Aurum

Στην Materia Medica Pura του, αν ανατρέξουμε στον Πρόλογο του Hahnemann για τον ΜΕΤΑΛΛΙΚΟ ΧΡΥΣΟ, θα βρούμε μια περιγραφή της πολυτάραχης ιατρικής ιστορίας του — Πώς εκτιμήθηκε από τους Άραβες ιατρούς και τους αρχαίους. Πώς περιφρονήθηκε, καταδικάστηκε και απορρίφθηκε, λόγω της αδιαλυτότητας και της ακαταστροφής του, από τις Σχολές* που έδιναν μεγαλύτερη βαρύτητα στη λογική παρά στο πείραμα — μοναδικό κριτή σε τέτοια ζητήματα. Πώς αποκαλύφθηκε η τεράστια δύναμή του για καλό και για κακό με τις μεθόδους του Hahnemann: την τριβή, τη δυναμοποίηση και τις δοκιμασίες (provings). Πώς ξεκίνησε, ακολουθώντας προηγούμενα παραδείγματα, με χαμηλές τριβές, και αργότερα πήρε τα καλύτερα αποτελέσματα από τις υψηλότερες δυναμοποιήσεις.

Μερικοί από εμάς θα μπορούσαν να αφηγηθούν ιστορία πίσω από ιστορία για ασθενείς, σε αυτές τις ημέρες της παγκόσμιας εμπορικής ύφεσης, που, φθάνοντας στην απελπισία λόγω στενότητας μέσων και άγχους, απείλησαν να αυτοκτονήσουν, και όμως αποκαταστάθηκαν ταχύτατα στη ζωή, στην ελπίδα, σε νέα προσπάθεια με λίγες δόσεις ομοιοπαθητικού χρυσού. Λέμε «ομοιοπαθητικό χρυσό» επειδή ο χρυσός, όταν δοκιμάστηκε σε φυσιολογικούς υγιείς ανθρώπους, προκάλεσε ακριβώς τέτοιες καταστάσεις αυτοκτονικής απελπισίας και αβοηθησίας· και πάλι, επειδή με την αναγωγή του στα άπειρα μικρά, το ευγενές μέταλλο, τριπλά ευγενές σε αυτές τις υψηλότερες χρήσεις του, αναδύεται από τη μάζα, το βάρος, την ορατότητα και την αδράνεια, ως μια τεράστια ενέργεια που ενισχύει τη θέληση και αναζωογονεί τα φυσικά συναισθήματα — ακόμη και το βαθύτερο και θεμελιωδέστερο όλων — την ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ.

Αυτά είναι μερικά από τα ψυχικά συμπτώματα που ανέδειξε ο Hahnemann όταν δοκίμασε τις δυνάμεις του ΧΡΥΣΟΥ — για να βλάψει, και επομένως για να θεραπεύσει.

Καταβεβλημένος και γεμάτος θλίψη : ζητά μοναξιά. Φαντάζεται ότι έχασε την αγάπη των φίλων του.

Αδύσατος με όλα : φαντάζεται ότι βλέπει εμπόδια παντού : εν μέρει δικό του σφάλμα, εν μέρει προκαλούμενα από ένα αντίθετο πεπρωμένο.

Μελαγχολία : φαντάζεται ότι δεν είναι άξιος για αυτόν τον κόσμο : λαχναρά τον θάνατο : η σκέψη του θανάτου του δίνει έντονη χαρά.

Τεράστια αγωνία, που αυξάνεται μέχρι την αυτοκαταστροφή.

Εριστικός — γκρινιάρης — ορμητικός : δεν ανέχεται την παραμικρή αντίφαση. Πρόχειρος θυμός και ορμητικότητα. Και ούτω καθεξής . . .

* Στις ημέρες μας η Παλαιά Σχολή, έχοντας ανακαλύψει τον κολλοειδή χρυσό, τον χρησιμοποιεί — για εξέταση αίματος στη σύφιλη : επίσης με τη μορφή Sanocrysin, ένα θειοθειικό άλας χρυσού και νατρίου, το οποίο «μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς» (με πνευμονική φθίση) «που δεν ανταποκρίθηκαν καλά σε άλλες μορφές θεραπείας». Χορηγείται ενδοφλεβίως, η δόση «σύμφωνα με το βάρος του ασθενούς και τη φύση των βλαβών». ( Taylor's Practice of Medicine, 1930. ΕΚΔ.) Στα παλαιότερα εγχειρίδια δεν γίνεται καμία μνεία του Χρυσού !

Αλλά ακόμη και έτσι δεν χορηγείται με την ακρίβεια και την πρόγνωση του Hahnemann, σε απάντηση στη κραυγή των συμπτωμάτων, για να ανυψώσει την αντοχή του ασθενούς και να προκαλέσει θεραπευτική αντίδραση, αλλά απλώς με την ιδέα της καταστροφής των βακίλων της φθίσης — η δόση σύμφωνα με το βάρος του ασθενούς και τη φύση των βλαβών ! Η Ιατρική έχει ακόμη μακρύ δρόμο για να φτάσει τον Hahnemann !

Τεράστια αγωνία γύρω από την καρδιά. . . .

Όταν ο Burnett , με τον τρόπο του, έκανε μια σύντομη δοκιμασία (proving) του Χρυσού πάνω στον εαυτό του «γιατί, για να αποκτήσεις μια συγκεκριμένη σύλληψη του τι μπορεί να κάνει ένα δεδομένο φάρμακο, δεν υπάρχει τίποτα σαν να το δοκιμάσεις στο δικό σου σώμα», οι πρώτες του επιδράσεις ήταν « διεγερτικές και ευφροσυνικές » ( Ο Hahnemann το έχει αυτό με έντονη γραφή. « Ολόκληρη την ημέρα καλή διάθεση, ομιλητικός και ευχαριστημένος με τον εαυτό του — εναλλακτική δράση ; ») Αλλά σε λίγες ημέρες ο Burnett βρέθηκε « όχι στα κόκκαλά του· πολύ καταβεβλημένος και με πεσμένο ηθικό· τίποτα δεν φαίνεται να αξίζει τον κόπο ! » Είχε και κακές

νύχτες, ονειρευόμενος τον θάνατο — τους νεκρούς — πτώματα. . .

« Έχει και δείχνει άρρωστο, κουρασμένο, χωρίς όμως καμία διάθεση για ανάπαυση ή ύπνο. . . .» Η μνήμη του ήταν στην αρχή τόσο οξεία, ώστε, επειδή ήδη γινόταν πολύ κακή, εγκατέλειψε τις δοκιμασίες του — « φοβούμενος ότι οι επιδράσεις προς αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσαν να είναι σοβαρές ». Τρεις ή τέσσερις εβδομάδες αργότερα, « η μνήμη είχε ήδη αρχίσει να γίνεται ξανά καλή ». Αλλά, έχοντας λάβει έναν κόκκο και έξι δέκατα τριμμένου χρυσού σε δώδεκα ημέρες, λέει, « Είμαι απόλυτα ικανοποιημένος ότι μπορεί να με κάνει άρρωστο.

Οι αλλοπαθητικοί συνάδελφοί μου υποστηρίζουν ότι ο ΧΡΥΣΟΣ είναι αδρανής ! Σίγουρη απόδειξη ότι δεν τον έχουν δοκιμάσει ποτέ, δεόντως τριμμένο, στα δικά τους σώματα »

Αυτά είναι μερικά από όσα έχει να μας πει ο Burnett για τον Χρυσό, στην λαμπρή μικρή μονογραφία του GOLD AS A REMEDY IN DISEASE.

« Στη θεραπεία ορισμένων καρδιακών νοσημάτων, ορισμένων νοσημάτων των οστών, και του σαρκοκήλους, το να γνωρίζεις τη φαρμακευτική αξία του ΧΡΥΣΟΥ ή να την αγνοείς, είναι ακριβώς η σημαντική διαφορά μεταξύ θεραπείας και αποτυχίας. Αλλά φυσικά, το μέταλλο πρέπει πρώτα να τριφτεί, ώστε να γίνει θεραπευτικό.»

« Οι αδένες, τα οστά, το δέρμα και η μύτη πλήττονται εξίσου από τη σκρόφουλα, τη σύφιλη και τον Χρυσό.»

« Ο Χρυσός έχει σημαντική θέση στη θεραπεία καρδιακών παθήσεων των βαρύτερων ειδών.»

« Ο Χρυσός στη στηθάγχη. Σε μένα είναι, μετά την Arnica (ένα μεγαλείο για την καρδιά !), το πιο συχνά συνταγογραφούμενο, και μου έχει προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες. . . »

« Δεν είναι περίεργο που ο Hahnemann αναφωνεί : ' Ο Χρυσός κατέχει μεγάλες θεραπευτικές ιδιότητες, τη θέση των οποίων κανένα άλλο φάρμακο δεν μπορεί να καλύψει. —

« Ο Χρυσός δεν είναι απλώς διαταράκτης λειτουργιών, αλλά παραγωγός οργανικής αλλαγής, και εξ ου οι λαμπρές επιδράσεις του στην οργανική βλάβη. Η αγγειακή διόγκωση του Belladonna και εκείνη του Aurum είναι πολύ διαφορετικές υποθέσεις.»

Παραθέτει τον Hahnemann , « Έχω θεραπεύσει αρκετές περιπτώσεις Μελαγχολίας , παρόμοιες με εκείνες του Χρυσού, άμεσα και μόνιμα, και ήταν εκείνες ανθρώπων που κυκλοφορούσαν με τη σοβαρή πρόθεση να διαπράξουν αυτοκτονία »

Ο Burnett χρησιμοποιούσε τον Χρυσό, μεταξύ άλλων, για την « μη ευδοκίμουσα, μαρασμένη κατάσταση των αγοριών — με πεσμένο ηθικό, άψυχα, με κακές μνήμες· στερούμενα την αγορίστικη ορμή ».

Ο Nash λέει, « Άπαξ θεράπευσα μια νεαρή κυρία που προσπάθησε να αυτοκτονήσει με πνιγμό » (με Aurum). « Αφού θεραπεύτηκε, γέλασε με το συμβάν, και είπε ότι δεν μπορούσε να το αποφύγει. Της φαινόταν ότι δεν είχε καμία χρησιμότητα στον κόσμο. Το ένιωθε έτσι.»

(Κάποιος θυμάται έναν άνδρα, βαθιά καταβεβλημένο και απελπισμένο, στο εξωτερικό ιατρείο, χρόνια πριν. Συνταγογραφήθηκε Aurum. Και καθώς έβγαινε, « Θα έρθεις να με δεις σε έναν μήνα ; » « Δεν θα ζω ! » Αλλά ήρθε, και είπε, « Έχω ξεχάσει όλες εκείνες τις ανοησίες ! »)

Ο Χρυσός είναι ένα μεγάλο φάρμακο για την υπερδοσολογία με υδράργυρο στη θεραπεία των αφροδισίων νοσημάτων. Ο Nash λέει, « Θα υπήρχε μια μεγάλη πτώση της πελατείας των ιατρών αν η παλιά σχολή μπορούσε να μάθει να θεραπεύει τους ασθενείς της χωρίς να τους δηλητηριάζει με φάρμακα ».

Λέει, « Το Aurum είναι ένα από τα καλύτερά μας φάρμακα για τους πόνους των οστών. Μην το ξεχνάτε ποτέ ».

Και τώρα ας αναλάβει ο Kent , εκείνος ο μεγάλος συνταγογράφος και ζωντανός συγγραφέας, την αφήγηση. . .

« Στο Aurum όλα τα συναισθήματα, φυσικά στον υγιή άνθρωπο, διαστρέφονται. Τόσο μεγάλη σε έκταση είναι αυτή η διαστρέβλωση, ώστε μία από τις θεμελιώδεις αγάπες, που είναι η αγάπη για τη ζωή, για την αυτοπροστασία, διαστρέφεται, και αυτός μισεί τη ζωή, είναι κουρασμένος από τη ζωή, λαχναρά να πεθάνει και αναζητά μεθόδους να διαπράξει αυτοκτονία. . . . Απόλυτη απώλεια της απόλαυσης για όλα. Αυτοκατάκριση, συνεχής αυτομεμψία, αυτοκριτική, μια σταθερή ενατένιση του εαυτού· εκείνη δεν κάνει τίποτα σωστά, όλα είναι λάθος, τίποτα δεν θα πετύχει, αβοηθησία. . . .

Έχει παραμελήσει κάτι — παραμέλησε τους φίλους του. . . Είναι λάθος, είναι εξ ολοκλήρου κακός, έχει αμαρτήσει μακριά την ημέρα της χάριτός του, δεν είναι άξιος της σωτηρίας — αυτή είναι η αλυσίδα σκέψεων που τρέχει συνεχώς μέσα στο μυαλό του. . . . Σκεφτικός (βουβαμένος). . . . είναι εξ ολοκλήρου ακατάλληλος για αυτόν τον κόσμο, και τότε λαχναρά να πεθάνει. . . .

« Τώρα, ποιες είναι οι αιτίες αυτής της κατάστασης παραφροσύνης, θλίψης και αβοηθησίας ; Παρατεταμένο άγχος και ασυνήθιστη ευθύνη. Η σύφιλη είναι μια συνηθισμένη : η απώλεια περιουσίας είναι μια άλλη. Άτομα που στα νιάτα τους έχουν επανειλημμένα ναρκωθεί με Υδράργυρο και έπαιρναν πάντα Blue Mass ' την Άνοιξη, ως καλό για το ήπαρ, έχουν εγκαθιδρύσει πάνω τους μια υδραργυρική νόσο, με τη διόγκωση του ήπατος, και αυτή συνοδεύεται σχεδόν πάντα περισσότερο ή λιγότερο από μελαγχολία και λύπη, και τέτοια αβοηθησία όπως βρίσκουμε στο Aurum.

Το Aurum προκαλεί τέτοιες παθήσεις του ήπατος όσες συνδέονται με καρδιακές παθήσεις, ενδοκαρδίτιδα, ύδρωπα της καρδιάς, και ρευματικές παθήσεις που έχουν πάει στην καρδιά.»

« Παρατηρήστε την ιδιάζουσα σχέση μεταξύ των πνευμόνων και της κατανόησης, και μεταξύ της καρδιάς και της θελήσεως. Με κάθε μικρή ενόχληση εντοπισμένη στην καρδιά έρχεται αβοηθησία, αλλά όταν η εκδήλωση της νόσου είναι στους πνεύμονες υπάρχει ελπιδοφορία. . . . Οι παθήσεις καρδιάς και ήπατος συνδέονται με αβοηθησία και απελπισία. . . .

« Σε αυτό το φάρμακο οι πόνοι περιπλανιούνται από άρθρωση σε άρθρωση και τελικά εντοπίζονται στην καρδιά. Η στηθάγχη είναι συχνά το τέλος ενός παλαιού ρευματισμού που περιπλανήθηκε από άρθρωση σε άρθρωση.»

« Το φάρμακο είναι γεμάτο ρευματικές παθήσεις — με πρήξιμο των αρθρώσεων : παθήσεις χόνδρων και οστών, φλεγμονές του περιόστεου, πάχυνση και σκλήρυνση του περιόστεου. . . .

Όπως η σύφιλη και ο υδράργυρος, τα παράπονα επιδεινώνονται τη νύχτα. . . .»

Το Aurum επηρεάζει και θεραπεύει νοσήματα των οστών· ειδικά εκείνα της μύτης και του κρανίου. Είναι θεραπευτικό για νοσώδεις καταστάσεις ματιών και μύτης. Κάποιος θυμάται την εκπληκτική θεραπευτική επίδραση του χρυσού σε ένα μικρό παιδί, με έλκωση στα ρουθούνια και φρικτή ρινική εκκρίση, όπου το Sulphur είχε αποτύχει. Όπως λέει ο Kent, « Το Aurum είναι γεμάτο ρινικά προβλήματα με δύσοσμες εκκρίσεις.

Τα οστά της μύτης νεκρώνονται (όπως, η σύφιλη και ο υδράργυρος). Αλλά με όλα αυτά τα παράπονα ο ασθενής είναι κυρτωμένος από τη λύπη· γεμάτος θλίψη· θέλει να πεθάνει· όλα είναι μαύρα.»

Ο Kent συνοψίζει το Aurum ως εξής : « Βλέπουμε αυτή την ολική διαστρέβλωση όλων των αγαπών της ανθρωπότητας, και τελικά την ολική τους καταστροφή.»

Είναι τουλάχιστον περίεργο ότι ο Χρυσός που παρέχεται σε δυναμοποίηση να είναι ομοιοπαθητικός προς την απώλεια του Χρυσού σε μάζα. Μόνο αυτός μπορεί να αποκαταστήσει τη λογική με τη συνειδητοποίηση, ότι « η ζωή είναι περισσότερο από την τροφή, και το σώμα από το ένδυμα ».

Ο Δρ. H. A. Roberts , στο Rheumatic Remedies του, συνοψίζει τα καρδιακά συμπτώματα και τη σφαίρα του Aurum στον οξύ ρευματισμό, ως εξής :

« Έντονος πόνος στην καρδιά. Πρέπει να κάθεται όρθιος. Αίσθηση σαν η καρδιά να σταματούσε, μετά να έδινε ένα απότομο δυνατό χτύπημα. Η καρδιά σπαρταρά. Δυνατοί ενδοκαρδιακοί φόβοι. Σφυγμός άρρυθμος. Στη φλεγμονώδη ρευματοειδή αρθρίτιδα το Aurum met. έχει αξία όταν υπάρχει υψηλός πυρετός, ακραία ευαισθησία στην αφή, άφθονη εφίδρωση και εμπλοκή του ενδοκαρδίου με τα ιδιάζοντα καρδιακά συμπτώματα.»

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΜΑΥΡΗ ΓΡΑΦΗ

( Hahnemann, Allen και μερικά από τον Hering )

Αποστροφή της ζωής, αυτοκτονική τάση.

Απελπισμένη μελαγχολία.

Αβοηθησία.

Τεράστια αγωνία που αυξάνεται σε αυτοκαταστροφή.

Αγωνιώδης παλμός και επιθυμία να διαπραχθεί αυτοκτονία.

Γκρινιάρης και ορμητικός : η παραμικρή αντίφαση διεγείρει οργή.

Δυσαρέσκεια· απρόθυμος για ομιλία.

Ολόκληρη την ημέρα καλή διάθεση· ομιλητικός και ευχαριστημένος με τον εαυτό του (εναλλακτική δράση).

Θερμότητα και θυμός, ξεχνά εντελώς τον εαυτό του με τις φιλονικίες.

Κατσουφιασμένος.

Ροή αίματος προς το ΚΕΦΑΛΙ.

Διαρρηκτική πίεση — αριστερό μέτωπο, αριστερή κορυφή, δεξιά πλευρά της κορυφής.

Πίεση από μέσα προς τα έξω στα ΜΑΤΙΑ : επιδ. όταν αγγίζονται. Τάση στα μάτια παρεμποδίζει την όραση.

Δεν μπορεί να διακρίνει τίποτα ευκρινώς, επειδή βλέπει τα πάντα διπλά και ένα αντικείμενο φαίνεται να συγχωνεύεται σε άλλο : τεντωτικός πόνος επιδ. όταν σταθεύει τα μάτια του σε κάτι, λιγότερο έντονος όταν τα κλείνει.

Μισή όραση· σαν το άνω μισό της οράσεως να καλύπτεται από ένα σκοτεινό σώμα : τα άνω αντικείμενα παραμένουν αόρατα.

Δεν μπορεί να πάρει αέρα από τη ΜΥΤΗ, λόγω ελκωμένων, συγκολλημένων, επώδυνων ρουθουνιών.

Ταλαιπωρία και στα δύο ρουθούνια.

Το δεξιό ρινικό οστό και η παρακείμενη άνω γνάθος επώδυνα στην αφή.

Γαργάλισμα εσωτερικά στα πτερύγια της μύτης.

Συφιλιδικά έλη ουρανίσκου και λαιμού.

Τεντωτικός πόνος στο υπογάστριο ακριβώς κάτω από τον ομφαλό και στις δύο πλευρές οσφυϊκών περιοχών, με αίσθημα πληρότητας, και με ώθηση για κόπρανα.

Περιδετικός πόνος στο υπογάστριο, τώρα εδώ, τώρα εκεί.

Γουργούρισμα και ρουθενίσματα στην ΚΟΙΛΙΑ.

Έκκριση πολλών δύσοσμων αερίων.

Δυσφορία στο υπογάστριο, σαν να ήθελε να πάει για κόπρανα, ιδίως μετά το γεύμα.

(Παθήσεις των γεννητικών οργάνων) : Μήτρα προπτωτική και σκληρυμένη.

Ακραίο σφίξιμο (θώρακας) : δυσκολία αναπνοής τη νύχτα.

Σφίξιμο του ΘΩΡΑΚΑ, επίσης όταν κάθεται και δεν κινείται : παίρνει πάντα μια βαθιά ανάσα και δεν μπορεί να πάρει αρκετό αέρα.

Τεράστιο βάρος στο στήθος : ιδίως βαρύ βάρος στο στέρνο.

Βίαια κτύπημα της καρδιάς.

Ξυπνά από πόνους των ΟΣΤΩΝ : ο πόνος τόσο μεγάλος που απελπίζεται : δεν θέλει να ζει.

(Πολλοί πόνοι στα οστά και στα άκρα περιγράφονται λεπτομερώς.)

Πόνος στα γόνατα σαν να ήταν σφιχτά δεμένα.

Αξιοπερίεργο βρασμός στο ΑΙΜΑ (σαν να έβραζε στα αγγεία του αίματος).

Φρικτά όνειρα τη νύχτα.