Chamomilla

Ταπεινό μικρό ζιζάνιο που ανθίζει περίπου αυτή την εποχή του χρόνου στις αυλές με τα στάχυα, ανάμεσα στα υπολείμματα του αλωνίσματος, με τη καυστική του οσμή και τα λευκά του πέταλα που λοξοδρομούν προς τα πίσω, σαν να βάζουν τα μικρά τους χεράκια πίσω τους. Αυτό το διακρίνει από παρόμοια άνθη. Όπως έλεγε η «γυναίκα-βολβολόγος» μου, «υπάρχουν δύο από κάθε είδος», δηλαδή το «βότανο» μεγάλης αξίας και το ψεύτικο ζιζάνιο που μοιάζει τόσο πολύ με αυτό, αλλά είναι άχρηστο. Κατά κανόνα όμως, είναι η οσμή, ή η απουσία οσμής, που τα ξεχωρίζει εύκολα.

Ένα εξαιρετικό όνομα για το Chamomilla είναι «Δεν το αντέχει».

«Δεν αντέχει τον εαυτό του»,

«Δεν αντέχει τους άλλους ανθρώπους».

«Δεν αντέχει τον πόνο» (Coffea, Acon.).

Δεν αντέχει τα πράγματα: τα θέλει και τα πετάει μακριά.

Όλα είναι απλώς αβάσταχτα.

Κοιτάζεις το μωρό Chamomilla και συχνά βλέπεις ένα κατακόκκινο μάγουλο: αγγίζεις το κεφάλι του και το βρίσκεις ζεστό και υγρό.

Το Cham. είναι ένα από τα «φάρμακα ΑΒΓ του παιδικού δωματίου» του Clarke — Acon., Bell., Cham.. Το Aconite είναι αναστάτωση στην κυκλοφορία. Το Belladonna είναι αναστάτωση στον εγκέφαλο. Το Chamomilla είναι αναστάτωση στη διάθεση.* [* Τα Acon. και Cham. έχουν πολλά χαρακτηριστικά συμπτώματα κοινά: αλλά η ψυχική διάθεση τα ξεχωρίζει.]

Αν το Cham. είναι ένα άρρωστο μωρό, αναγνωρίζεται εύκολα. Θα κλαίγεται και θα ουρλιάζει και θα επιμένει να το κρατούν αγκαλιά. Την στιγμή που η κουρασμένη μητέρα ή ο εξαντλημένος πατέρας προσπαθεί να καθίσει ή να το ακουμπήσει κάπου, η μουσική ξεκινά ξανά· και το πρόβλημα είναι χειρότερο τη νύχτα.

Ή, αν όχι αυτό, απλώνει το μικρό του χεράκι για ένα πράγμα μετά το άλλο, και όταν του το προσφέρουν το απορρίπτει με αηδία. «Δεν ξέρει τι θέλει» (λέει ο Nash), «αλλά ο γιατρός ξέρει — είναι το Chamomilla».

Όταν μεγαλώσει λίγο, το Cham., όταν είναι άρρωστο, θα διατάξει τη νοσοκόμα ή τη μητέρα του να βγουν από το δωμάτιο. Έχουμε δει μητέρα συσπειρωμένη έξω από μια κλειστή πόρτα, μέσα στην οποία ο μικρός άρρωστος γιος της λοιδορούσε αν τολμούσε να βάλει τη μύτη της μέσα.

Όταν μεγαλώσει ακόμα περισσότερο, θα αρνηθεί να δει τον γιατρό. Νομίζω είναι ο Nash που λέει, όταν ξέρεις ότι πρέπει να δεις έναν «δύσκολο» ασθενή, που θα αρνηθεί να σε δει ή θα είναι αγενής μαζί σου, στείλε πρώτα μια δόση Cham, και βρες την ειρήνη. Το Cham. είναι σαφώς αγενές.

Ο πόνος του Chamomilla είναι αβάσταχτος. Έχει κανείς δει άτομο να διασχίζει το δωμάτιο σε αγωνία, μετά από μια κακή εξαγωγή δοντιού· όταν μια μικρή δόση Cham. έδωσε σχεδόν άμεση και πλήρη ανακούφιση.

Έχει κανείς δει άτομο με γρίπη, που δεν ανάρρωνε τόσο γρήγορα όσο θα ήθελε, και ξαφνικά ανυπόμονο και ευερέθιστο σε βαθμό ακραίο. Μια δόση Cham. και ο πυρετός κατέβηκε αμέσως.

Πριν από λίγο καιρό δημοσιεύσαμε μια περίπτωση άσθματος, με τέτοια ευερεθιστότητα που το Cham. κοίταζε τον γιατρό κατάματα. Δόθηκε, και έγινε η ίαση.

Ο Hahnemann είπε: «Μην δίνετε Acon. όταν η ασθένεια σηκώνεται με ηρεμία και υπομονή»· και για το Cham. έγραψε: «Δεν ταιριάζει σε άτομα που σηκώνουν τον πόνο ήρεμα και υπομονετικά».

Σε οξείες περιπτώσεις όπου το Cham. ζητείται επιτακτικά από την ψυχική κατάσταση, μπορείς να βγάλεις το ρολόι σου και να μετρήσεις τα ελάχιστα λεπτά μέχρι την πλήρη ανακούφιση. Η φύση της πάθησης έχει μικρή σημασία· είναι η ψυχική διάθεση που απλώς φωνάζει για Chamomilla.

Το Cham. δεν έχει μόνο κακή διάθεση, αλλά και κακές συνέπειες της κακής διάθεσης.

Μια γυναίκα Cham. εκρήγνυται σε θυμό και παθαίνει αιμορραγία από τη μήτρα. Ή μια γυναίκα Cham. εκρήγνυται σε οργή, και ανταμείβεται με μια κρίση ίκτερου. Έχουμε δει αυτά. Ή μια μητέρα που θηλάζει έχει μια κρίση θυμού, και το γάλα της δηλητηριάζει το μωρό της.

Και ο Hahnemann λέει σε υποσημείωση, Mat. Med. Pura: «Η μερικές φορές επικίνδυνη ασθένεια που μοιάζει με οξεία χολώδη πυρετό, που συχνά εκδηλώνεται αμέσως μετά από μια έντονη ενόχληση που προκαλεί θυμό, με θερμότητα του προσώπου, άσβεστη δίψα, γεύση χολής, ναυτία, άγχος, ανησυχία κ.λπ., έχει τόσο μεγάλη ομοιοπαθητική αναλογία με τα συμπτώματα του χαμομηλιού, που το χαμομήλι δεν μπορεί να μην αφαιρέσει ολόκληρη τη νόσο γρήγορα και ειδικά, κάτι που γίνεται σαν θαύμα με μία σταγόνα του ανωτέρω χυμού».

Το Cham. είναι ένα από τα φάρμακα «εκτός αναλογίας». Το Ars. έχει εξάντληση εκτός αναλογίας (φαινομενικά) με τη νόσο, και το Cham. έχει πόνο εκτός αναλογίας (όπως πόνοι τοκετού — οδονταλγία — ρευματισμοί κ.λπ.).

Μια ένδειξη για το Cham. είναι το μούδιασμα με πόνο. (Plat., Cocculus.)

Ο Hahnemann, σε υποσημείωση του Mat. Med. Pura, λέει: «Η παραλυτική αίσθηση του χαμομηλιού σε οποιοδήποτε μέρος δεν είναι ποτέ χωρίς συνοδευτικό πόνο έλξης ή σπαραγμού, και η έλξη ή ο σπαραγμός του χαμομηλιού σχεδόν πάντα συνοδεύεται από παραλυτική ή μουδιασμένη αίσθηση στο μέρος».

Ένα άλλο πράγμα που το Cham. δεν αντέχει είναι το ΚΡΕΒΑΤΙ.

Το Cham. βγάζει τα πόδια από το κρεβάτι (με Sul., Puls., Med.).

Διώχνεται από το κρεβάτι από πόνο ή έντονη δυσφορία και δυστυχία.

«Οι πόνοι του χαμομηλιού έχουν κατά κανόνα αυτή την ιδιαιτερότητα, ότι είναι πιο έντονοι τη νύχτα, και τότε συχνά οδηγούν το θύμα σχεδόν στην απόγνωση, όχι σπάνια με αδιάκοπη δίψα, θερμότητα, εκ νέου ερυθρότητα του ενός μαγούλου· μερικές φορές επίσης ζεστό ιδρώτα στο κεφάλι, ακόμα και στα μαλλιά».

Δύο φορές το Cham. έχει θεραπεύσει λαμπρά τον πυρετό των χαρακωμάτων, απ' όσο γνωρίζουμε. Σε μια περίπτωση ο αξιωματικός ήταν άρρωστος επί ένα χρόνο, και ο πυρετός του εμφανιζόταν στις 9 π.μ. (η ώρα με μαύρα γράμματα του Cham.), και η αναστάτωση στη διάθεσή του ήταν τέτοια που έπρεπε να ζει μακριά από τους δικούς του, σε ένα ξενοδοχείο. Ήθελε μόνο να σπάει τραπέζια και καρέκλες.

Πρόσφατα μια εξωτερική ασθενής παραπονιόταν για ρευματισμούς, δεν μπορούσε να κοιμηθεί εξαιτίας τους, αλλά σηκωνόταν και περπατούσε στο δωμάτιο, και ήταν φρικτά ευερέθιστη. Πήρε Cham. 200. Στην επόμενη εμφάνισή της: «Πολύ καλύτερα: νιώθω καλύτερα από ό,τι για μήνες»· και τότε ομολόγησε ότι είχε τρελαθεί τόσο που «ήθελε να σπάσει κάτι». Όταν ο πόνος ή ο πυρετός θέλει να σπάει πράγματα, θυμήσου το Chamomilla.

Συμπτώματα με μαύρα γράμματα

Θαμπάδα των αισθήσεων, μειωμένη ικανότητα κατανόησης.

Άχαρη αμβλύτητα των αισθήσεων: δεν καταλαβαίνει τίποτα σωστά, σαν να εμποδίζεται από ένα είδος θαμπάδας της ακοής, ή ένα ξύπνιο όνειρο.

Το παιδί κλαίει· ησυχάζει μόνο όταν το κρατούν αγκαλιά.

Το παιδί δεν θέλει να το αγγίζουν.

Πολύ ευερέθιστο και γκρινιάρικο· το παιδί πρέπει να το κρατούν αγκαλιά.

Οδυνηρό κλάμα του παιδιού επειδή δεν μπορεί να έχει αυτό που θέλει.

Γκρίνια ανησυχία· το παιδί θέλει αυτό και εκείνο, τα οποία, όταν προσφέρονται, απορρίπτονται ή διώκονται μακριά.

Αποστροφή για την ομιλία, σύντομος και απότομος.

Δεν αντέχει να του μιλούν, ή να διακόπτεται ενώ μιλά, ειδικά μετά το σηκωμό από τον ύπνο.

Ο ασθενής δεν αντέχει κανέναν κοντά του, και απαντά απότομα.

Γκρινιάζικη διάθεση, τίποτα δεν ευχαριστεί.

Γκρίνια· αναζητεί έναν λόγο να γκρινιάζει για τα πάντα· δεν μπορεί να επιστρέψει ευγενική απάντηση.

Ευερέθιστη, ανυπόμονη διάθεση.

Ουρλιαχτό εξαιτίας μιας μικρής, ακόμα και φανταστικής προσβολής, που συνέβη πριν από καιρό (Staph.).

Εύκολα εκνευρίζεται ή εξάγεται σε θυμό.

Ακραία ανησυχία, με άγχος, αγωνιώδης αναποδογύρισμα, με πόνους σπαραγμού στην κοιλιά.

Οι πόνοι μερικές φορές τον έκαναν πολύ γκρινιάρη.

Υπερευαισθησία στον πόνο, που φαίνεται αβάσταχτος και οδηγεί στην απόγνωση.

Κεφαλαλγία με σφύξη.

Μονομερής κεφαλαλγία έλξης.

Παροδικές κρίσεις σφυγμού στο μισό μέρος του εγκεφάλου.

Συμφόρηση στο κεφάλι: μετά από θυμό· με πίεση όταν είναι ξαπλωμένος· στην κορυφή· με θερμότητα στο πρόσωπο και πίεση στο στήθος· με σουβλιές στο κεφάλι και το στήθος.

(Πόνος κεφαλής) εντεινόταν μόλις στρεφόταν η προσοχή σε αυτόν.

Ζεστός ιδρώτας στο κεφάλι, που βρέχει τα μαλλιά.

ΜΑΤΙΑ πρησμένα το πρωί· κολλημένα με πυώδη βλέννα.

Έντονη πίεση στην περιοχή της τροχιάς, αίσθηση στον οφθαλμό, σαν να συμπιέζεται σφιχτά από όλες τις πλευρές, με στιγμιαία διατάραξη της όρασης.

Βουητό στα ΑΥΤΙΑ, σαν από ορμητικό νερό.

Μοναδικές μεγάλες σουβλιές στο αυτί, ειδικά όταν σκύβει, με κακή διάθεση και γκρίνια για μικροπράγματα.

Πιεστική ωταλγία σε κρίσεις, με πόνο σπαραγμού, που αποσπά κραυγές.

Ιδιαίτερα ευαίσθητος στον ανοιχτό αέρα γύρω από τα αυτιά.

Θερμότητα στο ΠΡΟΣΩΠΟ μετά το φαγητό (και ιδρώτας).

Ερυθρότητα του ενός ΜΑΓΟΥΛΟΥ, που επανέρχεται σε παροξυσμούς, χωρίς ρίγη ή εξωτερική θερμότητα.

Ημικρανία.

Κόκκινο πρόσωπο, ή ερυθρότητα και θερμότητα του ενός (αριστερού) μαγούλου, ενώ το άλλο είναι χλωμό.

Το ένα μάγουλο κόκκινο και ζεστό, το άλλο χλωμό και κρύο.

Το κάτω χείλος σχίζεται στη μέση με ραγάδα (Nat. m., Sep., Graph.).

Το πρόσωπο ιδρώνει μετά το φαγητό ή το ποτό.

Στη γλώσσα και κάτω από αυτήν κυστίδια με πόνους διαπεραστικούς.

Οδονταλγία αν ληφθεί κάτι ζεστό στο ΣΤΟΜΑ· μετά από καφέ, < από την ομιλία· σε ανοιχτό αέρα, σε δωμάτιο· όταν ζεσταίνεται στο κρεβάτι· κατά την έμμηνο ρύση και την εγκυμοσύνη· κυρίως στην αριστερή πλευρά και τα κάτω δόντια· < τη νύχτα.

Η οδονταλγία επανέρχεται όταν μπαίνει στο ζεστό δωμάτιο, ή όταν πίνει κάτι ζεστό.

(Οδονταλγία) φαίνεται αβάσταχτη και τον κάνει πολύ γκρινιάρη.

Τα δόντια φαίνονται πολύ μακριά.

Τα ούλα κόκκινα και ευαίσθητα.

Οδοντοφυΐα.

Παιδιά που βγάζουν δόντια· με υδαρή, πρασινωπή και επίσης κομμένη διάρροια, που μυρίζει σαν σάπια αυγά· τραβήγματα των άκρων, ή αρχόμενες σπασμοί, το παιδί διπλώνει στα δύο και τραβά τα πόδια προς την κοιλιά: κλαίγοντας, θέλει να το κρατούν αγκαλιά: ξηρός βήχας, ανήσυχο τη νύχτα· θέλει να πιει· γρήγορη συριγμένη αναπνοή.

Πικρή γεύση στο στόμα, το πρωί.

Θερμότητα στο στόμα, φάρυγγα και οισοφάγο, μέχρι το στομάχι.

Συλλογή σάλιου, μεταλλικής, γλυκιάς γεύσης.

Δυσοσμία από το στόμα.

Σπασμωδική συστολή του φάρυγγα.

Πονόλαιμος, με πρήξιμο των παρωτιδίων ή των υπογναθίων αδένων, ή των αμυγδαλών.

Έλλειψη ΟΡΕΞΗΣ.

Μεγάλη δίψα για κρύο νερό και επιθυμία για όξινα ποτά.

Του αρέσει να κρατά το κρύο νερό στο στόμα για πολύ ώρα, όταν πίνει.

Οδοντοφυΐα.

Μετά το φαγητό και το ποτό, θερμότητα και ιδρώτας του προσώπου.

Διψασμένος και ζεστός με τους πόνους.

Άκαρπες προσπάθειες για έμετο.

Οι παρόντες πόνοι επιδεινώνονται από το ρέψιμο.

Πίεση στο ΣΤΟΜΑΧΙ, σαν από πέτρα που πιέζει προς τα κάτω.

Συσφιγκτική γαστραλγία σε πότες καφέ.

Η κωλική επανέρχεται κατά διαστήματα, τα αέρια συσσωρεύονται στα υποχόνδρια και σουβλιές διαπερνούν το στήθος.

Γουργούρισμα στο πλάι που εκτείνεται στην ΚΟΙΛΙΑ.

Μετά το γεύμα η κοιλιά φουσκώνει.

Κωλική από αέρια, κοιλιά φουσκωμένη σαν τύμπανο, τα αέρια περνούν σε μικρές ποσότητες χωρίς ανακούφιση: > με την εφαρμογή ζεστών υφασμάτων.

Παιδιά παθαίνουν σπασμούς εξαιτίας του γάλακτος που θηλάζουν, αλλοιωμένου από κρίση θυμού.

Κοιλιά τυμπανώδης και ευαίσθητη στην αφή.

Μια λευκή βλεννώδης ΔΙΑΡΡΟΙΑ με κοιλιαλγία.

Πρασινωπή, υδαρή, διαβρωτική, με κωλική, δίψα, πικρή γεύση και πικρά ρεψίματα· σαν κομμένα ή ανακατεμένα αυγά, με ξινή οσμή· ζεστή, μυρίζοντας σαν σάπια αυγά· μεταβαλλόμενη, περιέχοντας αχώνευτη τροφή· βλεννώδης και αιματηρή.

Μια ώθηση προς τον βουβωνικό δακτύλιο, σαν εκείνο το μέρος να είναι πολύ αδύναμο, και να επρόκειτο να προκύψει κήλη ή δυσκοιλιότητα από αδράνεια του ορθού.

Ελκώδεις ραγάδες στον πρωκτό.

Κωλική της ΕΜΜΗΝΟΥ ΡΥΣΗΣ, μετά από θυμό.

Μεμβρανώδης δυσμηνόρροια.

Άφθονη έκκριση θρομβωμένου αίματος, με έντονους πόνους σαν του τοκετού.

Έλξη από την ιερή περιοχή προς τα εμπρός, σφιξίματα και τσιμπήματα στη μήτρα, ακολουθούμενα από έκκριση μεγάλων θρόμβων αίματος.

Κίτρινη, ερεθιστική λευκόρροια.

Οι ωδίνες του τοκετού πιέζουν προς τα πάνω· είναι ζεστή και διψασμένη, γκρινιάζικη και με τάση να κατσαδιάζει.

Ακαμψία του τραχήλου της μήτρας· μόλις αντέχει τους πόνους.

Επιλόχειες ωδίνες, πολύ οξείες και οδυνηρές.

Λοχιακές σπασμοί, μετά από θυμό· ή έχει ένα κόκκινο μάγουλο, ενώ το άλλο είναι χλωμό.

Εξάνθημα λεχωίδων και θηλαζόντων βρεφών, που προκαλείται από θερμότητα ή σφάλματα στη διατροφή, με υδαρή, πρασινωπή, κομμένου αβγού διάρροια, που διαβρώνει τον πρωκτό.

Μαστοί σκληροί και ευαίσθητοι στην αφή, με πόνους έλξης, είναι γκρινιάζικη, άυπνη και κακόκεφη.

Πνιγηρό σφίξιμο στο ΣΤΗΘΟΣ, ο λάρυγγας συσφιγμένος με συνεχή ερεθισμό για βήχα.

Σχεδόν αδιάκοπη γαργαλητή ερεθισμός για βήχα κάτω από το άνω μέρος του στέρνου: δεν οδηγεί πάντα σε βήχα.

Γαργάλημα στο βάθος του ΛΑΙΜΟΥ, που προκαλεί ξηρό, ξυστό βήχα.

Βραχνή φωνή.

Αίσθηση τραχύτητας και ξυσίματος στον λάρυγγα.

Βραχνάδα από πηκτή βλέννα στον λάρυγγα, που αποβάλλεται μόνο με βίαιο καθαρισμό του λαιμού.

Πνιγηκτικές κρίσεις από παλινδρόμηση της εξανθηματικής έκρηξης της ιλαράς, από κρυολόγημα. <arg_value>Σουβλιές σαν βελόνες στο ΣΤΗΘΟΣ: ή μοναδικές έντονες σουβλιές.

Άσθμα μετά από κρίση θυμού.

Ξυστός, ξηρός βήχας, που προκαλείται από γαργάλημα στο βάθος του λαιμού, < τη νύχτα, ακόμα και στον ύπνο, ειδικά σε παιδιά μετά από κρυολόγημα τον χειμώνα.

Πόνος έλξης στην ΠΛΑΤΗ: πόνος στο ιερό οστό ειδικά τις νύχτες.

Τα ΧΕΡΙΑ αποκοιμίζονται αμέσως, αν αρπάξει κάτι σφιχτά· αναγκάζεται να τα αφήσει να βυθιστούν κάτω.

Τρίξιμο στις αρθρώσεις, ειδικά των κάτω άκρων: πόνοι σαν μωλωπισμένοι.

Κράμπα στα πόδια και στις γάμπες.

Καύσος στις πατούσες, τη νύχτα· βγάζει τα πόδια από το κρεβάτι.

Έντονοι ρευματικοί πόνοι τον διώχνουν από το κρεβάτι τη νύχτα και τον αναγκάζουν να περπατά.

ΑΥΠΝΟΣ και ανήσυχος τη νύχτα.

Το παιδί ανακουφίζεται όταν το κρατούν αγκαλιά.

Υπερευαισθησία μετά από κατάχρηση καφέ ή opium.

Το παιδί ξαφνικά σκληραίνει το σώμα και λοξοδρομεί προς τα πίσω, κλωτσά όταν το κρατούν, ουρλιάζει απεριόριστα και πετάει τα πάντα.

Οδοντοφυΐα.

Τρεμάμενα αναπηδήματα· συσπάσεις των άκρων και των βλεφάρων.

Μοναδικές συσπάσεις των άκρων και του κεφαλιού κατά τον πρωινό υπνάκο.

Κλαψουρισμός στον ύπνο.

Κλάμα και ουρλιαχτό στον ύπνο.

Αναπηδά, φωνάζει.

Αναποδογυρίζει και μιλά στον ύπνο.

Νυσταγμένος, αλλά δεν μπορεί να κοιμηθεί.

Οι πόνοι επιδεινώνονται από τη θερμότητα, η οποία ανακουφίζει την κοιλιακή κωλική.

ΡΙΓΟΣ και ψύχος όλου του σώματος, με καυστική θερμότητα του προσώπου και ζεστή ανάσα.

Αίσθηση εξωτερικής θερμότητας, χωρίς πραγματική εξωτερική θερμότητα.

Εσωτερική θερμότητα με ρίγη.

Θερμότητα και ρίγη ανακατεμένα, κυρίως με ένα κόκκινο και ένα χλωμό μάγουλο.

Το βράδυ, καυτά μάγουλα με παροδικό ρίγος.

Καυστική θερμότητα στο πρόσωπο που βγαίνει από τα μάτια σαν φωτιά.

Διαρκής ΘΕΡΜΟΤΗΤΑ, με έντονη δίψα και συχνούς αναπηδητισμούς στον ύπνο.

Ζεστός και διψασμένος με τους πόνους.

Άφθονη ΕΦΙΔΡΩΣΗ των σκεπαζόμενων μερών. (Η Thuja των μη σκεπαζόμενων μερών.)

Εφίδρωση κατά τον ύπνο, κυρίως στο κεφάλι, συνήθως με όξινη οσμή.

Εφίδρωση, με αίσθημα καυστικούς στο δέρμα.

Υπερευαισθησία των αισθήσεων, ιδίως αν προκαλείται από τον καφέ ή τα ναρκωτικά.

Οι παραλυτικές αισθήσεις συνοδεύονται πάντα από πόνο τραβηγματικό ή διαρρηκτικό, και οι τραβηγματικοί ή διαρρηκτικοί πόνοι σπάνια εμφανίζονται χωρίς παραλυτική ή μουδιασμένη αίσθηση στο μέρος.

Βοηθεί ιδίως τα νεογέννητα παιδιά και κατά την περίοδο της οδοντοφυΐας.

Ενήλικες, ακόμη και ηλικιωμένα άτομα με αρθριτική ή ρευματική διάθεση.

Ο Dr. Boericke χαρακτηρίζει το Chamomilla ως εξής :

Το Chamomilla είναι ευαίσθητο· ευερέθιστο, διψασμένο, θερμό και μουδιασμένο. Η ήπια, ήρεμη και πραεία διάθεση αντενδείκνυται στο Chamomilla.

Θα ήθελε κανείς να προσθέσει τα εξής, που έρχονται από την Αμερική, στο Chamomilla , στην «εικόνα του φαρμάκου» μας.

Στη συζήτηση πάνω σε ένα ενδιαφέρον άρθρο για το Chamomilla, ξεπηδήσαν οι εξής απολαυστικές και διαφωτιστικές πλευρές :

Ο γέρος Wesselhoef t νόμιζε ότι είχε το Lippe σε μειονεκτική θέση.

Είπε, « Dr. Lippe , είχα μια ασθενή που απέκτησε αυτό το ιδιαίτερο σύμπτωμα : ένιωθε σαν να περπατούσε πάνω στις - άκρες των οστών των ποδιών της* και να μην είχε καθόλου πέλματα, σαν τα πέλματα να είχαν χαθεί.

Τι φάρμακο της έδωσα ; »

* Σύμπτωμα του Chamomilla..

Ο Lippe είπε, « Της έδωσες de Chamomilla, by Gott .»

Λοιπόν, περίπου πριν από ένα χρόνο πήγα να δω μια γυναίκα ογδόντα ετών, που παραπονιόταν για τα πέλματά της, ότι την πείραζαν, και οι κάλοι της « πάντα με σουβλιές στον υγρό καιρό », και είπε, « Το αστείο είναι ότι νιώθω σαν να περπατώ στις άκρες των οστών των ποδιών μου.»

Της έδωσα Chamomilla και αυτό όχι μόνο αφαίρεσε εκείνη την αίσθηση, την οποία κάποιος ίσως θα έλεγε ότι είναι φαντασία, αλλά και γιαθευσε τους κάλους της.

Dr. Grimmer : Θέλω να αφηγηθώ μια περίπτωση δηλητηρίασης από στρυχνίνη.

Λίγο μετά την αποφοίτησή μου, με κάλεσαν τις πρωινές ώρες σε μια νεαρή κυρία στα σπασμένα στρυχνινικών σπασμών.

Δεν είχα αντίδοτα και δεν μπορούσα να βρω, επειδή τα φαρμακεία ήταν κλειδωμένα.

Δεν είχα ούτε αντλία στομαχιού και δεν θα με ωφελούσε καθόλου αν είχα, επειδή αυτή είχε λάβει τη στρυχνίνη παίρνοντάς την, νομίζω, σε 1/12 κόκκους (grains).

Της είχαν δώσει ένα φιαλίδιο και ο γιατρός της είπε να παίρνει δύο ή τρία για την κεφαλαλγία, αλλά εκείνη συνέχισε να τα παίρνει μέχρι που έλαβε μεγάλη δόση.

Λοιπόν, είχα το Chamomilla στη χιλιοστή δυναμοποίηση, έτσι έβαλα μια δόση σκόνης του Chamomilla στη γλώσσα της· και θέλω να σας πω ότι κανένα χημικό αντίδοτο δεν θα έφερνε τα αποτελέσματα που έφερε εκείνο.

Σύντομα χαλάρωσε, σε περίπου πέντε λεπτά έκανε εμετό και λίγα λεπτά αργότερα είχε ανάγκη να πάει προς την άλλη κατεύθυνση, και μέχρι το πρωί, εκτός από τεράστια ευαισθησία από τους μυϊκούς σπασμούς, ήταν καλά, αλλά εμφάνισε πολλές ερπητικές εκβλαστήσεις γύρω από το στόμα, τις οποίες το Rhus tox. φρόντισε, καθώς και τον μυϊκό πόνο

Το έχω κάνει πολλές φορές.

Homoeopathic Recorder, U.S.A., No. 4, 1934.