Cina Maritima

(Ο λεγόμενος «σπόρος του σκουληκιού» (Wormseed): αλλά δεν είναι σπόρος — ανεκ bloomμένοι οφθαλμοί)

Ο Hahnemann, στον πρόλογο των proving (δοκιμασιών φαρμάκου) του για την Cina, μας λέει ότι «επί αιώνες καμία άλλη χρήση δεν είχε γίνει αυτής της πολύ σημαντικής φυτικής ουσίας, εκτός από την απέλαση των λουμπρίκων (στρογγυλών σκουληκιών) στα παιδιά, σε δόσεις 10, 20, 30, 60 και περισσότερων κόκκων.

Θα παραλείψω τις όχι σπάνια επικίνδυνες, ή ακόμα και θανατηφόρες επιπτώσεις τέτοιων δόσεων, ούτε θα επιμείνω στο γεγονός ότι μερικοί λουμπρίκοι δεν πρέπει να θεωρούνται σημαντική νόσος σε κατά τα άλλα υγιή παιδιά, και είναι συνηθισμένοι στην παιδική ηλικία (όπου η ψώρα είναι ακόμα λανθάνουσα) και γενικά δεν συνοδεύονται από νοσογόνα συμπτώματα.

Από την άλλη, αυτό που ισχύει είναι ότι όταν υπάρχουν σε μεγάλους αριθμούς, η αιτία είναι πάντα κάποια νοσογόνα κατάσταση του σώματος... και εκτός αν αυτή θεραπευτεί, αν και μεγάλοι αριθμοί λουμπρίκων μπορεί να εκδιωχθούν με Cina, σύντομα αναπαράγονται.

Έτσι, με μια τέτοια βίαιη απέλαση των σκουληκιών, όχι μόνο δεν κερδίζεται τίποτα, αλλά μια τέτοια ακατάλληλη θεραπεία, αν επιμείνει, συχνά καταλήγει στον θάνατο των βασανισμένων παιδιών.*

[* Και ο Clarke λέει για τη Santonin «το αγαπημένο ανθελμινθικό της παλιάς σχολής — κυρίως κατά των λουμπρίκων» — «2-5 κόκκοι είναι οι συνηθισμένες δόσεις, αλλά αυτές έχουν προκαλέσει σοβαρούς και, σε μία ή δύο περιπτώσεις, θανατηφόρους δηλητηριασμούς — σπασμούς, παράλυση αριστερής πλευράς, παραλήρημα, έμετο και διάρροια».

Στις διαλέξεις για την Ύλη Ιατρική ως φοιτητές, προειδοποιηθήκαμε κατά των δόσεων των 2-5 κόκκων που δίνονταν στο Hale White για τη Santonin (η δραστική αρχή της Cina).»

Είχαν προκαλέσει τον θάνατο παιδιών, και έπρεπε να τις τροποποιήσουμε.»

Πρόσφατα εθεάθη ένα παιδί που, μετά από δοσολογία με Santonin για σκουλήκια, είχε γίνει κωφό.

Τα proving (δοκιμασίες φαρμάκου) έδειξαν επιδράσεις στα αυτιά, αλλά όχι, φαίνεται, κώφωση.]

«Αυτή η φυτική ουσία έχει πολύ πιο πολύτιμες θεραπευτικές ιδιότητες, οι οποίες μπορεί εύκολα να συναχθούν από τα παρακάτω χαρακτηριστικά νοσογόνα συμπτώματα που προκαλεί σε υγιείς.

«Η εμπειρία του τι μπορεί να κάνει, για παράδειγμα στον κοκίτη και σε ορισμένους διαmittentείς πυρετούς συνοδευόμενους από έμετο και λυσσώδη πείνα, θα προκαλέσει έκπληξη...

«Παλαιότερα συνήθιζα να χρησιμοποιώ το βάμμα δυναμοποιημένο έως την τρισεκατομμυριοστή αραίωση, αλλά έχω βρει ότι όταν ανέρχεται στη δεκακοσμοεκατομμυριοστή αραίωση» (την 30ή δυναμοποίηση) «εμφανίζει τις

φαρμακευτικές του δυνάμεις ακόμα πιο τέλεια.»

Η Cina και η Santonin φαίνεται να χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για την απέλαση στρογγυλών σκουληκιών, αλλά εδώ θυμάται κανείς μια μάλλον δραματική εμπειρία από τη χρήση, όχι της Cina αλλά του Natrum phos. 6, λίγων δόσεων. Αυτό είναι το μεγάλο φάρμακο του Schuessler για τον ρευματισμό — και τα στρογγυλά σκουλήκια.

Μια οικιακή βοηθός με ένα οξύ διόγκωμένο και φλεγμονώδες γόνατο πήρε Nat. phos., ένα βράδυ, και το πρωί το γόνατο ήταν σχεδόν καλά, και είχε αποβάλει δύο στρογγυλά σκουλήκια.

Το φάρμακο αναζητήθηκε φυσικά ως προς τα σκουλήκια και θυμήθηκε.

Για τις οξυούρες (σκουλήκια-νήματα), ωστόσο, με τα συμπτώματα Cina, ανήσυχες νύχτες, διασταλμένες κόρες, τρίξιμο των δοντιών, σκάψιμο στη μύτη, ερεθισμό στον πρωκτό, έχει δοθεί, ξανά και ξανά, Cina 200· και όσο θυμάται κανείς, «σκουλήκια» δεν έχουν ξαναεμφανιστεί σε μεταγενέστερες αναφορές.

Αλλά υπάρχει ένα άλλο τέχνασμα για να βοηθηθεί η απαλλαγή από τις οξυούρες: αλείψτε τον πρωκτό, μέσα και έξω, εισχωρώντας καλά στις πτυχές, με ελαιόλαδο, ή (ίσως καλύτερα) βαζελίνη.

Λέγεται, με ποια αλήθεια δεν μπορεί κανείς να πει, ότι τα σκουλήκια κατεβαίνουν για να αναπαραχθούν και να δαγκώσουν — εξού και η φαγούρα: ότι εκεί όπου είναι το λιπαντικό, αποτυγχάνουν να πιαστούν, και σταδιακά αποβάλλονται, οπότε το πρόβλημα τελειώνει.

Πλήθος μητέρων έχουν διδαχθεί αυτό το απλό μέτρο: και, όσο θυμάται κανείς, είτε η Cina, είτε η βαζελίνη, είτε τα δύο συνδυασμένα, έχουν επιτύχει.

Δεν θυμάται κανείς ενοχλητικές περιπτώσεις σκουληκιών να επιστρέφουν για θεραπεία· μόνο μία φορά αναφέρθηκαν και μετά, είτε καμία περαιτέρω αναφορά, είτε η αναφορά, «δεν εθεάθησαν πλέον σκουλήκια».

Και ενώ βρισκόμαστε στο θέμα των «σκουληκιών», δεν γνωρίζουν όλοι το τέχνασμα για να πιάσουν ένα ταινιόδωρο σκουλήκι! — απλότητα καθαρή! — και δουλεύει.

Το ταινιόδωρο σκουλήκι φαίνεται να έχει μεγάλη αδυναμία στους σπόρους κολοκύθας! Πάρτε μία ουγγιά φρέσκους σπόρους κολοκύθας, βγάλτε το κέλυφος και χτυπήστε τους και ανακατέψτε με δύο ουγγιές μέλι.

Δώστε νηστικί το πρωί σε τρεις δόσεις με απόσταση μίας ώρας.

Το σκουλήκι μπορεί να βγει ή μπορεί να χρειαστεί μια δόση καστορέλαιο.

Και εδώ μια προσοχή: αν το σκουλήκι βγαίνει, είναι απαραίτητο να μην ανακινηθείτε μέχρι να αποβληθεί, με το κεφάλι και όλα, αλλιώς το σκουλήκι θα ξαναφυτεί από το κεφάλι.

Έχουν φερθεί τέτοια ταινιόδωρα σκουλήκια σε μπουκάλι για εξέταση ως προς την παρουσία του μικρού κεφαλιού.

Η εξήγηση που δίνεται είναι ότι το ταινιόδωρο σκουλήκι λαιμαργεί στους σπόρους κολοκύθας μέχρι να γίνει χαζό και κωματώδες, οπότε οι άγκυρές του χαλαρώνουν, και αποβάλλεται.

Αλλά, «Αυτό συμβαίνει!» για αυτό μπορεί κανείς να εγγυηθεί.

Είναι πάντα λάθος, τουλάχιστον, «να προκαλείς κακό για να έρθει το καλό», και να καταφεύγουμε σε επιβλαβή μέτρα, όταν απλά και αβλαβή επιτυγχάνουν.

Δώστε Cina 200 στα παιδιά, με τα επίπονα συμπτώματα Cina, και δεν απαλλάσσονται μόνο από τις οξυούρες τους, αλλά από όλα τα νευρικά συμπτώματα που εξαρτώνται από αυτές, ή τις συνοδεύουν, ή επιτρέπουν τη συνέτισή τους· επειδή τα υγιή παιδιά πιθανώς θα τα έκαναν γρήγορα με τα «σκουλήκια».

Ένας υγιής βλεννογόνος δεν θα τους παρείχε κατάλληλο βιότοπο.

Όπως λέει ο Kent: «Η παλιά ρουτίνα να δίνεται Cina για σκουλήκια δεν χρειάζεται να μπει στις σημειώσεις σας, γιατί αν καθοδηγείστε από τα συμπτώματα, ο ασθενής θα θεραπευτεί και τα σκουλήκια θα φύγουν.»

Ο Hughes, στην Pharmacodynamics, λέει: «Ο Hahnemann αναφέρεται σε αυτή τη χρήση της» (για την απέλαση σκουληκιών)· «και πολύ δικαίως, καθώς τότε δινόταν σε δόσεις από δέκα έως εξήντα κόκκους, προειδοποιεί κατά του κινδύνου της... Δεν λέει τίποτα για τη δυναμική χρήση της Cina στην ελμινθίαση.

Αλλά τα πειράματά του και οι παραθέσεις του αποκάλυψαν το περίεργο γεγονός ότι η Cina προκαλεί στο υγιές σώμα σχεδόν, αν όχι όλα, εκείνα τα συμπτώματα των οποίων η παρουσία μας οδηγεί να υποψιαστούμε την ύπαρξη σκουληκιών.

Υπάρχουν οι διασταλμένες κόρες, με θολότητα της όρασης και τιτιβισμό των βλεφάρων, η λυσσώδης όρεξη, οι σφιξίματα στην κοιλιά, η φαγούρα στη μύτη και τον πρωκτό, η συχνή ούρηση, ο σπασμωδικός βήχας με έμετο, ο ανήσυχος ύπνος, ο πυρετός και οι τιτιβισμοί σε διάφορα μέρη του σώματος.

Γενικοί σπασμοί επίσης έχουν συχνά προκύψει από τις μεγάλες δόσεις Cina ή Santonin που δίνονταν ως ανθελμινθικό. Οι ομοιοπαθητικοί ιατροί έτσι ήρθαν να δίνουν αυτό το φάρμακο σε ελάχιστες δόσεις σε παιδιά που έπασχαν από ελμινθικές προσβολές.

Υπολόγιζαν ότι, βάσει της αρχής «όμοια με όμοια», θα μπορούσε τουλάχιστον να ανακουφίσει τα συμπτώματα που προκαλούνται από την παρουσία των παρασίτων, αν και τα ίδια παρέμεναν in situ. Απάντησε πλήρως στις προσδοκίες τους, και ακολούθησε ένα περίεργο αποτέλεσμα.

Με κάποια ανεξήγητη επίδραση, αυτές οι απειροελάχιστες ποσότητες Cina όχι μόνο ανακούφισαν τα συμπτώματα των σκουληκιών, αλλά προώθησαν τον θάνατο και την απέλαση των ίδιων των σκουληκιών. Αυτό συνέβη τόσο συχνά, που τελικά έγινε αναγνωρισμένη ομοιοπαθητική πρακτική να παραλείπονται τα ανθελμινθικά και να βασίζεται κανείς μόνο σε δυναμικά φάρμακα.

Η Cina «φαίνεται ωφέλιμη σε όλες τις ποικιλίες της νόσου, καθώς ο Dr. Bayes λέει ότι έχει επανειλημμένα σκοτώσει ταινιόδωρο σκουλήκι με αυτή, καθώς και τους λουμπρίκους και τις ασκαρίδες για τις οποίες γενικά δίνεται· και δρα σε κάθε δόση, από την 12η αραίωση της Cina αυτού του συγγραφέα έως το 1/10 του κόκκου που συνιστά ο Dr. Dyce Brown.»

Ο Nash είναι γραφικός σε όσα λέει για την Cina.

«Ιδού ένα πραγματικά μοναδικό φάρμακο που κανείς εκτός από τον ομοιοπαθητικό δεν ξέρει πώς να χρησιμοποιήσει.

Η παλιά σχολή, εκνευρισμένη από την επιτυχία μας μαζί του, και μη θέλοντας να καταφύγει στις μικρές μας δόσεις, έχουν μπερδέψει με το αλκαλοειδές του, κάνοντας περισσότερο κακό παρά καλό, και τελικά έχουν έρθει να περιφρονήσουν την ίδια την ιδέα ότι τα παιδιά ταλαιπωρούνται από σκουλήκια.

Έχω γνωρίσει αρκετές περιπτώσεις του είδους και έχει γίνει τόσο συνηθισμένο στην περιοχή όπου ασκώ, που οι άνθρωποι συχνά με ρωτούν: Δόκτωρ, πιστεύετε στα σκουλήκια;

Οι γιατροί της Παλαιάς Σχολής δεν πιστεύουν.

Έχω βρει αρκετά σκουλήκια που απέβαλε το παιδί μου, και ήρθα να δω αν μπορείτε να κάνετε κάτι γι' αυτά.

Είναι μεγάλο πλεονέκτημα να θεραπεύεις τους μικρούς ασθενείς, είτε πιστεύουμε στα σκουλήκια είτε όχι.»

Και λέει: «Ένα άλλο πράγμα που έχω αποδείξει προς πλήρη ικανοποίησή μου, είναι ότι είναι πιο αποτελεσματική για αυτές τις περιπτώσεις στην υψηλότερη δυναμοποίηση ή στις υψηλότερες δυναμοποιήσεις παρά στο αλκαλοειδές ή στις χαμηλές δυναμοποιήσεις.»

Εδώ ο Nash ακολουθεί τον Hahnemann.

Αν σκεφτόσουν μόνο να δηλητηριάσεις τα σκουλήκια, θα έδινες φυσικά τη μεγαλύτερη δόση που τολμούσες να ρισκάρεις· ενώ αν απλώς παρέχεις το ζωτικό ερέθισμα για τον ασθενή, το ομοιότερο (similimum) φάρμακο προς τα συμπτώματά του, και έτσι, κάνοντάς τον να τα θεραπεύσει, δεν αφήνεις πλέον έδαφος για τα ενοχλητικά παράσιτα, θα πρέπει να το κάνεις αυτό à la Hahnemann, όσον αφορά την παρασκευή και τη δοσολογία.

Η μοναδική δόση γενικά αρκεί, στην εμπειρία μας, στην απίστευτα λεπτή δυναμοποίηση που ονομάζουμε υψηλότερη.

Θα αφήσουμε τον Nash να περιγράψει τα κύρια συμπτώματα που συλλαβίζουν «Cina».

Λέει: «Το σκουληκιασμένο παιδί θα είναι πολύ ανήσυχο τη νύχτα, «φωνάζει απότομα στον ύπνο», κάνοντάς σε να σκέφτεσαι την Apis, αλλά εμφανίζονται άλλα συμπτώματα που αποκλείουν την Apis.

Το παιδί είναι γκρινιάρικο και άσχημο σαν την Chamomilla.

Κλωτσά και χτυπά την νοσοκόμα, θέλει να το κρατούν (Cham.) ή να το λικνίζουν, ή δεν θέλει να το αγγίζουν ή να το κοιτούν (Antimonium crud.), επιθυμεί πράγματα και μετά τα αρνείται όταν του προσφερθούν (Bry. και Staphisagria), ή, αντίθετα με την Chamomilla, αν κάποιος προσπαθήσει να το πιάσει ή να το κρατήσει, κλαίει.

Δεν είναι αυτό μια τέλεια εικόνα του ψυχισμού ενός σκουληκιασμένου παιδιού;»

Έπειτα διαφοροδιαγνώζει περαιτέρω μεταξύ Cham. και Cina.

Το πρόσωπο της Cham. είναι συχνά κόκκινο και ζεστό στη μία πλευρά, και χλωμό και κρύο στην άλλη.

Η Cina έχει φλογερή ερυθρότητα και στις δύο πλευρές, ή είναι χλωμή και ασθενική, με σκούρους κύκλους γύρω από τα μάτια, ή κόκκινη με μεγάλη ωχρότητα γύρω από το στόμα και τη μύτη.

Έπειτα η Cina έχει, επιπλέον, σκάψιμο και μαζεύματα της μύτης, τρίξιμο των δοντιών στον ύπνο, τιτιβισμούς στον ύπνο, και συχνή κατάποση, ή ακόμα και βήχα και πνιγμό.

Ένας τέτοιος συνδυασμός δεν βρίσκεται υπό κανένα άλλο φάρμακο.

Έπειτα η Cina έχει εναλλασσόμενη λυσσώδη πείνα και καθόλου όρεξη...

Ο Clarke λέει: «Είναι κατ' εξοχήν ένα φάρμακο για τα σκουλήκια καθώς προκαλεί όλα τα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν την ελμινθίαση, ψυχικά, νευρικά και σωματικά.

Υπάρχει ερεθισμός της μύτης, που προκαλεί συνεχή επιθυμία να την τρίβει, να τη μαζεύει, ή να πιέζει μέσα της.

Στα παιδιά υπάρχει ακραία κακία και ατιμία.

Τίποτα δεν τους αρέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Τρίξιμο των δοντιών κατά τον ύπνο, νυχτερινή ενούρηση (όταν συνοδεύεται από μαζεύματα της μύτης, μεγάλη πείνα, ανήσυχο ύπνο) αναποδογύρισμα σε όλο το κρεβάτι στον ύπνο· κλάμα σαν σε παραλήρημα.

Ο Sherbino έχει βρει ότι «η τοποθέτηση στα τέσσερα στον ύπνο είναι μια ισχυρή ένδειξη γι' αυτή... Το παιδί κείτεται επί της κοιλιάς ή στα τέσσερα κατά τον ύπνο...» — [Η Medorrhinum έχει και αυτό.]

Μεταξύ των συμπτωμάτων της Cina ο Hughes επίσης τονίζει «Λυσσώδης πείνα: πεινασμένος σύντομα μετά από ένα πλήρες γεύμα.

Επιθυμεί γλυκά: αρνείται το γάλα της μητέρας.

«Βήχας, ξηρός με φτέρνισμα: σπασμωδικός: περιοδικός, την άνοιξη και το φθινόπωρο.

Το παιδί φοβάται να μιλήσει ή να κινηθεί από φόβο μην επέλθει παροξυσμός.»

«Ο Hahnemann την υποδεικνύει στον κοκίτη (στον οποίο ο Dr. Jousset την εκτιμά ως το κύριο φάρμακο), και σε ορισμένους διαmittentείς πυρετούς συνοδευόμενους από έμετο και λυσσώδη πείνα... Ο Dr. Bayes τη συνιστά στη γαστραλγία των κενών στομαχιών.»

Ο H. C. Allen λέει: «Σύγκριση με Ant. c., Ant. t., Bry., Cham., Kreos., Sil., Staph., στην ευερεθιστότητα στα παιδιά.

«Στον κοκίτη όταν η Dros. έχει ανακουφίσει τα σοβαρά συμπτώματα.

«Έχει θεραπεύσει αφωνία από έκθεση σε κρύο, όταν οι Acon., Phos. και Spong. είχαν αποτύχει.

«Συχνά να σκέφτεστε στα παιδιά, ως επιδημικό φάρμακο, όταν οι ενήλικες απαιτούν άλλα φάρμακα.»

«Ο Guernsey προσθέτει: Παθήσεις που εκδηλώνονται όποτε κανείς χασμουριέται.

Δυσκολίες που προκαλούν συνεχή επιθυμία να τρίβει, να μαζεύει, ή να σκάβει τη μύτη.» (Arum triph.)

Συμπτώματα Μαύρου Γράμματος

(Από τον Hahnemann, την Encyclopedia του Allen και τα Guiding Symptoms του Hering.)

Το παιδί υπερβολικά γκρινιάρικο, κλαίει και χτυπά όλους γύρω του.

Οίκτος κλάμα, όταν είναι ξύπνιο.

Δεν μπορεί να ηρεμήσει με καμία πειθώ: άτρωτο σε όλα τα χάδια.

Τα παιδιά ξυπνούν το βράδυ ή πριν τα μεσάνυχτα με φόβο ή τρόμο, πηδούν πάνω, βλέπουν οράματα, ουρλιάζουν, τρέμουν και μιλούν γι' αυτά με μεγάλη ανησυχία.

Όταν περπατά σε ανοιχτό αέρα, ηλίθια, εσωτερική κεφαλαλγία, ειδικά στο μετώπιο, κατόπιν επίσης στο ινίο.

Θαμπή κεφαλαλγία, που επηρεάζει τα μάτια, το πρωί.

Φαίνεται ασθενικός γύρω από τα μάτια, με ωχρότητα του προσώπου.

Οπτικές ψευδαισθήσεις σε φωτεινά χρώματα, μπλε, βιολετί, κίτρινο, πράσινο.

Παλμός στους μύες των φρυδιών, ένα είδος σπασμού.

Στο εξωτερικό αυτί, σπασμωδικοί τιτιβισμοί.

Θαμπές σουβλιές — μια σφιγκτική πίεση, κάτω από το μαστοειδές.

Το παιδί συχνά σκάβει τη μύτη μέχρι να βγει αίμα.

Φαγούρα της μύτης.

Το παιδί μαζεύει τη μύτη του πολύ, είναι πολύ ανήσυτο, κλαίει και είναι πολύ δύστροπο.

Πρόσωπο χλωμό και κρύο.

Λευκό και μπλε γύρω από το στόμα.

Καυτική ζέστη σε όλο το πρόσωπο: ανερχόμενη ζέστη και φλογερή ερυθρότητα των μάγουλων, χωρίς δίψα, μετά τον ύπνο.

Κολλημένη βλέννα στον λάρυγγα, το πρωί κατά το σηκωμένο: πρέπει συχνά να καθαρίζει τον λαιμό.

Μεγάλη πείνα σύντομα μετά το γεύμα: αίσθημα κενότητας.

Επιθυμεί πολλά και διαφορετικά πράγματα.

Σχάζουσα αίσθηση στο στομάχι, σαν από πείνα.

Πολύ βραχεία αναπνοή, με διακοπές: ορισμένες εισπνοές παραλείπονται.

Ένα είδος πίεσης στον θώρακα: το στέρνο φαίνεται να πιέζει τους πνεύμονες, και η αναπνοή είναι κάπως εμποδισμένη.

Βραχνός ξερός βήχας που αποτελείται από λίγες ωθήσεις, με μεγάλες παύσεις πριν επανέλθει ο ερεθισμός: το βράδυ.

Πριν βήξει το παιδί σηκώνεται απότομα, κοιτάζει άγρια γύρω, το σώμα γίνεται δύσκαμπτο, χάνει τις αισθήσεις της, σαν να θα πάθει επιληπτικό σπασμό, κατόπιν ακολουθεί ο βήχας.

Μετά τον βήχα το παιδί φωνάζει, και ακούγεται ένας θόρυβος σαν γουργούρισμα που κατεβαίνει.

Πλάτη και άκρα. Μωλωπισμένος πόνος στο ιερό οστό, όχι χειρότερος με την κίνηση.

Σχαστικός, διαρρηκτικός πόνος προς τα κάτω μέσω όλης της σπονδυλικής στήλης.

Σχάζουσος, σπασμωδικός πόνος στον αριστερό βραχίονα.

Μοναδικές, μικρές, τιτιβίζουσες σουβλιές, στο δεξί ή αριστερό χέρι.

Παραλυτικός πόνος στο αριστερό μηρό, όχι μακριά από το γόνατο.

Αμβλείς σουβλιές εδώ κι εκεί στο σώμα.

Στο σώμα, τα άκρα, τα χέρια, τα πόδια, τα δάχτυλα των ποδιών, μερικές φορές στο πλάι, ή στην πλάτη, ή στα ρινικά οστά, αλλά ειδικά στο ισχίο, αμβλείς σουβλιές ή σφιξίματα, ή πόνοι, ή σαν χτυπήματα ή τιτιβισμοί: με την πίεση του μέρους πονά, σαν να είναι πληγωμένο ή μωλωπισμένο.

Σπασμοί των εκτεινόντων μυών: το παιδί γίνεται απότομα δύσκαμπτο: υπάρχει ένας θόρυβος σαν κρώξιμο, σαν να έριχναν νερό από ένα μπουκάλι, από τον λαιμό κάτω προς την κοιλιά.

Σπασμοί από σκουλήκια, το παιδί τεντώνει ίσια.

Όταν χασμουριέται, τρέμουλο του σώματος με ρίγος.

Μερικά Ιδιαίτερα Ή Χαρακτηριστικά Συμπτώματα

Το παιδί θέλει να το κρατούν.

Δεν ανέχεται το ελάχιστο άγγιγμα: δεν ανέχεται να αγγιχτεί το κεφάλι: παροξυσμοί χορείας αναπαράγονται με το άγγιγμα.

Όταν πιάνουν το παιδί, κλαίει οικτρά.

Πρέπει να το λικνίζουν, να το κρατούν, να το ταλανεύουν στο γόνατο συνεχώς μέρα και νύχτα: δεν θα κοιμηθεί εκτός αν το λικνίζουν ή το κρατούν σε συνεχή κίνηση.

Ή, επιθυμία να παραμένει απόλυτα ακίνητο στο σκοτάδι.

Το παιδί αποβάλλει σκουλήκια· μαζεύει μύτη ή πρωκτό· έχει ξερό βήχα· κάνει συνεχώς απόπειρες σαν να καταπίνει κάτι· είναι πολύ δύσκολο να ευχαριστηθεί.

Η Santonin, ένα παράγωγο της Cina, έχει προκαλέσει και θεραπεύσει τη νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά — «όχι απαραίτητα συνδεδεμένη με σκουλήκια».

Όπως η Cina διαταράσσει την όραση.

Βλέπει χρώματα, ειδικά κίτρινο και πράσινο: και έχει κάποια φήμη για τον καταρράκτη.

Πριν από λίγες μέρες μια ασθενής με καταρράκτη είπε με ενθουσιασμό: «Ναι, μπορώ πάντα να βλέπω πράσινο», όταν της δείχθηκε μια πράσινη κάρτα του Νοσοκομείου.

Απομένει να φανεί αν η Santonin μπορεί να βοηθήσει. Στη δική της περίπτωση ένα μάτι είχε χαθεί, μετά από εγχείρηση καταρράκτη, και το δεύτερο ήταν σχεδόν τυφλό.

Ο Hughes (Pharmacodynamics) δίνει μερικές ενδιαφέρουσες οφθαλμικές περιπτώσεις και πειράματα με Santonin (βλ. σ. 392), όπου ο εκλιπών Dr. Dyce Brown σε συνεργασία με έναν οφθαλμίατρο, θεράπευσε σαράντα δύο περιπτώσεις, από τις οποίες οι τριάντα μία θεραπεύτηκαν ή βελτιώθηκαν.

Περιλάμβαναν χοριοειδίτιδα, αμφιβληστροειδίτιδα, ατροφία της οπτικής θηλής, καθαρή αμβλυωπία, και αισθητηριακή αναισθησία του αμφιβληστροειδούς.

Και σε μία περίπτωση αδιαμφισβήτητου διπλού καταρράκτη, η όραση βελτιώθηκε σημαντικά.