να αναπνεύσει, δεν μπορεί να κινηθεί χωρίς να λαχανιάζει πολύ. Οι αεραγωγοί φαίνονται πολύ συστελλόμενοι. «Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο», λέει, «σε ασθματικές παθήσεις που προκαλούνται ή επιδεινώνονται από κατασταλμένα εξανθήματα, ή σε πνευμονία από υποχωρητικά ιλαρά — ακόμη και σε χρόνιες πνευμονικές βλάβες από κατασταλμένο έκζεμα».

Λέει ότι το σύμπτωμα, «Οξύς, διαπεραστικός, σταθερός ή αιφνίδιος πόνος στην κορυφή και μέσα στο άνω τρίτο του δεξιού πνεύμονα» είναι ένα διαμάντι. (Ο Burnett το τονίζει αυτό κάπου επίσης.)

Για την ΑΔΥΝΑΜΙΑ του Arsenicum... λέει: Μπορείτε να πείτε ότι είναι συνηθισμένο οι άρρωστοι να είναι αδύναμοι. Αληθές, αλλά ο ασθενής Arsenicum είναι αδύναμος εντελώς αναλογικά προς το υπόλοιπο πρόβλημά του, ή φαινομενικά: και είναι γενική εξάντληση, όχι τοπική.

Το Arsenicum προσβάλλει, όπως επισημαίνει, όλους τους ιστούς... Προσβάλλει το αίμα, προκαλώντας σηπτικές μεταβολές, εξανθήματα, εκχυμώσεις, πετέχειες, κ.λπ.

Προσβάλλει τις φλέβες· οι κιρσοί καίνε σαν φωτιά, ιδίως τη νύχτα. Προσβάλλει ορούς μεμβράνες, προκαλώντας άφθονες ορώδεις εκκρίσεις. Προσβάλλει τους αδένες, που σκληραίνουν και εξυπερρούν.

Προκαλεί φλεγμονώδη πρηξίματα, με καυτούς διαπεραστικούς πόνους. Προσβάλλει το περιόστεο.

Προσβάλλει τις αρθρώσεις προκαλώντας χλωμές πρηξίματα, καυτούς πόνους, κ.λπ. Προκαλεί γενικό ανασαρκά· δέρμα χλωμό, κηρώδες ή χωματίστικο· εδώ μεγάλη δίψα (το Apis καμία).

Προκαλεί ταχύτατη εξάντληση· ατροφία στα παιδιά.

Προκαλεί εξελκώσεις, που διαρκώς επεκτείνονται σε πλάτος. Καίνε σαν φωτιά, πονάνε ακόμη και στον ύπνο· η έκκριση μπορεί να είναι άφθονη ή ολιγοστερής, η βάση μπλε, μαύρη ή λαδοειδής.

Άνθρακας που καίει σαν φωτιά (Anthracinum), κρύο μπλε δέρμα στεγνό σαν περγαμηνή, που ξεφλουδίζει σε μεγάλες νιφάδες.

Γάγγραινα, βελτίωση από τη θερμότητα (το Secale επιδείνωση).

(Πράγματι ένα από τα «πολυχρηστούμενα» φάρμακα (polychrests) του Hahnemann!)

Ο Nash προσθέτει: «Παρά όλα αυτά, το Arsenicum δεν είναι panacea. Όπως κάθε άλλο φάρμακο, πρέπει να ενδείκνυται από τα παρόμοια συμπτώματά του, αλλιώς το αποτέλεσμα είναι η αποτυχία.

«Τα μεγάλα χαρακτηριστικά του συμπτώματα (keynotes) είναι η ΑΝΗΣΥΧΙΑ — οι ΚΑΥΣΟΙ — η ΕΞΑΝΤΛΩΣΗ — και η ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΑ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕ ΜΑΥΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Πολύ βίαιη παραλήρημα, ιδίως τη νύχτα, με μεγάλη ανησυχία. Η επιθυμία της υπερβαίνει την ανάγκη της (τρώει και πίνει περισσότερο απ' όσο της κάνει καλό· περπατά πιο μακριά απ' όσο χρειάζεται).

Απελπίζεται και κλαίει: φαντάζεται ότι κανείς δεν μπορεί να τον βοηθήσει, ότι πρέπει να πεθάνει· είναι κρύος και ριγώνει, και κατόπιν γενικά αδύναμος.

Αγωνία. Υπερβολική αγωνία.

Αγωνία και απόγνωση που τον διώχνει από το ένα μέρος στο άλλο, για ανακούφιση. Με μεγάλη αγωνία γυρίζει και αναποδογυρίζει στο κρεβάτι του. Άγχος στις 3 μετά τα μεσάνυχτα.

Βίαιο άγχος στις 3 τη νύχτα· άλλοτε ένιωθε ζέστη, άλλοτε σαν να θα εμετούσε.

Φόβος θανάτου που έρχεται αιφνίδια όταν είναι μόνος.

Ο μεγαλύτερος φόβος και αγωνία (βλέπει φαντάσματα μέρα και νύχτα).

(Μεγάλη βαρύτητα στο κεφάλι· υποχωρεί στον καθαρό αέρα· αλλά επιστρέφει μόλις μπει στο δωμάτιο.)

Καύσος στα μάτια.

Βλέφαρα οιδηματώδη, συχνά κλείνοντας εντελώς τα μάτια.

Διαβρωτικά δάκρυα, που κάνουν τα μάγουλα και τα βλέφαρα πληγές.

Εξέλκωση έκκριση από τα ρουθούνια.

Υδαρή έκκριση από τη μύτη — υποχώρησε στον καθαρό αέρα· υδαρή ρινική έκκριση προκαλεί τσούξιμο και κάψιμο, σαν τα ρουθούνια να είχαν γίνει πληγή από αυτή.

Πρόσωπο εκφραστικό γνήσιου ψυχικού μαρτυρίου.

Θανατηφόρο χρώμα προσώπου. Χλωμή, κίτρινη καχεκτική όψη.

Πρήξιμο του προσώπου, ή βυθισμένο πρόσωπο.

(Γλώσσα επιμεμένη, με κόκκινη λωρίδα στο μέσον) και ερυθρότητα της άκρης.

Ξηρότητα της γλώσσας.

Ξηρή και καφέ επιμεμένη γλώσσα.

Αίσθηση μεγάλης ξηρότητας στο στόμα, με βίαιη δίψα· πίνει λίγο κάθε φορά.

Καύσος στο στόμα κατά μήκος του φάρυγγα και στο επιγάστριο.

Αποστροφή από την τροφή.

Υπερβολική δίψα: το πόσιμο δεν τον αναζωογόνησε.

Υπερβολική δίψα: πίνει πολύ, αλλά λίγο κάθε φορά.

(Διαρκείς λόξιγκας) στην ώρα που έπρεπε να είχε έρθει ο πυρετός.

Ναυτία.

(Έμετος βίαιος και αδιάκοπος) και προκαλούμενος από κάθε ουσία που λαμβάνεται στο στομάχι.

(Ακόμη και το νερό) απορρίπτεται αμέσως από το στομάχι.

Έμετος κάθε φορά μετά το πόσιμο.

Ο έμετος δεν φέρνει ανακούφιση.

(Συχνός έμετος) με προαισθήματα θανάτου.

Άγχος στο επιγάστριο.

Καύσος στο στομάχι.

Βίαιοι καύσοι πόνοι στο στομάχι.

Στο στομάχι φρικτοί καύσοι πόνοι.

Πρησμένη κοιλιά.

Διάταση και πόνος στην κοιλιά.

Πόνοι στην κοιλιά με αφόρητο άγχος: με αφόρητη αγωνία.

Καύσοι πόνοι στην κοιλιά.

Οι κενώσεις εξέλκωσαν το δέρμα γύρω από τον πρωκτό.

Καύσος σαν φωτιά στον πρωκτό.

Διάρροια και ακραία ψυχρότητα των άκρων.

Δυσκοιλιότητα.

Καύσος στην ουρήθρα κατά την ούρηση.

Ακούσια ούρηση.

Ολιγοστερής έκκριση, και κάψιμο κατά την έκκριση.

Συχνή καταπιεστική δύσπνοια σε κάθε θέση του σώματος, προκαλώντας άγχος. (Στήθος.)

Πίεση: έλλειψη αναπνοής: ένα νυχτερινό άσθμα τον κάνει να πετάγεται στα μεσάνυχτα.

Δύσκολη αναπνοή, με μεγάλη αγωνία.

Πίεση της αναπνοής όταν περπατά γρήγορα.

Οι σφύξεις της καρδιάς είναι ευερέθιστες.

Αίσθημα παλμών. Ακανόνιστο αίσθημα παλμών της καρδιάς, αλλά τόσο βίαιο τη νύχτα που φαντάζεται ότι το ακούει.

Αίσθημα παλμών της καρδιάς και τρεμουλιαστή αδυναμία μετά την κένωση: πρέπει να ξαπλώσει.

Ταχύς, αδύναμος και ακανόνιστος σφυγμός.

Απώλεια δύναμης στη μέση της πλάτης.

Υπερβολική αδυναμία και εξάντληση των άκρων, που τον αναγκάζει να ξαπλώσει.

Ανησυχία στα κάτω άκρα, δεν μπορεί να μείνει ακίνητος τη νύχτα, και έπρεπε συνεχώς να αλλάζει τη θέση των ποδιών του ή να περπατά, για ανακούφιση.

Πολύ μεγάλη ανησυχία, ώστε να μην μπορούσε να κείτεται ήσυχη ούτε λεπτό.

Ανησυχία και άγχος.

Ρίχνεται από τη μία πλευρά στην άλλη.

Η παραμικρή κρίση πόνου συνοδεύεται από υπερβολική βύθιση της δύναμης, που τον αναγκάζει να ξαπλώσει.

Είναι τόσο αδύναμος που μόλις μπορεί να περπατήσει: νιώθει ότι θα πέσει... μόλις μπορεί να διασχίσει το δωμάτιο χωρίς να καταρρεύσει.

Συνεχής αδυναμία και εξάντληση.

Μεγάλη κούραση μετά το γεύμα.

Λιποθυμία και αναίσθησια.

Λιποθυμία, άγχος, αδυναμία, νωρίς το πρωί.

Καύσοι πόνοι, ιδίως στα εσωτερικά όργανα, στο δέρμα και στα έλκη.

Εξανθήματα γύρω από το στόμα, καυτά και επώδυνα. <arg_value>Κνησμός, αυξανόμενος με το ξύσιμο.

Καύσος πόνος στα έλκη — σαν από αναμμένα κάρβουνα.

Καύσος σαν φωτιά γύρω από το έλκος.

Καύσος κνησμός του σώματος.

Νευρικοί σπασμοί όταν αποκοιμιέται το βράδυ.

Μετά τα μεσάνυχτα (από τις 3 και μετά) αναποδογυρίζει και κοιμάται μόνο κατά διαστήματα.

Ρίγος όταν περπατά στον καθαρό αέρα.

Ρίγος χωρίς δίψα.

Πυρετός στις 2 τη νύχτα.

Τυφοειδής πυρετός με ακραία ανησυχία.

Καυστική ζέστη εσωτερικά.

Νιώθει σαν να καίγεται εσωτερικά.

Αίσθημα ζέστης με άγχος, μετά τα μεσάνυχτα.

Κρύος, υγρός ιδρώτας.

ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ Arsenicum

Βλέπει φαντάσματα μέρα και νύχτα.

Φόβος ότι θα σκοτώσει με μαχαίρι.

Τρέχει μέσα στο σπίτι τη νύχτα αναζητώντας κλέφτες.

Φαντάζεται το σπίτι γεμάτο κλέφτες: τόσο μεγάλος φόβος που πηδά από το κρεβάτι και κρύβεται στην ντουλάπα — ή κάτω από το κρεβάτι.

Βλέπει κλέφτες στο δωμάτιο.

Βλέπει ζωύφια και κοριούς να σέρνονται γύρω από το κρεβάτι του, από τα οποία θέλει να ξεφύγει.

Υπερβολικός ίλιγγος: «το κρεβάτι αναποδογυρίζει, θα πέσω στο πάτωμα».

Ο εγκέφαλος φαίνεται να χτυπούν (περπατώντας): σαν ο εγκέφαλος να κινείται και να χτυπάει στο κρανίο.