Conium Maculatum

(Κώνειο)

Ο Hahnemann δημοσίευσε δύο proving (δοκιμασίες φαρμάκου) του Conium : ένα, πιο σύντομο, στη Materia Medica Pura ; ένα, μεταγενέστερο, στις Chronic Diseases. Θα παραθέσουμε από τα εισαγωγικά σχόλια του δεύτερου.

Αφού περιγράφει την ομοιοπαθητική του παρασκευή, λέει :

" Οι μεγάλες φαρμακευτικές δυνάμεις αυτού του φυτού μπο να να συναχθούν από όσα έχουν γραφτεί από τον Stoerk και τους οπαδούς του για τα λαμπρά αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν με το Conium τα έτη 1770, 1771 κ.λπ.

Ωστόσο, αν και επιτεύχθηκαν κάποια καλά αποτελέσματα, τουλάχιστον στην αρχή, στη θεραπεία ορισμένων φρικτών ασθενειών, από την άλλη πλευρά, η επαναλαμβανόμενη χρήση υπερβολικών δόσεων αυτού του φαρμάκου προκάλεσε ανεπανόρθωτη βλάβη και κατέστρεψε έναν αριθμό ανθρώπινων ζωών.

" Οι φαινομενικά αντιφατικές δηλώσεις των έντιμων παρατηρητών, βασισμένες στην αντίστοιχη εμπειρία τους, από τις οποίες άλλες είχαν τάση να χαροποιούν και άλλες να λυπούν την καρδιά, συμφιλιώθηκαν πρόσφατα από την Ομοιοπαθητική. Έχει δείξει ότι είναι αδύνατο να επιτευχθούν ευεργετικά αποτελέσματα από τη χρήση ηρωικών φαρμάκων με την απασχόληση μεγάλων και επαναλαμβανόμενων δόσεων ενός συγκριτικά άγνωστου και ισχυρού φαρμάκου στη θεραπεία εξίσου άγνωστων ασθενειών, ' αλλά ότι το φάρμακο πρέπει πρώτα να αποδειχθεί πάνω σε υγιή άτομα, και πρέπει να χορηγείται στις υψηλότερες δυναμοποιήσεις σε ασθένειες, στα συμπτώματα των οποίων οι δικές του παθογενετικές επιδράσεις είναι ομοιοπαθητικές.'

" Τέτοιες δόσεις είναι πράγματι παράξενες αντιθέσεις των δόσεων που έχουν χρησιμοποιηθεί από τους αλλοπαθητικούς ιατρούς, 140 κόκκοι του εκχυλίσματος, ή ένα ποτηράκι κρασιού του φρέσκου χυμού, ακόμη και έξι φορές την ημέρα. Ο αληθινός ομοιοπαθητικός έχει το πλεονέκτημα να μην χρησιμοποιεί ποτέ αυτό το φάρμακο σε βάρος του ασθενούς του.

" Αυτά τα τρομακτικά παραδείγματα με έχουν αποτρέψει από τη διερεύνηση των επιδράσεων εκείνου του φαρμάκου μέχρι πρόσφατα : τότε ήταν που ανακάλυψα τις αντι-ψωρικές του ιδιότητες.

" Αυτό το φάρμακο, για να δράσει ευεργετικά, πρέπει συχνά να προηγείται από κάποια άλλα φάρμακα, και πρέπει τότε να χρησιμοποιείται στις μικρότερες δυνατές δόσεις. . . . '

Θυμάται κανείς πριν από χρόνια, στην Αθήνα, την επίσκεψη στη φυλακή του Σωκράτη, όπου ο γέρος φιλόσοφος συνάντησε ήρεμα τον θάνατο.

Μπορεί να το δει κανείς τώρα — εκείνη την ανασκαφή, κάπου ψηλά στον συμπαγή βράχο της πλαγιάς του λόφου : μακριά και ρηχή (όπως την ανακαλεί κανείς, μετά από όλα αυτά τα χρόνια), αλλά ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τον ομοιοπαθητικό, εξαιτίας του τρόπου του θανάτου του.

Είχε καταδικαστεί να πεθάνει πίνοντας ο εκθλιμμένος χυμός του κωνείου. Χρειάστηκε χρόνος για την παρασκευή. Ρώτησε τον δήμιο του, " Τι πρέπει να κάνω ; " " Περπάτα", του είπαν, " και όταν νιώσεις ένα βάρος στα πόδια σου, ξάπλωσε." Ήπιε το ποτήρι του θανάτου, ενώ οι αφοσιωμένοι φίλοι του παρακολουθούσαν, τον θρηνώντας ; και περπατούσε πέρα-δώθε μέχρις ότου, η κίνηση και η αίσθηση να εξαφανιστούν από τα πόδια του, ξάπλωσε.

Ο δήμιος του εξέτασε, και βρήκε τα πόδια του κρύα και αναίσθητα — έπειτα, σύντομα, την κοιλιά του — έπειτα η νεκρότητα ανέβηκε ψηλότερα, και με μια σπασμωδική τρεμουλιασμά εξέπνευσε. Έτσι συμβαίνει με το κώνειο : σκοτώνει από τα άκρα προς τα πάνω, ενώ ο εγκέφαλος παραμένει καθαρός.

Ποιος ήταν εκείνος που προκάλεσε τους διώκτες του, " Μπορείτε να σκοτώσετε το σώμα μου ; μπορείτε να σκοτώσετε και την ψυχή μου — αν μπορέσετε να την πιάσετε." Κάτι τέτοιο είπε ο Σωκράτης όταν ρωτήθηκε, " Με ποιον τρόπο πρέπει να σας θάψουμε ; " " Όπως θέλετε — τουλάχιστον αν δεν σας ξεφύγω. Όταν έχω πιει το δηλητήριο, δεν θα μείνω μαζί σας. . . . Κανείς δεν μπορεί να πει στην κηδεία ότι θάβει τον Σωκράτη — πείτε ότι θάβετε το σώμα μου ; και θάψτε το όπως θέλετε."

Σκέπτονταν κανείς το Conium, θυμάται πάντα τον Σωκράτη, και το πώς το φάρμακο προκαλεί παράλυση, και παράλυση από κάτω προς τα πάνω.

Ο ψυχισμός του Conium είναι θαμπός και ασκέπαστος ; το ακριβές αντίθετο του ψυχισμού του Cannabis ind. " Αδυναμία μνήμης : λησμοσύνη : αδυναμία διατήρησης πνευματικής προσπάθειας. Έχει αποστροφή για την κοινωνία, αλλά και φοβάται να μείνει μόνος. Απροθυμία για τις δουλειές : θαμπότητα : αδιαφορία.

Υποχονδρίαση και υστερία από καταστολή της σεξουαλικής ορμής ή υπερβολική ενασχόληση μαζί της, με κατάθλιψη, άγχος και θλίψη. Του αρέσει να φορά τα καλύτερά του ρούχα, κάνει άχρηστες αγορές, νοιάζεται πολύ λίγο για τα πράγματα, τα σπαταλά ή τα καταστρέφει ; δεν θέλει να δουλεύει, προτιμά να παίζει." Έτσι βλέπουμε ότι και ο νους επιβραδύνεται, και οι ενέργειές του θαμπώνουν και παραλύουν.

Θα διατρέξουμε όσα μας λέει ο Kent, μαζεύοντας και συμπυκνώνοντας : Αυτό το φάρμακο είναι βαθιά δρών, μακράς δράσης. Παθήσεις από κρυολόγημα, όταν οι αδένες επηρεάζονται σε όλο το σώμα . . . διήθηση στην περιοχή των ελκών και των φλεγμονωδών μερών ; στους αδένες κατά μήκος των λεμφαγγείων, ώστε να έχουμε μια αλυσίδα σαν κορδέλα από χάντρες.

Το Conium έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς για κακοήθεις, καρκινικές παθήσεις των αδένων, και δεν είναι περίεργο, γιατί αρπάζει τους αδένες από την αρχή και διηθεί, και αυτοί σταδιακά γίνονται σκληροί σαν πέτρα, σαν σκίρρο.

(Σχετικά με τη δράση του πάνω στα νεύρα.) Νεύρα σε κατάσταση μεγάλης αδυναμίας : τρέμουλο, τιναγμοί, συσπάσεις. . . . Σταδιακά αυξανόμενη παραλυτική αδυναμία, κάπως όμοια με το Cocculus. Το ήπαρ γίνεται σκληρό, νωθρό, διευρυμένο. Η κύστη μπορεί να αποβάλει μόνο μέρος των ούρων : ή παραλυτική κατάσταση και καμία αποδιωκτική δύναμη.

Δράση τόσο βαθιά που σταδιακά φέρνει κατάσταση ηλιθιότητας. Ο νους εξαντλείται : κουρασμένος όπως οι μύες του σώματος. . . . Η αδυναμία να αντέξει οποιαδήποτε πνευματική προσπάθεια ή να καρφώσει την προσοχή πάνω σε κάτι, είναι μερικά από τα σημαντικότερα συμπτώματα σε αυτό το φάρμακο. Παθητικές μορφές παραφροίας.

Σκέφτεται αργά ; — για εβδομάδες και μήνες, αν αναρρώσει καθόλου. " Ψυχικές περιπτώσεις με περισσότερη ή λιγότερη βία και δραστηριότητα είναι τέτοιες που αντιστοιχούν στο Bell., Hyos., Stram., Ars. — δεν θα δείτε τίποτα τέτοιο σε αυτό το φάρμακο. Ο νους είναι γεμάτος παράξενα πράγματα που ήρθαν λίγο-λίγο. Το Conium έχει αργό, παθητικό χαρακτήρα.

Πλήρης αδιαφορία."

Μεγάλη δυστυχία του νου, επαναλαμβανόμενη κάθε δεκατέσσερις ημέρες, δείχνοντας μια περιοδικότητα δύο εβδομάδων.

Ο Kent τονίζει αυτό : — " Όποτε υπό ομοιοπαθητική θεραπεία το σωματικό βελτιώνεται και το πνευματικό χειροτερεύει, ο ασθενής δεν θα θεραπευτεί ποτέ." . . . Αυτό δεν σημαίνει την επιδείνωση που προκαλείται από το φάρμακο. Αν το πνευματικό δεν βελτιώνεται, σημαίνει ότι ο ασθενής χειροτερεύει. Δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη της καλής δράσης ενός φαρμάκου από την πνευματική βελτίωση.

Οι ασθενείς του Conium δεν μπορούν να αντέξουν ούτε το ελαφρύτερο αλκοολούχο ποτό . . . οποιοδήποτε διεγερτικό ρόφημα θα φέρει τρέμουλο, διέγερση, αδυναμία του νου και εξάντληση.

Μουδιάσματα : είναι γενικό σύμπτωμα. Μουδιάσματα με πόνοους (Plat., Cham.) ; πολύ συχνά μουδιάσματα με την αδυναμία.

Ίλιγγος. Ίλιγγος όταν γυρίζει το κεφάλι, σαν να γυρίζει σε κύκλο ° όταν σηκώνεται από καθιστική θέση. Επιδείνωση ξαπλωμένος, σαν να γύριζε το κρεβάτι σε κύκλο : όταν γυρίζει στο κρεβάτι, ή όταν κοιτάζει τριγύρω : ενώ ξαπλώνει στο κρεβάτι όταν κυλίει τα μάτια, ή όταν στρέφει τα μάτια (σύγκριση Cocculus). . . . Ο ασθενής του Conium αδυνατεί να παρακολουθεί κινούμενα πράγματα χωρίς να πάθει κεφαλαλγία από αδιαθεσία. . . .

Οδήγηση σε αμαξοστοιχίες, παρακολούθηση πραγμάτων σε ταχεία κίνηση, και αδυναμία ταχείας εστίασης : αργή προσαρμογή.

(Έπειτα, σημείο) : Τα αντικείμενα φαίνονται κόκκινα ; με χρώματα ουράνιου τόξου ; ριγέ : διπλή όραση αδυναμία όρασης. Αποστροφή στο φως χωρίς φλεγμονή των ματιών.

Τα βλέφαρα σκληραίνουν, παχύνουν, είναι βαριά και πέφτουν. Έχει θεραπεύσει επιθηλίωμα του βλεφάρου, και της μύτης και του μάγουλου. Έλκη του χείλους με σκλήρυνση. Βαθιά κάτω από το έλκος θα υπάρχει σκληρότητα, και κατά μήκος των αγγείων που στέλνουν λέμφο προς εκείνο το έλκος θα υπάρχει μια αλυσίδα από κόμπους.

Πάρεση του οισοφάγου που εκτείνεται σε παράλυση : η τροφή κατεβαίνει μέρος του δρόμου και σταματά : — όταν πρόκειται να περάσει την καρδιακή στόμιο σταματά και μπαίνει στο στομάχι με μεγάλη προσπάθεια. Πίεση στο λαιμό σαν ένα στρογγυλό σώμα να ανέβαινε από το στομάχι.

Αδυναμία να πιέσει κατά την κένωση, να αποβάλει τα περιεχόμενα λόγω της παραλυτικής αδυναμίας όλων των μυών που συμμετέχουν στην αποβολή : — ενώ τα ούρα σταματούν και ξεκινούν : διαλείπουν. Σταματούν, και χωρίς καμία πίεση ξεκινούν πάλι — δύο ή τρεις φορές κατά την ούρηση.

Και ο Kent λέει, το Conium έχει θεραπεύσει ινομυώματα της μήτρας : έχει συγκρατήσει καρκινικές αναπτύξεις του τραχήλου. Το Conium έχει πράγματι προκαλέσει σκλήρυνση και διήθηση του τραχήλου.

Ο βήχας του Conium — σχεδόν συνεχής : επιδείνωση ξαπλωμένος στο κρεβάτι : επιδείνωση κατά το πρώτο ξάπλωμα ; από τη λήψη βαθιάς ανάσας. Πρέπει να καθίσει και να τον βγάλει με βήχα.

Κακές επιδράσεις από μωλωπισμούς και κτυπήματα στη σπονδυλική στήλη : τραυματισμοί, ιδίως οσφυϊκοί.

Το Conium διαφέρει από πολλά φάρμακα. Είναι σύνηθες οι πόνοι και οι άλγοι να ανακουφίζονται όταν τα πόδια σηκώνονται σε μια καρέκλα ή στο κρεβάτι. Αλλά τα παθήματα και οι καταστάσεις του Conium βελτιώνονται όταν τα άκρα κρέμονται προς τα κάτω. Ο ασθενής με ρευματισμούς ή έλκη των ποδιών και τις άλλες παράξενες οδύνες των ποδιών, θα ξαπλώσει και θα αφήσει τα πόδια του να κρέμονται πάνω από το κρεβάτι μέχρι το γόνατο. . . . " Μέχρι σήμερα, δεν έχουμε καμία εξήγηση."

Ένα άλλο σπουδαίο χαρακτηριστικό του φαρμάκου : ιδρώνει άφθονα κατά τον ύπνο. Μπορεί να πει ότι αν απλώς κλείσει τα μάτια θα ιδρώσει.

Έπειτα, στενώσεις και συσπάσεις. . . .

Ο Burnett διηγείται μια παλαιομοδίτικη μικρή ιστορία : Είχε συνταγογραφήσει Conium για τη σύζυγο ενός συγκεκριμένου Επισκόπου που ανέπτυσσε κακοήθη νόσο της γλώσσας. Στην επόμενη επίσκεψή του " βρήκε τη λαίδη σε φοβερή οργή, και όταν ρώτησα, μου ούρλιαξε — ' Δεν έχω πιει το φάρμακό σου, ούτε μια σταγόνα.'

Γιατί όχι ; ' Γιατί όχι, βέβαια ! Είναι Conium, και το συνταγογράφησες επειδή είμαι γριά γυναίκα ! ' Ματαία διαμαρτυρόμουν." Ο Burnett προσθέτει υποσημείωση, " Στους αμύητους μπορώ να εξηγήσω ότι στα ομοιοπαθητικά ' μικρά βιβλία ' αναφέρεται υπό το Conium ότι είναι καλό για τα πάθη των γριών γυναικών."

Μπορεί κανείς να προσθέσει ότι επίσης στιγματίζεται ως καλό για γέρους εργένηδες και γριές δεσποινίδες !

Αλλά τα παραπάνω αποτελούν παράδειγμα ενός από τους λόγους για να μην λέμε στους ασθενείς τι συνταγογραφούμε. Οι γνώστες ανάμεσά τους, δηλαδή οι κάτοχοι των ' μικρών ' ομοιοπαθητικών βιβλίων, ψάχνουν τα φάρμακα, και επικρίνουν τις συνταγογραφήσεις σας, εγκρίνοντας ή απορρίπτοντας από εκείνο το επικίνδυνο πράγμα, μια μικρή γνώση : ή καταλήγουν σε λάθος, ενίοτε μάλιστα καταστροφικά, συμπεράσματα, συναγόμενα από όσα μπορούν να βρουν σχετικά με τις χρήσεις του φαρμάκου : — ή, αφού βρουν όφελος από όσα τους δώσατε, προχωρούν να το καταχρώνται, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι, όχι μόνο ' ό,τι μπορεί να προκαλέσει ένα φάρμακο, μπορεί να το θεραπεύσει', αλλά και ότι ' ό,τι μπορεί να θεραπεύσει ένα φάρμακο, μπορεί επίσης να το προκαλέσει.'

Το φάρμακο δεν είναι τα πάντα στην Ομοιοπαθητική, αλλά ο τρόπος συνταγογράφησής του.

Ιδού μια σύνοψη της συνεισφοράς του NASH στην κλινική μας γνώση για το Conium. Η επιτομή του είναι αυτή όλων των συγγραφέων της ομοιοπαθητικής Materia Medica. Δηλαδή.

< από στροφή του κεφαλιού, ή όταν κοιτάζει πλάγια τριγύρω, ή όταν γυρίζει στο κρεβάτι.

ή μητρικές παθήσεις.

Στήθη επώδυνα, σκληρά και πόνο κατά την έμμηνο ρύση.

Σχετικά με τα συμπτώματα των Ματιών του Conium, ο Nash επισημαίνει ότι το ιδιαίτερο, εξέχον και ασύνηθες σύμπτωμα είναι η έντονη φωτοφοβία, εντελώς αναλογική προς τις αντικειμενικές ενδείξεις φλεγμονής στο μάτι.

Στις σκίρρωσες παθήσεις του, επισημαίνει, οι πόνοι του Conium είναι καυτοί, σουβλισμοί ή διαπεραστικοί (Apis).

«Ιδρώνει μέρα ή νύχτα μόλις κοιμηθεί, ή ακόμη και όταν κλείνει τα μάτια, είναι ένα χαρακτηριστικό που δεν απαντά υπό κανενός άλλου φαρμάκου που γνωρίζω (το αντίστροφο του Sambucus).» Ο Lippe, λέει, πραγματοποίησε κάποτε μια θαυμάσια θεραπεία πλήρους μονόπλευρης παράλυσης σε άνδρα ογδόντα ετών με αυτό το φάρμακο, καθοδηγούμενος από αυτό το σύμπτωμα. «Νομίζω ότι θα ήταν δύσκολο να δοθεί μια σωστή παθολογική εξήγηση ενός τέτοιου συμπτώματος· αλλά υπάρχει ένας λόγος, και είτε μπορούμε να τον δώσουμε είτε όχι, μπορούμε να το θεραπεύσουμε αν έχουμε αντίστοιχο να εμφανίζεται υπό ενός φαρμάκου· — όπου μια θεραπεία είναι καθόλου δυνατή.»

Από αυτά τα δύο, το Phosphorus έχει ίλιγγο όταν κοιτάζει προς τα πάνω· όταν κοιτάζει προς τα κάτω· στον καθαρό αέρα· μετά το φαγητό· το βράδυ.

Αλλά, μιλώντας για ζάλη, υπάρχει ένα φάρμακο για αυτό που θα μπορούσε κανείς να ονομάσει «διαφανή ίλιγγο». Αυτή είναι μια προσωπική εμπειρία, όπως και η θεραπεία της από το Cyclamen. Μόλις ξυπνήσει και κοιτάξει μπροστά, ή όταν καθίσει ή σηκωθεί το πρωί, βλέπει τα αντικείμενα που κοιτάζει να στροβιλίζονται ασταθώς, να τρεμοπαίζουν προς τη μία πλευρά — τη δεξιά — ενώ όλο αυτό το διάστημα, μέσα από τον κινούμενο στροβιλισμό, τα βλέπει να στέκουν ακίνητα και αδιάσειστα. Δύο φορές, σε διαφορετικές περιόδους, έχω υποστεί κρίσεις αυτού· όταν μια δόση Cyclamen έθεσε αμέσως τέλος στη δυσάρεστη εμπειρία.

Δεν νομίζω ότι ο ίλιγγος επισημαίνεται ιδιαίτερα ως σύμπτωμα του Ceanothus· αλλά θα έπρεπε! Οι προσωπικές εμπειρίες είναι αυτές που εντυπώνονται περισσότερο και θυμούνται καλύτερα· — γι' αυτό ο Hahnemann λέει, «Ο ιατρός οφείλει να κάνει τον εαυτό του το αλάνθαστο και απρόσβλητο αντικείμενο των δικών του παρατηρήσεων.»

Έπειτα, σχετικά με τον ιδρώτα — ακόμη και αυτό το κοινό σύμπτωμα, όταν προσδιορίζεται, μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμο στο να δείχνει ένα φάρμακο που μπορεί να αποβεί ότι έχει τα άλλα χαρακτηριστικά συμπτώματα ενός ασθενούς, και επομένως να είναι θεραπευτικό.

«Ιδρώνει τη στιγμή που κλείνει τα μάτια: ή αμέσως αν κοιμηθεί, μέρα ή νύχτα.» Όπως είδαμε, το Conium το έχει αυτό. Αλλά, για ιδρώτα στο κλείσιμο των ματιών, ο Kent δίνει επίσης, σε μικρότερη γραφή, το Bry. και το Lach (και σε ακόμη μικρότερη γραφή, Calc., Carb. an. και Thuja).

Ιδρώτας στα ακάλυπτα μέρη: κανένας ιδρώτας στα καλυμμένα μέρη: ένα εξαιρετικά περίεργο και ανεξήγητο σύμπτωμα, που οδήγησε στην επιτυχή χρήση του Thuja· — όπως είδαμε, και όπως έχει αναφερθεί σε περιπτώσεις.

Ιδρώτας των επώδυνων μερών (Kali c.).

Ιδρώτας μόνο όσο είναι ξύπνιος, SAMBUCUS.

Ο μόνος ανταγωνιστής εδώ είναι η Sepia, σε χαμηλότερη γραφή. (Η Sepia είναι ένα από τα φάρμακα του ιδρώτα, και ιδίως φάρμακο του δύσοσμου ιδρώτα, και του δύσοσμου μασχαλιαίου ιδρώτα.)

Το Lachesis ιδρώνει με αίσθημα παλμών.

«Ψυχρός ιδρώτας κατά το φαγητό: άγχος και ψυχρός ιδρώτας κατά το φαγητό,» δίνεται μόνο το MERC.

Άφθονος ιδρώτας από τη μουσική, Tarent.

«Με κάθε κίνηση, ο ιδρώτας εξαφανίζεται και έρχεται θερμότητα,» Lyc.

Ιδρώτας που προσελκύει μύγες, Calad. Το έχω παρατηρήσει με τρόμο σε μερικούς φτωχούς ηλικιωμένους τροφίμους πτωχών, όπου ήταν αδύνατο να κρατήσουν τις μύγες μακριά από το πρόσωπο!

Έπειτα υπάρχουν οι μονόπλευροι ιδρώτες: — οι ιδρώτες μεμονωμένων μερών, μπροστά, πίσω, άνω ή κάτω μέρη του σώματος. Και οι ιδρώτες που λεκιάζουν με διαφορετικά χρώματα: — ή αιματηροί ιδρώτες (ιδίως LACH. και Nux Mos.).

Αλλά ίσως τα πιο χρήσιμα από όλες αυτές τις «ιδιαιτερότητες του ιδρώτα» είναι η εφίδρωση του κεφαλιού κατά τον ύπνο, που μουσκεύει το μαξιλάρι, του CALC. και της SILICA: συχνά ανεκτίμητα συμπτώματα στη θεραπεία βρεφών και μικρών παιδιών.

Ένα από τα παραλυτικά αποτελέσματα του Conium είναι, «δεν μπορεί να αποχρέμσει: καταπίνει τα πτύελα».

Συμπτώματα Black Letter

Αδυναμία διατήρησης οποιασδήποτε πνευματικής προσπάθειας.

Υποχονδρίαση και υστερία από καταστολή ή υπερβολική ελευθερία της σεξουαλικής ορμής, με μελαγχολία, άγχος και θλίψη.

Έλλειψη Μνήμης.

Υπερβολική δυσκολία στην ανάκληση πραγμάτων: στην κατανόηση αυτού που διαβάζει κανείς.

Κεφαλαλγία σαν το κεφάλι να είναι υπερβολικά γεμάτο και να πρόκειται να σπάσει.

Ναυτία με κεφαλαλγία και αδυναμία ούρησης.

Μεγάλη ζάλη, επιδ. ξαπλωμένος, όταν όλα φαίνονται να γυρίζουν.

Ίλιγγος σαν να γυρίζει σε κύκλο.

Μέθη με το παραμικρό οινοπνευματώδες.

Συσσώρευση ωτοκονιάδας: αιματοκόκκινη, ή σαν σάπιο χαρτί, με πύον ή βλέννα.

Αδυναμία της Όρασης: αμαύρωση.

Τα αντικείμενα φαίνονται κόκκινα, με χρώματα ίριδας, ριγέ: συγκεχυμένες κηλίδες.

Αδυναμία και θάμβωση των ματιών, με ζάλη και αδυναμία όλου του σώματος, ιδίως των μυών των χεριών και των ποδιών, ώστε όταν προσπάθησα να περπατήσω ήμουν επιρρεπής να παραπαίω σαν άτομο που είχε πιει υπερβολικά δυνατό οινοπνευματώδες.

Αποστροφή από το φως χωρίς φλεγμονή των ματιών.

Καύσος στα μάτια.

Έλκη στον κερατοειδή, από δεξιά προς αριστερά.

Μόλις που σήκωνε τα βλέφαρα, φαίνονταν να πιέζονται κάτω από ένα βαρύ φορτίο.

Διαλείπουσα ροή Ούρων με κοπές μετά την ούρηση.

Μερικά σεξουαλικά συμπτώματα.

Κακές επιπτώσεις από κατασταλμένη επιθυμία, ή υπερβολική ελευθερία.

Σμίκρυνση των μαστών, χωρίς σεξουαλική επιθυμία.

Ξηρό σημείο στον λάρυγγα, όπου υπάρχει μυρμήγκιασμα και σχεδόν συνεχής ερεθισμός για ξηρό Βήχα.

Βήχας, σχεδόν μόνο όταν ξαπλώνει αρχικά, κατά τη διάρκεια της ημέρας ή το βράδυ: αναγκαζόταν να καθίσει και να τον βγάλει, μετά είχε ανάπαυση.

Ισχυρά σπασμωδικές κρίσεις βήχα, προκαλούμενες από φαγούρα και γαργάλημα στο στήθος και τον λαιμό, ή από ένα ξηρό σημείο στον λάρυγγα, επιδ. τη νύχτα ή ξαπλωμένος.

Καταπονεί σε μεγάλο βαθμό τον ασθενή.

Το ξάπλωμα και η βαθιά αναπνοή προκαλούν βήχα.

Σουβλιές σαν με βελόνες στον αριστερό Μαστό.

Σκληρότητα του δεξιού στήθους, με ευαισθησία στην αφή και νυχτερινές σουβλιές σε αυτό.

Πόνος στους μαστούς, οι οποίοι συχνά διογκώνονται και γίνονται σκληροί.

Σκληροί, σκίρρωσες όγκοι (στόμιο).

Σκληρυμένοι και διογκωμένοι τραχηλικοί Αδένες σε λεμφατικά παιδιά.

Τρεμουλή αδυναμία και αίσθημα παλμών μετά από κάθε κόπρανο.

Κρίσεις υστερίας και υποχονδρίασης από αποχή από σεξουαλική επαφή.

Μεγάλη εσωτερική και εξωτερική θερμότητα, με μεγάλη νευρικότητα.

Ιδρώτας μέρα και νύχτα, μόλις κοιμηθεί, ή ακόμη και όταν κλείνει τα μάτια.

Διόγκωση και σκλήρυνση Αδένων, με μυρμήγκιασμα και σουβλιές, μετά από θλαστικές κακώσεις και μώλωπες.

Με όλες του τις προσπάθειες δεν μπορούσε να αποφύγει τον Ύπνο: έπρεπε να ξαπλώσει και να κοιμηθεί· ή αποκτά ύπνο μόνο μετά τα μεσάνυχτα.

Περίεργα Συμπτώματα: Υποδηλωτικά Συμπτώματα: Θεραπευμένα Συμπτώματα

Του αρέσει να φορά τα καλύτερα ρούχα του, κάνει άχρηστες αγορές· νοιάζεται πολύ λίγο για τα πράγματα, τα σπαταλά ή τα καταστρέφει: δεν θέλει να δουλέψει, προτιμά να παίζει.

Αποστροφή για την κοινωνία, αλλά και τρόμος να μείνει μόνος.

Δεισιδαίμων και γεμάτος φόβο, με συχνές σκέψεις θανάτου.

Αίσθηση καμιά φορά ξένου σώματος κάτω από το κρανίο, στην κορυφή.

Αίσθηση στο δεξί μισό του εγκεφάλου σαν μεγάλο ξένο σώμα.

Κεφαλαλγία με αδυναμία ούρησης.

Τρεμουλιάστη όψη σαν τα μάτια να τρέμουν.

Τα μάτια αισθάνονται σαν να τραβιούνται προς τα έξω από τη μύτη.

Τα βλέφαρα ανοίγουν μόνο με μεγάλη δυσκολία, και όταν γίνεται, ένα κύμα καυτών δακρύων τινάζεται έξω.

Οσμή ζώων στο πίσω μέρος της μύτης.

Έλκη στο πρόσωπο και τα χείλη: καρκίνος του μάγουλου: καρκινώδεις όγκοι χειλιών και προσώπου.

Καρκίνος χειλιού από την πίεση της πίπας.

Σπασμωδική συστολή του λαιμού.

Κόμπος στον λαιμό, με ακούσιες προσπάθειες κατάποσης.

Επιθυμεί καφέ, αλάτι, ξινά. Αποστροφή για το ψωμί.

Βίαιος έμετος· βλέννας· μαύρες μάζες σαν υπολείμματα καφέ, σοκολατί χρώματος μάζες.

Πόνος στο ήπαρ με συσσώρευση ωτοκονιάδας.

Οξεία φλεγμονή του παγκρέατος.

Υπογάστριος πόνος που κατεβαίνει στα πόδια.

Σπασμοί δεξιά πλευρά προσώπου, με περίεργο θόρυβο στον λάρυγγα.

Υγρός βήχας με αδυναμία απόχρεμψης: πρέπει να καταπίνει όσα ανεβαίνουν.

Τα ρούχα βαραίνουν σαν φορτίο στο στήθος και τους ώμους.

Γαργάλημα πίσω από το στέρνο. <arg_value>Αιχμηρές διαπεράσεις από το στέρνο προς τη σπονδυλική στήλη.

Βίαιη αίσθηση παλμών, με πόνο σαν ένα μαχαίρι να διαπερνά τον ινίο με κάθε σφύγιση.

Κνησμός στήθους και θηλής.

Φλεγμονή των στήθων με σουβλιές πάνω από τη θηλή.

Σκλήρυνση μαστού μετά από απόστημα στήθους, παραμένει αμετάβλητη για δύο χρόνια.

Σκληροί και επώδυνοι όγκοι στους μαστούς. <arg_value>Πετρώδεις σκληροί όγκοι στο στήθος μετά από θλαστικές κακώσεις.

Υπερτροφία του στήθους, ακολουθούμενη από ατροφία.

Πλήρης ατροφία του μαστικού αδένα, αφήνοντας χαλαρό, σακοειδές δέρμα.

Ιδιαίτερος όγκος στο κέντρο της πλάτης, μεγάλος σαν κεράσι, σε μισής ίντσας μίσχο: όγκος και μίσχος γαλαζωποί.

Μετά από πτώση από ύψος στην πλάτη, πόνος στο κάτω μέρος και τη μέση, επιδ. με το γέλιο, το φτέρνισμα, τη γρήγορη αναπνοή.

Μασχαλιαίοι αδένες διογκωμένοι.

Τα χέρια όταν σηκώνονται πέφτουν σαν άψυχες μάζες και παραμένουν ακίνητα.

Ανώδυνη απώλεια ισχύος, κάτω άκρα: διστακτικό, ταλαντευτικό βάδισμα· παραπαίει σαν μεθυσμένος: σέρνει τα πόδια πίσω του.

Κόκκινες κηλίδες στις γάμπες, που γίνονται κίτρινες ή πράσινες, σαν από θλαστική κάκωση· εμποδίζουν την κίνηση.

Βαρύτητα, κόπωση, μωλωπισμένη αίσθηση σε όλα τα άκρα.

Αίσθηση παράλυσης: δυσκολία στη χρήση των άκρων: αδυναμία να περπατήσει.

Ανεπώδυνη χωλότητα: τρέμουλο των άκρων.

Παράλυση κάτω, μετά άνω άκρων: ή το αντίστροφο.

Μουδιάσματα δακτύλων χεριών και ποδιών: τα δάχτυλα φαίνονται σαν νεκρά.

Το να αφήνει τα άκρα να κρέμονται ανακουφίζει τον πόνο.

Κεφαλαλγία με ναυτία επιδ. όταν είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι: — επιδ. μετά το πήγαινε

στο κρεβάτι, πρέπει να καθίσει ή να περπατήσει για ανακούφιση.

Βίαιος πόνος στο στομάχι, βελτ. σε θέση γόνατος-αγκώνα.

Ίλιγγος με προς τα κάτω κίνηση.

Παράλυση ηλικιωμένων, ιδίως ηλικιωμένων γυναικών.

Παραπληγία μετά από διάσειση της σπονδυλικής στήλης.

Πέντε λεπτά μετά τον ύπνο ξυπνά βυθισμένος σε ιδρώτα: πιο άφθονος στο κεφάλι και το άνω μέρος του σώματος.

Νιώθει πάντα χειρότερα μετά το πήγαινε στο κρεβάτι: πρέπει να καθίσει ή να περπατήσει.

Γαλάζια χροιά όλου του σώματος.

Μαυριδερά έλκη· αιματηρές, δύσοσμες, ιχώδεις εκκρίσεις, ιδίως μετά από θλαστικές κακώσεις.

Στο Ρεπερτόριο βρίσκουμε, «Ψυχρότητα στον πρωκτό κατά την εκβολή αερίων και τα κόπρανα, Con.» Και ο Clarke δίνει μια περίπτωση θεραπείας από το Conium διάρροιας όπου τα κόπρανα ήταν ψυχρά. (Το Nit. acid έχει ψυχρά ούρα.)

Δεν είναι περίεργο που οι γιατροί της Παλαιάς Σχολής είναι τόσο φτωχοί συνταγογράφοι. Αυτό που δεν διδάσκονται για την Ύλη Ιατρική θα γέμιζε ολόκληρο βιβλιοθήκη μεγάλων τόμων.

Μετά τη λήψη 3 iii του «succus conii», ξεκίνησε να περπατά. Μετά από λίγο, ένιωσε μια βαριά μπλοκαρισμένη αίσθηση στις φτέρνες: διακριτή βλάβη της κινητικής ισχύος — «η ορμή μου αφαιρέθηκε»: σαν ένα φρένο να μπήκε ξαφνικά πάνω μου, και δεν θα μπορούσα να είχα περπατήσει γρήγορα. . . . Βάζοντας ένα πόδι στο ξύστρα, το άλλο πόδι τρεμουλιαστό και σχεδόν πολύ αδύναμο να με στηρίξει: οι κινήσεις μου φαίνονταν αδέξιες, και έπρεπε να καταβάλω προσπάθεια να τις ελέγξω. Ταυτόχρονα μια νωθρότητα της προσαρμογής του ματιού: καλή όραση για σταθερά αντικείμενα, αλλά όταν κοίταζα ένα ανομοιογενές αντικείμενο σε κίνηση υπήρχε θάμβωση και αμυδρότητα της όρασης που προκαλούσε ζάλη: Η προσαρμογή ήταν περισσότερο ή λιγότερο παραλυμένη — επιβραδυμένη.

Σε άλλον δοκιμαστή, — σηκώνοντας τα μάτια από κοντινό σε πιο μακρινό αντικείμενο, συγκεχυμένη όραση και ζάλη ήρθαν ξαφνικά: αλλά όσο τα μάτια ήταν σταθερά σε ένα δεδομένο αντικείμενο, η ζάλη εξαφανιζόταν, και η ευκρίνεια και η ικανότητα της όρασης για τα πιο λεπτά αντικείμενα ήταν ανέπαφες: αλλά όλα ήταν θάμβωση και σύγχυση όταν κατεύθυνε τα μάτια σε άλλο αντικείμενο, κάτι που συνεχιζόταν μέχρι τα μάτια να στηριχθούν με ασφάλεια σε ένα αντικείμενο ξανά. . . . Έπειτα, μυϊκή ληθαργικότητα με βαριά βλέφαρα και διασταλμένες κόρες: . . . αδυναμία στα πόδια, που έγιναν ψυχρά, χλωμά και ταλαντευόμενα.

Τα πόδια ένιωθαν σαν θα ήταν σύντομα πολύ αδύναμα να με στηρίξουν: . . έως πλήρη παράλυση μέχρι τους μηριαίους τένοντες, και απαιτούνταν μεγάλη προσπάθεια για να ανοίξω τα βλέφαρα.

Ο νους καθαρός και ήρεμος, ο εγκέφαλος δραστήριος, αλλά το σώμα βαρύ και σχεδόν κοιμισμένο. (Τα συμπτώματα υποχώρησαν ταχύτατα, και εξαφανίστηκαν.)

Μια νεαρή γυναίκα παρέμεινε ήρεμη, αλλά χωρίς τη δύναμη να κινήσει χέρια ή πόδια.

Τέτοια είναι, ξανά και ξανά, τα αποτελέσματα των μεγάλων δόσεων: η ταχέως επεκτεινόμενη — προς τα πάνω — των παραλυτικών φαινομένων: και όχι μόνο οι μύες των άκρων, αλλά όλοι οι οφθαλμικοί μύες προσβάλλονται, μαζί με εκείνους των βλεφάρων. Ο σφυγμός γενικά ανεβαίνει, μετά υποχωρεί γρήγορα στο φυσιολογικό: και ο νους παραμένει καθαρός και ήρεμος.

Σε έναν δοκιμαστή, με την πάρεση, διαπίστωσε ότι ακόμη και με κλειστά μάτια κάθε κίνηση που αφορούσε την ισορροπία του σώματος συνοδευόταν από μια ιδιαίτερη αβεβαιότητα, και μένοντας κάτω από το επιθυμητό αποτέλεσμα, συνοδευόταν αμετακλήτα από ένα νέο κύμα ναυτίας-θαλασσίας.

Εγκαταστάθηκε σε μια πολυθρόνα, και παρέμεινε απολύτως ακίνητος και χαλαρός, όταν η ναυτία-θαλασσία εξαφανίστηκε πλήρως και έχασε τη συνείδηση του δηλητηρίου, μέχρι που άνοιξε τα μάτια του, «για να ανακαλύψω αν ο εχθρός ήταν ακόμη μαζί μου, ή όχι.»

Σε μερικές από τις αναφερόμενες δηλητηριάσεις, υπήρχε παραλήρημα, ακόμη και σπασμοί σε κάποιες. Ένας γιατρός που πειραματίστηκε με το Conium διαπίστωσε ότι με τα μάτια κλειστά, μπορούσε να περπατήσει ίσια και σταθερά, ενώ όταν προσπαθούσε να περπατήσει με ανοιχτά μάτια, είχε ζάλη, ναυτία και ταλαντευόμενο βάδισμα (το αντίστροφο της λοκομοτορικής αταξίας).

Επιπλέον, λοιπόν, της δράσης του στον μυ — ακόμη και στους οφθαλμικούς μύες και ιδίως σε εκείνους της προσαρμογής, πρέπει να θυμάται κανείς το Conium ως ένα από τα φάρμακα των σκληρύνσεων, διηθήσεων, στενώσεων και στενώσεων-συμφύσεων.

Παρεμπιπτόντως, ο θάνατος από Conium οφείλεται σε παράλυση του διαφράγματος και των μυών της αναπνοής. Θα έπρεπε να είναι χρήσιμο σε ορισμένες μορφές ασφυξίας.