Caulophyllum Thalictroides

Σκουό-ριζα : Παπούζ-ριζα : Μπλε Κόχους.

Όταν ο συμβατικός ιατρός, κορεσμένος από τη μάθηση των Σχολών, βρεθεί να έχει περάσει τη ζωή του ανάμεσα σε «ιθαγενείς» και «άγρια φύλα» κάθε είδους, είναι πιθανό να αποδιώξει με ανυπομονησία την κληρονομημένη γνώση που τον περιβάλλει — είτε κακή είτε καλή· ίσως συχνά η πρώτη — αλλά μακριά από πάντα! Ασφαλής μέσα στις σχετικά εύκολες μεθόδους του, όπως αυτές επικυρώνονται από την Αυθεντία, είναι πιθανό να περιφρονήσει και να καταπατήσει, με τον αυθεντικό του τρόπο, πολλά από όσα θα ήταν μεγάλο πλεονέκτημα να εξερευνήσει και να μελετήσει.

Τα αγαπημένα του αντισηπτικά, για παράδειγμα, εκτοπίζουν γι' αυτόν τις ανεκτίμητες «βότανα των τραυμάτων» της περιοχής.

Αυτά (αντί για τις αδέξιες και γεμάτες άγχος προσπάθειές του να καταστρέψει, ή τουλάχιστον να αποτρέψει, τους φοβερούς «οργανισμούς» περισσότερο ή λιγότερο σε βάρος των εγγενών θεραπευτικών δυνάμεων των ιστών) θα δούλευαν γι' αυτόν, απαλά και αποτελεσματικά, με τον τρόπο τέτοιων βοτάνων· διώχνοντας τον εχθρό με την απλή μέθοδο της τόνωσης της υγιούς επούλωσης στους κατεστραμμένους ιστούς.

Ή πάλι, οπλισμένος με κινίνη (ένα πράγμα που όντως απέκτησε, παρατηρώντας τη θεραπεία των ιθαγενών), και με λίγα τυποποιημένα φάρμακα κυρίως παρηγορητικού χαρακτήρα, είναι πιθανό να θεωρεί ότι όλη η γνώση βρίσκεται σ' αυτόν· ότι ό,τι δεν γνωρίζει για την ιατρική δεν αξίζει να το γνωρίζει, ή, για εκείνον, δεν αποτελεί αντικείμενο ορθόδοξης σκέψης.

Ξεχνοντας ότι, η Γνώση είναι περήφανη επειδή ξέρει τόσα πολλά : η Σοφία είναι ταπεινή επειδή δεν ξέρει περισσότερα.

Εντελώς διαφορετική, δόξα τω Θεώ, είναι η στάση του Ομοιοπαθητικού — πάντα σε αγωνία αναζήτησης εκείνου που θεραπεύει.

Η ανελέητή του δίψα για δύναμη του έχει διδάξει να μην περιφρονεί αλλά να ερευνά. Γι' αυτό έχει εισαγάγει, από όλο τον κόσμο, από τους Ινδιάνους της Βόρειας Αμερικής — από τη Νότια Αμερική, ιδίως από τη Βραζιλία — από τη Μαρτινίκα και τις Δυτικές Ινδίες — από παντού — όχι μόνο πολύτιμα θεραπευτικά βότανα, αλλά και εκείνα τα μεγαλοπρεπή ερπετά δηλητήρια — φιδιών — αραχνών — φρυνών — σαυρών — που δίνουν στην ομοιοπαθητική ένα πολύ ευρύτερο εύρος θεραπείας απ' ό,τι ονειρεύεται η Παλαιά Σχολή.

Κάποια από τα ιθαγενή του φάρμακα έχουν σιγά σιγά διαρρεύσει προς τους ολιγοβόλους της Materia Medica : για παράδειγμα το Hamamelis — η «μαγική φουντουκιά», που εισήγαγε ο Constantine Hering το 1850, και που τώρα είναι κοινό κτήμα. .

Αντικρίζοντας κανείς τις λίστες των φαρμάκων στον Hale White, που καθοδηγεί τον φοιτητή που «τσάβει» για το «Mat. Med.», μπορεί πάντα να ξεχωρίσει τα εισαγόμενα ομοιοπαθητικά φάρμακα, επειδή καταγράφονται ως απλά βάμματα, και όχι ενσωματωμένα στις σύνθετες συνταγές της πολυκαιρίας αρχαιότητας.

Αλλά — είναι διασκεδαστικό να βρίσκεται κανείς κατά καιρούς προειδοποιημένος να μην πειράζει τα καθημερινά μας στηρίγματα — και για αυτόν τον επιτακτικό λόγο, όπως επισημαίνει ο Clarke, ότι τα θεραπευτικά φάρμακα λειτουργούν υπό διπλό Νόμο : και εκείνος της Δυναμοποίησης πρέπει να προστεθεί στον Νόμο των Ομοίων, αν πρόκειται να είναι όχι μόνο ασφαλή, αλλά και αποτελεσματικά.

Είναι λογικό ότι, αν χρησιμοποιείς κάτι που μπορεί να προκαλέσει τεράστιο κακό για να θεραπεύσεις κάτι παρόμοιο, απαιτείται λεπτός χειρισμός και συνταγογράφηση. Δεν μπορείς να το ρίχνεις με κουβά.

Και τώρα η Παλαιά Σχολή επιτέλους έχει βάλει τα δόντια της στα δηλητήρια των φιδιών, και είναι χαμένη σε θαυμασμό για τις τεράστιες δυνατότητες που διανοούνται. Αλλά και εδώ, το αγκάθι! — γιατί αυτά τα πιο ισχυρά από τα ισχυρά ομοιοπαθητικά φάρμακα θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν σύμφωνα με τις μεθόδους του Hahnemann, αν πρόκειται να κάνουν το μέγιστο του καλού και το ελάχιστο της ζημιάς.

Και, πάλι, μόνο με τα «provings (δοκιμασίες φαρμάκου)» τους μπορεί να ανακαλυφθεί σε τι πραγματικά είναι ικανά, καθώς και ποιο πρέπει να χρησιμοποιηθεί για αυτή την περίπτωση — αυτόν τον σκοπό — και ποιο για εκείνον!

Αλλά, για να επανέλθουμε στο θέμα μας, οι «ριζες της σκουό» της Αμερικής είναι θαυμάσιες βοήθειες στη θεραπεία των πόνων και των ασθενειών «στις οποίες» η (γυναικεία) «σάρκα είναι προορισμένη». Παρατηρεί κανείς ότι, προερχόμενες από τέτοια πηγή, έχουν συχνά, τουλάχιστον στην αρχή, χρησιμοποιηθεί σε χαμηλές δυναμοποιήσεις και σε ουσιαστικές δόσεις. Αλλά, όπως δείχνει μια περίπτωση που παραθέτουμε παρακάτω, από τον Nash, μπορεί να προσφέρουν ακόμα καλύτερη υπηρεσία στις δυναμοποιήσεις.

Ο Dr. Borland (Ομοιοπαθητική για τη Μητέρα και το Βρέφος) λέει :

Είναι μια εμπειρία κοινή για τους ομοιοπαθητικούς ιατρούς παντού, που ασκούν γενική ιατρική, ότι οι ασθενείς τους δεν υποφέρουν από δύσκολο τοκετό.

Αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα, αλλά είναι μια τυχερή πραγματικότητα για τους ασθενείς. Υπάρχουν δύο παράγοντες που έχουν σχέση με αυτή την ευτυχισμένη εμπειρία.

Μια έγκυος που θεραπεύεται καθ' όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της με ομοιοπαθητικά φάρμακα θα πλησιάσει τον τοκετό της απαλλαγμένη από τις σωματικές και ψυχικές διαταραχές που τόσο συχνά είναι παράγοντες στην παραγωγή ενός μη ικανοποιητικού τοκετού.

Δεύτερον, υπάρχει ένα φάρμακο — το Caulophyllum — που έχει την ισχύ να ρυθμίζει τις διεργασίες του τοκετού. Αυτό είναι ένα γεγονός που ήταν γνωστό και χρησιμοποιούνταν από τους ομοιοπαθητικούς πολλά χρόνια πριν, και είναι εξίσου αληθές και σήμερα.

Έχω μια ασθενή, που τοκετοποίησε πρόσφατα το πρώτο της παιδί.

Χρόνια πριν, η μητέρα της είχε λάβει Caulo. πριν γεννηθεί αυτή η ασθενής. Τώρα η ίδια η ασθενής είχε τεθεί σε Caulo. πριν από τη γέννηση του παιδιού της. Κατά τον τοκετό της παρακολουθήθηκε από έναν μαιευτήρα με πολύ μεγάλη εμπειρία. Είχε ένα μεγάλο παιδί και ήταν η πρώτη της εγκυμοσύνη, ο τοκετός είχε ξεκινήσει και εξετάστηκε. Η παρακολουθούσα γυναικολόγος είπε ότι όλα πήγαιναν καλά, αλλά ότι έπρεπε να περάσουν πολλές ώρες πριν μπορέσει να γίνει κάτι για να βοηθηθεί, και έφυγε για το σπίτι.

Είχε μόλις φτάσει στην πόρτα της όταν το τηλέφωνο χτύπησε, ζητώντας της να επιστρέψει αμέσως, και γύρισε στο μαιευτήριο ακριβώς εγκαίρως για να δει το παιδί να γεννιέται. Η μητέρα γλίτωσε από ταλαιπωρία, λαιμοκλεισία, ώρες πάσχους, και παρατεταμένο τοκετό με τον αυξημένο κίνδυνο του για το παιδί. Είχε παίρνει μικρές δόσεις Caulo. καθημερινά για έναν μήνα πριν. Σύμπτωση, ίσως, αλλά μια σύμπτωση που έχει μάθει κανείς να περιμένει.* [* Σημ. — Στο αγρόκτημά μας βοηθάει και τις αγελάδες στο γέννημά τους. — ΕΚΔ.]

Και πάλι,

Σε προετοιμασία για απρόσκοπτο τοκετό

Caulophyllum. («Σκουό-ριζα» των Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής.) Ευερέθιστη — με αγωνία.

Η μήτρα αισθάνεται γεμάτη συμφόρηση.

Ένταση και πληρότητα.

Σπασμωδικοί πόνοι, μήτρα : και κατά την έμμηνο ρύση.

Λευκόρροια : με αισθήματα βύθισης προς τα κάτω.

Απειλούμενη αποβολή (Viburnum).

Σπασμωδική ακαμψία του στομίου της μήτρας, που καθυστερεί τον τοκετό.

Ωδίνες τοκετού, σύντομες, ακανόνιστες, σπασμωδικές, χωρίς καμία πρόοδο.

Το Caulophyllum δεν έχει εκτενώς αποδειχθεί (proving) : αλλά λαμβανόμενο, μια δόση καθημερινά, κατά τις τελευταίες δύο ή τρεις εβδομάδες της εγκυμοσύνης, διαπιστώνεται ότι κάνει τον τοκετό εύκολο.

12η ή 30η δυναμοποίηση.

Ήταν ο Hale, στα Νέα Φάρμακά του, που πρώτος τράβηξε την προσοχή σε αυτό το ανεκτίμητο φάρμακο.

Λέει :

Αυτό είναι ένα από μια τάξη φαρμάκων των οποίων οι αρετές φαίνεται να ήταν καλά γνωστές στους ιθαγενείς αυτής της χώρας. Το ονόμαζαν «σκουό-ριζα», όνομα με το οποίο είναι γνωστό στον απλό λαό.

Οι πρώτοι πρωτοπόροι, λαϊκοί καθώς και επαγγελματίες, όλοι μαρτυρούν την υψηλή εκτίμηση που του έδιναν οι Ινδιάνοι για την ανακούφιση των παθημάτων και των αδυναμιών των γυναικών εκείνης της φυλής.

Έχει και άλλο όνομα, «Μπλε Κόχους», του οποίου την προέλευση δεν μπόρεσα να διαπιστώσω.

Η σφαίρα δράσης του, όσο μπορεί να δηλωθεί προς το παρόν, δεν είναι εκτεταμένη, αλλά περιορίζεται στους μικρούς μύες και αρθρώσεις, στον μυϊκό ιστό των γεννητικών οργάνων, και πιθανώς στα κινητικά νεύρα και τους βλεννογόνους.

Τα provings (δοκιμασίες φαρμάκου) που έγιναν δεν ρίχνουν πολύ φως στις γενικές του δυνάμεις. Οι κλινικές του χρήσεις μας προσφέρουν σχεδόν όλα τα δεδομένα στα οποία βασίζουμε τη γνώση μας.

Η πιο εξέχουσα αξία του φαίνεται να είναι η ισχύς του να προκαλεί διαλείπουσες συσπάσεις της εγκύου μήτρας, και πιθανώς της ανεγκύου. Σε αυτό διαφέρει από το Ergot, που προκαλεί, ή τείνει να προκαλεί, επίμονες συσπάσεις.

Τα φάρμακα που περισσότερο του μοιάζουν ως προς αυτό είναι το Viburnum, το Cannabis indica, και το Cimicifuga. . . .

Είναι ένας ισχυρός παράγοντας για την πρόληψη του πρόωρου τοκετού και της αποβολής, εφόσον τα προειδοποιητικά σημεία είναι πόνοι σπασμωδικού χαρακτήρα.

Οι ιθαγενείς και οι πρώτοι άποικοι ισχυρίζονταν ότι έχει την ισχύ να αποτρέπει τους κουραστικούς και επώδυνους τοκετούς.

Αυτή η μαρτυρία έχει επιβεβαιωθεί από πολλούς εξέχοντες και αξιόπιστους ιατρούς της εκλεκτικής σχολής, καθώς και της ομοιοπαθητικής. . .

Η εμπειρία μου έχει υπάρξει τόσο ομοιόμορφη και καταληκτική πάνω σε αυτό το σημείο, ώστε δεν διστάζω να διατυπώσω ότι αποτρέπει όχι μόνο έναν υπερβολικά επώδυνο τοκετό, αλλά αποτρέπει εκείνους τους πρόωρους τοκετούς που είναι τόσο συνηθισμένοι ανάμεσα στις αδύνατες γυναίκες αυτής της εποχής.

Φαίνεται να είναι ομοιοπαθητικό στον ρευματισμό των βραχέων μυών και των μικρών αρθρώσεων των άκρων, και μερικές περιπτώσεις τέτοιου χαρακτήρα έχουν αναφερθεί.

Ο Farrington (Κλινική Materia Medica) λέει :

«Ένα ακόμα φάρμακο που πρέπει να συγκριθεί με την Pulsatilla είναι το Caulophyllum.

Αυτό είναι ένα φάρμακο που το έχουμε εδώ και όχι πολλά χρόνια, και όμως είναι τόσο χρήσιμο που δεν θα μπορούσαμε πλέον να τα βγάλουμε πέρα χωρίς αυτό.»

Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι η διαλείπουσα φύση των πόνων. Αν είναι νευραλγικοί και αντανακλαστικοί από διαταραχή της μήτρας, είναι διαλείποντες στον χαρακτήρα. Είναι συνήθως οξείς και σπασμωδικοί και εμφανίζονται στην κύστη, στις βουβωνικές χώρες και στα κάτω άκρα.

Κατά τον τοκετό το Caulophyllum ενδείκνυται όταν υπάρχει ακραία ατονία της μήτρας.

Οι πόνοι μπορεί να είναι εξίσου έντονοι με πριν, και όμως δεν υπάρχει προφανώς καμία εκτονωτική προσπάθεια.

Συχνά ενδείκνυται σε νευρικές γυναίκες στις οποίες ο πόνος φαίνεται αφόρητος.

Οι πόνοι είναι σπασμωδικοί και μετακινούνται από μέρος σε μέρος, τώρα στις βουβωνικές χώρες, μετά στην κοιλιά και κατόπιν στο στήθος· αλλά χωρίς να πηγαίνουν προς την κατεύθυνση των φυσιολογικών πόνων.

Η ασθενής φαίνεται εξαντλημένη. Υπάρχει μεγάλη εξάντληση όλου του οργανισμού.

Μερικές φορές μόλις που μπορεί να μιλήσει, τόσο αδύναμη είναι η φωνή της.

Αυτά είναι τα συμπτώματα που ζητούν το Caulophyllum.

Έχει χρησιμοποιηθεί εδώ από τους περισσότερους ιατρούς στις χαμηλές δυναμοποιήσεις, αν και όλες οι δυναμοποιήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Μπορεί επίσης να ενδείκνυται κατά τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης, όταν η ασθενής υποφέρει από ψευδείς ωδίνες, που αποτελούνται από επώδυνες αισθήσεις βύθισης στο υπογάστριο. Έχω δει μια μόνο δόση να τις διακόπτει αφού είχαν διαρκέσει ώρες. . .

Ένα άλλο φάρμακο που έχω βρει πολύ πολύτιμο στη λευκόρροια των μικρών κοριτσιών είναι το Caulophyllum, όταν η έκκριση είναι άφθονη και εξαντλεί πολύ το παιδί. . . .

Βρίσκουμε ότι στους σπασμούς της μήτρας, το Caulophyllum και το Actea racemosa δρουν όπως το Magnesia mur. Πρέπει να πω ότι πιστεύω ότι το Caulophyllum είναι πρώτο στη λίστα.

Δεν γνωρίζω άλλο φάρμακο που να προκαλεί τόσο συνεχή σπασμωδική κατάσταση της μήτρας, εκτός ίσως από το Secale. . .

Το Caulophyllum είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για ρευματισμό των φαλαγγικών και μετακαρπικών αρθρώσεων, ιδίως σε γυναίκες.

Ο Guernsey (στα Χαρακτηριστικά Συμπτώματα) έχει επίσης λίγα λόγια εκτίμησης για το Caulophyllum.

Ρευματισμός των μικρών αρθρώσεων. Στον τοκετό βρίσκουμε ανεπαρκείς ωδίνες λόγω εξάντλησης της ασθενούς· το Cauloph. θα την ενισχύσει αμέσως και θα προκαλέσει αποτελεσματικές ωδίνες.

Η σύνοψη των χρήσεων του Cauloph. στις γυναικείες ασθένειες από εκείνον αξίζει να αναπαραχθεί.

Εξαιρετική ακαμψία του στομίου της μήτρας.

Σπασμωδικοί και έντονοι πόνοι, χωρίς καμία πρόοδο.

Οι πόνοι γίνονται πολύ αδύναμοι από την εξάντληση της ασθενούς, εξαιτίας του παρατεταμένου τοκετού.

Δίψα και πυρετική κατάσταση.

Ψευδείς πόνοι : σπασμωδικοί, σε διάφορα μέρη της κοιλιάς.

Η ασθενής πολύ εξαντλημένη, και οι πόνοι πολύ αναποτελεσματικοί.

Μηνορραγία, ή αιμορραγία μετά τον τοκετό, ιδίως σε βιαστικό τοκετό.

Η ροή πολύ άφθονη, λόγω έλλειψης τονικότητας της μήτρας, που είναι χαλαρή και συστέλλεται ασθενικά.

Σπασμοί με πολύ αδύναμους και ακανόνιστους πόνους.

Αισθάνεται πολύ αδύναμη.

Καθυστερημένος πλακούντας, με χαρακτηριστική αίσθηση αδυναμίας ή εξάντλησης, και πόνους υπερβολικά αδύναμους.

Επιλόχειες ωδίνες μετά από παρατεταμένο και εξαντλητικό τοκετό : σπασμωδικοί πόνοι στο κάτω μέρος της κοιλιάς, μπορεί να εκτείνονται στις βουβωνικές χώρες.

Οι λόχιοι αιματηροί διαρκούν υπερβολικά : παθητική στάγδην έκκριση από χαλαρή μήτρα με μεγάλη εξάντληση.

Απειλούμενη αποβολή, με έλλειψη τονικότητας· η σύσπαση της μήτρας ασθενική.

Νευραλγία του κόλπου, όταν ο κόλπος είναι υπερβολικά ευερέθιστος, και ο πόνος και ο σπασμός είναι έντονοι και συνεχείς.

Υστερία και μετατοπίσεις της μήτρας με τα παραπάνω χαρακτηριστικά.

Λευκόρροια καυτή, που προκαλεί χαρακτηριστική αδυναμία.

Πολύ έντονες ρευματικές πόνοι, θαμποί, ελκτικοί, ασταθείς, τώρα σε ένα σημείο, τώρα σε άλλο.

Ιδίως στις μικρές αρθρώσεις, δάχτυλα, καρποί, δάχτυλα ποδιών, αστράγαλοι.

Μεγάλος επώδυνη δυσκαμψία των προσβεβλημένων αρθρώσεων.

Επιδείνωση στον καθαρό αέρα· από τον καφέ.

Αδυναμία· εξάντληση· έλλειψη τόνου, όπως κανείς βλέπει, είναι τα χαρακτηριστικά συμπτώματα (keynote) του φαρμάκου.

— Ο Kent (New Remedies) το επισημαίνει αυτό.

Αδυναμία στο αναπαραγωγικό σύστημα της γυναίκας.

Από αδυναμία είναι στείρα, ή αποβάλλει στους πρώτους μήνες της κύησης.

Κατά τον τοκετό οι συσπάσεις της μήτρας είναι πολύ αδύναμες για να αποβάλουν τα περιεχόμενα, και είναι απλώς βασανιστικές.

Πόνοι σαν του τοκετού κατά την έμμηνο ρύση με ελκτικούς πόνους στους μηρούς και τα πόδια, ακόμη και στα πόδια και τα δάχτυλα.

Μητριαία αιμορραγία από ατονία της μήτρας.

Χαλάρωση των μυών και των συνδέσμων.

Βαρύτητα, ακόμη και πτώση (prolapsus).

Υποεπανάληψη (subinvolution).

Ερεθιστική λευκόρροια.

Έμμηνος ρύση πολύ νωρίς, ή πολύ αργά.

Είναι ευαίσθητη στο κρύο και θέλει ζεστά ρούχα, εντελώς αντίθετα από το Pulsatilla.

Είναι υστερική, όπως η Ignatia.

Είναι γκρινιάρα και ανησυχία.

Είναι ρευματική, όπως η Cimicifuga, μόνο που πιθανότερα προσβάλλονται οι μικρές αρθρώσεις.

Αργότερα υποφέρει από επιλόχειες ωδίνες, και αυτές γίνονται αισθητές στην βουβωνική περιοχή.

Ρευματική δυσκαμψία της πλάτης, και πολύ ευαίσθητη σπονδυλική στήλη.

Είναι αϋπνισμένη, ανήσυχη, και συγχρόνως πολύ ευερέθιστη.

Αυτό το φάρμακο έχει θεραπεύσει χορεία στην εφηβεία όταν η έμμηνος ρύση αργούσε.

Υπάρχει πάντα πολλή επανάληψη σε παραθέματα από διάφορους θεραπευτές, ωστόσο ο καθένας μπορεί να τονίσει κάποιο σημαντικό σημείο· «Μάθε από πολλούς, αν θέλεις να ξέρεις κάτι παραπάνω από λίγο».

Παντρεμένη κυρία 40 ετών, με αυχενικό σπασμό (wry neck) μακράς διάρκειας, ήταν επτά μηνών έγκυος.

Την προσέβαλαν έντονοι πόνοι και πρήξιμο όλων των αρθρώσεων των δαχτύλων. Έντονος πόνος, και η μόνη ανακούφιση, για να κοιμηθεί, ήταν να τυλίξει τα δάχτυλά της με μουστάρδα.

Ο Nash έδωσε Cauloph. 3d, το οποίο ανακούφισε τους πόνους των δαχτύλων, αλλά προκάλεσε έντονες ωδίνες τοκετού, και διακόπηκε από φόβο πρόωρου τοκετού.

Τότε οι πιεστικοί προς τα κάτω πόνοι (bearing-down) σταμάτησαν, και οι πόνοι των δαχτύλων επανήλθαν και συνεχίστηκαν με πλήρη ένταση μέχρι που γεννήθηκε το παιδί της, οπότε σταμάτησαν για δύο-τρεις ημέρες.

Τότε οι λόχιοι, αντί να ελαττώνονται, αυξήθηκαν μέχρι που έφτασαν σε μετρορραγία.

Η ροή ήταν παθητική, σκούρα και υδαρής.

Υπήρχε μεγάλη αίσθηση αδυναμίας και εσωτερικού τρεμουλίσματος, και τώρα οι φοβεροί πόνοι των δαχτύλων επανήλθαν ξανά.

Ο Nash φοβόταν το Cauloph., το οποίο φαινόταν ενδεδειγμένο, επειδή είχε προκαλέσει τους πιεστικούς προς τα κάτω πόνους.

Έδωσε Arnica, Sabina, Secale και Sulphur, χωρίς την παραμικρή βελτίωση· τότε αποφάσισε να δώσει Caulophyllum σε υψηλή δυναμοποίηση.

Το έκανε στην 200th δυναμοποίηση, και θεράπευσε ολόκληρη την περίπτωση γρήγορα και μόνιμα.

Λέει: «Τώρα, αυτή ήταν μια τέλεια περίπτωση Cauloph., και αν το είχα δώσει σωστά εξαρχής, δεν αμφιβάλλω ότι θα είχα γλιτώσει εκείνη τη γυναίκα από κάθε περιττό πόνο».

Προσθέτει: «Έχω δώσει αυτό το φάρμακο σε μακροχρόνια παθητική αιμορραγία από τη μήτρα μετά από αποβολή, όταν είχα το χαρακτηριστικό σύμπτωμα της αδυναμίας και της αίσθησης εσωτερικού τρεμουλίσματος.

Έχει συχνά ρυθμίσει ακανόνιστους σπασμωδικούς πόνους τοκετού, και έχει ανακουφίσει πόνους του ίδιου χαρακτήρα στη δυσμηνόρροια».

Πολλές περιπτώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας στις γυναίκες αρχίζουν στην εμμηνόπαυση. Όποτε αυτό συμβαίνει, και οι μικρές αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών είναι εμπλεκόμενες, το Caulophyllum πρέπει να είναι ένα από τα φάρμακα που τίθενται προς εξέταση.

Επίσης σε οποιεσδήποτε μη εμμηνοπαυσιακές περιπτώσεις όπου προσβάλλονται μήτρα και μικρές αρθρώσεις.

Ορίστε ένα μικρό περιστατικό που ξαναήρθε πρόσφατα στα Εξωτερικά Ιατρεία και, θυμίζοντας το φάρμακο, υπέδειξε ότι, επειδή ήταν λίγο γνωστό και θα μπορούσε να είναι τρομερά χρήσιμο, έπρεπε να γίνει Φαρμακο-πορτρέτο. Από εδώ η προσπάθεια αυτή!

Η κυρία X, 52 ετών, ήρθε στα Εξωτερικά Ιατρεία τον Απρίλιο του 1936 παραπονούμενη για ρευματοειδή αρθρίτιδα.

Χέρια και πόδια παραμορφωμένα.

Τα συμπτώματα υπέδειξαν Causticum ή Medorrhinum.

Τα πήρε το ένα μετά το άλλο, χωρίς βελτίωση. Αργότερα, λόγω του πολύ έντονου «Επιδείνωση στις καταιγίδες με βροντές», πήρε Rhododendron, για μερικούς μήνες, σε διάφορες δυναμοποιήσεις, και βελτιώθηκε πολύ.

Τον Φεβρουάριο του 1937, τα χέρια ήταν «λιγότερο καλά» και υπήρχε περισσότερος πόνος.

Και τώρα το Rhododendron απέτυχε, και πάλι, το Causticum.

Μάρτιος 1937. Διαπιστώνοντας ότι τα χέρια ήταν «χειρότερα κατά τις περιόδους της και για τρεις ημέρες πριν», και «καλά μετά», πήρε Caulophyllum, μια δόση της 30th δυναμοποίησης.

Απρίλιος. «Πολύ καλύτερα και οι καρποί λιγότερο πρησμένοι».

Μάιος. Πολύ καλύτερα.

10 Ιουλίου. «Πολύ πολύ καλύτερα»· και η ίδια επίσης. «Όχι τόσο αποκαρδιωμένη τώρα που μπορεί να χρησιμοποιεί τα χέρια της».

17 Αυγούστου. Λέει: «Όταν ήρθε πρώτη φορά, τα χέρια της είχαν γίνει πολύ καλύτερα, μετά ξανά κακά.

Τώρα είναι μια χαρά».

Νιώθει και φαίνεται πολύ καλά· και οι κινήσεις των χεριών της είναι φυσιολογικές, με πολύ λίγα να δείχνουν την αρχική τους κατάσταση.