Kali Bromatum

Βρωμιούχο κάλιο

«Βρωμιούχα άλατα» — στην πράξη σχεδόν πάντα «Pot. brown.», εκείνος ο ισχυρός αναστολέας, εκείνος ο μέγας κατασταλτικός, σχεδόν καθολικά σε χρήση για τη θεραπεία της επιληψίας, της αϋπνίας, των «νεύρων», και όμως ο οποίος, όπως χορηγείται συνήθως, δεν έχει θεραπεύσει ποτέ τις χρόνιες καταστάσεις για τις οποίες συνταγογραφείται, ούτε ποτέ μπορεί.

Πώς το γνωρίζουμε αυτό; Απλώς από το γεγονός ότι η δόση πρέπει συνεχώς να αυξάνεται, καθώς μέσα από τους μήνες ή τα χρόνια ο ασθενής σταδιακά ανακτά τον εαυτό του και υπερτερεί του φαρμάκου.

Βλέπετε, υπάρχουν δύο τρόποι συνταγογράφησης. Μπορείτε να δώσετε ένα φάρμακο προκειμένου να κάνετε κάτι σε έναν ασθενή, να «καταστείλετε το νευρικό του σύστημα και να παραλύσετε περισσότερο ή λιγότερο τις ανώτερες λειτουργίες του εγκεφάλου του»· αλλά αυτό δεν προτείνεται ως ιδανική μορφή θεραπείας στον ομοιοπαθητικό, του οποίου το μέλημα είναι, πάντα, η ζωτική διέγερση του ασθενούς, σύμφωνα με ορισμένους νόμους, χάρη στην οποία παρακινείται να θεραπεύσει τον εαυτό του. Τα φάρμακα δεν θεραπεύουν, παρά τη λαϊκή αντίληψη. Η θεραπεία πρέπει να έρθει από μέσα· διαφορετικά δεν υπάρχει θεραπεία.

Θα περιγράψουμε, αμέσως μετά, τις χαρές, ψυχικές και σωματικές, της κατάστασης που ονομάζεται Βρωμισμός, από την πένα ενός από τους πιο γνωστούς δασκάλους της Παλαιάς Σχολής στο εγχειρίδιό του για τη χρήση των φοιτητών. Δεν είναι περίεργο που μία από αυτές, πριν από χρόνια, προετοιμαζόμενη για τις «τελικές» της εξετάσεις αναφώνησε: «Η Ιατρική είναι όλο pop. Δεν θα δώσω ποτέ φάρμακα στους ασθενείς μου!»

Θα δώσουμε επίσης αποσπάσματα από τις δηλητηριάσεις ανθρώπων και ζώων από βρωμιούχο κάλιο· η πηγή μας είναι η Cyclopoedia of Drug Pathogenesy. Θα δούμε επίσης πώς η Ομοιοπαθητική εφαρμόζει το φάρμακο, σε μη δηλητηριώδεις αλλά ήπια διεγερτικές δόσεις, για να ανυψώσει και να ξυπνήσει λανθάνουσες ιδιότητες, που αναστέλλονται από την ασθένεια, και να ανακουφίσει τους πόνους εκείνων των οποίων η υγεία, ή μάλλον η εικόνα της κακής υγείας, μοιάζει με, αλλά δεν προκαλείται από, το βρωμιούχο κάλιο.

Προσωπικά, κοιτώντας πίσω, κανείς σπάνια, αν ποτέ, έχει χρησιμοποιήσει αυτό το φάρμακο, ή είχε αφορμή να το χρησιμοποιήσει. Για τα «νεύρα» και την αϋπνία, έχουμε τόσες πολλές ταχύτατα θεραπευτικές θεραπείες που, χορηγούμενες με βάση την αιτία και τα ακριβή συμπτώματα, δρουν σαν μαγεία· καμία ανάγκη να «σπρώξετε» τη θεραπεία ή να αυξήσετε τη δόση. Πάρτε την αϋπνία — που προκαλείται, ας πούμε, από υπερκόπωση και ακραία κόπωση του νου ή του σώματος.

Εδώ το Arnica δεν αποτυγχάνει ποτέ να καλέσει «Του κουρασμένου της φύσης τον γλυκό επαναστάτη, τον βάλσαμο ύπνο». Στην αϋπνία από άγχος, ανησυχία, θλίψη, φόβο· όταν άνδρας, γυναίκα ή παιδί στριφογυρίζει με πυρετό, σε απόγνωση μήπως αποκοιμηθεί ποτέ, το Aconite είναι απλώς επιστημονική μαγεία· αφού είναι το Aconite που έτσι βασάνισε τους δοκιμαστές του, οι οποίοι, πριν από καιρό, υπέφεραν για εμάς, ώστε εμείς να πάψουμε να υποφέρουμε έτσι.

Ή, πάλι, στην περίπτωση μιας ηλικιωμένης γυναίκας με τεράστιο βρογχοκήλη — η οποία σε έναν από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του τελευταίου Πολέμου είχε καρφωθεί κάτω από μια δοκός, ενώ το σπίτι της καιγόταν πάνω από το κεφάλι της. (Μερικοί από τους γιατρούς που έρχονται να δουν τι κάνουμε με τους εξωτερικούς μας ασθενείς, την γνωρίζουν.) Όταν οι βομβαρδισμοί άρχισαν ξανά, τον περασμένο Σεπτέμβριο, ήταν; εμφανίστηκε με την ιστορία: «Δεν μπορώ να κοιμηθώ! Συνεχώς ακούω για εκείνους!» και για αυτό είχε, αν κανείς, άφθονη δικαιολογία. Μία ή δύο δόσεις Arsenicum την έβαλαν σε τάξη· και η επόμενη αναφορά της ήταν «Καλώς κοιμάμαι», και ΕΙΧΕ «ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΗΣ».

Ποιος θα υποκαθιστούσε, γι' αυτό, τον ναρκωμένο ύπνο του βρωμιούχου, ο οποίος για λίγες ώρες θα την είχε κάνει αναίσθητη των τρομερών της φόβων, αλλά θα χρειαζόταν συνεχή επανάληψη, και δεν θα είχε ποτέ, όπως το Arsenicum, απλώς, άμεσα και ολοκληρωτικά τα μαγικά ξεμαγικάρεψει. Κανείς την βλέπει από καιρό σε καιρό, και γνωρίζει ότι κατά όλους αυτούς τους μήνες του πολέμου, με σπίτια να πέφτουν γύρω της, η υγιής αντίδραση από εκείνα τα λίγα σφαιρίδια ζάχαρης γάλακτος, εμποτισμένα με Arsenicum σε δυναμοποίηση, έχει επαρκέσει για να υπερνικήσει ακόμη και τόσο μεγάλο τρόμο. Με τον Hahnemann, μπορεί κανείς μόνο να ευχαριστεί για το «καλό δώρο του Θεού, την Ομοιοπαθητική», όπου δεν τίθεται θέμα ωρών αναστολής και καταστολής, αλλά της μίας, πολυτιμότατης θεραπείας που, προκαλώντας έναν ορισμένο τρόμο σε εκείνους που επιδιώκουν να δοκιμάσουν τις ιδιότητές της, μπορεί να θεραπεύσει τον ίδιο, όταν προκαλείται από άλλη αιτία.

Παρεμπιπτόντως, αν και οι εντυπωσιακές καταστολές του Pot. brom. δεν μας έχουν ποτέ ελκύσει, και δεν έχουμε ποτέ δεχθεί τον πειρασμό να ποδηγετούμε τους ασθενείς μας σε εκείνον τον πλατύ και εύκολο δρόμο που μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή νου και σώματος, ωστόσο, η εικόνα του φαρμάκου μας τον περασμένο Ιανουάριο ασχολήθηκε με το δυναμοποιημένο Bromium το στοιχείο, το οποίο, όπως δείξαμε, χρησιμοποιήθηκε για να θεραπεύσει, στις μικρές δόσεις της ομοιοπαθητικής παρασκευής, το άσθμα ενός ναύτη του οποίου η ζωή ήταν ανεκτή μόνο όταν ήταν στη θάλασσα. Αυτό είναι μία από τις πολύτιμες υποδείξεις της σχολής μας. Εμφανίζεται στο Ρεπερτόριο ως: «Άσθμα ναυτών μόλις πάνε στη στεριά, Bromium.», το μόνο φάρμακο που δίνεται, και με μαύρους χαρακτήρες. Πάντως δρα· και είναι, επομένως, άξιο να το γνωρίζει κανείς, έστω κι αν χρειαστεί μόνο μία φορά σε μια ιατρική ζωή.

Έχουμε επίσης θεραπεύσει αρκετό αριθμό περιπτώσεων επιληψίας, καθεμία με τη ειδική θεραπεία που απαιτούσαν τα συμπτώματα του ατόμου, και ποτέ με τη θεραπεία του ονόματος της νόσου. Κανείς έχει επίσης αποτύχει να θεραπεύσει — είναι δύσκολες περιπτώσεις, και αυτός είναι ο στενός δρόμος εκείνων που επιδιώκουν να εισέλθουν στη ζωή, και οι οποίοι ασχολούμενοι με τις δυσκολίες και την εργασία, και την αναγκαιότητα να χρησιμοποιούν παράξενες λάμψεις διαίσθησης και γνώσης, στοχεύουν ειλικρινά στο να κάνουν πράγματα που έχουν σημασία. Δεν υπάρχει μεγάλη αξία στο να μετατρέψεις ένα όμορφο και έξυπνο παιδί σε «ηλίθιο με σπυριά» — ακόμη κι αν, κάνοντάς το, ο πραγματικός αριθμός των κρίσεων μπορεί κάπως να μειωθεί... «Αχ, αλλά το φθάνειν του ανθρώπου πρέπει να υπερβαίνει το πιάσαι του, ή τι νόημα έχει ο παράδεισος;»

Η τιμή που μπορεί να πρέπει να πληρωθεί, για ένα απλή μείωση, όχι θεραπεία, των επιληπτικών κρίσεων, ή για έναν τέτοιο ύπνο όπως μπορούν να προσφέρουν τα βρωμιούχα, είναι, κατά τη γνώμη μας, όχι άξια να την έχει κανείς. Κατασταλτικά φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν αβλαβώς, ακόμη και με πλεονέκτημα, για να περάσει κανείς μια δύσκολη κρίση· αλλά στη χρόνια εργασία — Όχι!

Δυσπιστείστε σε κάθε «θεραπεία» που δεν θεραπεύει ποτέ· η οποία δεν μπορεί ποτέ να παραλειφθεί, αλλά η οποία δημιουργεί συνήθεια, και για να διατηρηθεί μια φαινομενική ανακούφιση πρέπει συνεχώς να αυξάνεται. Ένα τέτοιο φάρμακο δεν μπορεί ποτέ να θεραπεύσει — τέτοιες περιπτώσεις!

Και όμως, όλα αυτά τα ισχυρά φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να θεραπεύσουν όταν συνταγογραφούνται για τα συμπτώματα που προκαλούν: Τέτοιες καταστάσεις όπως οι δερματικές νόσοι, όπως εκείνες — πέντε στον αριθμό, μας λένε, που μπορούν να προκαλέσουν τα βρωμιούχα· καταστάσεις απώλειας των αισθήσεων με συμπτώματα βρωμίου. Εδώ, στη μικρή και προσεκτική δοσολογία της Ομοιοπαθητικής, μπορούν να αποδειχθούν θεραπευτικές, εφόσον η κατάσταση — εγκεφαλική αιμορραγία κ.λπ. — δεν έχει προχωρήσει υπερβολικά· διότι υπάρχουν πράγματα που είναι ανίατα.

Hale White, Υλική Ιατρική της Φαρμακευτικής, της Φαρμακολογίας και της Θεραπευτικής: (Θα παραθέσουμε τι έχει να πει η Παλαιά Σχολή σχετικά με αυτό το φάρμακο, τόσο συχνά κακοχρησιμοποιούμενο από το επάγγελμα και από τους απλούς ανθρώπους.)

«Τα βρωμιούχα είναι ισχυρά κατασταλτικά του νευρικού συστήματος... Στον άνθρωπο τουλάχιστον, όχι μόνο ο φλοιώδης περιοχή, αλλά ο εγκέφαλος στο σύνολό του καταστέλλεται, επομένως αυτά τα φάρμακα είναι ισχυροί υπνωτικοί... τα βρωμιούχα αξίζουν πλήρως να ονομαστούν ισχυρά κατασταλτικά των νεύρων... Κυκλοφορία. — Μεγάλες δόσεις ασκούν άμεση παραλυτική επίδραση στην καρδιά, μειώνοντας τη δύναμη και τη συχνότητα του σφυγμού και προκαλώντας διαστολική ανακοπή..."

«Αν τα βρωμιούχα ληφθούν για υπερβολικά μακρά περίοδο, μπορεί να εμφανιστεί μια σειρά συμπτωμάτων δηλητηρίασης, στα οποία έχει δοθεί το όνομα Βρωμισμός. Το πρώτο από αυτά είναι ένα εξάνθημα, που αποτελείται από κόκκινες παπύλες, κυρίως στο πρόσωπο και την πλάτη, που μοιάζουν εύκολα με ορισμένες μορφές ακμής... Επόμενα συμπτώματα είναι η γενική μείωση της δερματικής αισθητικότητας, και επίσης του φάρυγγα· έπειτα υπάρχει μείωση της σεξουαλικής ισχύος· ο ασθενής γίνεται πεσμένος, εύκολα κουρασμένος, ακατάλληλος για εργασία και ο νους του θολώνει...

Στο βρωμιούχο κάλιο στον άνθρωπο, τουλάχιστον, οι ανώτερες λειτουργίες του εγκεφάλου καταστέλλονται πριν από τις κατώτερες, και αυτές πάλι πριν από τις νωτιαίες. Έτσι η καταστολή λαμβάνει χώρα με κανονική σειρά από πάνω προς τα κάτω. Σε αντίστροφη σειρά από τη φυσιολογική ανάπτυξη της λειτουργίας, και αυτό είναι συνήθως η περίπτωση με πολλά φάρμακα.

«Εκείνοι που λαμβάνουν βρωμιούχα εξοικειωμένα βρίσκουν τον εαυτό τους ανίκανο να κοιμηθεί χωρίς αυτά. Αυτές οι κακές επιδράσεις εντείνονται από το γεγονός ότι σταδιακά μεγαλύτερες δόσεις απαιτούνται για να προκύψει ύπνος, και έτσι ο άτυχος πάσχων γίνεται όλο και περισσότερο σκλάβος του φαρμάκου... Είναι τα πολυτιμότερα φάρμακα που έχουμε για τη θεραπεία της επιληψίας...

Σπάνια θεραπεύουν, αλλά συχνά μειώνουν σημαντικά τον αριθμό των κρίσεων. Είναι αδύνατο να πει κανείς για οποιαδήποτε δεδομένη περίπτωση αν τα βρωμιούχα θα ωφελήσουν, επομένως πρέπει να δοκιμαστούν σε κάθε αϋπνία από υπερκόπωση, ανησυχία. Και ούτω καθ'exής.

«Μεταξύ των συμπτωμάτων που προκαλούνται από το φάρμακο υπάρχουν μερικά που έχουν διαφύγει την προσοχή προηγούμενων παρατηρητών, αλλά τα οποία, αν δεν αναγνωριστούν, μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρά διαγνωστικά λάθη. Αναφέρομαι σε εγκεφαλονωτιαίες παθήσεις — που χαρακτηρίζονται από γενικό παραλήρημα, ψευδαισθήσεις, φαντασιώσεις περί διώξεως, βίαιες ενέργειες, αταξία των άκρων και της γλώσσας, και εμποδισμένη άρθρωση — οι οποίες θα μπορούσαν να ληφθούν ως ενδείξεις γενικής παράλυσης. Όλα αυτά τα ανησυχητικά συμπτώματα εξαφανίζονται με τη διακοπή του φαρμάκου.» — Εγκυκλοπαίδεια του Allen.

Στην Cyclopedia of Drug Pathogenesy βρίσκουμε:

Ένας δοκιμαστής, μετά από μεγάλες ακατέργαστες δόσεις 1 ουγγιάς που επαναλήφθηκαν σε μισή ώρα, βρήκε την ομιλία δύσκολη... επώδυνη θλίψη και αδιαφορία, σχεδόν αποστροφή για τη ζωή. Επιχειρώντας να περπατήσει βίωσε έναν παράξενο ίλιγγο: μια αίσθηση κενότητας γύρω και κάτω από τα πόδια του, τα οποία φοβόταν να τοποθετήσει λάθος· το έδαφος φαινόταν ελαττωματικό, η αίσθηση της αντίστασης είχε χαθεί, το περπάτημά του ήταν τρεκλίζον, και αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει. Μια βαθιά αμβλύτητα της αισθητικότητας, ειδικά όσον αφορά τα αντανακλαστικά.

Το γαργάλισμα, το τσίμπημα δεν προκαλούσαν τα συνήθη αποτελέσματά τους· η αίσθηση της αφής ήταν αλλοιωμένη, ώστε υπήρχε αδυναμία σφιχτού πιασίματος. Σφυγμός πιο αργός και συμπιεστός, σαν σβησμένος.

Συμπτώματα τοξικής δόσης... δύσοσμη ανάσα· οίδημα επέρχεται μετά από συμφόρηση της σταφυλής και του φάρυγγα· η ψιθυριστή φωνή βυθίζεται σε αφωνία· η σεξουαλική αδυναμία εκφυλίζεται σε ανικανότητα· η μυϊκή αδυναμία γίνεται πλήρης παράλυση· η αντανακλαστική, γενική και ειδική αισθητικότητα εξαφανίζεται· τα αυτιά δεν ακούν, ούτε τα μάτια βλέπουν, ούτε η γλώσσα γεύεται· η έκφραση της αμβλύτητας γίνεται πρώτα εκείνη της ηλιθιότητας, και έπειτα εκείνη της ιδιωτείας· ψευδαισθήσεις όρασης και ήχου, με ή χωρίς μανία, προηγούνται της γενικής εγκεφαλικής αδιαφορίας, απάθειας και παράλυσης. Καθώς ο Βρωμισμός γίνεται πιο βαθύς, ο ασθενής κείτεται ήσυχα στο κρεβάτι, ανίκανος να κινηθεί ή να αισθανθεί, ή να καταπιεί ή να ομιλήσει, με διασταλμένες και μη συστελλόμενες κόρες, και σχεδόν καμία αλλαγή στο χρώμα. Τα άκρα γίνονται σταδιακά όλο και πιο κρύα· η δράση της καρδιάς πιο αδύναμη και αργή μέχρι να παύσει.

Σε έναν επιληπτικό που είχε λάβει μεγάλες δόσεις για ένα χρόνο, υπήρχε εξάντληση, κιτρινισμένο δέρμα, πρόσωπο καλυμμένο με ακμή· υπέφερε από γαστραλγία, ήταν ταλαιπωρημένη από ξηρό βήχα και ξηρότητα του λαιμού. Τελικά πέθανε, σε παραλήρημα, με καταπιεσμένη αναπνοή, με μικρό συχνό σφυγμό και οξείς κοιλιακούς πόνους.

Υπάρχουν πέντε κύριες μορφές εξανθήματος. Ερύθημα, με πυρετό, που προκαλεί μεγάλο πόνο· ακμή, η πιο συχνή μορφή του εξανθήματος «Pot. brom.». Ένα παχυμένο, λιπαρό δέρμα, με μύκητες κωμωδών προδιαθέτει σε αυτό το εξάνθημα της στιγμιαίας ακμής και της φλυκταινώδους ακμής. Ο αριθμός των φλυκταινών λέγεται ότι αυξάνει ή μειώνεται με την αύξηση ή τη μείωση της δόσης.

Ολόκληρο το πρόσωπο καλύπτεται μερικές φορές και παραμορφώνεται από αυτές. Μια άλλη μορφή είναι η κνίδωση — το οζώδες ερύθημα. Η φλυκταινώδης μορφή — ένα υγρό έκζεμα· προφανώς σπάνια. Η φουρκουλιακή form.

Επίσης κονδυλώματα έχουν παρατηρηθεί στο πρόσωπο και στα πόδια.

Θυμηθείτε: ό,τι μπορεί να προκαλέσει ένα φάρμακο, μπορεί να το θεραπεύσει, αν χορηγηθεί σωστά. Υποθέτει κανείς ότι λίγα φάρμακα έχουν επιτραπεί να «προκαλέσουν» στον βαθμό του βρωμιούχου καλίου· τη θεραπεία που ανακουφίζει και μετριάζει αλλά ποτέ δεν Θεραπεύει την αϋπνία, την επιληψία, τα «νεύρα» γενικά, και επομένως αποκτά τόσο ευρεία εφαρμογή και τόσο αγενώς «σπρώχνεται». Αλλά εκεί όπου αναγνωρίζετε, σε οποιαδήποτε ασθένεια, την εικόνα του Pot. brom., και δίνετε εκείνο το φάρμακο ως ομοιοπαθητική θεραπεία, θα δράσει θεραπευτικά. Και σε μικρή δοσολογία, που διακόπτεται όταν δεν απαιτείται πλέον από τα συμπτώματα, είναι, φυσικά, ακίνδυνο.

Συμπτώματα Μαύρων Χαρακτήρων

Απώλεια μνήμης· έπρεπε να του πουν τη λέξη πριν μπορέσει να την προφέρει.

Χέρια συνεχώς απασχολημένα· όλα τα είδη των τρομερών ψευδαισθήσεων· περπατά στο δωμάτιο βογκώντας, θρηνώντας τη μοίρα του· γεμάτος φόβο.

Ασταθής.

Κρίσεις ανεξέλεγκτου κλαυθμού και βαθιών μελαγχολικών ψευδαισθήσεων.

Καταθλιμμένος· πεσμένος.

Νευρικό άγχος.

Νυχτερινοί τρόμοι παιδιών (όχι από δυσπεψία) με ουρλιαχτά.

Απώλεια των αισθήσεων για ό,τι συμβαίνει γύρω τους.

Δεν μπορούν να αναγνωρίσουν ή να παρηγορηθούν από τους φίλους τους.

Μερικές φορές ακολουθείται από στραβισμό.

Εκσπερματισμοί, με πεσμένο πνεύμα, θαμπή σκέψη, πόνο στην πλάτη, τρεκλίζον βάδισμα και μεγάλη αδυναμία.

Νευρικός· ανήσυχος· δεν μπορεί να καθίσει ακίνητος, αλλά πρέπει να κινείται, ή αλλιώς να απασχολεί τον εαυτό του· συχνά ταιριάζει σε νευρικές γυναίκες.

Σπασμοί· από τρόμο, θυμό, ή άλλες συναισθηματικές αιτίες, που εμφανίζονται σε πληθωρικά, νευρικά άτομα, ή σε γυναίκες την εποχή της εμμήνου ρύσης· κατά τον τοκετό· από σεξουαλική διέγερση.

Υπερβολική αντανακλαστική διεγερσιμότητα· αϋπνία· κατά τη διάρκεια της οδοντοφυΐας, του κοκκύτη, ή του συριγμώδους λαρυγγισμού· από τη νόσο του Bright.

Άυπνος· ανήσυχος· μπορεί να ηρεμήσει μόνο με αδιάκοπη απασχόληση.

Νυχτερινοί τρόμοι παιδιών· τρίζει τα δόντια στον ύπνο· βογκά· κλαίει· φρικτά όνειρα.

Απώλεια αισθητικότητας· του σώματος γενικά· του φάρυγγα, του λάρυγγα, της ουρήθρας κ.λπ.

Σημαντικά Πλάγια Γράμματα

Χαρακτηριστικά, ή Παράξενα Συμπτώματα.

Η μνήμη απολύτως κατεστραμμένη· αναιμία· εξάντληση.

Μονές λέξεις ξεχασμένες· συλλαβές παραλείπονται.

Ξεχωρίζεται ως αντικείμενο θείας οργής.

Φαντάζεται ότι είναι διάβολος· δεν μπορεί να κοιμηθεί· φοβάται να μείνει μόνη.

Θεραπεία του παραληρήματος από στέρηση αλκοόλ.

Τρομερές φαντασιώσεις (στην όψιμη εγκυμοσύνη) ότι έχει διαπράξει, ή πρόκειται να διαπράξει κάποιο μεγάλο έγκλημα ή σκληρότητα· όπως το να δολοφονήσει το παιδί της ή τον σύζυγό της.

Ψευδαισθήσεις όρασης και ήχου, με ή χωρίς μανία, προηγούνται των εγκεφαλικών και παραλυτικών συμπτωμάτων.

Παραλήρημα με ψευδαισθήσεις: τον καταδιώκουν· θα δηλητηριαστεί· έχει επιλεγεί για θεία εκδίκηση· το παιδί της νεκρό.

Δέος της επερχόμενης καταστροφής για όλους, κοντά της.

Οξεία μανία, με πληρότητα των αγγείων του εγκεφάλου.

Νιώθει σαν να θα τρελαθεί.

Μελαγχολία· βαθιά κατάθλιψη· αίσθημα ηθικής ανεπάρκειας· συχνό κλάμα, πεσμένος και παιδικός· βαθιά αδιαφορία, σχεδόν αποστροφή για τη ζωή.

Ο εγκέφαλος νιώθει πολύ σφιχτός· με αίσθηση αναισθησίας του εγκεφάλου.

Βρεφική χολέρα.

Εγκέφαλος ερεθισμένος, πρόσωπο κοκκινισμένο, κόρες διασταλμένες, μάτια βυθισμένα, γυρίζει το κεφάλι, ξυπνά με ουρλιαχτά, άκρα κρύα.