Cuprum

Ο Hahnemann, ο οποίος έλυσε το πρόβλημα πώς να μας δώσει αδιάλυτες ουσίες καθαρές και σε διάλυση, μέσω της δυναμοποίησης, περιγράφει έτσι την παρασκευή, για θεραπευτικούς σκοπούς, του μεταλλικού χαλκού.

Λέει: «Ένα κομμάτι καθαρού μεταλλικού χαλκού τρίβεται πάνω σε σκληρή και λεπτή σανίδα ακονίσματος κάτω από αποσταγμένο νερό μέσα σε πορσελάννο δοχείο. Η λεπτή σκόνη που κατακαθίζει στη συνέχεια ξηραίνεται, και έπειτα τρίβεται για τρεις ώρες με ζάχαρη γάλακτος, ώστε να ληφθεί η εκατομμυριοστή δυναμοποίηση,* από την οποία παράγονται οι αραιώσεις μέσω του alcohol. Ένα ή δύο σφαιρίδια της 30ης δυναμοποίησης αρκούν ως δόση.»

[«* Ο Hahnemann, έχοντας τόσες φορές εξηγήσει την παρασκευή των αδιάλυτων ουσιών, ώστε να καταστούν διαλυτές, δεν εισέρχεται εδώ σε λεπτομέρειες. Αλλά όταν λέει, "η λεπτή σκόνη τρίβεται για τρεις ώρες με ζάχαρη γάλακτος, ώστε να ληφθεί η εκατομμυριοστή δυναμοποίηση", αναφέρεται στη συνήθη μέθοδό του για την επίτευξη αυτής της εκατομμυριοστής δυναμοποίησης.

Η διαδικασία είναι η εξής — Ένα κόκκο της σκόνης τρίβεται ισχυρά για μία ώρα με 99 κόκκους ζάχαρης γάλακτος: το αποτέλεσμα είναι η 1η εκατοστιαία δυναμοποίηση — ένα ανά 100. Ένας κόκκος αυτής της 1ης εκατοστιαίας δυναμοποίησης τρίβεται και πάλι για μία ώρα με 99 κόκκους ζάχαρης γάλακτος, δίνοντας τη 2η εκατοστιαία δυναμοποίηση — ένα ανά 10.000. Και μια τρίτη τριβή, ένας κόκκος της 2ης εκατοστιαίας σε 99 κόκκους ζάχαρης γάλακτος, δίνει την 3η εκατοστιαία δυναμοποίηση — ένα ανά εκατομμύριο: "μετά την οποία όλες οι ουσίες μπορούν να διαλυθούν σε alcohol ή νερό.»]

«Οι τοξικές επιδράσεις αυτού του μετάλλου και των παρασκευασμάτων του, και τα σκληρά και συχνά θανατηφόρα συμπτώματα που προκύπτουν από τη χρήση του, έχουν αποτρέψει τους ιατρούς από το να το χορηγούν εσωτερικά.»

Παραθέτει ορισμένες από τις τοξικές επιδράσεις του χαλκού, οι οποίες είναι σημαντικές για εμάς, διότι ό,τι μπορεί να προκαλέσει ένα δηλητήριο, μπορεί και να το θεραπεύσει. «Αποστροφή, ναυτία, κρίσεις αγωνίας και έμετος ακόμη και μέσα σε λίγα λεπτά, ενοχλητικό κάψιμο στο στόμα, άκαρπη προσπάθεια εμέτου, βίαιοι πόνοι στο στομάχι λίγες ώρες μετά το μέταλλο, απόφραξη των εντέρων, ή υπερβολικά βίαιες εκκενώσεις, ακόμη και αιματηρή διάρροια, συνεχής ανησυχία, αϋπνία, εξάντληση, αδύναμος και μικρός σφυγμός, κρύος ιδρώτας, ωχρότητα προσώπου, πόνοι σε όλο το σώμα, ή σε λίγα μέρη, πόνος στον θυρεοειδή χόνδρο, πόνος στα υποχόνδρια, αίσθημα μυρμηγκιάσματος στην κορυφή του κεφαλιού, αίσθημα παλμών της καρδιάς, ίλιγγος, επώδυνο σφίξιμο του θώρακα, βήχας με διακεκομμένη, σχεδόν κατασταλμένη αναπνοή, εξαιρετικά ταχύτατη αναπνοή, αιμόπτυση, λόξιγκας, απώλεια συνείδησης, ατενές βλέμμα — επίσης σπασμοί, μανία, αποπληξία, παράλυση, θάνατος.»

(Εδώ προδιαγράφονται οι κύριες θεραπευτικές χρήσεις του χαλκού: και σε νόσους, συχνά πολύ σοβαρής φύσης, και μεγάλης οδύνης. Κάποιος βλέπει ότι θα ήταν — όπως και είναι — ένα από τα μεγάλα φάρμακα στη χολέρα, στον κοκκύτη, σε κράμπες και σπασμούς, σε σπασμούς και επιληψία.)

Ο Hahnemann συνεχίζει: «Μόνο η Ομοιοπαθητική είναι ικανή, μέσω του ιδιαίτερου τρόπου παρασκευής στον οποίο υποβάλλει τα θεραπευτικά μέσα, και μέσω της διδασκαλίας της περί των βαθμίδων των δυναμοποιήσεων, να χρησιμοποιεί ακόμη και τα πιο βίαια σώματα προς όφελος και αποκατάσταση των ασθενών.

«Τα περισσότερα από εκείνα τα βίαια συμπτώματα της δηλητηρίασης εμφανίζονται συνήθως σε ομάδες, διαρκούν μισή ώρα ή μία ώρα, και επανεμφανίζονται κατά διαστήματα με την ίδια μορφή και συνδυασμό, όπως,

«Αίσθημα παλμών της καρδιάς, ίλιγγος, βήχας, αιμόπτυση, επώδυνη σύσπαση του θώρακα, διακοπείσα αναπνοή —

«Ή — άλγος στον θώρακα, καταβολή, τρεμούλιασμα της όρασης, κλείσιμο των ματιών, απώλεια συνείδησης, ταχεία, στεναγμώδης αναπνοή, αναποδογύρισμα, κρύα πόδια, λόξιγκας, βραχύς και ξηρός βήχας που διακόπτει την αναπνοή, κ.λπ. Η χρήση του Χαλκού είναι επομένως τόσο πιο ομοιοπαθητική όσο τα συμπτώματα εμφανίζονται σε ακανόνιστα διαστήματα, και σε ομάδες.

«Διάφορα είδη μερικών ή γενικών κλονικών σπασμών, χορεία του Αγίου Βίτου, επιληψία, κοκκύτης, δερματικά εξανθήματα, παλιά έλκη: και ομοίως σπασμωδικές παθήσεις, συνοδευόμενες από υπερβολικά λεπτές και ευαίσθητες αισθήσεις, φαίνεται ότι είναι η κύρια σφαίρα δράσης του χαλκού· ήταν εξίσου απαραίτητος είτε για την πρόληψη είτε για τη θεραπεία της ασιατικής χολέρας. . . .'

Προσθέτει: «Ο Χαλκός δρα μόνο λίγες ημέρες»: αν και η μεταγενέστερη εμπειρία, ίσως στη χρόνια νόσο, ίσως στις υψηλότερες δυναμοποιήσεις, δίνει τη διάρκεια δράσης του ως σαράντα έως πενήντα ημέρες.

Παραθέτει από τους Noack και Trinks: «Ο Χαλκός ταιριάζει περισσότερο σε χαλαρές, ευερέθιστες και νευρικές ιδιοσυγκρασίες, με αδυναμία και υπερβολική ευαισθησία του νευρικού συστήματος, κλίση σε σπασμωδικές παθήσεις, σπασμούς και τυπικές νόσους, ιδίως χρόνιας φύσης, με ακανόνιστες παροξυσμούς.»

Ο Guernsey, Keynotes, λέει:

«Μία από τις ισχυρότερες ενδείξεις για τη χρήση αυτού του φαρμάκου είναι μια ισχυρή, μεταλλική γεύση στο στόμα. Το Rhus. είναι το μόνο άλλο φάρμακο που έχει αυτό το σύμπτωμα σε τόσο έντονο βαθμό form. (Οι μαύροι τύποι του Ρεπερτορίου για αυτό το σύμπτωμα είναι, Cocc., MERC., NAT. C., RHUS., SENEG.)

«Σπασμοί. Σπασμωδικές παθήσεις εν γένει· κοκκύτης, όπου οι κρίσεις καταλήγουν σε καταληψία. Επιληψία: σπασμοί, ιδίως που αρχίζουν στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών, και έπειτα εξαπλώνονται σε όλο το σώμα. . . . Όπου εξανθήματα εσωτερικεύονται, όπως στην οστρακιά κ.λπ., και όπου εμφανίζεται υπερβολικός έμετος, μεγάλη λήθαργος, σπασμοί κ.λπ., το Cuprum κατέχει υψηλή θέση για να κάνει το εξάνθημα να επανεμφανιστεί.»

Nash: «Ο σπασμός είναι η μία λέξη που χαρακτηρίζει αυτό το φάρμακο. Κράμπες ή σπασμοί σε μηνιγγίτιδα, χολέρα, χολερική νόσος, κοκκύτης, οστρακιά κ.λπ.

«Οι σπασμοί αρχίζουν στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών και, εξαπλούμενοι από εκεί, καθίστανται γενικοί.

«Στη χολέρα, τη χολερική νόσο, ή τη χολέρα των βρεφών, οι κράμπες των πόνων είναι μερικές φορές τρομερές.

«Ο Dunham είπε (σε σχέση με τη χολέρα): 'Στην Καμφορά η κατάρρευση είναι το πιο εμφανές· στο Veratrum alb. οι εκκενώσεις και ο έμετος· στο Cuprum, οι κράμπες.'»

Kent: «Το Cuprum είναι κατ' εξοχήν σπασμωδικό φάρμακο. Η σπασμωδική τάση συνδέεται με σχεδόν κάθε πάθηση που το Cuprum προκαλεί και θεραπεύει. . . . Έχει σπασμούς σε κάθε βαθμό βίας: — από μικρά τινάγματα έως σπασμούς όλων των μυών του σώματος. Όταν αυτοί επίκεινται, τα πρώτα προειδοποιητικά σημεία είναι τραβήγματα στα δάχτυλα, σφίξιμο των αντίχειρων, ή τινάγματα των μυών.

«Τονικοί σπασμοί, όπου οι αντίχειρες προσβάλλονται πρώτοι: τραβιούνται κάτω μέσα στις παλάμες και τότε τα δάχτυλα κλείνουν πάνω τους με μεγάλη βία. . . . Σπασμοί που ακολουθούνται από εμφάνιση σαν να ήταν νεκρός ο ασθενής.»

Ο Kent περιγράφει τον κοκκύτη που απαιτεί Cuprum, με τα λόγια της μητέρας. «Λέει, "όταν το παιδί κυριεύεται από μια κρίση αυτού του βίαιου κοκκύτη, το πρόσωπο γίνεται κυανούν ή μπλε, τα νύχια των δαχτύλων αποχρωματίζονται, τα μάτια στρέφονται προς τα πάνω, το παιδί βήχει μέχρι να χάσει την ανάσα του και έπειτα κείτεται σε κατάσταση αναίσθησίας για πολύ ώρο μέχρι να φοβηθεί η μητέρα ότι το παιδί δεν θα ξανααναπνεύσει ποτέ, αλλά με μια βίαιη σπασμωδική κίνηση στην αναπνοή του, το παιδί από τις συντομότερες ανάσες επανέρχεται στον εαυτό του ακριβώς σαν να επανήλθε στη ζωή." Έχετε εδώ όλη τη βία του κοκκύτη και μια σπασμωδική περίπτωση. . . . Αν η μητέρα προλάβει να φτάσει αρκετά γρήγορα με λίγο κρύο νερό, θα σταματήσει τον βήχα. Το κρύο, ιδίως το νερό, θα ανακουφίσει τον σπασμό.»

Όποτε προσβάλλονται τα αναπνευστικά όργανα υπάρχει τρομερή σπασμωδική αναπνοή — δύσπνοια. Υπάρχει επίσης μεγάλο ρόγχο στον θώρακα. Όσο περισσότερη δύσπνοια υπάρχει, τόσο πιο πιθανό είναι οι αντίχειρές του να είναι σφιγμένοι και τα δάχτυλα σε κράμψη. .

«Το Cuprum δεν είναι παθητικό στην υπόθεσή του. Η βία εκδηλώνεται παντού. Βία στη διάρροιά του, βία στον έμετό του, βία στη σπασμωδική του δράση: παράξενα και βίαια πράγματα στη μανία και το παραλήρημά του. . .

«Στην επιληψία που απαιτεί Cuprum, έχουμε τις συσπάσεις και τα τινάγματα των δαχτύλων των χεριών και των ποδιών. Πέφτει με μια κραυγή, και κατά την κρίση αφοδεύει και ουρεί . . . επιληψίες που αρχίζουν με βίαιο σφίξιμο στο κάτω μέρος του θώρακα . . . ή με συσπάσεις στα δάχτυλα που εξαπλώνονται σε όλο το σώμα, σε όλους τους μυς. . . .

(Σε λοχιακούς σπασμούς) «τα ούρα είναι ολιγοουρικά και αλβουμινώδη. Κατά την πορεία του τοκετού η ασθενής τυφλώνεται αιφνιδίως. Όλο το φως φαίνεται σε εκείνη να εξαφανίζεται από το δωμάτιο, οι ωδίνες του τοκετού παύουν, και επέρχονται σπασμοί, αρχίζοντας στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών. Όταν συναντάτε αυτές τις περιπτώσεις μην ξεχάσετε το Cuprum. Θα ψάξετε πολύ ώρο μέχρι να θεραπεύσετε μια τέτοια περίπτωση χωρίς το Cuprum.»

Ο Kent συζητά επίσης τη χολέρα. Λέει: «Ο Hahnemann δεν είχε δει περίπτωση χολέρας, αλλά διέκρινε ότι η νόσος παρήγαγε εμφανίσεις που έμοιαζαν με τα συμπτώματα του Cuprum,* της Καμφοράς και του Veratrum ** . . .· και αυτά τα τρία φάρμακα είναι τα τυπικά φάρμακα της χολέρας. . . . Θα δείτε ότι η περίπτωση Cuprum είναι, πάνω από όλες τις άλλες, η σπασμωδική περίπτωση. Έχει τους πιο έντονους σπασμούς. . . . Αυτά τα τρία φάρμακα τείνουν προς τα κάτω, στην κατάρρευση και τον θάνατο.

[ * Σε σχέση με τον Χαλκό για τη χολέρα — λέγεται ότι οι εργαζόμενοι στα ορυχεία χαλκού είναι ανοσοποιημένοι από εκείνη τη νόσο: και μικροί δίσκοι χαλκού φοριούνται συχνά πάνω στο δέρμα ως προστασία. Επίσης, κάποια από τις σποραδικές "χολέρες" στην Ινδία, όπου μια παρέα σε εκδρομή καταρρέει μέσα σε λίγες ώρες με χολέρα, λέγεται ότι οφείλεται μερικές φορές σε κακώς καθαρισμένα χάλκινα σκεύη στα οποία οι ντόπιοι υπηρέτες ετοιμάζουν το τσάι. ]

[ ** Για τη χολέρα και τα φάρμακά της, και τα θαυμαστά αποτελέσματα της ομοιοπαθητικής θεραπείας σε όλο τον κόσμο στις μεγάλες επιδημίες του 1853-4-5, και στη Ρωσική Επιδημία του 1830-1831, βλ. το άρθρο μας στο HOMOEOPATHY, Απρίλιος 1932. Παντού η Ομοιοπαθητική αντέστρεψε τη θνησιμότητα από τα δύο τρίτα στο ένα τρίτο: ή σε ορισμένες περιπτώσεις, (όπως στις περιπτώσεις του Rubini στη Νάπολη) την εξάλειψε εντελώς. ]

Τώρα, για επανάληψη: Cuprum για τις περιπτώσεις σπασμωδικού χαρακτήρα· Καμφορά σε περιπτώσεις που χαρακτηρίζονται από ακραία ψύχρα και περισσότερο ή λιγότερο ξηρότητα· και Veratrum όταν τα πλούσια ιδρώτα, ο έμετος και οι εκκενώσεις είναι τα χαρακτηριστικά. Είναι λίγα να θυμάται κανείς, αλλά με αυτά μπορεί να εισέλθει σε μια επιδημία χολέρας με σιγουριά.» Ο Kent εδώ συγκρίνει το Podophyllum και το Phosphorus με το Cuprum. Λέει ότι οι άφθονες κενώσεις του Pod. (το οποίο έχει επίσης κράμπες) είναι τρομερά δυσοσμώδεις: και για το Phos. λέει ότι, όπως και με το Cuprum, υπάρχει γουργούρισμα.

Στο Phos., τα υγρά γουργουρίζουν καθώς εισέρχονται στο στομάχι, και γουργουρίζουν σε όλο το μήκος των εντέρων. Ένα ποτήρι νερό φαίνεται να ρέει μέσα από το έντερο με ένα γουργούρισμα. "Τώρα αυτό το γουργούρισμα στο Cuprum αρχίζει από τον λαιμό: καταπίνει με ένα γουργούρισμα: γουργούρισμα στον οισοφάγο κατά την κατάποση."

Λέει: «Οι εκκενώσεις παύουν, ή καταστέλλονται, και επέρχονται αιφνίδιοι σπασμοί: εδώ το Cuprum θα επαναφέρει την εκκένωση, και θα σταματήσει τους σπασμούς.» «Ή, οι φλεγμονές παύουν αιφνίδια και αναρωτιέστε τι συνέβη. Ξαφνικά επέρχεται παραφροσύνη, παραλήρημα, σπασμοί, τύφλωση . . . μετάσταση. Μια ολοκληρωτική μεταβολή από ένα μέρος του σώματος σε άλλο.» «Το ίδιο μπορεί να συμβεί από ένα κατασταλμένο εξάνθημα — εκκένωση διάρροια, και πηγαίνει στον εγκέφαλο, προσβάλλει τον νου και προκαλεί παραφροσύνη: ένα άγριο, ενεργητικό, μανιακό παραλήρημα. . . .

Σπασμοί όπου ένα άκρο πρώτα κάμπτεται και έπειτα εκτείνεται. Σε ένα παιδί θα δείτε το πόδι ξαφνικά να πετάγεται έξω με μεγάλη βία, έπειτα πάλι πάνω προς την κοιλιά με μεγάλη βία, και πάλι να πετάγεται έξω. Είναι δύσκολο να βρεθεί άλλο φάρμακο που να έχει αυτό. (Tab.) Οι σπασμοί με κάμψη και έκταση είναι κοινοί στο Cuprum.

«Τινάγματα των ματιών: . τρίξιμο των — βλεφάρων' . Πρόσωπο και χείλη μπλε: — πορφυρά στους σπασμούς. Παράλυση της γλώσσας. » Πολλές παθήσεις βελτιώνονται με κρύο νερό. Ο βήχας προκαλείται από την εισπνοή κρύου αέρα, αλλά σταματά με το πόσιμο κρύου νερού, όπως το Coccus cacti. . . . Ένα θαυμαστό φάρμακο στην αναιμία."

Δεν ξέρει κανείς πώς να σταματήσει να παραθέτει από τον Kent! Όσο περισσότερο διαβάζει κανείς τον Kent, τόσο περισσότερο θαυμάζει την αντίληψή του

των χαρακτηριστικών της δράσης των φαρμάκων, και την θαυμαστή του δύναμη της εικονιστικής έκφρασης. Ένας από τους καλύτερους συνταγογράφους μας κουβαλούσε μαζί του την Υλη Ιατρική του Kent σε όλο τον πόλεμο, και οι δυνάμεις αφομοίωσής του πρέπει να ήταν μεγάλες! — κρίνοντας από την ταχύτητά του στον εντοπισμό του ομοιοπαθητικού φαρμάκου.

Για τους αρχάριους, το Leaders του Nash είναι μάλλον το καλύτερο βιβλίο για να ξεκινήσει κανείς: είναι λιγότερο ογκώδες, και (για έναν αρχάριο) λιγότερο συντριπτικό.

Διδάσκει κανείς να σκέπτεται ομοιοπαθητικά, και είναι γεμάτο ανεκτίμητες συγκρίσεις μεταξύ των φαρμάκων: — αλλά — KENT! . . . Ο Kent είπε κάποτε: "Δεν έχω επινοήσει τίποτα. Όλη η διδασκαλία είναι του Hahnemann." Σίγουρα η μανδύας του Hahnemann πρέπει να έπεσε στον Kent, με..διπλή μερίδα του πνεύματός του.

Ερχόμενοι σε συνηθισμένες αναμνήσεις και εμπειρίες. Ασθενείς που έρχονται στο Νοσοκομείο παραπονούμενοι για σοβαρές κράμπες —

ιδίως στις γάμπες — πολύ συχνά πρέπει να λάβουν είτε Cuprum είτε

Calcarea. Οι κράμπες της Calcarea είναι ιδίως χειρότερες τη νύχτα στο κρεβάτι, και όταν τεντώνεται το πόδι στο κρεβάτι. Θυμάται κανείς μια περίπτωση όπου

σε κακοήθη . νόσο — σκέφτομαι τη μήτρα — το Cuprum δόθηκε για τις βίαιες κράμπες από τις οποίες παραπονιόταν η ασθενής, και όχι μόνο σταμάτησε τις κράμπες, αλλά, για ένα διάστημα, βελτίωσε τα συμπτώματα της νόσου.

34 6 CUPRUM

Θυμάται κανείς ένα μικρούλη αγόρι στο νοσοκομείο, πολύ άρρωστο με πνευμονία, επιπλεκόμενη από διάρροια και σοβαρούς πόνους κράμπας. Εδώ το Cuprum πολύ γρήγορα κατέβασε τον πυρετό και καθάρισε τον πνεύμονα, καθώς και απαλλάγησε από τη διάρροια και τις κράμπες.

Ιδιαίτερα και διακριτικά συμπτώματα.

Το παιδί έχει πλήρη καταληπτικό σπασμό, με κάθε παροξυσμό κοκκύτη.

Βήχας χειρότερος με την εισπνοή κρύου αέρα: καλύτερος με το πόσιμο κρύου νερού.

Βήχας σε παιδιά, που απειλεί με ασφυξία.

Στο άσθμα, αρπάζει τον αέρα με τα χέρια, ανίκανο να ομιλήσει ή να καταπιεί.

Μύες της γάμπας συσπασμένοι σε κόμπους.

Σπασμοί και κράμπες στις γάμπες.

Σπασμοί με μπλε πρόσωπο και αντίχειρες σφιγμένους πάνω στις παλάμες των χεριών.

Σπασμοί μετά από εκνευρισμό, ή τρόμο.

Το παιδί κείτεται επί της κοιλιάς, και σπασμωδικά ανασηκώνει τους γλουτούς.

Σπασμοί με δάγκωμα.