Cannabis Indica

(Χασίς)

ΛΕΓΕΤΑΙ ότι αυτό το φάρμακο είναι βοτανικά ταυτόσημο με την Κάνναβη τη σιτική, «η διαφορά στο έδαφος και το κλίμα να είναι υπεύθυνη για τη διαφορά στις ιδιότητές τους». Πράγματι, πολλοί συγγραφείς τις εντάσσουν μαζί, σαν να μην υπήρχαν διαφορές! — αλλά είναι το Cannabis indica που παρέχει μια τόσο extraordinairy πλούσια συλλογή ψυχικών συμπτωμάτων, και που είναι τόσο εκπληκτικά θεραπευτικό όπου αυτά προσφέρουν τις ενδείξεις.

Οι συγγραφείς μας φαίνεται να εγκατέλειψαν το Cannabis ind. με απελπισία, πιθανώς λόγω της πλεονασμού των ψυχικών του εκτροπών· αλλά ο Allen (Encyclopedia) αφιερώνει είκοσι επτά μεγάλες σελίδες στα 275 ψυχικά του συμπτώματα· ενώ από τους υπόλοιπους, ο Hughes (Pharmacodynamics) είναι ο πιο διαφωτιστικός. Θα παραθέσουμε, πριν προχωρήσουμε σε άλλους, και, προς τον «Allen»:

Ο Hughes λέει: «Ορισμένα proving (δοκιμασίες φαρμάκου) της ινδικής κάνναβης, που έγιναν σε επτά άτομα με το βάμμα και τις χαμηλότερες αραιώσεις, δημοσιεύθηκαν από την American Provers' Union το 1839. Από τότε δεκάδες άτομα έχουν δοκιμάσει τις περίεργες επιδράσεις της πάνω τους· και οι εμπειρίες της κατανάλωσης χασίς έχουν καταγραφεί — από έναν συγγραφέα με περιγραφική δύναμη και λαμπρότητα εκφράσεως που μόλις που υστερεί εκείνης του Άγγλου καταναλωτή του opium. Από τα αποτελέσματα που ελήφθησαν κατ' αυτόν τον τρόπο, ο Δρ Allen έχει κάνει μια εξαντλητική συλλογή· και 918 συμπτώματα του φαρμάκου, συμπεριλαμβανομένων των ψυχικών φαινομένων που περιγράφονται πλήρως, στέκονται στην Encyclopedia του.

«Για να κατακτήσετε τους χαρακτήρες της τοξίκωσης από χασίς, είναι απαραίτητο να τη μελετήσετε έτσι λεπτομερώς. Καμία περίληψη δεν μπορεί να την παρουσιάσει επαρκώς. Είναι μια κατάσταση έντονης εξύψωσης, στην οποία όλες οι αντιλήψεις και οι εννοίες, όλες οι αισθήσεις και τα συναισθήματα, εξαγγέλλονται στον μέγιστο βαθμό. Οι αποστάσεις φαίνονται άπειρες και ο χρόνος ατελείωτος· η ηδονή είναι ο ίδιος ο παράδεισος, και κάθε επώδυνη σκέψη ή συναίσθημα βυθίζεται αμέσως στα βάθη της δυστυχίας.

Αισθητηριακές ψευδαισθήσεις είναι συχνές· και η ελάχιστη υπόδειξη θα θέσει σε κίνηση μια σειρά ζωντανών ψυχικών ψευδαισθήσεων. Όλο αυτό τον καιρό είναι παρούσα μια διπλή συνείδηση· ο πειραματιστής αισθάνεται ξανά και ξανά ότι είναι διακριτός από το υποκείμενο του ονείρου του χασίς, και μπορεί να σκέφτεται ορθολογικά. Οι σωματικές αισθήσεις που συνοδεύουν αυτά τα φαινόμενα δεν είναι πολλές. Κεφαλαλγία, αίσθηση ξηρότητας του στόματος και του λαιμού, και αναισθησία της επιφάνειας, δεν είναι ασυνήθιστες.

Η κεφαλαλγία είναι πολύ συχνά μια αίσθηση σαν τον εγκέφαλο να βράζει και να ξεχειλίζει, σηκώνοντας το κρανιακό τόξο σαν το καπάκι μιας τσαγιέρας. Η αναισθησία μπορεί να προηγείται από αισθήσεις σε όλο το σώμα σαν αυτές που παράγονται από μικρούς ηλεκτρικούς σπινθήρες. Στη σφαίρα της κίνησης βιώνεται ενίοτε η ιδιάζουσα κατάσταση γνωστή ως καταληπτική.

Ο Δρ O'Shaughnessy περιγράφει έτσι την επίδραση της ρητίνης σε έναν ιθαγενή της Ινδίας: «Στις 8 μ.μ. τον βρήκαμε αναίσθητο, αλλά να αναπνέει με απόλυτη κανονικότητα, τον σφυγμό και το δέρμα του φυσιολογικά, και τις κόρες ελεύθερα συστελλόμενες στην προσέγγιση του φωτός. Συμβαίνει τυχαία να σηκώσω το δεξί χέρι του ασθενούς· ο επαγγελματίας αναγνώστης θα κρίνει την έκπληξή μου, όταν διαπίστωσα ότι παρέμεινε στη στάση που το είχα τοποθετήσει. Απαιτούνταν μόνο μια πολύ σύντομη εξέταση των άκρων για να βρεθεί ότι ο ασθενής, υπό την επίδραση αυτού του ναρκωτικού, είχε ριχθεί σε εκείνη την πιο παράξενη και πιο εκπληκτική όλων των νευρικών καταστάσεων — σε εκείνη την κατάσταση που τόσο λίγοι έχουν δει, και την ύπαρξη της οποίας τόσοι ακόμα αμφισβητούν — τη γνήσια καταληψία του νοσολόγου. . . .

«Ο Δρ Ringer και άλλοι το συνιστούν στην κεφαλαλγία, ο πρώτος εκτιμώντας το ως το πιο χρήσιμο φάρμακο που διαθέτουμε για τη μείωση της συχνότητας των παροξυσμών της ημικρανίας. . . .

«Θα πρέπει να το θυμόμαστε αν ποτέ συναντήσουμε μια περίπτωση καταληψίας. Ο ίδιος είχα έναν ασθενή στον οποίο κρίσεις, πιθανώς υστερικές στη βάση τους, προσέλαβαν καταληπτικόμορφο χαρακτήρα, και εδώ το Cannabis indica αποδείχθηκε ταχύτατα θεραπευτικό. . . .

«Οι επιδράσεις του Cannabis indica στον εγκέφαλο μπορούν επωφελώς να συγκριθούν με εκείνες του Agaricus, Belladonna, Camphor, Crocus, Hyoscyamus, Opium και Stramonium. Στη δύναμή του να προκαλεί καταληψία ο μόνος του αντίπαλος είναι το χλωρίδιο του κασσιτέρου.

Ο KENT έχει μια ζωντανή μικρή περιγραφή της δράσης του Cannabis indica, στη 2η έκδοση των Lectures on Materia Medica του (παραλειπόμενη, μαζί με κάποια άλλα καλά πράγματα, από την τρίτη έκδοσή του, όπου προφανώς ήθελε χώρο για νέα φάρμακα). Θα παραθέσουμε από αυτήν:

«Μια παράξενη εκστατική αίσθηση διαπερνά το σώμα και τις αισθήσεις. Τα άκρα και τα μέρη φαίνονται διογκωμένα. Ένα ρίγος μακαριότητας διατρέχει τα άκρα. Τα άκρα τρέμουν.

Μεγάλη αδυναμία απλώνεται σε όλο το σώμα. Τα συμπτώματα μοιάζουν με καταληψία. Αναισθησία και απώλεια του μυϊκού αισθήματος. Τα παράπονα βελτιώνονται με την ανάπαυση.

Εξύψωση των πνευμάτων με ευθυμία. Θαυμαστές φαντασίες και ψευδαισθήσεις. Θαυμαστές υπερβολές χρόνου και χώρου. Φαίνεται να μεταφέρεται μέσα από τον χώρο.

Φαίνεται να έχει δύο υπάρξεις, ή να είναι συνειδητός δύο καταστάσεων, ή να υπάρχει σε δύο σφαίρες. Ψευδαισθήσεις. Ασύντοκος ομιλία. Γελά με σοβαρά σχόλια.

Γελά και κλαίει. Φόβος θανάτου· της τρέλας· του σκοταδιού.

Αγωνία και θλίψη. Τα ψυχικά συμπτώματα βελτιώνονται με το περπάτημα σε ανοιχτό αέρα. Μια αντίθετη φάση επικρατεί με την αδυναμία του. Χάνει τις αισθήσεις του και πέφτει.

Περνά από το ορθολογικό στο άλογο σε ταχεία διαδοχή, εμπρός και πίσω. Ξεχνά λέξεις και ιδέες. Ανίκανος να ολοκληρώσει τις προτάσεις του. Σκέψεις που συνωστίζονται η μία πάνω στην άλλη σε τέτοια σύγχυση εμποδίζουν ορθολογική ομιλία.

Ο νους του είναι γεμάτος ανολοκλήρωτες ιδέες και φαντάσματα. Θαυμαστές θεωρίες σχηματίζονται συνεχώς στον νου. Λαλίτεια. Δεν μπορεί να ελέγξει τον νου ώστε να συλλογιστεί ορθολογικά πάνω σε οποιοδήποτε θέμα.

Κάθε προσπάθεια συλλογισμού διακόπτεται από πτήσεις άγριας φαντασίας και θεωρίας. Όραση πάνω σε όραση περνά μπροστά στην αντίληψη. Ακούει φωνές, καμπάνες, μουσική σε εκστατική σύγχυση.»

«Επιληψία, με εξύψωση όλων των δυνάμεων νου και σώματος πριν από την κρίση.»

Ο Farrington, όταν κανείς μαζεύει τα θραύσματα σκορπισμένα μέσα στην Comparative Materia Medica του, έχει μερικές πολύτιμες κλινικές υποδείξεις. Λέει ότι είναι ένα από τα καλύτερα φάρμακα στο παραλήρημα τρεμούμενων (delirium tremens), με σφάλματα αντίληψης ως προς τον χώρο και ως προς τον χρόνο. . . . Σε ψευδαισθήσεις ως προς την απόσταση και τον χρόνο, όπως όταν ένας ασθενής σας λέει ότι πεινάει, και δεν έχει φάει τίποτα για έξι μήνες, ενώ τα πιάτα από τα οποία μόλις έφαγε βρίσκονται ακόμα δίπλα στο κρεβάτι του. . . .

Ή, κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο, λέει ότι αντικείμενα λίγα πόδια μακριά απέχουν πολλές υφάδες. . . . Έπειτα τα ουρικά συμπτώματα: «Καύσος, σουβλιές, πόνος στους νεφρούς· πόνοι όταν γελά. Επίσης ουραιμία με αίσθηση σαν την κορυφή του κεφαλιού να ανοίγει και να κλείνει.» Και πάλι, «Παράλυση με μυρμήγκιασμα του προσβεβλημένου μέρους.»

Ο Nash έχει λίγα να πει για το Cann. ind. Αλλά παραθέτει μια περίπτωση που φωτίζει μια από τις φάσεις του, δηλ. «Λησμονιά: αρχίζει μια πρόταση και μετά δεν μπορεί να την ολοκληρώσει, επειδή ξεχνά τι σκοπεύει να πει ή να γράψει.»

Αυτή είναι η περίπτωση: Μια κυρία με ύδρωπα, επακόλουθο βαλβιδικής καρδιοπάθειας, αφού ανακουφίστηκε από το φούσκωμα, έγινε ξαφνικά ανίκανη να μιλήσει. Σε απάντηση μιας ερώτησης θα άρχιζε μια πρόταση, αλλά δεν μπορούσε να την ολοκληρώσει, επειδή δεν μπορούσε να θυμηθεί τι σκόπευε να πει. Ήταν πολύ ανυπόμονη γι' αυτό και θα έκλαιγε, αλλά δεν μπορούσε να ολοκληρώσει την πρόταση· μπορούσε όμως να δείξει τη συγκατάθεσή της αν αυτή ολοκληρωνόταν από κάποιον άλλον για εκείνη. Αυτό συνεχίστηκε για αρκετές ημέρες, ή μέχρι που έλαβε το Cannabis indica, οπότε ανέκτησε ταχύτατα τη δύναμη να εκφραστεί.»

Κάποιος θυμάται δύο ζωντανές εμπειρίες σχετικά με το Cannabis indica, τη μία θεραπευτική, την άλλη, προφανώς, αιτιολογική.

Ένα όμορφο μικρό παχουλό, υγιές στην εμφάνιση κορίτσι, ξανθό με ροδαλά μάγουλα (πριν από αυτές τις τρελές μέρες του «μακιγιάζ»), έφτασε στα «Εξωτερικά Ιατρεία» σε μεγάλη αγωνία. Έχουμε ήδη πει την ιστορία προηγουμένως, αλλά αντέχει την επανάληψη.

Ήταν δακτυλογράφος, δουλεύοντας για μια μεγάλη σιδηροδρομική εταιρεία. Είπε: «Δεν ξέρω ακριβώς πώς να σας το πω, αλλά ζω μέσα σε ένα όνειρο και έχω χάσει την εργασία μου εξαιτίας του. Πήγαινα κάθε βράδυ σπίτι και τους έλεγα 'Είμαι νεκρή από την κούραση, γιατί ήμουν όλη μέρα στα τρένα, δουλεύοντας τη γραφομηχανή μου.' Χρειάστηκαν τα σκληρότερα αποδεικτικά στοιχεία για να με πείσουν ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια. Το πίστευα.

Μερικές φορές ένας ρινόκερος με ακολουθούσε παντού, και μέσα σε καταστήματα, και το έλεγα στους ανθρώπους. Το πίστευα. Τι να κάνω; Αν, στον δρόμο, περάσει ένα αυτοκίνητο, μόλις που καταφέρνω να εμποδίσω τον εαυτό μου να πει σε κάποιον μαζί μου, 'Έλα, να σε πάρω μια βόλτα με το αυτοκίνητό μου'· και φυσικά δεν έχω αυτοκίνητο, και δεν μπορώ να οδηγήσω.

Τι να κάνω;» Μπερδεύτηκα. Πήγα στον συνάδελφο με τον οποίο δούλευα. Εκείνος πρότεινε το Cannabis ind. και εκείνη πήρε μια δόση, και ήρθε μόνο μία-δύο φορές ακόμα. Είχε «ξεχάσει όλες εκείνες τις ανοησίες», και ήταν εντελώς καλά.

Η άλλη αφορά έναν άτυχο επαρχιακό εφημέριο, με έναν δόλιο, ανέντιμο, αποφασισμένο εχθρό, ορκισμένο, για λόγους συνδεδεμένους με θρησκευτικές πρακτικές, να τον διώξει από την ενορία του. Οι πιθήκιες φάρσες που παίχτηκαν σε αυτόν τον δυστυχισμένο άνθρωπο ήταν πέρα από κάθε φαντασία, και είχαν γεύση ρομάντζου και μελοδράματος. Αλλά μας αφορούν μόνο μία από αυτές.

Μια μέρα ο ενοριακός κληρικός του (υπ' αριθμόν απασχολούμενος από τον εχθρό) τον δελέασε με έναν θαυμάσιο καπνό, που του είχε δώσει ο αφέντης του. Ο εφημέριος είπε ότι δεν είχε πίπα, αλλά ο άνθρωπος έβγαλε μια καινούρια. Ο εφημέριος έβαλε τον καπνό στην τσέπη του, και έχοντας δουλειά μερικά μίλια μακριά από το σπίτι, ξεκίνησε πεζός μέσα από την ύπαιθρο. Στην κορυφή μιας απότομης πλαγιάς, αναπαύθηκε, και θυμόμενος το δώρο, το ψάρεψε από τον πυθμένα του παλτού του όπου είχε μεταναστεύσει μέσα από μια τρύπα στην τσέπη, και προχώρησε να το κόψει πάνω σε μια πόρτα-μαντρότοιχο.

Αλλά με δυσκολία, γιατί ήταν σκληρός, και δεν έμοιαζε με κανέναν καπνό που είχε ποτέ συναντήσει. Έπειτα γέμισε και άναψε την πίπα του, και άρχισε να τον καπνίζει.

Άρχισε να «νιώθει περίεργα». Έπειτα, σχεδόν αμέσως, υπήρξε βίαιος ίλιγγος: τρομακτικός όταν επιχειρούσε να κινηθεί. . . Και —

Πρέπει να ήταν ανήμπορος εκεί για αρκετές ώρες, πριν περαστικοί με ένα αυτοκίνητο τον βοηθήσουν, και τον πήραν σπίτι του, όπου κλήθηκε ο τοπικός γιατρός. Αλλά ήταν παραληρητικός όλη τη νύχτα — σε μια πολύ ανησυχητική κατάσταση: «μετρώντας ελέφαντες όλη τη νύχτα», όπως εκφράστηκε αργότερα.

Συνέβησαν δύο ελάσσονες κρίσεις, μετά το κάπνισμα ορισμένων τσιγάρων· ενώ κυκλοφόρησε η φήμη ότι ο εφημέριος ήταν πολύ άρρωστος, και θα έπρεπε να παραιτηθεί και να φύγει. Αλλά οι κρίσεις σταμάτησαν όταν απέφυγε τα τσιγάρα του καταστήματος του χωριού, και αγόραζε τον καπνό του αλλού, πέρα από την εμβέλεια της κακίας.

Περίεργο! — αυτές οι ψευδαισθήσεις ελεφάντων και ρινόκερων. Πώς στο καλό καταφέρνει ένα φάρμακο να επικαλεστεί αυτά τα πράγματα; Μας θυμίζουν τους φόβους και τις ψευδαισθήσεις και τα όνειρα φιδιών (Hyoscyamus και Lac caninum και μερικά άλλα).

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ

Φαντάζεται ότι ακούει μουσική· κλείνει τα μάτια του και χάνεται για κάποιον καιρό στις πιο γλυκές σκέψεις και όνειρα.

Ασύντοκος ομιλία.

Σταθερές ιδέες.

Εξύψωση των πνευμάτων, με υπερβολική λαλίτεια.

Γελά αμέτρητα.

Ανέλεγκτος γέλως, ώσπου το πρόσωπο να γίνει πορφυρό και να πονάνε η πλάτη και τα νεφρά.

Αγωνία συνοδευόμενη από μεγάλη καταπίεση, βελτιούμενη στον ανοιχτό αέρα.

Ήταν σε συνεχή φόβο μήπως τρελαθεί.

Πολύ αφηρημένος.

Κάθε λίγα λεπτά χανόταν, και μετά ξυπνούσε, ας πούμε, σε εκείνους γύρω του.

Frequent involuntary shaking of the head.

On regaining consciousness, violent shocks pass through his brain.

Fixed gaze.

Injection. of the vessels of the conjunctiva of both eyes.

While reading, the letters run together.

Throbbing and fullness in both ears.

Ringing and buzzing in the ears.

He looks drowsy and stupid.

His lips are glued together.

Dryness of the mouth and lips.

White, thick, frothy, and sticky saliva.

The throat is parched, accompanied by intense thirst for cold water.

Increased appetite.

Ravenous hunger.

Pain in the cardiac orifice.

Burning and scalding before, during and after urination.

Stinging pain before, during and after urination.

Profuse colourless urine.

The urine dribbles after the stream ceases.

On squeezing the glans penis, a white glairy mucus oozes out.

Satyriasis.

Rough cough, which scratches the breast under the sternum.

Pulse below the natural standard, as low as 46.

Pain across the shoulders and spine, forcing him to stoop, and preventing him from walking erect.

Paralysis of the lower extremities and right arm.

Agreeable thrilling through the arms and hands.

Entire paralysis of the lower extremities.

Agreeable thrilling in both limbs from the knees down, with a sensation as if a bird's claws were clasping the knees.

Thoroughly exhausted from a short walk.

Excessive sleepiness.

Sound sleep.

Profuse sticky sweat, standing out in drops on his forehead.

And now, since an adequate conception of the action of Cannabis indica can only be obtained from Allen's Encyclopedia, we will condense from his twenty-seven long pages of its mental symptoms, merely pointing out that these provings or poisonous effects are from some forty different sources, which he gives : while the same experiences and even series of sensations were detailed almost in the same words by different persons.

Incoherent talking. Tendency to blaspheme.

While visiting patients, great difficulty to refrain from saying, or doing unusual things. . . . Must keep himself sober, or might do something foolish.

Accents the last syllable in all words and laughs immoderately. Quickness of ideas and pleasant sensations : constant succession of new ideas, each of which was instantly forgotten.

Mind filled with ridiculous speculative ideas : fixed ideas. Vivid thoughts in rapid succession, forgotten at their very beginning.

Constantly theorizing. Reveries : delightful reveries.

Had the one idea that he should soon die and be dissected. Did not know whether he himself existed : whether men generally existed ; or for what purpose they existed.

Possessed with the idea that he was about to die.

Fancies thieves in the house : that he hears strange noises. Hunts under beds and tables : unlocks and relocks doors.

Imagines men are bribed to kill him : that he can fly like birds. Said he had been transported to heaven, and his language, usually commonplace, became quite enthusiastic.

All around and within, a great mystery, and terrifying.

" I could trace the circulation of the blood along each inch of its progress : I knew when every valve opened and shut. The beating of my heart was so clearly audible, I wondered it was not heard by others."

The soul seemed to be separated from the body, to look down on it, and view all the motions of the vital processes, and to be able to pass and repass through solid walls.

Extreme protraction of time, and extent of space : — a few seconds seem ages ; — the utterance of a word as long as a whole drama, and a few rods, a distance which can never be passed, it is so great. The room expands : the ceiling is raised : he is in a vast hall.

Illusion that he was a pump-log, through which a stream of hot water was playing, and threatening his friend with a wetting. That he was an inkstand, and that, as he lay in bed, the ink might spill over the white counterpane : he opened and shut his brass cover, it had a hinge ; shook himself, and saw and felt the ink splash against his glass sides. Now he is a huge saw, and darts up and down while the complete planks fly off him on either side : then a bottle of soda water : then a huge hippopotamus ; then a giraffe : then a fern, surrounded by clouds and perfume. Laughs because his leg is a tin case filled with stair-rods, which rattle as he walks : then the other leg elongates till he is raised hundreds of feet in the air, and has to hop along beside his friend.

All impressions extremely exaggerated.

Walls of room are suddenly covered with dancing satyres and nodding mandarins. Sees numberless diabolical imps with bloody faces and immense black eyes, which terrify him ; till a cold sweat breaks out, and he is suffocating.

All the events of his past life, even those long forgotten, and most trivial, were thrown in symbols from a rapidly-revolving wheel, each recognized as an act of his life, and each in its correct order of sequence.

Ludicrous visions of old, wrinkled females who are found to be composed of knit yarn.

Illusions of the senses : hears voices and the most sublime music ; sees visions of beauty and glory , only to be equalled in Paradise : landscapes of sublimest beauty ; profusion of flowers of brilliant colours : architecture of magnificent beauty and grandeur, giving a consciousness of happiness.

A silent army passed him in the street : the plain suddenly expanded and was covered with a band of Tartars, who rushed by in mad haste, their caps streaming with plumes and horsehair. Houses suddenly take to nodding, bowing and dancing.

A smothered laugh of derision mocked the corpse from some invisible watcher, " then the walls began slowly to glide together, the ceiling coming down, the floor ascending : nearer and nearer I was borne towards the corpse. Tried to cry out, but speech was paralysed, the walls came closer, till my hand lay on the dead man's forehead. I was stifled in the breathless niche, touched on all sides by the walls of the terrible press : then a crash, and I felt all sense blotted out in darkness. I awakened : the corpse was gone, but I had taken its place on the bier, and the room had grown into a gigantic hail, with roof of iron arches . . . then demoniac forms and faces . . . suddenly the nearest fiend thrust a pitchfork of white-hot iron into my side and hurled me into the fiery cradle, — ' let us sing him ', said one of the fiends, the lullaby of hell ' ; as I lay unconsumed, tossed from side to side by the rocking of the fiery engine. . . .

Children pointed at me ; loungers stood and searched me with inquisitive scorn : the multitude of man and beast all eyed me : the very stones in the street mocked me with a human raillery, as I cowered in my besmeared rags."

Hears numberless bells ringing most sweetly.

For fully two weeks after, when sitting in his office, he would hear most magnificent harmony, as if some master-hand were playing an organ, and using only the softer slops.

There was this peculiarity about the hearing of the music, one must be in a state of halfreverie, then the divine strains, soft and marvellously sweet, followed one another in a smoother legato than any human fingering ever accomplished. If one roused the attention and strained the ear, to be sure of catching every chord, silence came at once.

Heard the noise of colours, green, red, blue and yellow sounds coming to him in perfectly distinct waves.

After such experience of ecstasy, when emerging from a dense wood, heard a hissing whisper, " Kill thyself I Kill thyself ! " and unseen tongues repeated it on all sides, and in the air above me, " The Most High commands thee to kill thyself." But an invisible hand struck at the knife which he was aiming at his throat, and sent it spinning into the bushes.

Physical sensations of exquisite lightness and airiness, and mentally of a wonderfully keen perception of the ludicrous in simple and familiar objects. Objects by which he was surrounded assumed such strange and whimsical expression, and became so inexpressibly absurd and comical, that he was provoked into a long fit of laughter.

It seemed to him as if he existed without form throughout a vast extent of space. His body seemed to expand, and the arch of his skull to be broader than the vault of heaven.

His enjoyment of the visions was complete and absolute, undisturbed by the faintest doubt of their reality ; while in some other chamber of his brain, reason sat coolly watching them and heaping the liveliest ridicule on their fantastic features.

One set of nerves was thrilled with the bliss of the gods, while another was convulsed with unquenchable laughter at that very bliss. His highest ecstasies could not bear down and silence the weight of his ridicule, which in turn was powerless to prevent him from running into other and more grotesque absurdities.

He laughed till his eyes overflowed profusely, every drop that fell became immediately a large loaf of bread and tumbled upon the shop-board of a baker the more he laughed, the faster the loaves fell, till such a pile was raised about the baker that he could hardly see the top of his head. His throat was as hard as brass : his tongue a bar of rusty iron. Though he seized a pitcher of water and drank long and deeply, his palate and throat gave no intelligence as to his having drunk at all. . . .

He tore open his vest and tried to count the pulsations of his heart, but there were two hearts, one beating at the rate of a thousand beats a minute, the other with slow dull motion. His throat was filled with blood and blood was pouring from his ears. (On recovering, after several days, there was no taste in what he ate, no refreshment in what he drank, and it required a painful effort to comprehend what was said to him or to return a coherent answer.)

" The unsteadiness of gait of one who tries to keep down : for I felt as if there were springs in my knees, and was reminded of the man with the mechanical leg that walked away with him."

" There were present real objects, as well as imaginary ones ; but at times I doubted which was which, and floated in uncertainty."

A weakness of the whole body came on, his legs would not support him : his arms became heavy : he was obliged to throw himself on the sofa, his limbs became rigid, he entirely lost his sensations, becoming cataleptic : anesthesia again extended over his body and now was added an automaton-like and rapid movement of the hands, one hand placed on the breast was rubbed on the back with the palm of the other. By turns the right arm or leg, or the right half of the face, and then all these parts together would seem petrified, so that he could not move them, and would then relax. Suddenly the mass of his brain, all except a small portion, seemed changed to marble ; (his right eye, for a long time, retained the sensation of marbly hardness).

Was a prey to extreme loquacity and mobility of ideas : and feared for the fate of his companions, for whom he feared the dose had been excessive and might prove poisonous.

Seized with gesticulary convulsions in arms and legs, and his symptoms assumed the appearance of those which characterize hydrophobia : — outbreaks of fear at the sight of bright objects, at any little breath of air, or at the approach of any one. He asked for water, but only to thrust it away without drinking, unable with the greatest effort to swallow a single draught. A sensation that tongue and throat were covered with a dry, soft body.

An urgent desire to be held, guided, taken care of, lest he should get out of bed to commit some foolish act.

Hands carried automatically to his head and held there, as though there were a difficulty in detaching them.

Cramp in calves which made movements impossible ; or caused them to be distended, or take a sudden jump.

Curious, alarming thrills. Went upstairs, seemed not to touch the steps : " I trod the air as a swimmer treads water my feet came near the steps but did not strike them."

All was unreal ; I myself was unreal ; even my voice did not seem my own.

" If the disembodied ever return to hover over the hearthstone which once had a seat for them, they look upon their friends as I then looked on mine. A nearness of place with an infinite distance of state — an isolation none the less perfect for seeming companionship."

" A fitful wind had been sighing down the chimney, it grew into the steady hum of a vast wheel in accelerating notion . . .

its monotonous din was changed for the reverberating peal of a grand cathedral organ. The ebb and flow of its inconceivable solemn tone filled me with grief that was more than human."

Till I die, that moment of unveiling will stand in clear relief from all the rest of my existence. I hold it still in unimpaired remembrance as one of the unutterable sanctities of my being."

Then follow more and more ecstasies, with celestial, music " such as I shall never hear again out of the Great Presence ".

Under the same circumstances, the same dose of Hashish will produce diametrically opposite effects. Or from a large dose may result a scarcely perceptible phenomenon, yet a dose of but half that quantity may cause the agonies of suffering of a martyr, or rejoicing in a perfect frenzy. But if, during the Hashish delirium another dose, however small, is taken to prolong the condition, such agony will inevitably ensue as will make the soul shudder at its own possibility of endurance without annihilation, The use of it after any other stimulus will produce consequences as appalling.

" I began to be lifted into that tremendous pride, so often characteristic of the fantasia. My powers became superhuman ; my knowledge covered the universe ; my scope of sight was infinite.

Repeatedly I have wandered past doors and houses which in my ordinary condition were as well known as my own, and have at last given up the search for them in utter hopelessness, recognizing not the faintest familiar trace in their aspect. Certainly a Hashish eater should never be alone.

" Certainly it is as remarkable an instance of sympathetic clairvoyance as I ever knew."

" A colossal music filled the whole hemisphere above me, and I thrilled upwards through its environment' on visionless wings. It was not song, it was not instruments, but the inexpressible spirit of sublime sound — like nothing I ever heard — intense ; the ideal of harmony, yet distinguishable into a multiplicity of exquisite parts. . . . Like a map the arcade of the universe lay bare before me. I saw how every created thing not only typifies but springs forth from some mighty spiritual law as its offspring, its necessary external development, not the mere clothing of the essence, but the essence incarnate."

Truly Cannabis indica is a great medicine — for those who know how to use it for the cure of that which it can induce.

Among its sensations one notices the unreality, the loneliness, the dual consciousness, the levitation, and senses its value in delirium, in delirium tremens, in the grandiose delusion of G.P.I., in hydrophobia, in catalepsy, where being" of the stuff that dreams are made of", it should be useful for such persons as suffer terribly with frightful dreams — and that from year's end to year's end. One such came to Out-patients only yesterday !