Ignatia Amara

Ignatia — μεγάλο φάρμακο των διαθέσεων και των αντιφάσεων : της πνευματικής έντασης και καταπόνησης, σε συνδυασμό με σοκ, πένθος, απογοήτευση ή θλίψη, που έχουν σπασμωδικά και ολοκληρωτικά ανατρέψει την κρίση και τον αυτοέλεγχο.

Όμως, όπως λέει ο Kent, αν η κατάσταση επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά και απειλεί να γίνει χρόνια, τότε επεμβαίνει το Natrum mur., το «χρόνιο» της Ignatia.

Ο Hahnemann μιλά για τα «εντελώς αντίθετα συμπτώματα αυτού του αξιοσημείωτου φαρμάκου». Και λέει ότι, εξαιτίας αυτών των εναλλασσόμενων δράσεων, που ακολουθούν η μία την άλλη πολύ γρήγορα, είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για οξείες ασθένειες, και για σημαντικό αριθμό από αυτές — όπως φαίνεται από τα συμπτώματά του, που αντιστοιχούν σε νοσηρές καταστάσεις που συναντώνται τόσο συχνά στην καθημερινή ζωή. «Μπορεί να θεωρηθεί φάρμακο δημιουργημένο για μεγάλη χρησιμότητα (πολυκρέστη).»

Ο Clarke λέει (Λεξικό), «Για να αποκτήσει κανείς σωστή κατανόηση της δύναμης και της θέσης της Ignatia, είναι απαραίτητο να απαλλαγεί από δύο διαδεδομένες εσφαλμένες ιδέες. Η πρώτη είναι ότι η Ignatia είναι φάρμακο για την υστερία και για τίποτα άλλο· και η δεύτερη ότι είναι το μόνο φάρμακο που απαιτείται ποτέ σε περιπτώσεις υστερίας.»

Λέει, «Οι σπόροι της Ignatia περιέχουν μεγαλύτερη αναλογία Στρυχνίνης από εκείνους της Nux vomica, και η μεγάλη διαφορά στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των δύο φαρμάκων αποδεικνύει τη σοφία της εξέτασης των φαρμάκων ανεξάρτητα από τις λεγόμενες 'δραστικές' τους αρχές.»

Ο Hahnemann, συγκρίνοντας την πνευματική διάθεση των δύο φαρμάκων, λέει, «Αν και οι θετικές επιδράσεις της Ignatia έχουν μεγάλη ομοιότητα με εκείνες της Nux vomica (όπως θα μπορούσε να συναχθεί από τη βοτανική συγγένεια μεταξύ των δύο φυτών), ωστόσο η συναισθηματική διάθεση των ασθενών για τους οποίους η Ignatia είναι χρήσιμη διαφέρει ευρέως από εκείνη των ασθενών για τους οποίους το Nux είναι χρήσιμο.»

Μας λέει ότι η Ignatia δεν είναι κατάλληλη για άτομα στους οποίους predominούν ο θυμός, η ένταση ή η βία, αλλά για εκείνους που υπόκεινται σε γρήγορες εναλλαγές της χαράς και της διάθεσης για κλάμα, ή στους οποίους παρατηρούμε τα συναισθηματικά κατάσταση που υποδεικνύουν τα συμπτώματά της, εφόσον τα άλλα σωματικά νοσηρά συμπτώματα μοιάζουν με εκείνα που αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει.

«Ακόμη και σε υψηλή δυναμοποίηση η Ignatia είναι κύριο φάρμακο σε υποκείμενα που δεν έχουν τάση να εκραγούν βίαια ή να εκδικηθούν, αλλά που κρατούν την ενόχλησή τους για τον εαυτό τους : στους οποίους η ανάμνηση του εκνευριστικού γεγονότος συνηθίζει να παραμένει στον νου, και έτσι ιδιαίτερα σε νοσηρές καταστάσεις που προκαλούνται από γεγονότα που προκαλούν θλίψη.»

Και σχετικά με την επιληψία λέει, «Κρίσεις ακόμη και χρόνιας επιληψίας, που εμφανίζονται μόνο μετά από ταπείνωση ή κάποια παρόμοια ενόχληση (και όχι από οποιαδήποτε άλλη αιτία), μπορούν πάντα να προληφθούν με έγκαιρη χορήγηση της Ignatia. Επιληπτικές κρίσεις που εκδηλώνονται σε νέα άτομα μετά από κάποιο μεγάλο φόβο, πριν γίνουν πολύ συχνές, μπορούν επίσης να θεραπευτούν με λίγες δόσεις Ignatia. Αλλά είναι πολύ απίθανο ότι χρόνιες επιληπτικές κρίσεις άλλου είδους μπορούν να θεραπευτούν, ή ότι έχουν ποτέ θεραπευτεί με αυτό το φάρμακο. . . . Η Ignatia είναι εφαρμόσιμη και θεραπευτική μόνο σε αιφνίδιες κρίσεις και σε οξείες ασθένειες.»

Και, σχετικά με την Ignatia, λέει, «Είναι καλύτερα να χορηγείται η (μικρή) δόση το πρωί, αν δεν υπάρχει λόγος βιασύνης. Όταν δίνεται λίγο πριν τον ύπνο προκαλεί υπερβολική ανησυχία τη νύχτα.»

Αυτό έχει να μας πει ο Guernsey για την Ignatia :

«Οποιοσδήποτε υποφέρει από κατασταλμένη ή βαθιά θλίψη, με μακρόσυρτους αναστεναγμούς, πολύ κλάμα κ.λπ., επίσης πολλή δυστυχία, δεν μπορεί να κοιμηθεί, απορροφημένος εξ ολοκλήρου στη θλίψη· για πρόσφατη θλίψη, όπως από την απώλεια ενός φίλου· παθήσεις του νου γενικά, ιδίως αν προκαλούνται από θλίψη· μελαγχολία· απελπισία· υστερική μεταβλητότητα· φανταστικές ψευδαισθήσεις.»

«Καταληψία με κάμψη προς τα πίσω· οπισθότονος· υστερικοί σπασμοί, ιδίως αν συνοδεύονται από αναστεναγμούς . . . ψυχρότητα μεμονωμένων μερών.

«Το πρόσωπο του ασθενούς αλλάζει χρώμα πολύ συχνά όταν είναι σε ηρεμία. . . .

«Επιδείνωση : από πνευματικές παθήσεις· από θυμό· από θυμό με φόβο· θυμός με σιωπηλή θλίψη· από άγχος· από άγχος με λύπη· δυστυχισμένος έρωτας· ταπείνωση από προσβολή· από πνευματική καταπόνηση· από γλυκά, καφέ, καπνό· από πίεση στην ανώδυνη πλευρά, μπορεί να ξαπλώσει καλύτερα πάνω στην επώδυνη πλευρά· από έντονες οσμές· μεταξύ των καταπιόμενων· από ασκαρίδες· όταν χασμουριέται.»

Ο Nash αποκαλεί την Ignatia «Φάρμακο των παραδοξοτήτων!» Κεφάλι καλύτερα ξαπλωμένος στην επώδυνη πλευρά, αδυναμία που δεν βελτιώνεται με το φαγητό, πονόλαιμος καλύτερα με την κατάποση, δίψα κατά τη διάρκεια του ρίγους, κόκκινο πρόσωπο κατά το ρίγος κ.λπ. . . . Ανακουφίζεται από άφθονη υδαρή ούρηση.

Λέει ότι η Ignatia, όπως η Acon., η Cham. και το Nux, φαίνεται να υπερτονίζει την εντυπωσιακότητα όλων των αισθήσεων, αλλά, σε αντίθεση με τα άλλα, περιέχει ένα έντονο στοιχείο θλίψης και διάθεση για σιωπηλό πένθος.

Και μια άλλη χαρακτηριστική πνευματική κατάσταση είναι η Αλλαγή Διάθεσης.

Κανένα φάρμακο δεν μπορεί να συγκριθεί με την Ignatia για αυτό. . ο ασθενής είναι τη μια στιγμή γεμάτος χαρά και ευθυμία, για να ακολουθήσει ξαφνικά το άλλο άκρο, μελαγχολική θλίψη και δάκρυα, και έτσι αυτές οι πνευματικές καταστάσεις εναλλάσσονται γρήγορα.* [Η Crocus εδώ μοιάζει με την Ignatia.]

Η Ignatia τρομάζει εύκολα, και επομένως είναι ένα από τα καλύτερά μας φάρμακα για τις επιπτώσεις του φόβου, σε ανταγωνισμό με το Aconite, το Opium και το Verat. alb. . . .

Με το Nux, είναι μεγάλο νευρικό φάρμακο, και δρα στη σπονδυλική στήλη, επηρεάζοντας τόσο τις αισθητήριες όσο και τις κινητικές νεύρες. Ένα από τα καλύτερά μας φάρμακα για σπασμούς ή σπασμωδικές κρίσεις, ιδίως όταν οφείλονται σε πνευματικές αιτίες, όπως μετά από φόβο, τιμωρία παιδιών ή άλλα έντονα συναισθήματα. Ένας ιατρός, ενώ παρατηρούσε την ασθενή σε έναν από τους σπασμούς, παρατήρησε ότι βγήκε από αυτόν με μια σειρά μακρόσυρτων αναστεναγμών. Ρώτησε αν η ασθενής είχε πρόσφατο πνευματικό πρόβλημα, και έμαθε ότι είχε χάσει τη μητέρα της, την οποία αγαπούσε υπερβολικά και για την οποία πενθούσε βαθιά, λίγες εβδομάδες νωρίτερα.

Η Ignatia 30 την θεράπευσε γρήγορα. . . .

Η Ignatia έχει σε έντονο βαθμό μυϊκές συσπάσεις σε όλο το σώμα, επομένως γίνεται ένα από τα καλύτερά μας φάρμακα για τη χορεία, ιδίως αν προκληθεί από φόβο ή θλίψη στην πνευματική πλευρά, ή από οδοντοφυΐα ή σκουλήκια στην πλευρά της αντανακλαστικής ερεθισμού. . . Όπως το Aconite, το Chamomilla και το Coffea, η Ignatia είναι υπερευαίσθητη στον πόνο. . . .

Λέει ότι αυτό το φάρμακο είναι πολύ μοναδικό στα πυρετικά συμπτώματα. Δεν υπάρχει ασθένεια στην οποία είμαστε πιο ικανοί να δείξουμε τη δύναμη του δυναμοποιημένου φαρμάκου να θεραπεύει, από τον διαmittικό πυρετό. Χρόνιες περιπτώσεις που έχουν αντισταθεί στη θεραπεία με Quinine επί χρόνια, συχνά θεραπεύονται γρήγορα και μόνιμα με την 30ή και άνω. Τα ακόλουθα συμπτώματα υποδεικνύουν την Ignatia :

1ον. Δίψα κατά τη διάρκεια του ρίγους και σε κανένα άλλο στάδιο.

2ον. Ρίγος, ανακουφίζεται από εξωτερική θερμότητα.

3ον. Καύσος επιδεινούμενος από εξωτερική κάλυψη.

4ον. Κόκκινο πρόσωπο κατά τη διάρκεια του ρίγους. Κανένα άλλο φάρμακο δεν έχει δίψα κατά το ρίγος και σε κανένα άλλο στάδιο. (Υπογραμμίζει ότι, στο Nux, κατά τον καύσο, η ελάχιστη αποκάλυψη επαναφέρει το ρίγος.)

Λέει, «το κόκκινο πρόσωπο κατά το ρίγος με οδήγησε στη θεραπεία μιας επίμονης περίπτωσης, και αφού παρατήρησα το κόκκινο πρόσωπο παρατήρησα επίσης ότι το αγόρι ήταν πίσω από τη σόμπα στη θερμότερη θέση που μπορούσε να βρει. Η 30ή θεράπευσε αμέσως.»

Ο Kent περιγράφει την ασθενή και την κατάσταση της Ignatia : «Μια γυναίκα έχει περάσει μια διαμάχη στο σπίτι : . . . έχει περάσει μεγάλη θλίψη : . . . ανταποδομένους έρωτες : . . . ένα νευρικό, ευαίσθητο κορίτσι ανακαλύπτει ότι έχει τοποθετήσει τα συναισθήματά της σε λάθος άνθρωπο : έχει ένα κλάμα, κεφαλαλγία, τρέμει, είναι νευρική, αϋπνία.

. . . Μια γυναίκα χάνει το παιδί της ή τον σύζυγό της : έχει κεφαλαλγίες, τρέμει, είναι διεγερμένη, κλαίει και δεν κοιμάται : ανίκανη να ελέγξει τον εαυτό της· ντρέπεται για τον εαυτό της. Παρά τις καλύτερες προσπάθειές της, η θλίψη της την έχει κυριολεκτικά διαλύσει. Είναι ανίκανη να ελέγξει τα συναισθήματα και τη διέγερσή της.

Η Ignatia θα την ηρεμήσει. . . . Αν τέτοια προβλήματα συνεχίζουν να επιστρέφουν, και η κατάσταση συνεχίζει να επαναλαμβάνεται, το Nat. mur. θα ολοκληρώσει την περίπτωση. Είναι το φυσικό χρόνιο της Ignatia. . . . όταν τα προβλήματα συνεχίζουν να επιστρέφουν, και η Ignatia φτάνει σε ένα σημείο όπου δεν αντέχει πλέον.» Ή όταν ένα ευαίσθητο, υπερκοπιασμένο κορίτσι ερωτεύεται ένα αδύνατο άτομο. «Μένει ξύπνια τη νύχτα, κλαίει με λυγμούς. Η Ignatia, αν είναι πολύ πρόσφατο, θα ισορροπήσει τον νου εκείνου του κοριτσιού.

Αν όχι, το Natrum mur. επεμβαίνει ως διάδοχος.»

Ο ασθενής Ignatia δεν είναι κάποιος που ήταν απλός, ή με νωθρό νου ή ιδιωτικός, αλλά κάποιος που έχει κουραστεί και έχει φτάσει σε τέτοια κατάσταση από την υπερπροσπάθεια και την υπερδιέγερση. Αν είναι μάλλον αδύναμος στο σώμα, από υπερβολική κοινωνική διέγερση. Η παρούσα κοινωνική μας κατάσταση είναι καλά υπολογισμένη για να αναπτύξει έναν υστερικό νου. Ο τυπικός κοινωνικός νους είναι εκείνος που βρίσκεται πάντα σε κατάσταση σύγχυσης . . . τρόμος, φόβος, άγχος, κλάμα διαπερνούν το φάρμακο. «Ευαίσθητη διάθεση· υπεροξεία.» Υπερτεταμένη· έντονη.

Μερικά από αυτά τα υπερτεταμένα κορίτσια που επιστρέφουν από το Παρίσι, υπερτεταμένα στη μουσική τους, θα έχουν βίαιους πόνους στο πρόσωπο, υστερικούς πόνους : άλλα με βίαιες κεφαλαλγίες· άλλα με την πνευματική κατάσταση και σύγχυση· άλλα με όλες τις υστερικές εκδηλώσεις. Παρατεταμένη διέγερση. Μουσικές υπερβολές κ.λπ.»

Και για την ασθενή Ignatia ο Kent λέει : «Δεν μπορείτε να βασιστείτε στο ότι θα είναι λογική ή ορθολογική. Είναι καλύτερα να λέτε όσο το δυνατόν λιγότερα για οτιδήποτε. Μην κάνετε υποσχέσεις, δείξτε σοφία, πάρτε τη βαλίτσα σας και πηγαίνετε σπίτι αφού έχετε συντάξει τη συνταγή, επειδή οτιδήποτε θα πείτε θα διαστρεβλωθεί. Δεν υπάρχει τίποτα που μπορείτε να πείτε που θα ευχαριστήσει.»

Και η Ignatia έχει κάτι ακόμη : «νομίζει ότι παραμέλησε κάποιο καθήκον.»

Ο Kent λέει ξανά, «Η Ignatia είναι γεμάτη εκπλήξεις . . . στην Ignatia βρίσκετε ό,τι είναι αφύσικο και ό,τι είναι απροσδόκητο. Βλέπετε ένα φλεγμονώδες μέρος όπου υπάρχει θερμότητα, ερυθρότητα, σφύξη και αδυναμία· θα το χειριστείτε με μεγάλη προσοχή από φόβο μην πονέσει . . . αλλά διαπιστώνετε ότι δεν πονάει : μερικές φορές καθόλου πονηρό, και μερικές φορές βελτιώνεται με την έντονη πίεση. Δεν είναι αυτό μια έκπληξη ;

«Κοιτάζετε στον λαιμό. Είναι πρησμένος, φλεγμονώδης, κόκκινος· ο ασθενής παραπονιέται για πονόλαιμο και πόνο. Φυσικά δεν τον αγγίζετε με το γλωσσοπίεστρο από φόβο μην πονέσει.

Έχετε κάθε λόγο να υποθέσετε ότι η κατάποση στερεών θα είναι επώδυνη. Αλλά ρωτάτε τον ασθενή πότε υπάρχει ο πόνος, και ο ασθενής θα πει, 'Όταν δεν καταπίνω τίποτα solid.' Ο πόνος βελτιώνεται με την κατάποση οτιδήποτε στερεού, από την πίεση. Πονάει όλες τις άλλες φορές.

«Πνευματικά ο ασθενής κάνει τα πιο ανεξήγητα και τα πιο απροσδόκητα πράγματα. Φαίνεται να μην έχει κανέναν κανόνα να εργάζεται με βάση αυτόν, καμία φιλοσοφία, καμία σωφροσύνη νου, και καμία κρίση. Το αντίθετο από ό,τι θα αναμενόταν, λοιπόν, θα βρεθεί. Ο ασθενής είναι καλύτερα ξαπλωμένος στην επώδυνη πλευρά : αντί να επιδεινώνει τον πόνο, τον βελτιώνει. 'Πόνος σαν καρφί να μπήγει στο πλάι του κεφαλιού,' και η μόνη ανακούφιση που νιώθει είναι να ξαπλώσει πάνω σε αυτό, ή να πιέσει πάνω σε αυτό, και αυτό τον κάνει να φεύγει.»

Και ο Kent λέει ότι το στομάχι είναι εξίσου παράξενο στην δυσπεψία του. Ότι δίνονται ήπια φαγητά και τα απλούστερα δυνατά πράγματα, επειδή αυτή έχει κάνει εμετό επί μέρες, και δεν μπορεί να κρατήσει τίποτα. «Είναι ένα υστερικό στομάχι,» και αυτή τρώει λίγο ωμό λάχανο και λίγο ψιλοκομμένα κρεμμύδια, και από εκείνη τη στιγμή και μετά είναι καλά.

Ξανά με τον βήχα. Λέει, όταν οι άνθρωποι βήχουν από ερεθισμό, από αίσθημα πληρότητας ή από επιθυμία να αποβάλουν κάτι, αυτό βελτιώνεται με τον βήχα. Αλλά όταν τέτοιος ερεθισμός εμφανίζεται σε ασθενή Ignatia, έχετε ξανά το απροσδόκητο : επειδή όσο περισσότερο βήχει, τόσο μεγαλύτερος είναι ο ερεθισμός για βήχα, μέχρι που ο ερεθισμός γίνεται τόσο μεγάλος που πέφτει σε σπασμούς. Μπορεί να κληθείτε στο προσκέφαλο μιας ασθενούς όπου όσο περισσότερο βήχει, τόσο μεγαλύτερος ο ερεθισμός για βήχα, και αυτή είναι βρεγμένη από ιδρώτα, καθισμένη στο κρεβάτι με τα νυχτικά της ρούχα βρεγμένα· με ναυτία, και βήχοντας και κάνωντας εμετικές κινήσεις, καλυμμένη με ιδρώτα και εξαντλημένη.

Μην περιμένετε. Δεν μπορείτε να την κάνετε να σταματήσει τον βήχα αρκετά ώστε να σας πει κάτι, μόνο θα δείτε ότι ο βήχας έχει γίνει πιο βίαιος. Η Ignatia τον σταματά αμέσως. Ή σπασμός του λάρυγγα από πνευματική διαταραχή, φόβο ή θλίψη, ένας λαρυγγισμός που ακούγεται σε όλο το σπίτι.

Η Ignatia τον σταματά αμέσως.

Δίψα όταν δεν θα την περιμένατε. Δίψα κατά το ρίγος, αλλά όχι κατά τον πυρετό.

Η Ignatia θα θεραπεύσει πολλές «σωματικές καταστάσεις» όπου τα πνευματικά συμπτώματα απαιτούν το φάρμακο.

Ένας από τους γιατρούς μας, αργά ένα βράδυ, κλήθηκε να δει μια περίπτωση οξείας ρευματισμού, όπου το φαινομενικά ενδεδειγμένο φάρμακο δεν είχε βοηθήσει. Τώρα βρέθηκε μπροστά σε μια τέλεια εικόνα της πνευματικής κατάστασης της Ignatia, και έδωσε εκείνο το φάρμακο — που καθάρισε αμέσως ολόκληρη την περίπτωση, ρευματισμό και όλα.

Ο Clarke είχε μια παρόμοια περίπτωση. Λέει, «Στα πρώτα χρόνια της ομοιοπαθητικής μου καριέρας εξέπληξα τον εαυτό μου μια φορά θεραπεύοντας γρήγορα με Ignatia (συνταγογραφημένη αρχικά ως διαλειμματικό φάρμακο) μια σοβαρή περίπτωση ρευματικού πυρετού, η οποία δεν σημείωνε καμία πρόοδο υπό Bryonia κ.λπ. Τα πνευματικά συμπτώματα απαιτούσαν Ignatia, και μαζί με αυτά η φλεγμονή των αρθρώσεων, καθώς και ο πυρετός, εξαφανίστηκαν υπό τη δράση της.» Πρέπει κανείς ποτέ να μην ξεχνά ότι τα πνευματικά συμπτώματα, αν είναι έντονα, και ιδίως αν υποδεικνύουν μια αλλαγή διάθεσης λόγω οξείας ασθένειας, είναι τα πιο σημαντικά στον προσδιορισμό της επιλογής του φαρμάκου.

Κάποιος θυμάται καλά μια περίπτωση Ignatia στα πρώτα χρόνια της πρακτικής σε ιατρείο. Μια σχετικά νέα γυναίκα, στην οποία είχε δοθεί Sepia για τον βρογχοκήλη της — ένα μεγάλο, μαλακό πρήγμα του θυρεοειδούς — επέστρεψε σε μια εβδομάδα σε ανησυχητική κατάσταση θλίψης και λαχάνιασμα. Το Νοσοκομείο, που ειδοποιήθηκε, δεν είχε κρεβάτι να προσφέρει, και το μόνο που απομένει ήταν να της δοθεί Ignatia και να της πει να επιστρέψει σε λίγες μέρες. Όταν εμφανίστηκε ξανά, ήρεμη και χαρούμενη, ο βρογχοκήλης είχε εξαφανιστεί εντελώς !

Κάποιος αναρωτιόταν, ποιο από τα δύο φάρμακα είχε κάνει το κόλπο ; Η Ignatia είναι το οξύ της Sepia, όπως και του Natrum mur. Μήπως η Sepia προκάλεσε μια αρχική επιδείνωση — μια πολύ σοβαρή, και μετά θεραπεία ; — ή ήταν πραγματικά η Ignatia το θεραπευτικό φάρμακο ;

Αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο — αν πρέπει να θεραπεύσετε έναν βρογχοκήλη στο οξύ στάδιο με πνευματικά συμπτώματα Ignatia, δεν μπορείτε να κάνετε μεγάλο λάθος αν συνταγογραφήσετε Ignatia.

Η Ignatia είναι το «φάρμακο του αναστεναγμού».

Η Ignatia χασμουριέται.

Η Ignatia δεν αντέχει το κάπνισμα ή τον καπνό του τσιγάρου.

Η Ignatia είναι ένα από τα πολύ σημαντικά φάρμακα που πρέπει να εξετάζονται σε προβλήματα του ορθού και του πρωκτού.

Συμπτώματα Μαύρου Γράμματος ( Hahnemann και Allen )

Ασυνήθιστη τάση να τρομάζει.

Τολμηρότητα.

Ασταθής, ανυπόμονος, αναποφάσιστος, φιλόνικος, επαναλαμβανόμενο κάθε τρεις έως τέσσερις ώρες.

Απίστευτες αλλαγές διάθεσης, τη μια στιγμή αστειεύεται και πειράζει, την άλλη είναι δακρύρροος, εναλλάξ κάθε τρεις έως τέσσερις ώρες.

Ψιθυριστή φωνή.

Δεν μπορεί να μιλήσει δυνατά.

Λεπτή διάθεση, με πολύ καθαρή συνείδηση.

Λεπτά ευαίσθητη διάθεση, λεπτή συνείδηση.

Ελαφριά μετάπτυξη ή αντίφαση τον εξεγείρει σε θυμό, και αυτό τον κάνει θυμωμένο με τον εαυτό του.

Απίστευτες αλλαγές διάθεσης.

Θερμότητα στο κεφάλι. Το κεφάλι είναι βαρύ.

Κρεμά το κεφάλι μπροστά.

Βάζει το κεφάλι μπροστά πάνω στο τραπέζι.

Κεφαλαλγία, αυξανόμενη με την κλίση προς τα εμπρός.

Πόνος στο μέτωπο πάνω από τη ρίζα της μύτης που τον αναγκάζει να κάμψει το κεφάλι προς τα εμπρός, ακολουθούμενος από τάση για έμετο.

Κεφαλαλγία σαν πίεση με κάτι σκληρό πάνω στην επιφάνεια του εγκεφάλου, επαναλαμβανόμενη σε κρίσεις.

Σφύζουσα κεφαλαλγία.

Κεφαλαλγία σε κάθε σφύξη των αρτηριών.

Κνησμός στον ακουστικό πόρο. <arg_value>Σουβλιές στα χείλη.

Εσωτερική επιφάνεια του κάτω χείλους επώδυνη, σαν ωμή και εκδορωμένη. <arg_value>Τα χείλη είναι ραγισμένα και ματώνουν.

Συνηθίζει να δαγκώνει τη μια πλευρά της γλώσσας οπίσθια όταν μιλά ή μασά.

Σουβλιές στο ουρανίσκο που εκτείνονται στο εξωτερικό αυτί.

Ξινή γεύση στο στόμα.

Πόνος στους τραχηλικούς αδένες.

Αίσθηση μυρμηγκιάσματος στον οισοφάγο.

Ερεθίζει προς τα πάνω ένα πικρό υγρό.

Αυτό που έχει καταπιεί αναδιπλώνεται προς τα πάνω στο στόμα.

Αίσθημα (συσπαστικό) εμετικού σπασμού στο μέσο του λαιμού, σαν να υπήρχε εκεί ένα μεγάλο κομμάτι φαγητού ή ένα πώμα, που αισθάνεται περισσότερο όταν δεν καταπίνει παρά όταν καταπίνει.

Πονόλαιμος : σουβλιά . , τον όταν δεν καταπίνει και κάπως και ενώ καταπίνει· όσο περισσότερο καταπίνει, ωστόσο, τόσο περισσότερο εξαφανίζεται : αν καταπιεί κάτι στερεό, όπως ψωμί, φαίνεται σαν η σουβλιά να εξαφανίζεται εντελώς.

Μετά το φαγητό και το ποτό, λόξιγκας.

Πόνος στο επιγάστριο.

Ακραία αποστροφή στο κάπνισμα του καπνού.

Αίσθημα στο στομάχι σαν από νηστεία.

Αίσθημα χαλαρότητας στο στομάχι.

Ιδιαίτερη αίσθηση αδυναμίας στο άνω κοιλία και στο βάθος του στομαχιού, και ωχρότητα του προσώπου.

Βουητό και κροτερό ήχο στα έντερα.

Στα αριστερά, πάνω από τον ομφαλό, μια απότομη σουβλιά.

Περισφιγκτικοί και σουβλιάζοντες πόνοι στην κοιλιά.

Πτώση του ορθού κατά τη μέτρια προσπάθεια στην κένωση.

Βίαιη ώθηση για κένωση, περισσότερο στα άνω έντερα και το άνω μέρος της κοιλιάς· έχει μεγάλη επιθυμία, όμως τα κόπρανα, αν και μαλακά, δεν αποβάλλονται σε επαρκή ποσότητα.

Ανώδυνη συστολή του πρωκτού. <arg_value>Μια χονδρή σουβλιά από τον πρωκτό βαθιά μέσα στο ορθό.

Πόνος μία ή δύο ώρες μετά την κένωση, πόνος στο ορθό, σαν από τυφλές αιμορροΐδες, αποτελούμενος από συστολή και τσούξιμο.

Τυφλές αιμορροΐδες, επώδυνες ενώ κάθεται και στέκεται, λιγότερο ενώ περπατά.

Πτώση του ορθού, από μέτρια προσπάθεια στην κένωση.

Απότομος πιεστικός πόνος στο ορθό. <arg_value>Τσούξιμο στον πρωκτό, χωρίς σχέση με την κένωση.

Μεγάλη βιασύνη και επιθυμία για κένωση, το βράδυ, που αισθάνεται κυρίως στο μέσο της κοιλιάς, αλλά δεν ακολουθούν κόπρανα, μόνο το ορθό προβάλλει.

Συχνή αποβολή πολλών υδαρών ούρων. Ερεθισμός και ελκώδης πόνος στα γεννητικά όργανα.

Πλήρης απουσία σεξουαλικής επιθυμίας, εναλλασσόμενη με το αντίθετο.

Πρόκληση για βήχα στον λάρυγγα, που δεν ανακουφίζεται από τον βήχα, αλλά μόνο από την καταστολή του βήχα.

Αίσθηση ξηρής πτερωτής σκόνης στο βάθος του λαιμού, που δεν ανακουφίζεται από τον βήχα : αλλά όσο περισσότερο επιτρέπει στον εαυτό του να βήχει, τόσο περισσότερο διεγείρεται. Η έμπνευση παρεμποδίζεται σαν από βάρος να βρίσκεται πάνω του : η εκπνοή είναι τόσο πιο εύκολη.

Απλός μυϊκός σπασμός των άκρων, κατά την αποκοιμήση.

Πόνος στο ιερό οστό, επίσης όταν ξαπλώνει ανάσκελα το πρωί στο κρεβάτι.

Πόνος στην άρθρωση του βραχίονα όταν κάμπτει το χέρι προς τα πίσω, σαν από παρατεταμένη σκληρή δουλειά, ή σαν μωλωπισμένος.

Στον δελτοειδή μυ ένα τρεμούλιασμα συσπάσεων.

Θερμά γόνατα με κρύα μύτη.

Ανατριχίλα, αίσθημα μουδιάσματος των άκρων.

Στις αρθρώσεις των ώμων, του ισχίου και των γονάτων, πόνος σαν από διάστρεμμα ή εξάρθρωση.

Απλός βίαιος πόνος, που αισθάνεται μόνο όταν αγγίζεται, εδώ και εκεί, σε μια μικρή περιοχή, π.χ. στις πλευρές κ.λπ.

Ύπνος τόσο ελαφρύς που ακούει τα πάντα μέσα σε αυτόν. <arg_value>Σταθερή ιδέα στο όνειρο.

Ονειρεύεται όλη τη νύχτα το ίδιο θέμα.

Ροχαλητή έμπνευση κατά τον ύπνο.

Το ένα αυτί και το ένα μάγουλο κόκκινα και καυτά.

Αιφνίδια κρίση φτερωτής θερμότητας σε όλο το σώμα.

Εξωτερική θερμότητα και ερυθρότητα, χωρίς εσωτερική θερμότητα.

Η εξωτερική θερμότητα είναι αφόρητη.

Αίσθημα σαν ο ιδρώτας να θα ξεχείλιζε.

Τρεμούλιασμα ρίγους με ερυθρότητα του προσώπου.