Glonoine Nitro Glycerine

Glonoïne — Νιτρογλυκερίνη — αυτό το εξαιρετικά εκρηκτικό υγρό, το οποίο, αναμεμιγμένο με κάποιο πορώδες χώμα σχηματίζει τον «θανατηφόρο δυναμίτη», για τον σεισμό της γης και την ανατίναξη των βράχων, ανταποκρίνεται στη φήμη του ακόμη και όταν δυναμοποιηθεί και χρησιμοποιηθεί στην ιατρική· διατηρεί τα ανησυχητικά χαρακτηριστικά του: την αιφνιδιότητά του, τις εκρηκτικές του αισθήσεις και πόνους, τις ανώμαλες εκρήξεις προς τα πάνω που απειλούν να σηκώσουν και να συντρίψουν το κρανίο.

Η χημεία είναι συναρπαστική, έστω και μόνο για την ψυχολογία της, αν επιτρέπεται η (κακή) χρήση του όρου. Από δύο θανατηφόρα στοιχεία, σε συνδυασμό, μπορεί να σχηματίσει κάτι εντελώς αβλαβές, ακόμη και απαραίτητο για τη ζωή· ενώ από τόσο ήπιους και καλοσυνάτους οργανισμούς όπως η γλυκερίνη του κομοδίνου, τόσο αδράνεια που ποτέ δεν «χαλάει», και το άζωτο, εκείνο το άχρωμο, άγευστο, άοσμο αέριο, το οποίο, τέσσερα μέρη προς ένα σε μείγμα με τον υποστηρικτή της ζωής, το οξυγόνο, τροποποιεί τις ιδιότητες του τελευταίου κατά τέτοιον τρόπο ώστε, αντί να μας καίει ταχύως, απλώς λαμβάνουμε, με κάθε ανάσα, εκείνο το ευτυχές μείγμα που στηρίζει τη ζωή χωρίς να επιταχύνει την καταστροφή της.

Ότι το άζωτο και η γλυκερίνη συνδυάζονται για να παραγάγουν έναν τόσο άγριο αχαλίνωτο εκρηκτικό παράγοντα είναι απροσδιόριστο — απολύτως απρόβλεπτο μέχρι να «ανακαλυφθεί». Αλλά, όπως είπε κάποτε ένας σπουδαίος χημικός, «κανείς δεν θα μπορούσε να πει εκ των προτέρων πώς θα συμπεριφερόταν ακόμη και ένα κομμάτι ζάχαρη όταν πέφτει σε ένα φλιτζάνι τσάι». Η επιστήμη είναι η υπομονετική κόρη του Πειράματος· και, ως τέτοια, η Ομοιοπαθητική είναι επιστημονική.

Ο Dr. Hughes (Pharmacodynamics) επισημαίνει ότι, αν και η Παλιά Σχολή χρησιμοποιεί το Glonoine, έχοντας μάλιστα υιοθετήσει αυτό το όνομα γι' αυτό, ωστόσο η ιατρική οφείλει την εισαγωγή του στον Constantine Hering, τον σπουδαίο μαθητή του Hahnemann. Αλλά παρατηρούμε ότι, όπως πάντα, όταν χρησιμοποιεί εκείνα τα βίαια φαρμακευτικά σκευάσματα, τόσο συχνά τους πιο λαμπρά θεραπευτικούς παράγοντες της Ομοιοπαθητικής, η Παλιά Σχολή αναγκάζεται να ακολουθήσει στη φανταστική περιοχή των απειροελάχιστων.

«Η νιτρογλυκερίνη ανακαλύφθηκε από τον Sobrero το 1847, αλλά δεν μπορούσε να ληφθεί καμία ποσότητα για φυσιολογικό πείραμα μέχρι ο Morris Davis, ένας χημικός της Φιλαδέλφειας, την ίδια χρονιά, μετά από μακρές και κοπιαστικές προσπάθειες, υπό την καθοδήγηση του Hering, να καταφέρει να παραγάγει την ουσία σε επαρκή ποσότητα για proving. Αποδείχθηκε εκτενώς εδώ και στο εξωτερικό (βλ. Allen's "Encyclopedia") και τα συμπτώματα έχουν λάβει άφθονη κλινική επιβεβαίωση.» — Hering's "Guiding Symptoms"

Μια περίεργη μικρή επιβεβαίωση της φροντίδας και της ακρίβειας με την οποία τα provings των ομοιοπαθητικών φαρμάκων έχουν παρατηρηθεί και καταγραφεί έρχεται στα χέρια μας, την πιο κατάλληλη στιγμή, καθώς γράφουμε.

Ένας κάποιος ιατρός, απασχολημένος με μάλλον επείγουσα πνευματική εργασία, και ενοχλημένος από μια αίσθηση πληρότητας στο πίσω μέρος του κεφαλιού και του αυχένα, — μια δυσάρεστη, ακινητοποιητική πληρότητα — έλαβε μια δόση Glonoine, ένα φάρμακο που, όπως γνωρίζουμε, παράγει τέτοια πληρότητα, και να σου. Ήταν Glonoine 3, απλώς δύο σφαιρίδια, της μόνης διαθέσιμης παρασκευής, πιθανώς αδρανούς, που βρέθηκαν ανάμεσα σε διάφορα ομοιοπαθητικά φάρμακα που είχαν ανήκει σε κάποιον νεκρό εδώ και πολύ καιρό — (σίγουρα 25 έως 30 χρόνια).

Λοιπόν, η κεφαλαλγία σύντομα έφυγε (post ή propter hoc;) — αλλά δύο ημέρες αργότερα, ενώ ήταν απασχολημένος με εξωτερικά ιατρεία, ο ιατρός έγινε ξαφνικά συνειδητός μιας δυσάρεστης μουδιάσματος του αριστερού χεριού, που δεν είχε νιώσει ποτέ πριν, και μάλλον ανησυχητικού. Σύντομα αυτό εξαφανίστηκε, αλλά μόνο για να διαδεχθεί από μούδιασμα του κάτω χείλους, — η ακριβής αίσθηση που νιώθεται όταν έχει γίνει ένεση κοκαΐνης για εξαγωγή δοντιού.

Αυτό επίσης έφυγε· αλλά μόνο για να επιστρέψει ξανά και ξανά, και ξανά ακόμη, πρώτα στο αριστερό χέρι και μετά στο κάτω χείλος· πουθενά αλλού· πάντα απολύτως περιορισμένο. Πριν τη νύχτα αυτές οι μάλλον ανησυχητικές αισθήσεις τον έστειλαν στο Ρεπερτόριο του Kent για να βρει το φάρμακο — αν χρειαζόταν. Και εκεί ανακάλυψε, υπό «Μούδιασμα, κάτω χείλος», μόνο δύο φάρμακα «(Calc.), και Glon.»

Τότε στράφηκε στο «Μούδιασμα του αριστερού χεριού», για να βρει αρκετά φάρμακα· το Glon. ανάμεσά τους! Η αίσθηση εξηγήθηκε ικανοποιητικά· και ήταν ακόμη πιο ενδιαφέρουσα επειδή το Glon. δεν αναφέρεται ότι παράγει μούδιασμα του δεξιού χεριού ή του άνω χείλους.

Black Letter Symptoms

Γνωστοί δρόμοι φαίνονται παράξενοι· ο δρόμος για το σπίτι πολύ μακρύς.

Απροθυμία να μιλήσει· μόλις που θα απαντούσε.

Μια διακριτή αίσθηση σφυγμού στο Κεφάλι.

Παλμός στο μπροστινό μέρος του κεφαλιού.

Άμεσα μια αίσθηση σαν το κεφάλι να ήταν πολύ μεγάλο.

Το κεφάλι ένιωθε τεράστια μεγάλο.

Πίεση και παλμός στους κροτάφους.

Πίεση και πόνος από μέσα προς τα έξω και στους δύο κροτάφους.

Πληρότητα στο κεφάλι, και παλμός χωρίς πόνο.

Κεφάλι πολύ πλήρες· σφυγμός πλήρης και ταχύς.

Σαν το αίμα να ανέβαινε στο κεφάλι.

Σαν να κρεμόταν με το κεφάλι προς τα κάτω, και σαν να υπήρχε μεγάλη ορμή αίματος στο κεφάλι κατά συνέπεια.

Σαν το κρανίο να ήταν πολύ μικρό· και ο εγκέφαλος να επιχειρεί να το σπάσει.

Φοβόταν να κουνήσει το κεφάλι του μήπως πέσει σε κομμάτια.

Κρατά το κεφάλι με τα δύο χέρια· πιέζει το μετόπιο.

Σοκ στον εγκέφαλο, σύγχρονοι με κάθε παλμό των αρτηριών.

Κυματιστή αίσθηση στο κεφάλι.

Παλμός στο κεφάλι· στους κροτάφους· στις κροταφικές αρτηρίες που ήταν ανυψωμένες και ένιωθαν σαν μαστίγια.

Αίσθηση πληρότητας, κορυφή και μέτωπο.

Το κούνημα του κεφαλιού επιδεινώνει την κεφαλαλγία.

Κεφαλαλγία σε υγρές, βροχερές ημέρες· μετά από κρυολόγημα· μετά από πολύ κάθισμα και πνευματική προσπάθεια.

Κόκκινα εκνεφωμένα καυτά Μάτια κατά την κεφαλαλγία, με άγρια έκφραση.

Παλμικός πόνος σε όλα τα Δόντια.

Παλμός σε όλο το Σώμα.

Έντονη συμφόρηση εγκεφάλου που προκαλείται σε πληθωρικές ιδιοσυγκρασίες από απότομη καταστολή της εμμήνου ρύσης, ή που εμφανίζεται αντί για την έμμηνο ρύση.

Κεφαλαλγίες που εμφανίζονται μετά από άφθονη μητρική αιμορραγία.

Ορμή αίματος στο κεφάλι σε έγκυες γυναίκες, με χλωμό πρόσωπο και απώλεια συνείδησης.

Βίαια αίσθημα παλμών της Καρδιάς, με παλλόμενες καρωτίδες, παλμική κεφαλαλγία στο μέτωπο και μεταξύ των κροτάφων.

Το αίμα φαίνεται να ορμά στην καρδιά και να ανέβαινει ταχύως στο κεφάλι.

Επιληπτικές σπασμοί, με συμφόρηση στο κεφάλι και την καρδιά.

Κακές επιπτώσεις από την άμεση έκθεση στις ακτίνες του ήλιου.

(Στον πυρετό) εξάψεις θερμότητας· κύματα θερμότητας προς τα πάνω.

Άλλα, Πλάγια, Ή Περίεργα Συμπτώματα

Δεν αναγνώριζε κανέναν.

Παραληρούσε· φώναζε· θέλει να ορμήσει έξω από το σπίτι.

Πήδηξε από το κρεβάτι, αλλά τα πόδια τον πρόδωσαν.

Φόβοι· λαιμός πρησμένος· θώρακας σαν να ήταν βιδωμένος· του επερχόμενου θανάτου· ότι έχει δηλητηριαστεί.

Κακές επιπτώσεις από φόβο, τρόμο, μηχανικούς μωλωπισμούς και τις μεταγενέστερες συνέπειές τους.

Δν μπορούσε να επιτρέψει το κεφάλι να είναι στο ίδιο επίπεδο με το σώμα.

Σύγχυση ιδεών· δεν μπορούσε να πει πού βρισκόταν.

Απώλεια προσανατολισμού: (ένα θεραπευμένο περιστατικό), άρχισε πριν δέκα χρόνια· χάνεται σε δρόμους που ταξίδεψε επί χρόνια.

Εντάξει όσον αφορά όλα τα άλλα.

Σε οικείο δρόμο όλα παράξενα.

Έπρεπε να κοιτάζει γύρω του κάθε λίγα λεπτά για να πείσει τον εαυτό του ότι βρισκόταν στον σωστό δρόμο.

Τα σπίτια όχι στις σωστές θέσεις τους, στη διαδρομή που είχε διανύσει τουλάχιστον τέσσερις φορές την ημέρα επί τέσσερα χρόνια.

Σπασμοί, πέφτει κάτω με αφρό στο στόμα, μετά από εναλλαγές αίσθηματος παλμών της καρδιάς και συμφόρησης στο κεφάλι.

Συμφόρηση στο κεφάλι, προκαλεί αίσθηση ψύχους κάθε φορά.

Σφιχτή και πνιγηρή αίσθηση στον λαιμό, σαν στραγγαλισμός.

Κρανίο πολύ μικρό· σαν ο εγκέφαλος να επιχειρεί να σπάσει το κρανίο.

Σαν το κεφάλι και ο αυχένας να ήταν δαντελωτά· τα ρούχα πολύ σφιχτά.

Πόνος σε λιποσάκια του τριχωτού, σαν ένα θηκάρι να πιέζεται σταθερά πάνω τους.

Κάθε κίνηση, πλάγια, αύξανε τον πόνο (στο κεφάλι), αλλά οι κινήσεις εμπρός και πίσω όχι.

Κεφαλαλγία· παύει στον ύπνο· βελτίωση στον καθαρό αέρα· ελαττούμενη με το να πιει καφέ, μετά από λίγες ώρες· το τσάι την ελαττώνει καλύτερα.

Νιώθει σαν παγωμένος κρύος ιδρώτας να είναι στο μέτωπο, που δεν υπάρχει εκεί.

Οι ακτίνες του ήλιου στο κεφάλι δεν αντέχονταν, και το κεφάλι δεν επέτρεπε το καπέλο να το αγγίξει.

Φρικτή κεφαλαλγία· τρέχει στο δωμάτιο με το κεφάλι πιεσμένο ανάμεσα στα χέρια.

Σαν το κεφάλι να έσπαγε· το χτυπά στον τοίχο.

Υπεραιμία εγκεφάλου που προκαλείται από υπερβολικό ψύχος ή θερμότητα.

Κακές συνέπειες από κόψιμο μαλλιών.

Ηλίαση.

Έλεγε ότι τα μάτια της έβγαιναν· ένιωθε σαν κάποιος να τα τραβούσε από μέσα προς τα έξω.

Τα γράμματα φαίνονται μικρότερα· αστραπές, σπινθήρες, ομίχλη ή μαύρα σημεία, στροβιλιζόμενη και συγχευμένη όραση.

Άγρια, ατενιστική ματιά· προεξοχή των ματιών.

Υπερτροχιαία νευραλγία, από τις 6 π.μ. έως τις 10 ή 12.

Κρύος ιδρώτας στο πρόσωπο κατά τη συμφόρηση στο κεφάλι.

Το κάτω χείλος ένιωθε πρησμένο.

Μούδιασμα κάτω χείλους.

Το πηγούνι ένιωθε επιμηκυμένο έως τα γόνατα· αναγκαζόταν να βάλει το χέρι στο πηγούνι επανειλημμένα για να σιγουρευτεί ότι δεν ήταν έτσι. (Ο δοκιμαστής είχε τραυματίσει το πηγούνι από πτώση πριν είκοσι χρόνια.)

Η γλώσσα μουδιασμένη σαν καμένη· μυρμήγκιασμα, τσούξιμο.

Σύσφιξη στον λαιμό σαν να πνιγόταν.

Το κρασί επιδεινώνει όλα τα συμπτώματα· τα αλκοολούχα διεγερτικά προκαλούν παραλήρημα, συμφόρηση, λήθαργο.

Ναυτία ταξιδιού.

Αδύναμη, θερμή ναυτιώδης αίσθηση στο θώρακα και το στομάχι, σαν απειλούμενη ναυτία ταξιδιού.

Ζάλη.

Διαταραχές στην ενδοκρανιακή κυκλοφορία στην εμμηνόπαυση.

Εξάψεις κ.λπ. κατά την εμμηνόπαυση.

Βίαιο αίσθημα παλμών· αίσθημα ότι θα πεθάνει· μούδιασμα όλου του αριστερού βραχίονα.

Πίεση στην καρδιά σαν να συστέλλεται.

Εναλλασσόμενη συμφόρηση στην καρδιά και στο κεφάλι.

«Ως ενδιάμεσο φάρμακο στη στηθάγχη, για να αποτραπεί ο οργανισμός από το να συνηθίσει στην επίδραση του Aur. mur.»

Θερμή αίσθηση κατά μήκος της πλάτης· κάψιμο μεταξύ των ωμοπλατών.

Παλιοί μωλωπισμοί και κραδασμοί (στο κεφάλι και τη σπονδυλική στήλη).

Τα γόνατα υποχωρούν στην κεφαλαλγία.

Ασταθές βάδισμα.

Γόνατα και μηροί χτυπούν μεταξύ τους κατά την κεφαλαλγία.

Σπασμοί, με σφίξιμο και τινάγματα προς τα πάνω των γροθιών και των ποδιών.

Κατά τους σπασμούς ανοίγει τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών.

Σπασμοί, με ιδίως τα αριστερά δάχτυλα ανοιγμένα.

Δεν μπορεί να βγάλει τη γλώσσα σε ευθεία γραμμή.

Ανήσυχος ύπνος· ξυπνά με φόβο αποπληξίας.

Συμφόρηση· το αίμα τείνει προς τα πάνω· τα αγγεία παλμούν· φλέβες, σφαγίτιδες, κροταφικές, διευρυμένες.

Ταχείες αποκλίσεις στην κατανομή του αίματος.

Χρήσιμο ως υποκατάστατο της αιμοληψίας.

Κακές επιπτώσεις από πνευματική διέγερση, τρόμο, φόβο, μηχανικούς μωλωπισμούς και τις μεταγενέστερες συνέπειές τους, από κόψιμο μαλλιών, και από έκθεση στις ακτίνες του ήλιου.

Αντιδοτώνεται από Acon., Camph., Coffea, Nux.

Σύγκριση AMYL NITR., Bell., Ferr., Gels., Natrum carb., Potas. nitr., Sod. nitr., Stram.

Όπως φαίνεται από τα παραπάνω, η δράση του Glonoine, τόσο τοπική, τόσο αιφνίδια, τόσο συγκεκριμένη, τόσο ανησυχητική και βασανιστική, και επομένως τόσο θεραπευτική, όταν κατανοηθεί, είναι αδύνατο να ξεχαστεί. Στην πραγματικότητα, φαίνεται ότι μόλις αξίζει να γραφτεί γι' αυτήν!

Ωστόσο θα διατρέξουμε τι έχουν να πουν μερικοί από τους σπουδαίους συνταγογράφους και συγγραφείς μας. Ο ένας τονίζει ένα σημείο που συμπίπτει με την εμπειρία του, ο άλλος ένα άλλο· και έτσι μαθαίνει κανείς.

Ο Hughes γράφει: «Το όνομα Glonoin σχηματίστηκε από τον εισαγωγέα του στην ιατρική πρακτική, τον Dr. C. Hering, από τον χημικό τύπο (GLON05) που δηλώνει τη σύστασή του. Ο Dr. Hering το απέδειξε στον εαυτό του και σε άλλους το 1848. . . .

Ο Hughes λέει, «η δράση του Glonoin κείται μέσα σε ένα πολύ μικρό πεδίο. Αν κάποιος αγγίξει τη γλώσσα του με διάλυμα 5 τοις εκατό, θα βρει σχεδόν σίγουρα σε λίγα λεπτά ότι ο σφυγμός του έχει αυξηθεί κατά είκοσι, σαράντα ή ακόμη εξήντα σφυγμούς. Μπορεί να νιώσει έναν παλμό σε όλο το σώμα του, αλλά θα τον βιώσει σχεδόν πάντα στο κεφάλι του, το οποίο θα συνεχίσει να χτυπά μέχρι να αναπτυχθεί μια μάλλον βίαιη εκρηκτική κεφαλαλγία. Με αυτό, θα υπάρχει πιθανώς κάποια ζάλη, μια αίσθηση πληρότητας στο κεφάλι και στην καρδιά, και μια σύσφιξη γύρω από τον λαιμό. . . .

Όλα αυτά μας θυμίζουν το νιτρώδες αμύλιο· . . . αλλά οι επιδράσεις των δύο φαρμάκων δεν είναι ταυτόσημες. Το Amyl προκαλεί μια γενική ερύθηση χωρίς έντονη αίσθηση παλμού . . . ούτε ο σφυγμός επηρεάζεται πολύ από αυτό. Φαίνεται ότι έχει αποδειχθεί ότι το Amyl παράγει τις διασταλτικές του επιδράσεις στις αρτηρίες παραλύοντας άμεσα τους μυϊκούς τους χιτώνες . . . ενώ το Glonoin επηρεάζει τα νευρικά κέντρα της κυκλοφορίας, και περιορίζεται σε αυτή τη σφαίρα.»

Έπειτα διακρίνει μεταξύ της δράσης του Glon. και του Belladonna. «Με το Bell., η κυκλοφορία εντός του κρανίου διεγείρεται επειδή ο εγκέφαλος ερεθίζεται· με το Glon., ο εγκέφαλος ερεθίζεται επειδή η κυκλοφορία διεγείρεται. Θα ήταν ενδεδειγμένο σε τέτοια υπεραιμία όπως μπορεί να παραχθεί από υπερβολική θερμότητα ή ψύχος, από ισχυρά συναισθήματα, από μηχανικό κραδασμό, από καταστολή της εμμήνου ρύσης ή άλλων αιμορραγιών και εκκρίσεων.»

Μαρτυρά όχι μόνο την ηλίαση, αλλά το εντυπωσιακό όφελος που έχει λάβει από το φάρμακο στις οδυνηρές μεταγενέστερες συνέπειες της ηλίασης.

Λέει, «ίσως το μεγαλύτερο δώρο που ο Dr. Hering έχει προσφέρει στους ασθενείς με την εισαγωγή του Glon. στην ιατρική είναι η ανακούφιση που δίνει στις εμμηνορρυσιακές διαταραχές της εγκεφαλικής κυκλοφορίας . . . όπως η έντονη συμφόρηση εγκεφάλου που προκαλείται σε πληθωρικές ιδιοσυγκρασίες από απότομη καταστολή της εμμήνου ρύσης.

Το Glonoin είναι ένα εξαίσιο ομοιότερο (similimum) εδώ· για σε έναν από τους δοκιμαστές του Dr. Dudgeon, που το έλαβε ενώ ήταν παρούσες οι έμμηνοι ρύσεις, αυτές σταμάτησαν αμέσως, και η κεφαλαλγία συνεχιζόταν να αυξάνεται σε βιαιότητα μέχρι τη νύχτα. . . . Δεν δρα, όπως το Lachesis ή το νιτρώδες αμύλιο, στις εξάψεις της εμμηνόπαυσης· αλλά είναι Πολύτιμο όταν αυτές εντοπίζονται στο κεφάλι.»

Λέει, «ήταν η δήλωση του ανακαλύπτοντος, Sobrero, ότι "ακόμη και μια πολύ μικρή ποσότητα τοποθετημένη στη γλώσσα προκαλεί βίαιη κεφαλαλγία διάρκειας αρκετών ωρών", που οδήγησε τον Dr. Hering να ερευνήσει τη δράση του. . . .»

Το είδος της κεφαλαλγίας — πληρότητα, τάση, παλμός, έκρηξη — αυτές είναι οι φράσεις που χρησιμοποιούν οι δοκιμαστές για να την περιγράψουν. . . . Δρα το ίδιο ταχέως στην ασθένεια όπως στην υγεία.

Συζητά την εντυπωσιακή του ικανότητα να ανακουφίζει παροξυσμούς νευραλγίας, σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, θεραπεύοντας μόνιμα.

Ο Guernsey συνοψίζει το Glonoine και τις χρήσεις του. «Διαταραχές από τη θερμότητα του κεφαλιού σε τυπογράφους, σε άνδρες που εργάζονται συνεχώς κάτω από φως γκαζιού, ώστε η θερμότητα να πέφτει στο κεφάλι· κακά αποτελέσματα από ηλίαση· δεν αντέχει καμία θερμότητα γύρω από το κεφάλι· δεν μπορεί να περπατήσει στον ήλιο, πρέπει να περπατά στη σκιά ή να κρατά ομπρέλα· δεν αντέχει τη θερμότητα από σόμπα· μεγάλος ίλιγγος από την ανάληψη όρθιας στάσης όταν σηκώνεται από το κρεβάτι, όταν σηκώνεται από καθίσμα. Θερμότητα στο κεφάλι· παλμική κεφαλαλγία.»

Ο ασθενής νιώθει χαμένος, ή παράξενος ακόμη και σε οικείο δρόμο ή περιβάλλον. Τα πράγματα φαίνονται παράξενα και άγνωστα.

Nash. Ένα από τα σπουδαία μας φάρμακα του κεφαλιού. Λέει ότι συνήθιζε να κουβαλά Glon. I στη βαλίτσα του, για εκείνους που ήταν επιρρεπείς να περιγελούν τον νεαρό γιατρό και το γλυκό του φάρμακο. Σπάνια αποτύγχανε να πείσει, σε πέντε έως δέκα λεπτά, ότι υπήρχε δύναμη εδώ· για ένα σταγόνα στη γλώσσα παρήγαγε τη χαρακτηριστική παλμική κεφαλαλγία. Κανείς ποτέ δεν ζήτησε περαιτέρω απόδειξη της δύναμης του ομοιοπαθητικού φαρμάκου.

(Κάποιος θυμάται μια νέα γυναίκα γιατρό στο "New", όπως λεγόταν τότε το Elizabeth Garrett Anderson Hospital, που περιέγραψε τη φρικτή κεφαλαλγία από το άγγιγμα της γλώσσας της με κάποια παρασκευή νιτρογλυκερίνης.)

Οι πόνοι του Belladonna είναι αιφνίδιοι στην έναρξη, και αιφνιδίως φεύγουν· εκείνοι του Glonoine είναι ακόμη περισσότερο.

Ο Nash λέει ότι «το Glonoine είναι καλύτερα προσαρμοσμένο στο πρώτο, συμφωριακό στάδιο των φλεγμονωδών νοσημάτων του εγκεφάλου· το Belladonna πηγαίνει πιο μακριά, και μπορεί ακόμη να είναι το φάρμακο αφού το φλεγμονώδες στάδιο έχει πλήρως εγκαθιδρυθεί.» Κανένα από τα δύο δεν αντέχει τον ελάχιστο κραδασμό. Αλλά οι πόνοι που «κυματίζουν» προς τα πάνω με ορμή, είναι απολύτως χαρακτηριστικοί του Glon.

Ο Farrington τονίζει ότι το χαρακτηριστικό σύμπτωμα (keynote) όλης της συμπτωματολογίας του φαρμάκου εκφράζεται σε μία πρόταση: «μια τάση για αιφνίδιες και βίαιες ανωμαλίες της κυκλοφορίας.» Με αυτό, λέει, μπορούμε εύκολα να επεξεργαστούμε τα άλλα συμπτώματα.

«Το Glon. είναι ένα φάρμακο που δρα πολύ γρήγορα και πολύ βίαια· ο παλμός (κεφάλι) δεν είναι απλή αίσθηση, είναι πραγματικό γεγονός. Πραγματικά φαίνεται ότι τα αιμοφόρα αγγεία θα έσπαγαν, τόσο βίαιη είναι η δράση του φαρμάκου. . . . Το αίμα φαίνεται να ορμά σε ένα μεγάλο ρεύμα πάνω από τη σπονδυλική στήλη και στο κεφάλι. Οι εξωτερικές σφαγίτιδες μοιάζουν με ελικοειδή χορδές, οι καρωτίδες παλμούν βίαια και είναι σκληρές, τεταμένες και ασυμβίβαστες στην πίεση.

Το πρόσωπο είναι βαθιά κόκκινο. Αυτός ο παλμός συνοδεύεται είτε από θαμπό, οδυνηρό πόνο, είτε από οξείς, βίαιους πόνους.»

«Ηλίαση . . . επίσης βρίσκουμε το Glon. να είναι το καλύτερό μας φάρμακο για τις επιπτώσεις της θερμότητας, είτε το πρόβλημα προκύπτει από τις άμεσες ακτίνες του ήλιου, από ζεστό καιρό, ή από την εργασία στην έντονη θερμότητα καμίνου, όπως στην περίπτωση χυτηριακών εργατών και μηχανουργών.

Αυτές οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στο κεφάλι, αλλά αφορούν όλο το σώμα, και σημειώνουμε καταπίεση της αναπνοής, με αίσθημα παλμών της καρδιάς και ναυτία και έμετο . . . η ναυτία όχι γαστρική, αλλά εγκεφαλική . . . μια φρικτή, βυθισμένη αίσθηση στο επιγάστριο και συχνά, επίσης, διάρροια. . . Μάτια πολύ μεγάλα και προεξέχουν σαν να ξεπηδούν από το κεφάλι . . . οφθαλμικά νοσήματα από έκθεση σε πολύ έντονο φως . . . αιμοφόρα αγγεία του αμφιβληστροειδούς διασταλμένα, ή, σε ακραίες περιπτώσεις, αποπληξία του αμφιβληστροειδούς. . . . Εξαίσιο φάρμακο για επιλόχειους σπασμούς· πλήρης, σκληρός σφυγμός, και αλβουμινουρία. . . . .

«Οι γνωστοί δρόμοι φαίνονται παράξενοι στον ασθενή (Petroleum). Υποθέστε ότι ένα άτομο, επιρρεπές σε αποπληκτικές συμφόρησης, αιφνιδίως προσβάλλεται στους δρόμους από μία από αυτές, και δεν ξέρει πού βρίσκεται, τότε το Glonoin είναι το φάρμακο γι' αυτόν.»

«Κακές επιπτώσεις από φόβο (Opium). Φρικτή ανησυχία, και μερικές φορές ο φόβος ότι έχει δηλητηριαστεί.»

«Έπειτα, το τραύμα. Ένα εξαίσιο φάρμακο για πόνους και άλλες μη φυσιολογικές αισθήσεις, που εμφανίζονται αργά μετά από τοπικούς τραυματισμούς· το μέρος πονά, ή νιώθει τρυφερό· ή μια παλιά ουλή ξανανοίγει.»

Αυτός, επίσης, αντιπαραβάλλει το Bell. και το Glon. «επειδή συναντιούνται στις συμφόρησεις και τις φλεγμονές του εγκεφάλου σε παιδιά και ηλικιωμένα άτομα. Μοιράζονται εδώ τις τιμές.»

Θα τελειώσουμε εξάγοντας μερικές από τις πιο εικαστικές μικρές λάμψεις του Kent· ακόμη και εκεί όπου υπάρχει επανάληψη, αυτό απλώς εξυπηρετεί να τονίσει και να εμπεδώσει τα γεγονότα.

«Ορμή αίματος στην καρδιά και το κεφάλι. Σαν όλο το αίμα του σώματος να όρμιζε γύρω από την καρδιά· μια ορμή στο κεφάλι· μια θερμή, λάμπουσα αίσθηση στο κεφάλι· ή έντονη λάμψη από το στομάχι ή το θώρακα προς τα πάνω στο κεφάλι, ενίοτε με απώλεια συνείδησης. . . . Κυματοειδείς αισθήσεις, σαν το κρανίο να ανυψώνεται και να κατεβαίνει· να διαστέλλεται και να συστέλλεται. Έντονος πόνος, μαζί με αυτό, σαν το κεφάλι να έσπαγε.

Μεγάλος παλμός· χτυπήματα σφυριών· κάθε παλμός επώδυνος. Ακόμη και τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών παλμούν. . . .»

«Το κεφάλι ανακουφίζεται στον καθαρό αέρα· επιδείνωση στη θερμότητα, συχνά ανακουφίζεται από το ψύχος. Επιδείνωση ξαπλωτά. Επιδείνωση με το κεφάλι χαμηλά. Τα άκρα κρύα, χλωμά και ιδρωμένα, το κεφάλι καυτό, το πρόσωπο ερυθρό και πορφυρό ή φωτεινά κόκκινο. Στόμα στεγνό· βλέφαρα στεγνά, κολλούν στα βολβούς. Όλοι οι βαθμοί σύγχυσης έως απώλεια συνείδησης.»

«Ηλίαση . . . αιφνίδιες συμφόρησεις του κεφαλιού. . . . Το ψύχος κάνει καλό στο κεφάλι· η θερμότητα κάνει καλό στα άκρα. Όταν τα κάτω άκρα είναι καλυμμένα με ρούχα σε δροσερό δωμάτιο, και τα παράθυρα ανοιχτά, οι σπασμοί ανακουφίζονται, και ο ασθενής αναπνέει πιο εύκολα.»

«Στην αποπληξία, τέτοια φάρμακα όπως το Opium και το Glonoine ανακουφίζουν την πίεση του αίματος όταν τα συμπτώματα συμφωνούν. . . . Ισορροπούν την κυκλοφορία, και ο ασθενής μπορεί να μη πεθάνει.»

«Αν κάθεται, θα δείτε συχνά έναν ασθενή Glonoine με τα δύο χέρια να πιέζουν το κεφάλι με όλη τη δυνατή δύναμη μέχρι τα χέρια να εξαντληθούν τελείως. Θέλει να επιδεθεί, ή σφιχτό σκουφί. . . . Επιδείνωση από το κρασί, και επιδείνωση από το ξάπλωμα. Θα εκπλαγείτε να μάθετε πόσο καιρό μπορεί να καθίσει ένας ασθενής Glonoine χωρίς να κουνήσει μυ, επειδή η κίνηση είναι τόσο επώδυνη. Όλη η κορυφή του κεφαλιού νιώθει σαν να καλύπτεται από καυτό σίδερο, σαν ένα φούρνο να είναι εκεί δίπλα.