Chelidonium Majus

(Η μεγάλη Χελιδονιά)

" Πολυετές φυτό με καυστική, πικρή και καυτή γεύση, που δίνει όταν πιεστεί ένα κίτρινο, ερεθιστικό, γαλακτώδες χυμό. Αναπτύσσεται σε φράκτες και εγκαταλελειμμένους χώρους, ανάμεσα σε πέτρες και συντρίμμια."

Ένας από τους καλούς παλιούς μας χημικούς (πολλοί από αυτούς παρασκεύαζαν οι ίδιοι τα ομοιοπαθητικά τους φάρμακα), συνήθιζε να κάνει προσκυνήματα στο Box Hill του Surrey, όπου ευδοκιμεί η μεγάλη Χελιδονιά, για να προμηθεύεται τα καλύτερα βάμματα του φυτού στο φυσικό του ενδιαίτημα.

Τα βάμματα παρασκευάζονται από τη ρίζα ή από ολόκληρο το φυτό.

Ο Hering λέει: " Αυτό το φάρμακο, περίφημο στην αρχαιότητα, διατήρησε τη φήμη του καθ' όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Χορηγούνταν σε σοβαρές παθήσεις, ιδίως σε ηπατικές διαταραχές, σύμφωνα με τον νόμο των σημείων, ο κίτρινος χυμός του φυτού ενάντια στην κίτρινη χολή και στο ίκτερο.

Δοκιμάστηκε (proving) από τον Hahnemann και αργότερα πιο εκτενώς. . . Η θέση του στη Materia Medica είναι καλά καθορισμένη από πολυάριθμες κλινικές αναφορές, που επαληθεύουν τις δοκιμασίες."

Ο Culpepper, 1616-1654 (Complete Herbal) μας λέει " Ονομάζεται Chelidonium, από την ελληνική λέξη Chelidon, που σημαίνει χελιδόνι, επειδή λένε ότι αν βγάλεις τα μάτια από νεαρά χελιδόνια όταν βρίσκονται στη φωλιά, τα γονικά θα τα αποκαταστήσουν ξανά με αυτό το βότανο . . ." (Και το Chelidonium είχε φήμη για τα μάτια, και για τον καταρράκτη.)

Ο Culpepper λέει " είναι μία από τις καλύτερες θεραπείες για τα μάτια " — " σε αλοιφή για να αλείφετε τα πονεμένα σας μάτια " " κατά την εμπειρία μου και την εμπειρία εκείνων στους οποίους το δίδαξα, τα πιο απελπισμένα πονεμένα μάτια έχουν θεραπευτεί με αυτό το φάρμακο " και προτείνει " είναι πολύ καλύτερα από το να διακινδυνεύετε τα μάτια με την τέχνη της βελόνης ".

Και το Chelidonium είναι ένα σπουδαίο φάρμακο των ματιών: οι δοκιμασίες έβγαλαν περίπου 130 συμπτώματα των ματιών.

Ο Hahnemann, στον πρόλογό του στις δοκιμασίες του Chelidonium, λέει:

" Οι αρχαίοι φαντάστηκαν ότι το κίτρινο χρώμα του χυμού αυτού του φυτού (Chelidonium majus) ήταν ένδειξη (σημείο) της χρησιμότητάς του στις χολικές ασθένειες. Οι νεότεροι από αυτό επέκτειναν τη χρήση του στις ηπατικές ασθένειες, και αν και υπήρχαν περιπτώσεις όπου η χρησιμότητα αυτού του φυτού σε νοσήματα αυτής της περιοχής της κοιλιάς ήταν προφανής, ωστόσο οι ασθένειες αυτού του οργάνου διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ τους, τόσο στην προέλευσή τους όσο και στις συνοδευτικές διαταραχές του υπόλοιπου οργανισμού· επιπλέον, οι περιπτώσεις στις οποίες λέγεται ότι έκανε καλό έχουν περιγραφεί τόσο ελλιπώς από τους ιατρούς, ώστε είναι αδύνατον από τα δεδομένα τους να πει κανείς εκ των προτέρων τις περιπτώσεις νόσου στις οποίες θα ήταν σίγουρα χρήσιμο· και όμως αυτό είναι απαραίτητο κατ' ανάγκην στη θεραπεία των ασθενειών της ανθρωπότητας, που είναι τόσο σοβαρής σημασίας.

Επομένως, μια σύσταση τέτοιου είδους (ab use in morbis) έχει μόνο γενικό, αόριστο και αμφίβολο χαρακτήρα, ιδίως αφού αυτό το φυτό δινόταν τόσο σπάνια απλά και μοναχικά από τους ιατρούς, αλλά σχεδόν πάντα σε συνδυασμό με ετερογενείς, ισχυρές ουσίες (πικραλίδα, καπνόρριζα, νεροκάρδαμο) και μαζί με την ταυτόχρονη χρήση των λεγόμενων πικρών, που διαφέρουν τόσο πολύ στις επιδράσεις τους.

" Η σημασία της ανθρώπινης υγείας δεν επιτρέπει τέτοιες αβέβαιες οδηγίες για τη χρήση των φαρμάκων. Θα ήταν εγκληματική επιπολαιότητα να βασίζεται κανείς σε τέτοιες εικασίες στο προσκέφαλο του αρρώστου. Μόνο εκείνο που τα ίδια τα φάρμακα αποκαλύπτουν αδιαμφισβήτητα για τις ιδιαίτερες δυνάμεις τους στις επιδράσεις τους πάνω στο υγιές ανθρώπινο σώμα — δηλαδή, μόνο τα καθαρά τους συμπτώματα — μπορούν να μας διδάξουν δυνατά και καθαρά πότε μπορούν να χρησιμοποιηθούν επωφελώς με βεβαιότητα· και αυτό είναι όταν χορηγούνται σε νοσηρές καταστάσεις πολύ παρόμοιες με εκείνες που είναι ικανά να προκαλέσουν στο υγιές σώμα.

" Από τα ακόλουθα συμπτώματα της Χελιδονιάς, που ελπίζεται να συμπληρωθούν από άλλους ενάρετους, ακριβείς παρατηρητές, ανοίγεται ένας πολύ πιο εκτενής ορίζοντας των πραγματικών θεραπευτικών δυνάμεων του φυτού απ' ό,τι έχει ως τώρα ονειρευτεί. Είναι όμως μόνο ο ιατρός που είναι γνώστης της ομοιοπαθητικής διδασκαλίας που θα μπορέσει να κάνει αυτή την επωφελή χρήση του. Ο ρουτινιέρος ιατρός ας αρκεστεί στις αβέβαιες ενδείξεις για τη χρήση της Χελιδονιάς που θα βρει στο σκοτισμένο του Materia Medica."

Θα είναι ενδιαφέρον να διατρέξουμε τις καταγεγραμμένες ρήσεις και εμπειρίες του Culpepper, και να τις συγκρίνουμε με τις δοκιμασίες του Chelidonium, των οποίων τα " συμπτώματα μαύρων γραμμάτων " θα βρεθούν στο τέλος αυτού του μικρού σύνοψου.

Λέει: " Το βότανο ή η ρίζα βρασμένα σε λευκό κρασί, με λίγους σπόρους γλυκάνισου βρασμένους μαζί, Άνοιξαν αποφράξεις του ήπατος και της χολής, βοηθούν τον ίκτερο· και η συχνή χρήση του βοηθά τον ύδρωπα και την ψώρα, και εκείνους που έχουν παλιές πληγές στα πόδια ή σε άλλα μέρη του σώματος. . . . Ο χυμός σταγόνας στα μάτια τα καθαρίζει από μεμβράνες και θολούρα που σκοτεινιάζουν την όραση, αλλά είναι καλύτερο να μετριάζεται η οξύτητα του χυμού με λίγο μητρικό γάλα (!).

Είναι καλό σε παλιές βρομερές διαβρωτικές έλκη όπου κι αν βρίσκονται, για να σταματήσουν την κακοήθεια του ερεθισμού και της εκκρίσεώς τους, και να τις κάνει να επουλωθούν ταχύτερα· ο χυμός εφαρμοσμένος σε έρπητες και σε δερματόφυτα και άλλα εξαπλούμενα έλκη θα τα θεραπεύσει γρήγορα· και τριμμένος συχνά πάνω σε μυρμηγκιές θα τις αφαιρέσει. . . ." Περιγράφει τη χρήση του στην οδονταλγία, και λέει " Η σκόνη της αποξηραμένης ρίζας τοποθετημένη πάνω σε οποιονδήποτε πονεμένο, κούφιο ή χαλαρό δόντι, θα το κάνει να πέσει "(!).

Μάτια — ήπαρ — ίκτερος — έλκη . . . Ο Culpepper ήταν εκεί σωστός — όπως δείχνουν οι δοκιμασίες!

Ο Burnett (Greater Diseases of the Liver) κάνει μεγάλο παιχνίδι με το Chelidonium.

Ο Hahnemann μας λέει να αποφεύγουμε να έχουμε αγαπημένα μεταξύ των φαρμάκων, αλλά το Chelidonium ήταν αναμφίβολα ένα από τα αγαπημένα του Dr. Burnett. . Λέει ότι " Στη χώρα μας είναι το σπουδαιότερο φάρμακο του ήπατος που έχουμε, και, με τη συνείδησή μας, δεν λείπουν καθόλου τα ηπατικά. Μέρος της πρώτης μου επιτυχίας στην πρακτική οφειλόταν στη χρήση του Chelidonium. . . .

Η αντίληψή μου για την πραγματική έδρα δράσης του είναι ότι προσβάλλει τα ηπατικά κύτταρα. . . . Δεν πρέπει να θεωρείται πανάκεια του ήπατος, που δεν είναι."

Και για το Chelidonium λέει, " Η χρήση του έχει στάξει μέχρι εμάς μέσα από τους αιώνες από την πρωταρχική πηγή της Διδασκαλίας των Σημείων. " Λέει ότι " είναι ευγενικό και ήπιο στη δράση του, η οποία δράση εγκαθίσταται πλήρως με μόνο μια πολύ μικρή δόση."

Μας λέει ότι είναι ένα από τα Φάρμακα Οργάνων του Paracelsus και του Rademacher, και παραθέτει από τον δεύτερο.

" Αζύγιστες και αμέτρητες δόσεις φαρμάκων μπορούν να παράγουν θαυμαστές θεραπευτικές επιδράσεις όταν οι συνθήκες του σώματος σε σχέση με το περιβάλλον του έχουν αλλοιωθεί από τη νόσο και έχουν έτσι καταστεί δεκτικές σε αυτές, και δεν έχουν έτσι καμία σχέση με τη λεγόμενη ομοιοπαθητική θεωρία."

Ο Rademacher φαίνεται να ζήλευε και να νόμιζε ότι ανταγωνίζεται τον Hahnemann. Αλλά ο φουκαράς ο Rademacher! μας επιβιώνει κυρίως στα γραπτά του Dr. Compton Burnett.

Σχετικά με το Chelidonium ο Nash έχει λίγα να πει, αλλά είναι, ως συνήθως, συνοπτικό και στην ουσία. " Το κέντρο δράσης αυτού του αξιοσημείωτου φαρμάκου βρίσκεται στο ήπαρ, και το πιο χαρακτηριστικό του σύμπτωμα (keynote) είναι ένα σταθερός πόνος (αμβλύς ή οξύς) κάτω από την κάτω εσωτερική γωνία της δεξιάς ωμοπλάτης.

Αυτό το πολύ χαρακτηριστικό σύμπτωμα μπορεί να βρεθεί σε σχέση με γενικό ίκτερο, βήχα, διάρροια, πνευμονία, έμμηνο ρύση, απώλεια γάλακτος, εξάντληση κ.λπ., στην πραγματικότητα, όποιο κι αν είναι το όνομα της νόσου — η παρουσία αυτού του συμπτώματος θα πρέπει πάντα να φέρνει στο νου το Chelidonium και μια προσεκτική αναζήτηση θα αποκαλύψει γενικά ηπατικό πρόβλημα ή επιπλοκές, όπως θα ήταν φυσικό να αναμένεται με ένα τέτοιο φάρμακο.

" Πικρή γεύση στο στόμα, γλώσσα παχιά επικαλυμμένη κίτρινη με κόκκινά περιθώρια που δείχνουν αποτυπώματα των δοντιών, κίτρινη απόχρωση των λευκών των ματιών, προσώπου, χεριών και δέρματος· κόπρανα γκρίζα, χρωμένα σαν πηλός, ή κίτρινα σαν χρυσάφι· ούρα επίσης κίτρινα σαν χρυσάφι, χρώμα λεμονιού ή σκούρα καφέ, που αφήνουν κίτρινο χρώμα στο δοχείο όταν αδειάζουν· απώλεια όρεξης, αηδία και ναυτία, ή έμετος χολικής ύλης, και ιδίως αν ο ασθενής δεν μπορεί να κρατήσει τίποτα παρά μόνο ζεστά ροφήματα, θα είχαμε μια καθαρή περίπτωση για το Chelidonium ακόμα κι αν ο υποωμοπλατιαίος πόνος απουσίαζε."

Ίκτερος. Κάποιος θυμάται ότι άκουσε για έναν άνδρα, επί μακρόν άρρωστο από ίκτερο, για τον οποίο ο τοπικός γιατρός δεν είχε κάνει τίποτα, αλλά ο οποίος θεραπεύτηκε αμέσως με λίγες δόσεις Chelidonium από έναν νεαρό αναξιόπιστο αδιόρθωτο, ο οποίος ενθαρρύνθηκε έτσι ακόμα περισσότερο να νομίζει ότι ήταν εύκολο και ευχάριστο να " σβήσει το μάτι του γιατρού " Και, πάλι, ο Διευθυντής ενός Σιδηρουργείου, εξαιρετικά ενοχλητικά άρρωστος από ίκτερο και χωρίς καμία ανάρρωση, " Τι να του στείλω; " ρώτησε ο Πρόεδρος, ο ίδιος καλός και έμπειρος ομοιοπαθητικός συνταγογράφος. " Chelidonium." Και το Chelidonium ξανά αντάξιο της φήμης του.

Σχετικά με τη χολική κολική, κάποιος έχει έχει περιπτώσεις (μία από πριν από χρόνια εμφανίστηκε στα εξωτερικά ιατρεία μόνο τις προάλλες) όπου Chelidonium 6 για ένα διάστημα, και μετά περιστασιακές δόσεις cm. προκάλεσαν παύση του προβλήματος — και σε αυτή την περίπτωση, πάντως, δεν επανήλθε ποτέ.

Ο Hughes παραθέτει τις δοκιμασίες, τα πειράματα και τις παρατηρήσεις του Dr. Buchmann, που έχουν προσθέσει πολλά στη γνώση μας για τη δράση αυτού του φαρμάκου . . . " δείχνοντας ότι αυτή η θεραπευτική δύναμη υπακούει στον νόμο των ομοίων. Η δράση στο ήπαρ είναι πολύ έντονα σημαδεμένη στις δοκιμασίες του.

Πόνος, τόσο οξύς όσο και αμβλύς, και ευαισθησία του οργάνου· πόνος στον δεξιό ώμο· κόπρανα είτε μαλακά και φωτεινά κίτρινα, είτε λευκά και δυσκοιλιωτικά, και βαθιά χρωμένα ούρα εμφανίστηκαν σε σχεδόν κάθε δοκιμαστή. Σε τρεις, το δέρμα έγινε κίτρινο ή σκούρο· και σε έναν εγκαταστάθηκε τακτικός ίκτερος . . . έχει γίνει το δικό μου φάρμακο ρουτίνας για τον ίκτερο

" Στη συνέχεια τα πειράματα του Tests τον οδήγησαν να πιστώσουν στο Chelidonium μια ειδική συγγένεια για τα αναπνευστικά όργανα. Οι δύο διαταραχές στις οποίες νόμιζε ότι τα συμπτώματά του έδειχναν ιδιαίτερα ήταν ο κοκίτης και η πνευμονία. Η μεταγενέστερη εμπειρία έχει επιβεβαιώσει τις προβλέψεις του για την αξία του. . . . Ο Dr.

Buchmann δείχνει ότι σε ζώα δηλητηριασμένα από το φάρμακο οι πνεύμονες βρίσκονται γενικά γεμάτοι αίμα, μερικές φορές ηπατοποιημένοι. Αναπτύσσει σε αρκετούς από τους δοκιμαστές του όλα τα συμπτώματα μιας αρχόμενης πνευμονίας. Και συνεισφέρει από τη δική του πρακτική περιπτώσεις της νόσου, στις οποίες η επωφελής δράση του φαρμάκου ήταν πιο εμφανής."

Ένα παλιό ομοιοπαθητικό εγχειρίδιο για τις Ασθένειες των Παιδιών — δοσμένο ως δώρο και ο συγγραφέας του ξεχασμένος — καθόριζε ότι οι περισσότερες περιπτώσεις πνευμονίας στα παιδιά υποχωρούσαν εύκολα στο Chelidonium, με το οποίο ο συγγραφέας ξεκινούσε πάντα τις περιπτώσεις του. Το Chelidonium είναι ένα από τα σπουδαία φάρμακα της πνευμονίας, ιδίως της πνευμονίας της δεξιάς βάσης. Θα παρατηρηθεί ότι το Chelidonium είναι σχεδόν αποκλειστικά φάρμακο της δεξιάς πλευράς. Θα είναι χρήσιμο εδώ να δώσουμε τη ζωντανή εικόνα του Dr.

Kent για μια πνευμονία Chelidonium.

" Είναι γενικά της δεξιάς πλευράς, ή δεξιάς πλευράς που εξαπλώνεται προς τα αριστερά. Η δεξιοπλευρότητα είναι σημαδεμένη, και μόνο μικρά τμήματα του αριστερού πνεύμονα εμπλέκονται στη φλεγμονή. Η υπεζωκότα εμπλέκεται γενικά, και έτσι υπάρχουν ραμμένες, σπαρασσμένες πόνοι. Μπορεί να μην εξασκήσετε για πολύ πριν βρείτε έναν ασθενή Chelidonium, να κάθεται στο κρεβάτι με υψηλό πυρετό, σκυμμένο προς τα εμπρός πάνω στους αγκώνες του, κρατώντας τον εαυτό του τελείως ακίνητο, γιατί αυτό το φάρμακο έχει τόση επιδείνωση από την κίνηση όσο το Bry.

Όλοι οι πόνοι και τα βάσανα επιδεινώνονται υπερβολικά από την κίνηση.

Αυτός ο ασθενής κάθεται με έναν πόνο που τον διαπερνά· δεν μπορεί να κινηθεί, δεν μπορεί να μετακινηθεί χωρίς τον πόνο να διαπερνά μέσα του σαν μαχαίρι. Την επόμενη μέρα θα δείτε ότι το δέρμα του κιτρινίζει. Αν τον δείτε στην αρχή το Chelidonium θα τον ανακουφίσει και θα προλάβετε εκείνη την πνευμονία. Δεν είναι σπάνια στα παιδιά, και είναι εξαιρετικά συχνή στους ενήλικες. Είναι ένα από τα φάρμακα της πνευμονίας."

Προσθέτει, " Η Bryonia θέλει να ξαπλώσει στην πονεμένη πλευρά, θέλει να πιέζεται εκεί, θέλει να ξαπλώσει ανάσκελα αν η πνευμονία είναι κυρίως στο οπίσθιο μέρος του δεξιού πνεύμονα· θέλει πίεση και θέλει να ξαπλώσει πάνω της. Στο Chel. είναι χειρότερα από το άγγιγμα, όπως και από την κίνηση. Ο Bell. πρέπει να ξαπλώσει στην άλλη πλευρά, και δεν μπορεί να κινηθεί ούτε μυς. Κανείς δεν μπορεί να αγγίξει εκείνη τη δεξιά πλευρά με υπεζωκοτίτιδα.

Δεν αντέχει ένα τράνταγμα του κρεβατιού, λόγω της υπερβολικής ευαισθησίας στην κίνηση."

Ο Burnett λέει επιπλέον, σχετικά με τους πνεύμονες: " Θα ήθελα όμως απλώς να επιμείνω στο γεγονός ότι το Chelidonium θα θεραπεύσει πολύ συχνά γεμάτες αίμα καταστάσεις του δεξιού πνεύμονα ακόμα κι όταν είναι συνοδό μιας αληθινής φθίσης, αλλά δεν έχει καμία επίδραση στη γενική φθισική κατάσταση, πέρα από ό,τι αφορά και προκύπτει από το κάτω μισό του δεξιού πνεύμονα και του ήπατος. Ως ενδιάμεσο φάρμακο στις ηπατικές επιπλοκές της φθίσης είναι ικανό να προσφέρει σημαντική υπηρεσία."

Το Chelidonium έχει επίσης έναν πολύ βίαιο σπασμωδικό βήχα, και βρίσκεται χρήσιμο, όταν οι ενδείξεις συμφωνούν, για τον κοκίτη. Ρευματισμοί επίσης . . . — αλλά ο χώρος δεν επιτρέπει!

Ο Hughes αναφέρει την " ως τώρα άγνωστη επίδρασή του στα νεφρά: νεφρικός ερεθισμός, κυλινδρικά εκκριτήρια, αυξημένο ουρικό οξύ, ελαττωμένο χλωριούχο νάτριο — οιδηματώδεις διόγκωση των άκρων."

Οι κεφαλαλγίες που μπορεί να θεραπεύσει το Chelidonium μπορεί να είναι πολύ σοβαρές. Κάποιος θυμάται από πολλά χρόνια πριν μια αγροτίσα στο χωριό με τόσο μανιαίες κεφαλαλγίες που ωθούνταν (ο ουρανός ξέρει γιατί!) να κόψει το χέρι της. Η ένδειξη για τη χρήση του Chel. έχουν ξεχαστεί, αλλά το Chelidonium θεράπευσε γρήγορα.

Ένα μικρό σύμπλεγμα συμπτωμάτων που συλλαβίζει Chelidonium, στις ακαθόριστες περιπτώσεις που έρχονται στα εξωτερικά ιατρεία, και είναι χρήσιμο, είναι αυτό: Πόνος στη δεξιά ωμοπλατιαία γωνία· γλώσσα με αποτυπώματα δοντιών· μεγάλη υπνηλία την ημέρα. Σε αυτό μπορεί να προστεθεί: βελτίωση από το γάλα· βελτίωση από τα ζεστά ροφήματα· ιδίως βελτίωση από το ζεστό γάλα.

Θα κλείσουμε με τη ρήση του Guernsey (Guiding Symptoms): " Το πιο ισχυρό χαρακτηριστικό που απαιτεί αυτό το φάρμακο, είναι ένας πολύ σοβαρός πόνος στην εσωτερική κάτω γωνία της δεξιάς ωμοπλάτης, που τρέχει μέσα στο στήθος. Αυτή η ένδειξη παρέχει ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα (keynote) για τη θεραπεία μιας σχεδόν ατελείωτης ποικιλίας παθήσεων· επίσης μια πολύ ειδική δράση στο ήπαρ και την πυλαία σύστημα."

Συμπτώματα Μαύρων Γραμμάτων των Δοκιμασιών

(Από τον Hahnemann, την Cyclopedia του Allen και τα Guiding Symptoms του Hering)

Μεγάλη τεμπελιά και υπνηλία, χωρίς χασμουρητό.

Λήθαργος.

Μεγάλη δυσφορία· δεν αισθάνεται καθόλου καλά, χωρίς να ξέρει τι είναι ενεργητικά το κακό του.

Αδυναμία και καταβολή.

Αποστροφή για πνευματική προσπάθεια και συζήτηση.

Κουρασμένη, οκνήρεια διάθεση.

Ίλιγγος: με χολικό έμετο και πόνο στο ήπαρ, με σκόνταφμα σαν να πρόκειται να πέσει προς τα εμπρός· με το κλείσιμο των ματιών κ.λπ.

Πόνος πάνω από το αριστερό μάτι· φαινόταν να πιέζει προς τα κάτω το άνω βλέφαρο.

Πιεστικός πόνος δεξιά πλευρά μετώπου.

Βαριά στο ινίο.

(Κεφαλαλγίες, αδιαθεσία κεφαλαλγίες, νευραλγίες.)

Περίεργο σύμπτωμα: το κρανίο φαίνεται πολύ μικρό· μια πίεση στο εγκεφαλικό, σαν να μην είχε χώρο στο κρανίο, και σαν να θα αναγκαζόταν μέσα από το αυτί, με θορύβους.

Δεξιά υπερτροχιαία νευραλγία.

Μια μακράς διαρκείας σουβλιά στο δεξί Αυτί.

Αφόρητη αίσθηση στα δύο αυτιά, σαν να βιαζόταν αέρας έξω από αυτά.

Στα δύο αυτιά, βροντή μακρινών κανονιών.

Τα λευκά των Ματιών βρομερά κίτρινα.

Σουβλιές πάνω από το αριστερό μάτι.

Αυξημένη έκκριση των αδένων του Meibom. Αξιοσημείωτα κίτρινο χρώμα του Προσώπου, ιδίως μέτωπο, μύτη και μάγουλα.

Η συνήθης ερυθρότητα των μαγούλων έχει ανάμειξη κίτρινου σκούρου χρώματος.

Γκρίζο κίτρινο βυθισμένο πρόσωπο.

Γλώσσα παχιά επικαλυμμένη κίτρινη· με κόκκινο περιθώριο· δείχνοντας αποτύπωμα των δοντιών.

Βλέννα στο στόμα με ιξώδη βλεννώδη σάλιο.

Πικρή γεύση στο στόμα.

Μεγάλη ένταση πάνω και μέσα στον Λαιμό, πάνω από τον λάρυγγα, σαν να ήταν σφιγμένος, με το οποίο όμως μόνο ο οισοφάγος στένευε.

Αίσθηση σαν ο λάρυγγας να πιεζόταν πάνω στον οισοφάγο από έξω, με το οποίο όχι η αναπνοή αλλά η κατάποση δυσκολευε.

Ένα πνίξιμο στον λαιμό, σαν μια υπερβολικά μεγάλη μπουκιά να είχε καταποθεί υπερβολικά βιαστικά.

Απώλεια Όρεξης με αηδία και ναυτία.

Λόξιγκας.

Όλα τα παράπονα ελαττώνονται μετά το δείπνο.

Ναυτία σε ηπατίτιδα, και στον έμετο της εγκυμοσύνης.

Χολικός έμετος.

Σύσφιξη, ένταση και ευαισθησία στο βάθος του Στομαχιού και στο δεξιό υποχόνδριο.

Μια οξεία επώδυνη σουβλιά στο βάθος του στομαχιού, που εκτείνεται μέσα από το σώμα προς την πλάτη.

(Περίεργη αίσθηση, σαν ζώου να σπαρταρά στο επιγάστριο.)

Σουβλιές στην περιοχή του Ήπατος.

Πιεστικός πόνος, ήπαρ.

Πόνοι από την περιοχή του ήπατος που διαπερνούν προς την πλάτη και τον ώμο.

Πόνοι εγκάρσια κατά μήκος του ομφαλού, σαν η κοιλιά να σφιγόταν με ένα σχοινί.

Κοιλιακή πληθώρα.

Αιμορροΐδες.

Ηπατικές παθήσεις.

Συνεχές κόψιμο στα Έντερα, αμέσως μετά το φαγητό· το φαγητό όμως ήταν απολαυστικό.

Διάρροια και δυσκοιλιότητα εναλλάξ.

Λεπτά, παχύρρευστα, φωτεινά κίτρινα Κόπρανα.

Ούρα σκούρα κίτρινα, καθαρά.

Ούρα θολά κατά την ούρηση, καφεκόκκινα, σαν καφέ μπύρα.

Ούρα λερώνουν την πάνα σκούρα κίτρινα.

Σύντομη, γρήγορη Αναπνοή με πίεση, > βαθιές εισπνοές.

Νυχτερινές κρίσεις άσθματος, με σύσφιξη στο στήθος, περιοχή του διαφράγματος.

(Εμπόδιο στην αναπνοή σαν από σφιχτή ζώνη.)

Σουβλιές κάτω από τις δεξιές πλευρές.

Βαθύς πόνος σε όλη τη δεξιά πλευρά του Θώρακα.

Πίεση στο στήθος, τα ρούχα φαίνονταν πολύ σφιχτά.

Τρυφερότητα στις δεξιές κάτω πλευρές.

(Ηπατοποίηση των πνευμόνων: αιμόπτυση· πνευμονία.)

Δυσκαμψία του Αυχένα.

Σουβλιές κάτω από τη δεξιά ωμοπλάτη.

Πόνοι στη δεξιά ωμοπλάτη.

Σουβλιές: πόνος, κάτω από τη δεξιά ωμοπλάτη.

Σπάραγμα στις χαμηλότερες οσφυϊκές Σπόνδυλες, που εκτείνεται στη γειτονιά του λαγόνιος οστού· σαν οι σπόνδυλοι να είχαν σπάσει ο ένας από τον άλλον, μόνο όταν κλίνει προς τα εμπρός, και όταν ξανά κλίνει προς τα πίσω.

Πόνος στον δεξιό ώμο.

Άκρα των δακτύλων κρύα, κίτρινα " νεκρά"· νύχια μπλε· ιδίως δεξιά.

Ελκτικός πόνος ισχία, μηρών, ποδιών, ποδιών· ιδίως δεξιά πλευρά.

Απώλεια δύναμης αριστερό μηρό και γόνατο όταν πατά.

Σκληρή πίεση, κάτω από τις δύο επιγονατίδες.

Πόνος δεξιό γόνατο με κάψιμο και δυσκαμψία· < κίνηση.

Νευραλγία στα άκρα: ρευματισμοί, η ελάχιστη αφή υπερβολικά επώδυνη, ιδρώτας χωρίς ανακούφιση.

Άκρα βαριά, σκληρά και παράλυτα· χαλαρά.

Τρέμουν και σπασμώνονται.

Καύση Θερμότητα των χεριών, εξαπλώνεται πάνω στο σώμα.

Ιδρώτας κατά τον ύπνο, μετά τα μεσάνυχτα προς το πρωί > ξύπνημα.

Χρόνιες γαστρικές και εντερικές καταρροί.

Ηπατίτιδα· ίκτερος· λιπώδες ήπαρ· επώδυνη διόγκωση του ήπατος· χολόλιθοι· χολικές καταστάσεις.

Διαστολή φλεβών· κοιλιακή πλήθωρα· αιμορροΐδες.

Κιτρινογκρίζο χρώμα του δέρματος.

Κνησμός του δέρματος.

Κόκκινες, επώδυνες φλυκταίνες και πύουλες.

Παλιά, σάπια εξαπλούμενα έλκη.