Bromium

ΑΝΑΜΕΣΑ στα φάρμακα που από καιρό επιθυμούσε κανείς να μελετήσει είναι το Bromium· θα επιχειρήσουμε λοιπόν την περιγραφή του προς όφελος όλων μας.

Η μία περίσταση κατά την οποία η δράση του ήταν αρκετά εντυπωσιακή ώστε να χαραχτεί στη μνήμη, ήταν η περίπτωση ενός ναύτη που είχε βγει στην ξηρά με άσθμα. Στο Ρεπερτόριο το βρίσκει κανείς, ως εξής: «Άσθμα ναυτών μόλις βγουν στην ξηρά, BROM.», με μαύρα γράμματα, χωρίς να δίνεται άλλο φάρμακο. Πάντως δρούσε άμεσα. Και το έχει προσθέσει κανείς ως δεύτερο φάρμακο σε εκείνη την άλλη ρουμπρίκα, «Η θάλασσα βελτιώνει, Med.», την οποία ορισμένοι από τους θεραπευτές μας θεωρούν απολύτως ευθεία ένδειξη για την επιτυχή χρήση του Medorrhinum.

Όταν μια περίπτωση σταματά, τα Νοσώδη (δυναμοποιημένα προϊόντα νόσου) βοηθούν πραγματικά με έναν θαυμαστό τρόπο· ή, αφετέρου, μπορεί να καταστήσουν λειτουργική τη μεταγενέστερη χρήση του απλούστερου, φαινομενικά ενδεδειγμένου φαρμάκου.

Με το Brom., οι βαθιές, έντονες εισπνοές είναι αναγκαίες κατά διαστήματα. Δεν μπορεί να εισπνεύσει επαρκώς. Η γλωττίδα μπορεί να κλείσει με σπασμό.

Το Bromium, πάλι, δεν ανέχεται τη σκόνη ή τα ρεύματα αέρα. Τα δύο φάρμακα της ρουμπρίκας «Επιδείνωση από σκόνη» που κατάφερε να εντοπίσει κανείς είναι το Brom. και το Lyss.

Το άσθμα είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα πάθηση, την οποία πολλοί γιατροί βρίσκουν δύσκολο να θεραπεύσουν· και οι φαρμακοποιοί σίγουρα εκτιμούν το εισόδημα που τους προσφέρει, με την ανακούφισή του. Ένα δεύτερο από τα αλογόνα, το Chlorum (Χλώριο), έχει άσθμα με μια πολύ καθορισμένη ένδειξη, ΔΥΣΠΝΟΙΑ· ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΚΠΝΕΥΣΕΙ. Ένα άλλο ενδεικτικό σύμπτωμα είναι «Μεγάλη δύσπνοια: εισπνοή από τη μύτη, ενώ η εκπνοή φυσούσε από τα χείλη όπως στην αποπληξία». Μεταξύ των τροπικοτήτων του είναι, «Επιδείνωση από κατάκλιση.

Βελτίωση από την κίνηση και στον καθαρό αέρα».

Στο άσθμα του Iodium, τρίτου από τα τέσσερα αλογόνα, οι εισπνοές είναι αυτές που δυσκολεύουν (Brom.)· και το Iodium είναι εμφανώς βελτιωμένο από το κρύο σε κάθε μορφή, και επιδεινωμένο από τη ζέστη. Έχει επίσης «αποστέωση με λυσσαλέα όρεξη».

Τα αναπνευστικά συμπτώματα του Fluorine, το οποίο χρησιμοποιούμε υπό μορφή Fluoric acid, ή μάλλον υδροφθορικό οξύ, φαίνεται να προσβάλλει, σε μικρότερο βαθμό — σε εκείνο τον συνδυασμό — τα όργανα της αναπνοής, και να ξεσπάει σε τριχωτό κράνη, αδένες, φλέβες, οστά και νεύρα. Όσον αφορά τους πόνους του, μια παράξενη τροπικότητα είχε κάποτε ληφθεί από έναν λαμπρό ομοιοπαθητικό χημικό: «Ο πόνος βελτιώνεται με το να κουνά κανείς το μέρος». Ήταν μια ασυνείδητη μνήμη, όπως αργότερα εντόπισε ο ίδιος, από ένα έγκαυμα κατά τη χάραξη σε γυαλί. Ο πόνος εν λόγω ήταν μια ισχιαλγία που είχε αντισταθεί σε κάθε συνταγογράφηση του φωτός και της γνώσης· μόνο για να υποκύψει σε εκείνη την «διαίσθηση» ή ασυνείδητη μνήμη και σε μερικές δόσεις Fluor. a. 30.

Όπου τα βρωμιούχα χρησιμοποιούνται επί μακρόν, για να προκαλέσουν ύπνο σε χρόνια αϋπνία, ή για την καταστολή της επιληψίας, ο ασθενής σταδιακά καταλήγει σε αυτό που ονομάζει κανείς «σπυρωμένο ηλίθιο». Στη Βρωμισμό το δέρμα εμπλέκεται πρώτο, με παπούλες όπως η ακμή. Έπεται μείωση της δερματικής αισθητικότητας και του φάρυγγα· με απώλεια δυνάμεων, γενικών και σεξουαλικών. Ο νους θολώνει: ο ασθενής είναι καταθλιπτικός· εύκολα κουράζεται και ακατάλληλος για εργασία.

Οι ανώτερες λειτουργίες του εγκεφάλου καταστέλλονται, πριν από τις κατώτερες — «με την αντίστροφη σειρά της φυσιολογικής ανάπτυξης των λειτουργιών — (ο Νόμος της Διάλυσης)».

Εφαρμόστε όλα αυτά, σε δυναμοποιήσεις, σε ακριβώς έναν τέτοιο ασθενή και θα μπορέσετε να χρησιμοποιήσετε το Bromium θεραπευτικά.

Μας λένε ότι «αν το Bromium εισαχθεί σε μια τομή, αυτή αποκτά άσχημη εμφάνιση· σχηματίζεται γύρω της μια πράσινη σήψη, με δυσώδη οσμή». Αν συναντήσετε μια τέτοια κατάσταση, χρησιμοποιήστε πάλι το Brom. σε δυναμοποίηση και θεραπεύστε. Θα πάει κατευθείαν στο σημείο.

Έχει σπυράκια στη μύτη, στη γλώσσα, στα δάχτυλα, στον πρωκτό: φουρντούκια στα χέρια κ.λπ. Έχει «συνεχές χασμουρητό με δύσπνοια» και ζωντανά όνειρα, με αναρρίχηση, ταξίδια, καβγάδες, μάχες.

Θα αφήσουμε τώρα άλλους, σοφότερους και πιο έμπειρους, να αναλάβουν την αφήγηση.

Ο Guernsey λέει ότι το Bromine προσβάλλει ιδίως το εσωτερικό του κεφαλιού, αριστερή πλευρά. Σημαντικό στη διφθερίτιδα και στον κρούπο, ειδικά σε παιδιά με λεπτό, λευκό, ευαίσθητο δέρμα, πολύ ξανθά μαλλια και φρύδια.

Διάθεση εύθυμη, με επιθυμία για πνευματική εργασία. (Πρωτογενής δράση.)

Η διφθερίτιδα αρχίζει στον λάρυγγα και ανεβαίνει. Αναφέρει κρουπώδεις ήχους, χαλαρό κρότο στον λάρυγγα, αλλά χωρίς πνιγμό με τον βήχα, όπως με το Hepar.

Προσβάλλει κυρίως μάτια, θώρακα και καρδιά. Στα θηλυκά έχει ένα περίεργο σύμπτωμα, «διαφυγή αερίων από τον κόλπο». [Έχουμε χρησιμοποιήσει αυτό το σύμπτωμα, συνταγογραφώντας το Brom. στο «Γυναικολογικό Τμήμα».]

Ο Kent αφιερώνει πολλές σελίδες στο Bromium. Θα αποσπάσουμε αποσπάσματα, συμπυκνώνοντας. Λέει:

«Τόσον σπάνια ενδείκνυται που οι περισσότεροι ομοιοπαθητικοί το εγκαταλείπουν ως εντελώς άχρηστο φάρμακο. . . .

Δίνουν το Brom. για τη διφθερίτιδα, και όταν δεν δρα, δίνουν το Merc. cy., και όταν αυτό δεν δρα, δίνουν κάτι άλλο για τη διφθερίτιδα, πάντα για τη διφθερίτιδα. Δεν λαμβάνουν τα συμπτώματα της περίπτωσης και δεν συνταγογραφούν σύμφωνα με την ατομικοποιημένη μέθοδο. Δεν συνταγογραφούν για τον ασθενή, αλλά για τη νόσο. Μπορεί να μη δείτε πάνω από μισή ντουζίνα περιπτώσεις διφθερίτιδας στα επόμενα είκοσι χρόνια, αλλά όταν δείτε μια περίπτωση Bromium, θέλετε να γνωρίζετε το Bromium. . . .

Ένα υποκείμενο χαρακτηριστικό του Brom. αφορά ιδίως άτομα που αρρωσταίνουν από τη θέρμανσή τους. Επίσης παθήσεις που εκδηλώνονται μετά από μια πολύ ζεστή καλοκαιρινή ημέρα. Υπερθέρμανση. . . . Αλλά μετά την εκδήλωση της πάθησης, όπου κι αν εντοπίζεται, είναι τόσος φοβερά ευαίσθητος στο κρύο που ένα ρεύμα δροσερού αέρα τον παγώνει ως τα οστά· αλλά δεν ανέχεται την υπερθέρμανση.

«Οι αδένες γίνονται σκληροί, σκληρυνόμενοι· αλλά σπάνια εξυγιαίνονται με πύον. Παραμένουν σκληροί. Η ιδέα είναι φλεγμονή με σκληρότητα. Έχει θεραπεύσει διόγκωση και μεγάλη σκληρότητα του θυρεοειδούς. Βρογχοκήλη. Το Bromium για ορισμένους είναι φάρμακο ρουτίνας για τη βρογχοκήλη, και όταν δεν δρα, δοκιμάζουν τη θεραπεία με κέλυφος αυγού, και όταν αυτή δεν δρα, δοκιμάζουν κάτι άλλο, αντί να λάβουν τα συμπτώματα του ασθενούς.

«Αποστέωση — και τάση διήθησης: δεν είναι παράξενο που υπήρξε θεραπευτικό φάρμακο στη φυματίωση και τον καρκίνο. Αδυναμία: πόδια αδύναμα και εξαντλημένα· αυξανόμενη εξάντληση με τρεμάμενα άκρα. Μεμβρανώδης έκκριμα. Ένα φυσικό χαρακτηριστικό του βλεννογόνου είναι η διήθηση, ώστε ο βλεννογόνος φαίνεται να εκκρίνει μικρές γκρίζο-λευκές εκκρίσεις, και κάτω από αυτές βρίσκεται σκληρία.

Αυτό ισχύει στα έλκη. Ένα έλκος επί του βλεννογόνου θα τρώει όλο και πιο βαθιά και θα χτίζει κάτω από αυτό συνεχώς ένα σκληρυμένο στρώμα ιστού. . . . Παγετή ψύχος των άκρων. Ζέστη στο κεφάλι.

Δύσπνοια με μεγάλη εφίδρωση. Κρουπώδεις εκδηλώσεις.

«Αίσθημα παλμών: με ναυτία, με κεφαλαλγία, με νευρική διέγερση. Αποστροφή προς την εργασία, προς την ανάγνωση. Κανένα ενδιαφέρον για τα οικιακά καθήκοντα. Αδιάφορος· κουρασμένος.

Λυπημένος και αποθαρρυμένος. Ωτικά προβλήματα με παρωτίδα διογκωμένη και σκληρή. Διόγκωση και σκληρότητα αριστερής παρωτίδας. . . . Κόκκινο, φλογισμένο πρόσωπο.

Θερμόαιμος, εύκολα θερμαίνεται. Αλλά αυτό είναι εντελώς αντίθετο από τη χρόνια συνταγματική κατάσταση Bromium. Γηρασμένη εμφάνιση. Ο χρόνιος τύπος Bromium θα έχει το άρρωστο, γκρίζο, τεφρόχρωμο πρόσωπο.

Ή τα πληθωρικά παιδιά έχουν κόκκινο πρόσωπο και θερμαίνονται εύκολα υπερβολικά. Φυσικά, όπου η δύσπνοια έχει διαρκέσει ώρες ή πολλές ημέρες, ο ασθενής γίνεται κυανωτικός και ωχρός: λαχαινώντας και πνιγόμενος, όπως στη διφθερίτιδα, στον κρούπο, σε λαρυγγικές παθήσεις.

«Το Bromium ταιριάζει στον πιο κακοήθη τύπο διφθερίτιδας. Η μεμβράνη φυτρώνει σαν ζιζάνιο· κόβει την αναπνοή, κλείνει τον λάρυγγα. Αρχίζει στο λαιμό και περνά στον λάρυγγα. Μεγάλη βιαιότητα: κατόπιν μεγάλη εξάντληση. Πολλές από τις θεραπείες με το Brom. έγιναν σε αριστερόπλευρη διφθερίτιδα: όμως έχει θεραπεύσει και τις δύο πλευρές. Σπάνια θα δείτε το Bromium να εκδηλώνεται σε κρύο, ξηρό καιρό, αλλά σε ζεστό, υγρό καιρό.

«Χρόνια έλκη στομάχου. Έμετος με σημεία εξέλκωσης. Έμετος ή διάρροια επιδεινώνονται μετά το φαγητό. Επιδείνωση από όξινα· στρείδια· καπνό τσιγάρου. Επιδείνωση από ζεστά, καυτό τσάι, καυτά ροφήματα. «Πόνοι από καυτά φαγητά.» Μεμβρανώδη κόπρανα. Μαύρα, κοπρανώδη κόπρανα· πρέπει να πάει για κένωση μετά το φαγητό.

«Διογκωμένες φλέβες. Προεξέχουσες αιμορροΐδες: έξαψη ημέρα και νύχτα. Τυφλές, έντονα επώδυνες αιμορροΐδες, με μαύρο, διαρροϊκό κόπρανο.»

«Πηδάει πάνω από έλλειψη αναπνοής: λαχαινώντας και υποφέροντας από έλλειμμα αέρα. Φτέρνισμα και κρότος στον λάρυγγα. Αεραγωγοί σαν γεμάτοι καπνό, ή αναθυμιάσεις από sulphur, ή πίσσα. . . . Γαργαλητό, ή αίσθηση ψύχους στον λάρυγγα. Σαν ο λάρυγγας καλυμμένος με χνούδι ή βελούδο, αλλά αισθάνεται τόσος κρύος. Ο εισπνεόμενος αέρας αισθάνεται κρύος, σαν φυσούμενος από χιόνι ή πάγο . . . φτέρνισμα, βραχνάδα, ερεθισμός του αναπνευστικού συστήματος από το χειρισμό σκονισμένων πραγμάτων.»

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕ ΜΑΥΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ (Allen, Hering)

Δεν αισθάνεται όπως συνήθως, αλλά δεν μπορεί να πει γιατί.

ΠΑΡΩΤΙΔΕΣ, κυρίως αριστερή, προσβεβλημένες.

Διόγκωση και σκληρότητα αριστερής παρωτίδας, θερμή στην αφή.

Εξύγιανση με πύον της αριστερής παρωτίδας: έκκριμα υδαρές και ερεθιστικό: η διόγκωση παραμένει σκληρή και αδιάλλακτη. (Ιδίως μετά από οστρακιά.)

Παρατεταμένος επίμονος ΚΟΡΥΖΑ, με πόνο κάτω από τη μύτη και στο χείλος της μύτης.

Γκρίζο, χωματένιο χρώμα του ΠΡΟΣΩΠΟΥ.

Λιθοσκληρή διόγκωση ΑΔΕΝΩΝ, ιδίως στην κάτω γνάθο και τον λαιμό.

Διφθερίτιδα ή κρούπος.

Περιοδικά έντονος πόνος στο αριστερό υποχόνδριο και τις λαγόνιες περιοχές.

Πόνος βίαιος, σαν να υπάρχει πληγή στο εσωτερικό.

Μαύρα, κοπρανώδη ΚΟΠΡΑΝΑ.

ΦΛΕΒΟΚΗΛΙΔΕΣ, πρωκτός, επιδείνωση από εφαρμογή κρύου ή ζεστού νερού.

Δυνατές εκπομπές αερίων από τον κόλπο.

Αίσθηση ψύχους στον ΛΑΡΥΓΓΑ, με αίσθημα κρύου κατά την εισπνοή.

Χρόνια βραχνάδα.

Βραχνάδα: απώλεια φωνής: δεν μπορεί να μιλήσει καθαρά.

Ξύσιμο και τραχύτητα που προκαλεί ξηρό βήχα· το βράδυ.

Αίσθημα σαν το βάθρο του λαιμού να πιέζεται κατά της τραχείας.

Βήχας με παροξυσμούς πνιγμού.

Κρότος βλέννας στον λάρυγγα κατά τον βήχα: ο βήχας ακούγεται κρουπώδης.

ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑ, όταν η νόσος αρχίζει στον λάρυγγα και ανεβαίνει στον φάρυγγα· ή σε ορισμένες περιπτώσεις όπου κατεβαίνει στον λάρυγγα, με κρουπώδη βήχα και κρότο βλέννας.

Κανένας πνιγμός με τον βήχα, όπως με το Hepar.

Πολλός κρότος στον λάρυγγα κατά την αναπνοή: περισσότερος όταν βήχει.

Κίνδυνος πνιγμού από φλέγμα στον λάρυγγα. (Το Ant. tart. έχει κρότο πιο κάτω, στον θώρακα.)

Κρουπώδης φλεγμονή σχηματισμένη από πλούσια ανάπτυξη μυκήτων. (Διφθερίτιδα.)

Σύσφιξη ΘΩΡΑΚΑ· κανένας βήχας· με δυσκολία αναπνοής.

ΑΣΘΜΑ ναυτών μόλις βγουν στην ξηρά.

Συμπτώματα κρούπου κατά τον κοκίτη.

Παγερά κρύα αντιβράχια.

Διφθερίτιδα: μεγάλη αδυναμία και ατονία όταν όλα τα συμπτώματα έχουν περάσει. Ξανθές, κόκκινα μάγουλα, σκοφουλικές κοπέλες.

Σκοφουλική διόγκωση, αδένες, αρκετοί ήδη σε εξύγιανση με πύον: θυρεοειδής· όρχεις· υπογνάθιος· παρωτίδα.

Ο Kent λέει για το Bromium: — «Οι παθήσεις του εκδηλώνονται τη νύχτα, μετά από μια πολύ ζεστή ημέρα· όμως μετά την εκδήλωση της πάθησης, είναι τόσος φοβερά ευαίσθητος στο κρύο που ένα ρεύμα δροσερού αέρα τον παγώνει ως τα οστά.

«Το Bromine διηθεί τους αδένες: οι οποίοι γίνονται σκληροί αλλά σπάνια εξυγιαίνονται με πύον.

Φλεγμονή με σκληρότητα είναι η ιδέα.

«Το Bromium ταιριάζει στον πιο κακοήθη τύπο διφθερίτιδας.

Η μεμβράνη φυτρώνει σαν ζιζάνιο· κόβει την αναπνοή· κλείνει τον λάρυγγα.»