Cantharis Vesicatoria

ΑΚΟΜΑ ένα βίαιο φάρμακο της καταιγίδας και της έντασης, εξημερωμένο από τον Hahnemann, ώστε να δρα σαν πραγματικό λάδι στα νερά, είναι η Cantharis.

Η Cantharis μοιάζει πολύ με την Lilium Tigrinum σε μερικά από τα συμπτώματά της, ψυχικά και σωματικά, και διαφέρει πολύ σε άλλα. Είναι πολύ πιο φλεγμονώδης, και είναι ταχύτατη και καταστροφική στη δράση της. Είναι επομένως θεραπευτική σε έντονες φλεγμονώδεις, ταχείες και καταστροφικές καταστάσεις. Θα πρέπει να συγκριθεί με την Merc. cor. και την Arsenicum.

Ας δώσουμε πρώτα τα συμπτώματα με μαύρα γράμματα από την Εγκυκλοπαίδεια του Allen, δηλαδή τα συμπτώματα που προκλήθηκαν και θεραπεύτηκαν επανειλημμένα από την Cantharis.

Θα παρατηρηθεί ότι, ενώ η Cantharis προκαλεί έντονες φλεγμονές και καύσους στους βλεννογόνους γενικά, και στο δέρμα, η μεγάλη της δράση είναι στο ουροποιητικό-γεννητικό σύστημα, και ιδίως στα νεφρά και την ουροδόχο κύστη.

Διάρροια, αποτελούμενη από αίμα και βλέννα.

Βίαιη διάρροια, με ανυπόφορο κάψιμο· και ανυπόφορο κάψιμο στον πρωκτό.

Βίαιος πόνος στην ουροδόχο κύστη, με συχνή ώθηση για ούρηση.

Φρικτός πόνος στην ουροδόχο κύστη.

Ανυπόφορος τενεσμός (σφίξιμο).

Τενεσμός και στραγγουρία (σπασμός της κύστης)· τα ούρα στραγγίζουν σταγόνα σταγόνα.

Βίαιοι, καυτοί, σουβλιές πόνοι στον τράχηλο της κύστης.

Πριν, κατά και μετά την ούρηση, φρικτές σουβλιές πόνοι στην ουρήθρα.

Τα ούρα τον καίνε.

Βγαίνουν σταγόνα σταγόνα.

Ώθηση για ούρηση, με κάψιμο στην ουρήθρα.

Συνεχής ώθηση για ούρηση· τα ούρα περνούσαν σταγόνα σταγόνα,

με ακραίο πόνο.

Πριαπισμός.

Τα παραπάνω είναι μόνο τα συμπτώματα με μαύρα γράμματα, από τα 1.650 συμπτώματα της Cantharis στον Allen — πολλά από αυτά σε πλάγια γράμματα. Μπορούμε να συνοψίσουμε εδώ με παραθέματα από τον Kent και τον Nash. Οι συγγραφείς αυτοί δίνουν εικονικά και δυσκόλως λησμονήσιμα πορτρέτα της δράσης και των θεραπευτικών αντιδράσεων αυτού του υπέροχου φαρμάκου.

Ο Nash λέει: «Αν έπρεπε να διαλέξω το ένα φάρμακο με το οποίο να αποδείξω την αλήθεια του τύπου, Similia Similibus Curentur, νομίζω ότι αυτό θα ήταν.

«Δεν υπάρχει φάρμακο που να ερεθίζει και να φλεγμαίνει τόσο σίγουρα και τόσο βίαια τα ουροποιητικά όργανα, και κανένα φάρμακο που να θεραπεύει τόσο άμεσα έναν τέτοιο ερεθισμό όταν αυτός παίρνει τον τύπο ή τη μορφή της Cantharis, όπως τόσο συχνά συμβαίνει.»

Είναι διασκεδαστικό (ή συγκινητικό!) να θυμόμαστε ότι στα φοιτητικά μας χρόνια μας δίδασκαν: «Η Cantharides σπάνια χρησιμοποιείται εσωτερικά, καθώς είναι τόσο ισχυρό ερεθιστικό.

«Προκαλεί σοβαρό γαστροεντερικό ερεθισμό, με τον ασθενή να υποφέρει από κοιλιακό πόνο, διάρροια και έμετο... Η δραστική αρχή απορροφάται στο αίμα, και σε λίγες ώρες ο ασθενής παραπονιέται για μεγάλο πόνο στη μέση και στραγγουρία — δηλαδή, υπάρχει επιτακτική επιθυμία για ούρηση, η προσπάθεια είναι πολύ επώδυνη από κυστικό τενεσμό, και η ποσότητα των ούρων που αποβάλλεται είναι πολύ μικρή: μπορεί να περιέχει αλβουμίνη και αίμα. Σε σοβαρές περιπτώσεις δηλητηρίασης μπορεί να υπάρχει...

«Μετά τον θάνατο. Έντονη γαστροεντερική φλεγμονή, κατά συνέπεια οίδημα, εκχυμώσεις και υπεραιμία του βλεννογόνου του πεπτικού σωλήνα. Τα νεφρά βρίσκονται πολύ συνεφραγμένα και στα πρώτα στάδια οξείας νεφρίτιδας.» Επίσης μεγάλη φλεγμονή του βλεννογόνου του ουροποιητικού-γεννητικού συστήματος.»

Η Παλιά Σχολή εξακολουθεί να χρησιμοποιεί την Cantharis κυρίως εξωτερικά για να σηκώσει φουσκάλες και ως αντερεθιστικό. Ακόμη και έτσι, πρέπει σήμερα να χρησιμοποιείται με προσοχή, μην τυχόν απορροφηθεί από το δέρμα. «Αποτελεί τη βάση πολλών παρασκευασμάτων των οποίων ο σκοπός είναι να διεγείρουν την ανάπτυξη των μαλλιών.» (Hale White.)

Αλίμονο για τη φτώχεια της Παλαιάς Σχολής σε πραγματικά θεραπευτικά φάρμακα!

Ο Kent δίνει ένα από τα πιο ζωντανά πορτρέτα της δράσης της Cantharis. «Το σημαντικότερο γνώρισμα αυτού του φαρμάκου είναι η φλεγμονώδης κατάσταση, και το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της φλεγμονής είναι η ταχύτητα με την οποία αναπτύσσει γαγγραινώδη κατάσταση... η φλεγμονώδης κατάσταση καταλήγει σε νέκρωση του μέρους με τέτοια ταχύτητα που προκαλεί έκπληξη.

«Ληφθέντος εσωτερικά, προσβάλλει σχεδόν αμέσως το ουροποιητικό σύστημα και εγκαθιστά ουραιμική κατάσταση που φέρνει τα ψυχικά συμπτώματα... Ρίχνει τον ασθενή βίαια άρρωστο σε μεγάλη βιασύνη. Απώλεια συνείδησης με κόκκινο πρόσωπο. Οι σκέψεις ξεφεύγουν ανεξέλεγκτα και πηγαίνουν όπου θέλουν, σαν να τις κατέχει εξωτερική επιρροή. Παροξυσμός, παραλήρημα, μεγάλη διέγερση και οργή, παροξυσμοί που ανανεώνονται από εκτυφλωτικά ή φωτεινά αντικείμενα.

Ο νους συχνά τρέχει προς θέματα που θα πρότειναν τα φλεγμονώδη μέρη. Η κύστη και τα γεννητικά όργανα είναι φλεγμονώδη και η διέγερση και η συμφόρηση των μερών συχνά ξυπνούν τη γεννητική ορμή, ώστε υπάρχουν γεννητικές σκέψεις και γεννητικό παροξυσμό.»

«Διατρέχοντας όλο το φάρμακο υπάρχει ΚΑΨΙΜΟ.

Κάψιμο στο κεφάλι, παλμικό, μαχαιρωτό. Εξανθήματα που καίνε όταν τα αγγίζουν. Ερυσίπελας του προσώπου με μεγάλες φουσκάλες· των ματιών, με γαγγραινώδη τάση. Στο ερυσίπελας η Rhus έχει τις φουσκάλες και το κάψιμο, αλλά στην Canth. ανάμεσα στις δύο σας επισκέψεις έχει μαυρίσει· είναι μελανή, έχει λάβει χώρα ταχεία μεταβολή, και μοιάζει σαν να θα επέλθει γάγγραινα...

Η Canth. αντιστοιχεί στις χαμηλότερες μορφές νόσου, ακόμη και γάγγραινα και βίαιη φλεγμονή εντέρων, κύστης, εγκεφάλου, νωτιαίου μυελού, πνευμόνων, με κατάρρευση και Ιπποκρατικό πρόσωπο. Φλεγμονή πνευμόνων, γαγγραινώδους τύπου, και ο προσβεβλημένος πνεύμονας καίει σαν να είναι γεμάτος βραστό νερό, ή καίει σαν φωτιά. (Ο Kent λέει:) «Άφησα έναν ασθενή — είχε μόλις βγει από ένα παρατεταμένο μεθύσι, σε τέτοια κατάσταση όπως περιέγραψα. Τα ούρα ήταν κατασταλμένα.

Σερνότανε μια αιματηρή σίελο από το στόμα του, και πέθαινε. Αυτή η κατάσταση είχε επέλθει σε μία νύχτα, αφού παραλίγο να παγώσει μεθυσμένος. Θα ήταν Cantharis ή θάνατος πριν το πρωί, αλλά το πρωί έβηχε σκουριασμένο πτύελο

και συνέχισε μέχρι καλή ανάρρωση... Αυτά τα βίαια φάρμακα χρειάζονται σε εκείνες τις περιπτώσεις που θα πεθάνουν.»

«Ένταση και ταχύτητα είναι τα γνωρίσματα αυτού του φαρμάκου. Φέρνει μια κατάσταση πόνου και διέγερσης που δεν βρίσκεται σε κανένα άλλο φάρμακο.

«Όποτε υπάρχει ταχεία φλεγμονή των εντέρων υπάρχει διάρροια από αιματηρή βλέννα ή ορό: το ίδιο υδαραιματηρό υγρό από τα μάτια. Όπου αυτό το υδαρές υγρό έρχεται σε επαφή με το δέρμα, καίει και απομακρύνει το δέρμα. Όλα τα ουροποιητικά όργανα και τα γεννητικά όργανα βρίσκονται σε κατάσταση φλεγμονής και ερεθισμού και απειλούμενης γάγγραινας...»

Αυτά, λοιπόν, είναι όσα μπορεί να προκαλέσει η Cantharis, και όσα μόνο η Cantharis μπορεί να θεραπεύσει.

Ο Nash παραθέτει τον H. N. Guernsey: «Είναι μια παράξενη, αν και γνωστή στους περισσότερους θεραπευτές, υπόθεση ότι αν υπάρχει συχνή ούρηση συνοδευόμενη από καυτή σουβλιά πόνο, ή αν δεν είναι τόσο συχνή και ο καυτός σουβλιά πόνος συνοδεύει τη ροή, η Cantharis είναι σχεδόν πάντα το φάρμακο, όποιος άλλος πόνος κι αν υπάρχει, ακόμη και σε φλεγμονή του εγκεφάλου ή των πνευμόνων.»

Και ο Nash λέει: «θα μπορούσε να είχε προσθέσει στον λαιμό, και στους βλεννογόνους σε όλο το εντερικό σωλήνα, μέχρι το ορθό και τον πρωκτό, και στην υπεζωκότα ή στο δέρμα.»

Ο Guernsey έγραψε επίσης: «Η Cantharis πρέπει πάντα να θυμάται και να μελετάται στη θεραπεία παθήσεων των αεραγωγών, όταν η βλέννα είναι ιξώδης.»

Αυτό, λέει ο Nash, το επαλήθευσε στην περίπτωση μιας κυρίας που υπέφερε από καιρό με βρογχίτιδα. Η βλέννα ήταν τόσο άφθονη, ιξώδης και ελαιώδης που σκέφτηκε την Kali bich., η οποία δεν βελτίωσε καθόλου.

Χειροτέρευε συνεχώς, μέχρι που μια μέρα ανέφερε ότι είχε μεγάλο σουβλιά και κάψιμο κατά την ούρηση, την οποία έπρεπε να κάνει πολύ συχνά. «Με βάση αυτό (γιατί δεν ήξερα τίποτα για τις θεραπευτικές της δυνάμεις στα αναπνευστικά όργανα εκείνη την εποχή) της έδωσα Cantharis. Το αποτέλεσμα ήταν μαγικό.»

Τα ψυχικά συμπτώματα της Cantharis είναι τόσο βίαια όσο και τα σωματικά της συμπτώματα.

«Θυελλώδες παραλήρημα, με κλάμα, γαύγισμα και δάγκωμα...

«Παροξυσμοί οργής, που ανανεώνονται από την όψη εκτυφλωτικών, φωτεινών αντικειμένων (Bell., Hyos.), ή από το άγγιγμα του λάρυγγα όταν προσπαθεί να πιει νερό.» (Αυτά είναι ενδείξεις για τη χρήση του φαρμάκου στην υδροφοβία.) «Φρικτή σατυρίαση.»

Η Cantharis είναι ένα από τα φάρμακα που πρέπει να εξετάζονται στον κνησμό. Έχει όλο το κάψιμο και την φαγούρα, και φλεγμαίνει τη μήτρα και τον κόλπο. Είναι ένα από τα φάρμακα που αποδεικνύονται θεραπευτικά εδώ.

Η Cantharis καίει και δημιουργεί φουσκάλες, και προκαλεί επώδυνες φουσκάλες. Γι' αυτό, σε εμάς, συναγωνίζεται την Urtica urens στη θεραπεία των ΚΑΥΣΙΜΑΤΩΝ. Και, όπως η Urtica, ανακουφίζει σχεδόν ακαριαία τον πόνο των καυσισμάτων.

Ο Nash λέει ότι «ο Hering συνήθιζε να προκαλεί τους σκεπτικιστές να κάψουν τα δάχτυλά τους, και μετά να τα θεραπεύσουν βουτώντας τα δάχτυλα σε νερό κατεργασμένο με Cantharis, τόση ήταν η πίστη του σε αυτό.»

Και ένας γιατρός, κάποτε φοιτητής στο Σικάγο, εντυπωσιάστηκε πολύ από μια περίπτωση επώδυνων καυσισμάτων, των οποίων ο πόνος εξαφανίστηκε γρήγορα μετά από μερικά σφαιρίδια Cantharis, υψηλής δυναμοποίησης, που δόθηκαν στη γλώσσα από τον Dr. Kent. Η Cantharis, εσωτερικά, σε ομοιοπαθητική δυναμοποίηση, είναι πολύ παλιά συμβουλή για το μαγικό ξεπέρασμα του πόνου των καυσισμάτων.

Στο Εξωτερικό μας Τμήμα, άτομα που έρχονται με φλεγμονή της ουροδόχου κύστης (κυστίτιδα) σε μεγάλη δυσφορία από τη συχνή αποβολή σταγόνων καυτών ούρων, παίρνουν μερικές δόσεις Cantharis 200, και αυτό σύντομα τελειώνει το πρόβλημα.

«Η Ομοιοπαθητική δεν γνωρίζει ειδικά φάρμακα», εκτός από το ειδικό φάρμακο για το άτομο. Ωστόσο, όπως μας λέει ο Hahnemann, μερικά φάρμακα αναπαράγουν τόσο ακριβώς μια νοσολογική κατάσταση, ώστε γίνονται ειδικά. Τέτοια είναι η Canth. στην κυστίτιδα, η Bell. στην οστρακιά, η Merc. cor. στη δυσεντερία, και η Latrodectus στη στηθάγχη.

Αλλά είναι καλό να θυμόμαστε ότι και άλλα φάρμακα έχουν προκαλέσει παρόμοια κατάσταση, με, πάντα, διακριτικά συμπτώματα που δίνουν την ψήφο της ανατροπής μεταξύ τους.

Πάλι, σε τέτοια μικρά προβλήματα όπως τα ΤΣΟΥΠΗΜΑΤΑ ΚΟΝΟΥΠΙΩΝ... Επιτρέπεται να αναπαραγάγω την προσωπική εμπειρία κάποιου, καταγεγραμμένη τότε, αφού αυτά τα πράγματα μένουν στη μνήμη και δίνουν σιγουριά όταν κάποιος συνταγογραφεί για άλλους.

Αυτή είναι η καταγραφή... «Την περασμένη Τρίτη, 10 μ.μ., μια ωραία κοφτή μαχαιριά λίγο πάνω από τον δεξιό καρπό, και ένα ελαφρύ μικρό δαιμονάκι πέταξε χαρούμενα μακριά.

Σχεδόν αμέσως μετά εμφανίστηκε ένα σκληρό κηλίδωμα, που τσούζε και απλωνόταν. Τη νύχτα, ξύπνησα από μια μαχαιριά σε δάχτυλο του αριστερού χεριού, και μετά ένα δεύτερο δάχτυλο πληγώθηκε. Όλη την Τετάρτη — αυτά τα τσιμπήματα! Μέχρι την Πέμπτη, απολύτως κυριευμένη, προς αποκλεισμό κάθε σκέψης ή ενδιαφέροντος για οτιδήποτε άλλο, από την αδιάκοπη επιτακτική ανάγκη να χειρίζομαι και να περιποιούμαι το μαρτύριο, και να παλεύω ενάντια στην παρόρμηση να ξύσω και να ξεσπάσω.

Καρπός· γύρω από τον καρπό· πάνω στο χέρι· όλο και πιο γύρω από τον καρπό· όλο και πιο ψηλά στο χέρι· γύρω από τα δάχτυλα· πάνω από τη ράχη του χεριού: παντού, κάψιμο, φαγούρα, πρήξιμο· απλούμενο όλο και πιο πλατιά.

Την Πέμπτη το απόγευμα, τα πράγματα ήταν στο χειρότερό τους, όταν, ξεκινώντας για το Wembley, ένας φίλος στην ανάγκη έβγαλε μερικά σφαιρίδια κατεργασμένα με Canth. 30, τα οποία υπακούστως φούσκωσα· και μια δεύτερη δόση, για αργότερα, προβλέφθηκε. Η ταχύτητα της ανακούφισης ήταν απίστευτη: το πάθος σύντομα έγινε αμελητέο, μετά ξεχάστηκε. Μπόρεσα πάλι να συγκεντρωθώ! — μπόρεσα να ζήσω το ρίγος του Wembley Tattoo. Και αυτό το πρωί (Παρασκευή), χέρι και δάχτυλα είναι πάλι φυσιολογικά — εκτός από μερικά σημάδια από ξύσιμο.

Αλλά γιατί να καταγράψω όλα αυτά; Επειδή τέτοια ελαφρά δαιμονάκια δεν είναι τα τελευταία του είδους τους, και επειδή κάποιος άλλος, κάποια μέρα, μπορεί να χαρή να επαληθεύσει τις αρετές της Cantharis, σε δυναμοποίηση, για ΤΣΟΥΠΗΜΑΤΑ ΚΟΝΟΥΠΙΩΝ.»

Ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ είχε σταθεί και να παρακολουθεί επί ώρες σε ένα δυσάρεστο σημείο, με τα πόδια μουσκεμένα από βρεγμένο νίτρο. Ήρθε σε δυσφορία να τα δείξει — κόκκινα, πρησμένα, πολύ επώδυνα — σοβαρή κυτταρίτιδα σχεδόν μέχρι τα γόνατα. Κάποιος ήθελε να βάλει τον ασθενή σε νοσοκομείο· αλλά αυτό ήταν «αδύνατο!» Έτσι δόθηκε Cantharis 200 — μόνο μερικές δόσεις — και όλα εξαφανίστηκαν καταπληκτικά, και δεν υπήρξε περαιτέρω πρόβλημα — προς μεγάλη ανακούφιση του γιατρού!

Επειδή η Cantharis είναι τόσο φρικτά ταχύτατη στην κακή της δράση — δηλαδή στην παραγωγή καταστροφικών φλεγμονών, είναι εξίσου ταχύτατη στην καλή της δράση, όταν χρησιμοποιείται θεραπευτικά.

Είναι καλό να θυμόμαστε ότι ακόμη και στον ρυθμό της δράσης, νόσος και φάρμακο πρέπει να ταιριάζουν.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕ ΜΑΥΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Μεγάλη ερωτοληψία· ερωτικό παροξυσμό.

Φλεγμονή των ΜΑΤΙΩΝ, ιδίως όταν προκαλείται από κάψιμο.

Αίσθημα καψίματος στον ΛΑΙΜΟ, που μοιάζει σαν να είναι σε φωτιά.

Αποβολή λευκής ή ωχρά κόκκινης σκληρής βλέννας με τα ΚΟΠΡΑΝΑ, σαν ξύσματα από τα έντερα, με ραβδώσεις αίματος.

Παροξυσμικοί σουβλιά και καυτοί πόνοι στα δύο ΝΕΦΡΑ, η περιοχή πολύ ευαίσθητη στο ελαφρότατο άγγιγμα, εναλλάξ με πόνο στην άκρη της πόσθης· ώθηση για ούρηση· επώδυνη αποβολή, με σταγόνες αιματηρών ΟΥΡΩΝ, και ενίοτε, καθαρού αίματος.

Βίαιος κυστικός τενεσμός και στραγγουρία.

Επώδυνη αποβολή μερικών σταγόνων αιματηρών ούρων, που προκαλεί πολύ σοβαρό οξύ πόνο, σαν να περνά πυρακτωμένο σίδερο κατά μήκος της ουρήθρας: αυτός ο πόνος γινόταν πιο οξέα αισθητός στο μεμβρανώδες τμήμα του πόρου, και στο έξω στόμιο της ουρήθρας.

Βίαιοι καυτοί, σουβλιά πόνοι στον τράχηλο της κύστης, που εκτείνονται στη ναυτική κοιλότητα, < πριν και μετά την ούρηση.

Βίαιοι πόνοι στην κύστη με συχνή ώθηση· ανυπόφορος τενεσμός.

Ώθηση για ούρηση από την ελάχιστη ποσότητα ούρων στην κύστη.

Σταλακτική αποβολή, ερυθρωπή, ενίοτε ανακατεμένη με αίμα.

Καύσος ούρων.

Πριν, κατά, και μετά την ούρηση φρικτές σουβλιά πόνοι στην ουρήθρα· πρέπει να διπλώνεται και να ουρλιάζει από τους πόνους.

Κάψιμο, όταν ουρεί, και όταν δεν ουρεί.

Κράτηση ούρων, που προκαλεί πόνο.

Κατασταλμένη βλεννόρροια.

ΓΕΝΝΗΤΙΚΗ επιθυμία· αυξημένη· ενοχλεί τον ύπνο τη νύχτα.

Φρικτή σατυρίαση· βίαιος, επώδυνος πριαπισμός, με υπερβολικούς πόνους.

Κρατημένος πλακούντας ή μεμβράνες, συνήθως με επώδυνη ούρηση.

Κάψιμο στο στήθος.

Πόνος στη μέση, με αδιάκοπη επιθυμία για ούρηση.

Πόνος στη μέση, στα νεφρά και την κοιλιά, με τέτοιον πόνο κατά την ούρηση που δεν μπορούσε να περάσει ούτε μία σταγόνα χωρίς να βογκά και να ουρλιάζει.

Στο τρίτο στάδιο, όταν υπάρχει πλήρης αναίσθησία· κράμπες στην κοιλιά, στους μύες και τα πόδια· καταστολή ούρων· αιμορραγίες από στομάχι και έντερα· κρύος ιδρώτας στα χέρια και τα πόδια. (Κίτρινος πυρετός.)

Εγκαύματα και ΚΑΥΣΙΜΑΤΑ.

Καυτίσματα, πριν σχηματιστούν φουσκάλες, και όταν έχουν σχηματιστεί.