Ipecacuanha

Η Παλαιά Σχολή μελετά και πειραματίζεται με τα φάρμακα για τη φυσιολογική τους δράση και τα διδάσκει γι' αυτή, και καθορίζει τις μέγιστες μη θανατηφόρες δόσεις για ενήλικες και για παιδιά. Ο Ομοιοπαθητικός μελετά και χρησιμοποιεί, συχνά, τα ίδια φάρμακα, αλλά για την ακριβώς αντίθετη δράση τους, και στη λεπτή δοσολογία της ζωτικής διέγερσης.

Η γνώση της Παλαιάς Σχολής για τα φάρμακα είναι επομένως μόνο μισή γνώση, δηλαδή της ακατέργαστης τοξικής και υπονομευτικής τους δράσης: και μόνο σε λίγες περιπτώσεις αναγνωρίζει και τα χρησιμοποιεί για την ομοιοπαθητική τους δράση. Το Ipecacuanha είναι ενδιαφέρον ως ένα από τα φάρμακα που η Αλλοπαθητική χρησιμοποιεί για να θεραπεύει ομοιοπαθητικά: τις χρησιμοποιεί και με τους δύο τρόπους, στην πραγματικότητα, για να προκαλέσει και να θεραπεύσει τον έμετο. Ειδικά στον έμετο της εγκυμοσύνης, εγκαταλείποντας τη εμετική δόση των «grs.

XV to XXX», χορηγείται σε δόσεις ενός minim του Ipecacuanha οίνου. Για εμάς δρα στις υψηλές και υψηλότερες δυναμοποιήσεις. Το Ipecac. 200 είναι μια ισχυρή συνταγή.

Αλλά, στα ευαίσθητα άτομα, όπως θα δείξουμε αργότερα, το Ipecac. μπορεί να προκαλέσει, και επομένως να θεραπεύσει, τις πιο τρομερές κρίσεις άσθματος και ασφυξίας, και δεν είναι καθόλου ένα καθολικά ασφαλές εμετικό. Οι δηλητηριάσεις και τα proving (δοκιμασίες φαρμάκου) του είναι ενδιαφέροντα, παραστατικά και διδακτικά.

Θα φανεί ότι το Άσθμα καταλαμβάνει μεγάλο μέρος στις δηλητηριάσεις και τα proving (δοκιμασίες φαρμάκου) του Ipecacuanha, βλ. τις ακόλουθες συμπυκνωμένες παραθέσεις από το Cyclopedia of Drug Pathogenesy. Η κλινική επιβεβαίωση στη χρήση του φαρμάκου έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις ναυτιάζουσες ιδιότητές του — προκλητικές και θεραπευτικές: — και η «Ναυτία που δεν ανακουφίζεται από τον έμετο», και η «ναυτία, συνεχής, με καθαρή γλώσσα» έχουν γίνει τα κύρια υποδηλωτικά συμπτώματα για τη χορήγησή του. Κι όμως — στις θωρακικές του παθήσεις, με τους πόνους της δύσπνοιας και της ασφυξίας, μπορεί να υπάρχει λίγη ή καθόλου ναυτία. Ή, πάλι, μπορεί να υπάρχει ναυτία, με βίαιες προσπάθειες εμετού και βήχα ταυτόχρονα, που προκαλούν ανείπωτους τρόμους ασφυξίας· που φαίνεται να απειλούν τη ζωή.

Ο Hale White μας λέει ότι το φάρμακο επηρεάζει όχι μόνο το στομάχι, αλλά και το κέντρο του εμέτου στον προμήκη μυελό, το οποίο ίσως εξηγεί την καθαρή γλώσσα; — στα χαρακτηριστικά περιστατικά.

Πρόσφατα είδαμε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον περιστατικό: — άσθμα ετών διάρκειας, σε συνδυασμό με δερματική νόσο· τα δύο, φαινομενικά, όχι εναλλάξ, αλλά συνυπάρχοντα. Λίγες δόσεις Ipecac. στην υψηλότερη δυναμοποίηση ξεκίνησαν σχεδόν άμεση βελτίωση της δερματικής κατάστασης — που δεν περίμενε κανείς: αλλά βελτίωσαν επίσης σε μεγάλο βαθμό το άσθμα, το οποίο είναι «καλύτερα από ό,τι εδώ και χρόνια». Η συνταγή ήταν αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας να παραχθεί μια Εικόνα-Φαρμάκου του Ipecac. Παρεμπιπτόντως, ένας έξυπνος γέρος ομοιοπαθητικός χημικός συνήθιζε να λέει: «Οι νέοι γιατροί κάνουν καλές συνταγές, επειδή διαβάζουν Materia Medica.» Αλλά — όλοι μας θα πρέπει να το κάνουμε αυτό — ασταμάτητα: και σίγουρα το να γράφεις για φάρμακα, και να διδάσκεις φάρμακα, διδάσκει, ή οφείλει να διδάσκει, τον ίδιο τον εαυτό σου.

Ποιος χρησιμοποιεί το Ipecacuanha για «δέρματα»; Τα βιβλία μας λένε, πράγματι, ότι μπορεί να είναι χρήσιμο για να βγάλουν κατασταλμένα εξανθήματα. Όπως στον οστρακιά, κ.λπ., «εξανθήματα κατασταλμένα, ή αργά να εμφανιστούν, με πίεση στο στήθος· έμετος και γαργαλιστός βήχας». Στο ερυσίπελας, «όπου η ερυθρότητα εξαφανίζεται, με έμετο».

Και έχει «Κνησμός του δέρματος, με ναυτία· πρέπει να ξύεται μέχρι να κάνει εμετό». Και ο Hale White λέει ότι το Ipecac. εφαρμοσμένο στο δέρμα είναι ισχυρό ερεθιστικό, προκαλεί ερυθρότητα, φυσαλίδες και φλύκταινες.

Τώρα πρώτα, θα συμπυκνώσουμε μερικά περιστατικά από το Cyclopedia of Drug Pathogenesy, που δείχνουν τις επιδράσεις του ακατέργαστου Ipecacuanha σε ευαίσθητα άτομα, και έτσι δείχνουν τη βοήθεια που μπορεί να προσφέρει στις δυναμοποιήσεις σε ασθενείς που έγιναν έτσι ευαίσθητοι από τη νόσο.

1/ Δηλητηριάσεις: από την κονιοποίηση της ρίζας Ipecac. Εισέπνευσε μια ποσότητα της σκόνης, που τον έκανε να κάνει εμετό τρεις φορές και του προκάλεσε πίεση στο στήθος. Σταμάτησε να το κοπανίζει, αλλά μία ώρα αργότερα είχε τη πιο βίαιη κρίση ασφυξίας, συστολή της τραχείας και του λαιμού, γαιώδες νεκρικό χρώμα προσώπου, η πιο τρομερή αγωνία κατά τη κρίση της ασφυξίας. Τα συμπτώματα αυτά αυξάνονταν κάθε λεπτό . . . μετά από πέντε ώρες νόμιζε ότι θα ασφυκτιούσε.

Τα αναπνευστικά συμπτώματα κράτησαν για αρκετές ημέρες, αν και σε πιο ήπιο βαθμό.

3/ Ένας γιατρός, ενώ συσκεύαζε αλεσμένη δόση Ipecac., αιφνιδιάστηκε από βίαιη κρίση άσθματος, συνοδευόμενη από την πιο εξαντλητική δύσπνοια και πίεση στο προκόρδιο. Παρά την αιμοληψία και τα δραστικά καθαρτικά, διήρκεσε πέντε ή έξι ημέρες. . . Πολύ αργότερα, χρειάστηκε να πάρει εμετικό και διάλεξε κρασί Ipecac. Μόλις το κατάπιε, ένιωσε στον λαιμό και το στομάχι σαν να είχε πιει λιωμένο μολύβι . . . η δυσφορία κατέληξε σε μία από τις χειρότερες κρίσεις άσθματος, και από τότε ήταν επιρρεπής σε αυτές κάθε φορά που εκτιθόταν στο φάρμακο ή στους ατμούς της καύσης sulphur. . . .

Παρατήρησε σε ορισμένες κρίσεις του ότι όταν η απόχρεμψη γινόταν ελεύθερη, τα πρωινά, εκτοξεύονταν στομαχικές ποσότητες που οποιοσδήποτε θα μπορούσε να ορκιστεί ότι ήταν μια μάζα από μικρούς σχεδόν διαφανούς σκώληκες, αλλά ήταν πήχτη που είχε συγκεντρωθεί στα μικρά βρογχία κατά τον ύπνο και απορρίπτονταν τώρα ως εκβολεία αυτών των σωλήνων, συχνά σε τέτοια ποσότητα ώστε να εκπλήσσεται ότι μπορούσε να περάσει επαρκής αέρας από τους πνεύμονες στον ύπνο για τις ανάγκες της ζωής.

4/ Ένας άλλος πάσχων, γιατρός, υποθέτοντας ότι μόνο η σκόνη που εισπνεόταν τον έκανε να υποφέρει, πήρε λίγο από την αλεσμένη ρίζα σε χλιαρό νερό, αφού αυτή είχε ζυγιστεί και ανακατευτεί σε μακρινό σημείο του σπιτιού. Περίπου στον συνηθισμένο χρόνο δράσης ενός εμετικού φάνηκε να υπάρχει ταυτόχρονη προσπάθεια να αναπνεύσει, να βήξει και να κάνει εμετό, προκαλώντας μια κατάσταση ασφυξίας τελείως απερίγραπτη με λόγια. Όλοι οι μύες του θώρακα και της κοιλιάς φάνηκαν σε κατάσταση βίαιου ακανόνιστου σπασμού, κάθε προσπάθεια εμέτου διακοπτόταν από απόπειρα βήχα.

Αν και φύσαγε κρύος άνεμος Μαρτίου, έπρεπε να ανοίξει το παράθυρο και να στηριχθεί όρθιος για σχεδόν μία ώρα για να αποφύγει την άμεση ασφυξία — την οποία οι φίλοι του περίμεναν από στιγμή σε στιγμή. Η κρίση πέρασε αιφνίδια και κατόπιν αιτήματός του τον έβαλαν στο κρεβάτι: η αναπνοή ήταν ελεύθερη, αλλά η αδυναμία ήταν ακραία, και όλη η επιφάνεια του σώματος έκαιγε και ήταν καλυμμένη με ερυσιπελατώδες εξάνθημα, που κάλυπτε κάθε σημείο. Οι κηλίδες ήταν κυκλικές, από το μέγεθος εξαπήνου μέχρι την παλάμη, ανυψωμένες με χοντρές στρογγυλεμένες άκρες, και πυρής κόκκινης απόχρωσης.

5/ Σε άλλη περίπτωση, όπου είχε σκορπιστεί μικρή ποσότητα σκόνης Ipecac., ο «εγώ» δέχθηκε αμέσως επίθεση από μία από τις πιο τρομερές παροξυσμούς άσθματος — ακραία αίσθηση ασφυξίας, πίεση στο προκόρδιο, μια εξαντλητικότατη ναυτία, σπασμωδικές αλλά άκαρπες προσπάθειες εμέτου με ταυτόχρονους σπασμούς του διαφράγματος και των μυών του θώρακα και της κοιλιάς, προκαλώντας κατάσταση πάθησης που αψηφά την περιγραφή. . . . Η ποσότητα Ipecac. που εισπνεύστηκε πρέπει να ήταν απειροελάχιστη.

Ο Hahnemann λέει: «Θα φανεί από τα ακόλουθα συμπτώματα» (proving (δοκιμασίες φαρμάκου)), «αν και δεν είναι πλήρη, ότι αυτό το ισχυρό φυτό δεν δημιουργήθηκε απλώς με σκοπό να προκαλέσει βίαιη κένωση του στομαχιού με έμετο (το οποίο στις περισσότερες περιπτώσεις πρέπει να θεωρείται μία από τις άχρηστες σκληρότητες της συνηθισμένης πρακτικής), αλλά ότι πολύ ανώτεροι και σημαντικότεροι θεραπευτικοί στόχοι επιτυγχάνονται με τη βοήθειά του.

Μπορούμε να μάθουμε από τα συμπτώματά του ότι, όπως μπορεί να ανακουφίσει ορισμένες περιπτώσεις τάσης για έμετο όμοιες με τις δικές του, έτσι πρέπει, όπως έχει δείξει η εμπειρία, να ασκεί ειδική θεραπευτική δράση ιδίως στις αιμορραγίες, στην παροξυσμική, σπασμωδική δύσπνοια και στις ασφυκτικούς σπασμούς και επίσης σε ορισμένα είδη τετάνου — με την προϋπόθεση ότι σε όλες αυτές τις παθήσεις τα υπόλοιπα συμπτώματα του ασθενούς βρίσκονται παρόμοιου χαρακτήρα μεταξύ εκείνων του Ipecac.

«Ορισμένα είδη πυρετού έχουν τέτοια σύσταση ώστε αυτή η ρίζα είναι το κατάλληλο φάρμακό τους, όπως συνάγεται από τα δικά της συμπτώματα, στο μέτρο που παρουσιάζουν μεγαλύτερη ομοιοπαθητική ομοιότητα με εκείνα της περίπτωσης πυρετού από ό,τι εκείνα άλλων φαρμάκων. Αν η επιλογή δεν υπήρξε εντελώς κατάλληλη για τον σκοπό, αφήνει γενικά τον πυρετό σε κατάσταση στην οποία η Arnica (σε άλλες περιπτώσεις China, Ignatia ή Cocculus) είναι το φάρμακο.»

Την δίνει ως αντίδοτο μετά από παρατεταμένη κατάχρηση φλοιού Cinchona ή την ακατάλληλη χρήση Arsenic.

Λέει ότι μόνο πολύ μικρές δόσεις ενδείκνυνται: συνήθιζε να χρησιμοποιεί το εκατομμυριοστό του κόκκου (την τρίτη εκατοστή): αλλά λέει ότι αυτή η δόση πρέπει να μειωθεί ακόμη περισσότερο: και μας πληροφορεί ότι είναι βραχείας δράσης φάρμακο — από δύο ώρες, έως μόλις δύο ημέρες. [Αλλά γνωρίζουμε τι μεγαλειώδες φάρμακο είναι, σε περιπτώσεις άσθματος, για παράδειγμα, στη δυναμοποίηση 30, όταν «δρα» για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ο Guernsey (Keynotes) λέει: «Ένας από τους καλύτερους οδηγούς για τη χρήση αυτού του φαρμάκου είναι μια διαρκής αλλά ανεκπλήρωτη επιθυμία για έμετο· ή αμέσως μετά τον έμετο θέλουν να κάνουν ξανά· διαρκής ναυτία.

«Αποστροφή στο στομάχι για φαγητό. . . . Καμία ανακούφιση από τον έμετο, η επιθυμία παραμένει.

«Ασφυκτικές κρίσεις αναπνοής . . . βήχας χωρίς απόχρεμψη· με αιματηρή απόχρεμψη· χωρίς να ξυπνά τον ασθενή.

«Απειλούμενη αποβολή· συχνά με οξεία τσούξιμο γύρω από τον ομφαλό, που κατεβαίνει προς τη μήτρα, με διαρκή ναυτία και έκκριση φωτεινού κόκκινου αίματος . . . μητρορραγία, συχνά μετά τον τοκετό, με χαμηλό σφυγμό, ναυτία κ.λπ. Υπάρχει σταθερή ροή φωτεινού κόκκινου αίματος, που μπορεί να διαβρέξει το κρεβάτι μέχρι το πάτωμα ή να ξεχειλίσει από το πόδι του κρεβατιού. Όπου υπάρχει αυτή η σταθερή ροή φωτεινού κόκκινου αίματος, δώστε Ipecac. και μην καταφύγετε σε εφαρμογές, χειρισμούς κ.λπ.»

Την δίνει για δυσμηνόρροια με τον χαρακτηριστικό πόνο γύρω από τον ομφαλό που τρέχει προς τη μήτρα.

Ο Kent είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικός όσον αφορά τις χρήσεις του Ipecacuanha. Θα παραθέσουμε — συντομεύοντας πολύ.

Τα περισσότερα από τα οξεία παράπονά του αρχίζουν με έμετο.

Όλα τα παράπονα στο Ipecac. συνοδεύονται περισσότερο ή λιγότερο από ναυτία: κάθε μικρός πόνος και δυσφορία συνοδεύεται από ναυτία.

Ο βήχας προκαλεί ναυτία και έμετο: βήχει μέχρι το πρόσωπο να κοκκινίσει, με πνιγμό και λόξιγκα.

Με κάθε μικρή εκτόξευση αίματος από οποιοδήποτε σημείο του σώματος υπάρχει ναυτία, λιποθυμία και κατάπτωση.

Από εκεί η αξία του στη μητρική αιμορραγία: φωτεινό, κόκκινο αίμα, με ναυτία.

Η μεγάλη συντριπτική ναυτία διαπερνά όλο το φάρμακο με τα συμπτώματά του.

Το Ipecac. επιτελεί καλύτερα το έργο του εκεί όπου υπάρχει αδυνασία.

Με τον πυρετό ή το ρίγος του Ipecac., πόνος στον ινίο: συμφόρηση πληρότητας: ένα συνθλιπτικό αίσθημα στο κεφάλι και τον ινίο: κεφάλι γεμάτο πόνο.

Έχει συμπτώματα που μοιάζουν με τέτανο.

Έχει οπισθότονο: χρήσιμο σε εγκεφαλονωτιαία μηνιγγίτιδα, όπου υπάρχει ανάσυρση του κεφαλιού, όλο το σώμα γέρνει προς τα πίσω, και υπάρχει έμετος των πάντων: γλώσσα κόκκινη και σκασμένη και διαρκής ναυτία και έμετος χολής.

Γαστρίτιδα, όταν τίποτα δεν μένει κάτω — ούτε καν ένα σταγόνα νερό.

Δυσεντερία, όταν ο ασθενής αναγκάζεται να κάθεται σχεδόν συνεχώς στο κόπρανο, και αποβάλλει λίγο βλέννα ή λίγο φωτεινό κόκκινο αίμα: τένεσμος φρικτός: κάψιμο, τσούξιμο: με διαρκή ναυτία. Ενώ πιέζει στο κόπρανο, ο πόνος είναι τόσο μεγάλος που επέρχεται ναυτία και κάνει έμετο χολής.

Βρέφη με χολεραιοειδή διάρροια, που καταλήγει σε αυτή τη δυσεντερική κατάσταση, διαρκής τένεσμος, ναυτία, έμετος των πάντων, κατάπτωση και μεγάλη ωχρότητα.

Δείτε την αξία του στον κοκκύτη: ο παροξυσμικός χαρακτήρας· το κόκκινο πρόσωπο, η αδυνασία, ο βίαιος κοκκύτισμος, με σπασμούς και έμετο όσων τρώει.

Σχετικά με τις αιμορραγίες, ο Kent λέει: «Δεν θα μπορούσα να ασκήσω την Ιατρική χωρίς το Ipecac., λόγω της σημασίας του στις αιμορραγίες. Δεν εννοώ εκείνες από κομμένες αρτηρίες, όπου πρέπει να επέμβει η χειρουργική: εννοώ τέτοιες όπως οι μητρικές αιμορραγίες, οι αιμορραγίες από νεφρούς, έντερα, στομάχι, πνεύμονες. . . . Στη βαρύτερη μορφή μητρικής αιμορραγίας ο ομοιοπαθητικός γιατρός μπορεί να τα καταφέρει χωρίς μηχανικά μέσα, εκτός όπου μηχανικά μέσα προκαλούν την αιμορραγία. Αυτό δεν αφορά τις συσπάσεις κλεψύδρας, δεν αφορά καταστάσεις όπου ο πλακούντας συγκρατείται,* * [Το Pyrogen έχει μεγάλη φήμη στις Η.Π.Α. για τη δύναμή του να αποβάλλει τον συγκρατούμενο πλακούντα, και το έχει δει κανείς και με αγελάδες.] ή όταν η μήτρα έχει ξένο σώμα μέσα της, όπου απαιτείται χειρισμός . . . αλλά όταν είναι απλώς και καθαρά μια χαλαρή επιφάνεια που αιμορραγεί, το φάρμακο είναι το μόνο που θα επιτελέσει σωστά το έργο.

«Όταν η μήτρα εκκρίνει συνεχώς, αλλά κάθε λίγο η ροή αυξάνεται σε εκτόξευση, και με κάθε μικρή εκτόξευση εκείνη νομίζει ότι θα λιποθυμήσει, ή λαχανιάζει, και η ποσότητα της ροής δεν αρκεί για να εξηγήσει τέτοια κατάπτωση, ναυτία, συγκόπτηση, ωχρότητα, το Ipecac. είναι το φάρμακο.»

Αλλά, μας υπενθυμίζει, όταν με την εκτόξευση φωτεινού κόκκινου αίματος υπάρχει συντριπτικός φόβος θανάτου, Aconite. Ή Phosphorus, όπου υπάρχει μεγάλη δίψα για παγωμένο νερό, και αν και όλα εξελίχθηκαν με τάξη, και δεν έχετε λόγο να περιμένετε τέτοια αιμορραγία. Ή σε λεπτές γυναίκες που υποφέρουν από τη ζέστη: θέλουν τα καλύμματα μακριά και να είναι δροσερές· με ανησυχητική αιμορραγία με θρόμβους, ή μόνο έκκριση σκούρου, υγρού αίματος, μόλις μπορείτε να τα καταφέρετε χωρίς το Secale.

«Μία μόνο δόση ενός από αυτά τα φάρμακα», λέει, «στη γλώσσα, θα συγκρατήσει την αιμορραγία τόσο ταχύτατα ώστε, στις πρώτες σας εμπειρίες, θα εκπλαγείτε. Θα αναρωτηθείτε αν δεν είναι δυνατόν να σταμάτησε από μόνη της.»

«Το Ipecac. είναι γεμάτο αιμορραγίες» . . . και ούτω καθεξής, σχετικά με τα κρυολογήματα, την αιμορραγία από τη μύτη, το άσθμα και τους σπασμούς.

Σχετικά με τους τελευταίους, λέει: «Ως σπασμωδικό φάρμακο, το Ipecac. δεν είναι αρκετά γνωστό. Σπασμοί στην εγκυμοσύνη: στον κοκκύτη· — τρομεροί σπασμοί, που επηρεάζουν όλη την αριστερή πλευρά . . .» Το Bell. κ.λπ. αναφέρονται συχνότερα στα βιβλία και στις πραγματείες για τους σπασμούς· ωστόσο το Ipecac. είναι εξίσου σημαντικό φάρμακο που πρέπει να μελετηθεί σε σχέση με τους σπασμούς και τη δράση του στη σπονδυλική στήλη.

Στις κατασταλμένες εξανθήματα πάλι, όπου ακουστές εκδηλώσεις στομάχου και εντέρων ακολουθούν, και τα κρυολογήματα εδραιώνονται στο στήθος από κατασταλμένα εξανθήματα. Λέει ότι θα θεραπεύσει επίσης το ερυσίπελας, όπου υπάρχει ο έμετος, το ρίγος, ο πόνος στη μέση, η αδυνασία και η συντριπτική ναυτία.

Και τώρα θα αφήσουμε τον Nash να μιλήσει από την εμπειρία του. Ιδού η σύνοψή του. . . .

Επιμονή ναυτία, που τίποτα δεν ανακουφίζει, σε πολλές παθήσεις. Κεφαλαλγία σαν μωλωπισμένη, μέσα από όλα τα οστά του κεφαλιού, μέχρι τη ρίζα της γλώσσας, με ναυτία.

Κόπρανα σαν ζυμωμένα, ή πράσινα σαν χόρτο, με κολικό πόνο και ναυτία. Αιμορραγίες από τη μήτρα· άφθονο, φωτεινό αίμα και βαριά αναπνοή, με ναυτία.

Σπασμωδικός ή ασθματικός βήχας· μεγάλη κατάπτωση και συριγμός· το παιδί γίνεται άκαμπτο και γαλαζοειδές.

Πόνος στη μέση, βραχύ ρίγος, μακρύς πυρετός, θερμασία συνήθως με δίψα· raging κεφαλαλγία, ναυτία· και εφίδρωση τελευταία· ναυτία κατά την πυρετική κατάσταση.

Καλύτερο από την κινίνη, στις διαλείπουσες, ή μετά την κατάχρησή της, όταν τα συμπτώματα συμφωνούν.

Με το Ipecac. η γλώσσα μπορεί να είναι εντελώς καθαρή. (Cina.)

Παραθέτει τον Hering: «Ναυτία, εξαντλητική, διαρκής, με σχεδόν όλες τις παθήσεις, σαν να είναι στο στομάχι, με κενές ερευγές, συσσώρευση πολλού σάλιου, ναυτία και προσπάθειες εμέτου.» Τίποτα δεν ανακουφίζει.

Σχετικά με τη δύσπνοια· συριγμός, και μεγάλο βάρος και αγωνία στο προκόρδιο· και την απειλούμενη ασφυξία από συσσώρευση βλέννας, λέει:

«Αυτή η υπερβολική συσσώρευση βλέννας στις αεροφόρους οδούς φαίνεται να προκαλεί σπασμό σαν ξένο σώμα, και επέρχεται άσθμα, ή σπασμωδικός βήχας, ή και τα δύο μαζί. . . .» Μπορούμε να περιορίσουμε τα αναπνευστικά προβλήματα σε δύο καταστάσεις: εκείνες με υπερβολική συσσώρευση βλέννας: εκείνες στις οποίες ο σπασμός είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα.

Έπειτα οι αιμορραγίες . . . και στη μετα-τοκική αιμορραγία, λέει, δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιηθεί σε μεγάλες και τοξικές δόσεις, γιατί θα τις σταματήσει στη δυναμοποίηση 30, και είναι ταχύτερο στη δράση του από το Secale.

Καταγράφει κανείς επίσης μεταξύ των ιδιαίτερων συμπτωμάτων και τροπικοτήτων του.

Ρίγος: κακουχία με ρίγος, ψυχρότητα, χασμουρητό, ροή σάλιου και ερευγές.

Άσθμα που αναγκάζεται να στέκεται επί ώρες στο ανοιχτό παράθυρο.

Πόνος γύρω από τον ομφαλό, που τρέχει κάτω προς τη μήτρα.

(Όπως ειπώθηκε) Ναυτία και έμετος, διαρκής, ανεπαρκώς ανακουφισμένος από τον έμετο: ιδίως με καθαρή γλώσσα.

Φωτεινές κόκκινες αιμορραγίες, ιδίως με ναυτία.

Τρομεροί σπασμοί της αναπνοής.

Ταυτόχρονες σπασμωδικές απόπειρες βήχα και εμέτου που προκαλούν απίστευτη ασφυκτική δυσφορία.

Συμπτώματα Μαύρου Γράμματος

Θυμικό σκυθρωπό, που περιφρονεί τα πάντα, και επιθυμεί οι άλλοι επίσης να μην εκτιμούν ή να νοιάζονται για τίποτα.

Ακραία ανυπομονησία.

Παθήσεις από εκνευρισμό και συγκρατημένη δυσαρέσκεια.

Κεφαλαλγία σαν ο εγκέφαλος και το κρανίο να ήταν μωλωπισμένα, που διαπερνά όλα τα οστά του κεφαλιού μέχρι τη ρίζα της γλώσσας, με ναυτία.

Ναυτία: έμετος: βελτ. σε εξωτερικούς χώρους.

Κεφαλαλγία σαν μώλωπας εγκεφάλου και κρανίου, που διαπερνά όλα τα κρανιακά οστά στις ρίζες των δοντιών· με ναυτία.

Γαστρικές κεφαλαλγίες, που εμφανίζονται σε νευρικά, ευαίσθητα άτομα, αρχίζοντας με ναυτία και έμετο.

Κόρες πιο εύκολα διασταλμένες· διαστολή κόρων. Οφθαλμική βλέννα στους έξω κανθούς των ματιών.

Αιμορραγία από τη μύτη, αίμα φωτεινό κόκκινο· πρόσωπο χλωμό.

Άφθονη συσσώρευση σάλιου.

Ναυτία σαν από το στομάχι, με κενές ερευγές και μεγάλη ροή σάλιου.

Ναυτία και έμετος.

Εξαντλητική ναυτία.

Αποστροφή σε κάθε φαγητό, καθόλου όρεξη· γεύση χώματος· το στομάχι αισθάνεται χαλαρό· ναυτία.

Ναυτία· εξαντλητική· διαρκής, με σχεδόν όλες τις παθήσεις·

με κενές ερευγές, συσσώρευση πολλού σάλιου· ναυτία και προσπάθειες εμέτου.

Ναυτία, με διάταση της κοιλιάς και ξηρότητα στον λαιμό· μετά τον έμετο склонείται προς ύπνο.

Απερίγραπτο αίσθημα αδιαθεσίας στο στομάχι.

Αίσθημα σαν το στομάχι να κρέμεται χαλαρό.

Πόνος οξύτερος στο μπροστινό της κοιλιάς, που εκτείνεται στο αριστερό υποχόνδριο, στα πλάγια, στη μέση και στη βάση του θώρακα, με διάταση του στομαχιού· μεγάλη ανησυχία· διαρκής ναυτία που προέρχεται από το στομάχι, με κενές ερευγές και συσσώρευση πολλού σάλιου· εύκολος έμετος· διάρροια.

Τσούξιμο πόνος και στα δύο υποχόνδρια, και στην περιοχή του επιγαστρίου.

Κοπής πόνος γύρω από τον ομφαλό με ρίγος.

Αίσθημα δυσφορίας στην κοιλιά, σαν το στομάχι να κρέμεται χαλαρό.

Κράμπες, σαν από χέρι, κάθε δάχτυλο να πιέζει απότομα στα έντερα· βελτ. κατά την ανάπαυση· πολύ επιδ. από την κίνηση.

Φυσικός κολικός γύρω από τον ομφαλό, σαν τα έντερα να τα έσφιγγε χέρι.

Κοπής κολικός κοντά στον ομφαλό· καμιά φορά ρίγος.

Ευαισθησία και πόνος γύρω από τον ομφαλό, προς τη μήτρα.

Κόπρανα συχνά: από πρασινωπή βλέννα.

Διαρροϊκά και σαν ζυμωμένα κόπρανα.

Ούρα: θολά, με ίζημα σαν τούβλο.

Ξηρός βήχας από φαγούρα στο άνω μέρος του λάρυγγα.

Βήχας που προκύπτει από συσπαστική φαγούρα από το άνω μέρος του λάρυγγα μέχρι τα κατώτερα άκρα των βρογχικών σωλήνων.

Συριγμός στους βρόγχους με τη βαθιά εισπνοή· μεγάλη συσσώρευση βλέννας στους βρόγχους, δύσκολη η απόχρεμψη.

Ήχοι συριγμού στις αεροφόρους οδούς κατά την αναπνοή.

Βήχας που προκαλεί τάση για έμετο χωρίς ναυτία.

Ασφυκτικός βήχας, όπου το παιδί γίνεται εντελώς άκαμπτο και μπλε στο πρόσωπο.

Δύσπνοια.

Δυσκολία αναπνοής από την ελάχιστη προσπάθεια.

Βίαιος βαθμός δύσπνοιας, με συριγμό και μεγάλο βάρος και αγωνία στο προκόρδιο.

Σπασμωδικό άσθμα με μεγάλη συστολή στον λαιμό και το στήθος, με την οποία ακούγεται ένα ιδιαίτερο είδος συριγμού.

Χάνει την ανάσα με τον βήχα, ωχριάζει και σκληραίνει.

Το σώμα του παιδιού τεντώνεται άκαμπτα.

Κοκκύτης με αιμορραγία από τη μύτη· αιμορραγία από το στόμα· έμετος· χάνει την ανάσα, ωχριάζει ή γαλάζιο, και γίνεται άκαμπτο.

Φλέγμα που συριγμοί στο στήθος, καμιά φορά εμετό, σε μικρά παιδιά.

Αιμορραγία από τους πνεύμονες· φωτεινό κόκκινο· ανεβαίνει με ελάχιστη προσπάθεια· < από την ελάχιστη προσπάθεια· συχνός βήχας με απόχρεμψη αιματοβαμμένης βλέννας· με ή χωρίς βήχα· μετά από διαταραγμένη έμμηνο ρύση· μετά από μηχανικούς τραυματισμούς· μετά από προηγούμενες αιμορραγίες που έχουν εξασθενήσει τους πνεύμονες· με ξηρό βήχα στη φθίση.

Πόνος σε όλα τα οστά, σαν μωλωπισμένα.

Πόνος σε όλες τις αρθρώσεις, όπως όταν τα άκρα μουδιάζουν.

Ξεκινά απότομα στον ύπνο.

Τετανικοί σπασμοί από την κατάποση καπνού.

Πυρετός: πόνος στη μέση, βραχύ ρίγος, μακρύς πυρετός· θερμασία συνήθως με δίψα, κεφαλαλγία, ναυτία και βήχα.

Παροξυσμοί κατασταλμένοι από την κινίνη.

Αιμορραγίες· φωτεινό κόκκινο, από όλα τα στόμια του σώματος· μετά από μηχανικούς τραυματισμούς.

Ένιωθε καλά· καθόταν με κάποιο ελαφρύ ράψιμο στο χέρι, όταν την έπιασε αιφνίδια βαριά μητρική αιμορραγία. Την έβαλαν στο κρεβάτι και με έστειλαν να έρθω — το ταχύτερο δυνατό.

Όταν έφτασα, είχε λιποθυμήσει δύο ή τρεις φορές. Τη βρήκα χωρίς σφυγμό, χλωμό πρόσωπο, και τόσο εξαναιματωμένη που δεν μπορούσε να μιλήσει.

Ό,τι πληροφορίες μπόρεσα να πάω ήταν από κάποιο μέλος της οικογένειας, και ήταν ελάχιστες.

Η αιμορραγία είχε διαβρέξει τα ρούχα της, το κρεβάτι, και μεγάλη λιμνούλα είχε συγκεντρωθεί στο πάτωμα.

Αιμορραγούσε πολύ γρήγορα· μεγάλο ρεύμα ξεχείλιζε από τη μήτρα, ώστε δεν υπήρχε χρόνος για αναμονή. Ό,τι έπρεπε να γίνει έπρεπε να γίνει αμέσως, αλλιώς ο θάνατος θα ερχόταν σε λίγα λεπτά.

Η ροή ήταν φωτεινή κόκκινη (καθαρά αρτηριακή), τα κάτω άκρα ήταν βουτηγμένα σε κρύο ιδρώτα· χέρια κρύα και υγρά· η κοιλιά καυτή αλλά υγή από ιδρώτα· η ροή ερχόταν σε μεγάλες εκτοξεύσεις, και η ζωή έσβηνε πολύ γρήγορα.

Το χρώμα της έκκρισης ήταν φωτεινό κόκκινο, και δεν πήγαινε εύκολα σε θρόμβωση, αλλά έμενε στο πάτωμα ως υγρή λιμνούλα.

Εκτίμησα ότι όλα τα συμπτώματα που μπόρεσα να πάω έδειχναν το Ipecac. Μικρή δόση Ipecac. 10M τέθηκε σε μισό ποτήρι νερό, και ένα κουταλάκι του γλυκού δόθηκε το ταχύτερο δυνατό.

Ήταν πολύ αδύναμη και καταβεβλημένη μετά τη φοβερή ροή· και δόθηκαν σε διαστήματα τρεις δόσεις China 10M: και είχε καλό ανάρρωση. . . .

Ipecac. 200 σε νερό, ένα κουταλάκι του γλυκού κάθε ώρα για τέσσερις δόσεις, ή μόλις η αιμορραγία «έδειχνε να χαμηλώνει» να το πετάξει και να πάρει εικονικό φάρμακο (placebo).

Στην τέταρτη δόση, η ενεργητική αιμορραγία σταμάτησε· την επόμενη ημέρα ελαφριά έκκριση, που μειωνόταν σταδιακά αλλά δεν σταμάτησε εντελώς μέχρι την τρίτη ημέρα. Καμία περαιτέρω ενόχηση.

Ο γιατρός προσθέτει: «Ένας μεγάλος αριθμός φαρμάκων έχουν φωτεινή κόκκινη έκκριση από τη μήτρα· αλλά όσο ξέρω, κανένα από αυτά δεν έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Ipecac. Φαίνεται να ξεχωρίζει πολύ εμφανώς σε όλα τα χαρακτηριστικά του, και δεν μπορεί εύκολα να εκληφθεί λανθασμένα ως οποιοδήποτε άλλο φάρμακο. Ένα πολύ ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι ότι η ροή σε ενεργητική αιμορραγία είναι η ιδιαίτερη εκτόξευση, που θα μπορούσε να συγκριθεί με εκείνη της αντλίας όταν η λαβή δουλεύεται με σφρίγος· το ρεύμα δεν σταματά, αλλά σε κάθε σφύγμα της καρδιάς υπάρχει μια ιδιαίτερη εκτόξευση, που δεν αποδίδεται σε κανένα άλλο φάρμακο, όσο γνωρίζω. Και το αίμα δεν πήζει εύκολα, αλλά παραμένει υγρό για κάποιο χρόνο, ιδίως όταν λαμβάνει χώρα ενεργητική μητρική αιμορραγία.»