Ledum Palustre

(Τσάι του βάλτου)

Διαθέτουμε τόσον πλούτο «θεραπευτικών τραυμάτων», φαρμάκων για κακώσεις διαφόρων ειδών, σε διαφορετικούς ιστούς και σε διαφορετικές εποχές, ώστε πάντα βρίσκουμε το ένα ή το άλλο στην πόρτα μας, όπου κι αν βρισκόμαστε στον κόσμο· και ο ένας θεραπευτής μαθαίνει να χρησιμοποιεί και να ορκίζεται στο ένα, ο άλλος στο άλλο: και πράγματι, οι χρήσεις τους αλληλεπικαλύπτονται: και όμως, εκείνο που καλείται, αν το γνωρίζουμε και το έχουμε πρόχειρο, είναι πάντα το ιδανικό για ταχύτατο, μαγικό αποτέλεσμα.

Αυτή τη στιγμή το Τμήμα Επειγόντων μας ορκίζεται στο Ledum και ανακαλύπτει τις υπερβατικές αρετές του: ένα φάρμακο, όπως όλοι我们知道 φυσικά γνωρίζουμε, για τσιμπήματα και διατρήσεις και δαγκώματα από θυμωμένα ζώα· για τα σκουριασμένα καρφιά που μπαίνουν επικίνδυνα στη σόλα του ποδιού ή στην παλάμη του χεριού. Οι περισσότεροι όμως από εμάς έχουμε μάλλον πολύ μικρή ιδέα για την πλήρη εσωτερική του φύση και για τις ευρύτερες περιοχές χρησιμότητάς του.

Ένας εφημερεύων ιατρός επειγόντων, πολύ ζήλιος στη δουλειά του και γι' αυτό πετυχαίνοντας τα δραματικά αποτελέσματα που αξίζει, μας δίνει τις ακόλουθες εμπειρίες.

Οι ενδείξεις του είναι ιδίως διατρημένα τραύματα, ή τραύματα πολύ ευαίσθητα στην αφή. Απόστημα και σηπτικές καταστάσεις, πολύ ευαίσθητες, ανακουφίζονται από το κρύο. Αν ο ασθενής δεν είναι σίγουρος για την επίδραση της ζέστης και του κρύου, τον βάζει να «το βάλει κάτω από τη κρύα βρύση», και αν αυτό είναι ευχάριστο, είναι σίγουρος για το φάρμακό του.

Αναφέρει δύο πρόσφατες περιπτώσεις: Δάχτυλο· γρατζουνιά από σκουριασμένο καρφί· είχε γίνει σηπτικό. Ο ασθενής είχε βάλει το δάχτυλο κάτω από τη ζεστή βρύση στο ξενοδοχείο, χωρίς ανακούφιση. Ήταν πρώιμη σήψη, όχι μεγάλο πρήξιμο, αλλά έδειχνε «θυμωμένο». Συνταγογραφήθηκε Ledum 12, έξι δόσεις κάθε τέσσερις ώρες, αλλά ο ασθενής θα σταματούσε το φάρμακο αν βελτιωνόταν. Δύο ώρες μετά την πρώτη δόση έφυγε όλος ο πόνος. Σε είκοσι τέσσερις ώρες δεν υπήρχε τίποτα να φανεί.

Περίπτωση: συνθλιμμένα δάχτυλα· άσχημα εκδορασμένα. Είχαν ραφτεί αλλού. Δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Ο πόνος ήταν σφιχτοπαλλόμενος και ανέβαινε καρφωτός στο χέρι: ανακουφιζόταν από το κρύο: δεν άντεχε την αφή. Αφού δόθηκε Ledum δεν υπήρχε πλέον πόνος. . . . Και ούτω καθ' εξής.

«Ανακουφίζεται από το κρύο — φυσικά!»

Ποιος δεν θυμάται τη δραματική περίπτωση του Kent, όπου βρήκε έναν ασθενή να κλωτσάει πάγο μέσα σε μια λεκάνη, για να ανακουφίσει σοβαρό πόνο στα πόδια του. Και ίσως οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αποκτήσει την εντελώς εσφαλμένη ιδέα ότι το Ledum είναι επομένως ένα «θερμό φάρμακο».

Πηγαίνετε στον Hahnemann και στα proving (δοκιμασίες φαρμάκου) του για να διαπιστώσετε ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Και εδώ συνειδητοποιείτε ότι στο Ledum έχετε ένα από τα φάρμακα με ανεκτίμητες, φαινομενικά αντιφατικές ενδείξεις, που κάνουν την επιλογή του φαρμάκου εύκολη.

Το Ledum είναι πραγματικά ένα απελπισμένα κρύο φάρμακο, με τους πόνους του να ανακουφίζονται από το κρύο.

Όπως το δίνει ο Guernsey, «Για τα παράπονα ατόμων που είναι κρύα συνέχεια: — στο κρεβάτι, στο σπίτι κ.λπ., νιώθουν πάντα κρύο και ρίγος».

Αλλά το Ledum έχει επίσης κάποια άλλα εντυπωσιακά, συχνά αντιφατικά συμπτώματα, όπως: —

Δυσκαμψία όλων των αρθρώσεων: μπορούσε να τις κινήσει μόνο μετά από εφαρμογή κρύου νερού.

Η δυσκαμψία των αρθρώσεων, σίγουρα, βελτιώνεται γενικά με μούλιασμα σε ζεστό νερό;

Πάλι, τα τραυματισμένα μέρη νιώθουν κρύα στην αφή και στον ασθενή, και όμως οι πόνοι τους ανακουφίζονται από το κρύο.

Όπως το Ars. έχει καύσους που ανακουφίζονται από τη ζέστη, έτσι το Ledum έχει ψύχος που ανακουφίζεται από το κρύο.

Το Ledum έχει επίσης γενικό ψύχος χωρίς αίσθημα ρίγους.

Ή, ρίγος σαν να πασπίζεται με κρύο νερό εδώ ή εκεί. (Αντίθετα με το Secale, που έχει αίσθηση καρβούνων που καίνε να πέφτουν πάνω σε μέρη που είναι κρύα στην αφή).

Και αντίστροφα. Το Ledum έχει ρίγη και φριχτό κρύο και τρίχες όρθιες, χωρίς εξωτερικό ψύχος.

Ή το κρύο Ledum ιδρώνει και δεν αντέχει να σκεπάζεται με τα σκεπάσματα του κρεβατιού.

Ιδρώνει όλη τη νύχτα.

Ο ρευματισμός του όχι μόνο αρχίζει στα κάτω άκρα και στα πόδια και ταξιδεύει προς τα πάνω (αντίστροφα από το Kalmia), αλλά είναι επίσης πολύ πιο έντονος στα κάτω άκρα.

Πάλι, αντίθεση με το Lachesis — πρησμένο, πορφυρό και ζεστό, με το Ledum, πρησμένο, πορφυρό και κρύο.

Και, όπως είπαμε, τα τραύματα, τα αποστήματα και τα σηπτικά εστίες του Ledum είναι ευαίσθητα, κρύα και ανακουφίζονται από το κρύο, ενώ εκείνα του Ars. καίνε και ανακουφίζονται από τη ζέστη.

Ο Hahnemann, που έκανε μια σύντομη proving (δοκιμασία φαρμάκου) του φαρμάκου, λέει για το Ledum: «Τα παρακάτω συμπτώματα . . . αρκούν για να δείξουν ότι αυτό το πολύ ισχυρό φάρμακο ταιριάζει ως επί το πλείστον μόνο σε χρόνιες νόσους όπου επικρατεί ψύχος και έλλειψη ζωικής θερμότητας.

Λέει επίσης ότι στην εποχή του πολλά μεθυστικά μπύρες νοθεύονταν σε βλαβερό βαθμό και με εγκληματικό τρόπο με Ledum, στο οποίο «οι αστυνομικές αρχές θα έπρεπε να δώσουν περισσότερη προσοχή».

Ο Clarke — στο Λεξικό του, έχει πολλά να πει για το Ledum και παραθέτει διδακτικές περιπτώσεις.

Λέει ότι τα φύλλα του Ledum χρησιμοποιούνται ακόμη στη Σουηδία για να αυξήσουν τη μεθυστική δύναμη της μπύρας. . . . Το Ledum καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση στην Ομάδα Arnica του Teste, στην οποία ανήκουν επίσης τα Crot. h., Ferr. Magn., Rhus και Spigelia, αλλά το Ledum έχει ειδική δράση στο τριχοειδικό σύστημα σε περιοχές όπου λείπει ο κυτταρικός ιστός και όπου υπάρχει ξηρή, ανθεκτική υφή, όπως στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών.» <arg_value>Ίσως γι' αυτόν τον λόγο δρα καλύτερα στις μικρές παρά στις μεγάλες αρθρώσεις.

Ένα είδος γαλαζωπών — ή βιολετί φυματίων, ιδίως στο μέτωπο, και ένα εκζεματικό εξάνθημα, με μυρμηγκιάζοντα κνησμό που απλώνεται σε όλο το σώμα, διεισδύοντας στο στόμα, πιθανόν και στις αεροφόρους οδούς, και προκαλεί σπασμωδικό βήχα, καμιά φορά πολύ βίαιο, που θα μπορούσε να εκληφθεί ως κοκίτης. . .

Ιδιαίτερα χρήσιμο σε βρογχίτιδα με εμφύσημα των ηλικιωμένων· κάνει τη βρογχική έκκριση λιγότερο ιξώδη, μειώνει τη δύσπνοια, διεγείρει την κυκλοφορία και μειώνει την κυάνωση. Αιμόπτυση εναλλασσόμενη με ρευματισμό. . . . Το Ledum έχει δοθεί συχνά σε άλογα όταν χωλαίνουν και μαζεύουν τα πόδια τους. .

Σε μια περίπτωση, αίσθημα των ποδιών κολλημένων στη γη σαν από μαγνήτη όταν προσπαθούσε να κινηθεί: όταν κινούνταν ένιωθε σαν να τον καρφώνουν βελόνες· πόνος που ανέβαινε από τα πόδια στο κεφάλι.

Αποσπάσματα από τον Guernsey

Διατρημένα τραύματα από μυτερά εργαλεία — αβλούρες, δαγκώματα αρουραίων, καρφιά, ιδίως αν τα τραυματισμένα μέρη είναι κρύα· ή, π.χ. «Πριν από δέκα χρόνια πάτησα ένα καρφί, και από τότε έχω έναν πόνο που ανεβαίνει ως τον μηρό». Κακές συνέπειες από πρόσφατες ή χρόνιες κακώσεις, ιδίως από διατρημένα τραύματα.

Όταν χτυπά το δάχτυλο του ποδιού, υπάρχει ψύχος στα μέρη, και ένας ουρικός πόνος διαπερνά πόδι και άκρο.

Τρίξιμο των αρθρώσεων.

Πανάρισια, δακτυλίδια κ.λπ., συχνά από τρυπήματα βελόνας.

Τα βάσανα χειροτερεύουν, ή εμφανίζονται, αφού ζεσταθεί στο κρεβάτι.

Πρέπει να σηκωθεί από το κρεβάτι, που φέρνει ανακούφιση.

Για παράπονα ατόμων που είναι κρύα συνέχεια, — στο κρεβάτι, στο σπίτι κ.λπ.· νιώθουν πάντα κρύο και ρίγος.

Επιδείνωση από την κίνηση, ιδίως των αρθρώσεων· ενώ περπατά· όταν ζεσταίνεται στο κρεβάτι.

Βελτίωση ενώ αναπαύεται.

Ο Kent, με τον εικονογραφικό και πρακτικό του τρόπο, έχει πολλά να πει για το Ledum.

Θα διαλέξουμε και θα συμπυκνώσουμε.

Βρίσκει πολλά χαρακτηριστικά παρόμοια με εκείνα του Lachesis: πιτσιλωμένο, πρησμένο, φουσκωμένο πρόσωπο.

Επομένως φυσικά το Ledum είναι αντίδοτο στο Lachesis, επίσης στο δηλητήριο των εντόμων, στην Apis και στα ζωικά δηλητήρια.

Το αποκαλεί μεγάλο φάρμακο για τον χειρουργό, στενά συνδεδεμένο σε τραυματισμούς με τα Arnica και Hypericum, ιδίως για κακώσεις από πάτημα σε καρφιά, διατρήσεις με βελόνες, τραύματα που αιμορραγούν ολιγόαιμα, αλλά ακολουθούνται από πόνο, πρήξιμο και ψύχος του μέρους.

Σταγόνες ξύλου: σπλήνες κάτω από το νύχι: αν τέτοιο τραυματισμένο μέρος γίνει κρύο, μετά ωχρό, παραλυμένο και πιτσιλωμένο, σκεφτείτε το Ledum. Ένα άλογο πατά ένα καρφί, περνά μέσα και χτυπά το όριο του οστέινου οστού, με τέτανο να επακολουθεί και θάνατο — βάλτε Ledum στη γλώσσα εκείνου του αλόγου και δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα. Το Ledum αφαιρεί την τάση για τέτοια αποτελέσματα.

Αν επιφέρει τέτανος μετά από διατρημένα τραύματα, σκεφτείτε το Hypericum: αλλά δώστε αμέσως Ledum και προλάβετε τον τέτανο. Σκισμένα νύχια, ή εκδορασμένα μέρη πλούσια σε νεύρα, και εδώ το Hypericum είναι το φάρμακο. Για μωλωπισμό, όσο εκτεταμένος κι αν είναι, και για την αίσθηση μωλωπισμού, το φάρμακο είναι το Arnica. Ανοιχτές εκδορές και τομές, σκεφτείτε την Calendula. Λέει, για τοπικά αίτια, χρησιμοποιήστε τοπικά φάρμακα· για εσωτερικά αίτια, θεραπεύστε με εσωτερικά φάρμακα.

(Αλλά, όπως έχουμε δει, το Ledum εσωτερικά σε δυναμοποίηση είναι εκπληκτικά βοηθητικό και παρηγορητικό για εξωτερικές κακώσεις.) Λέει επίσης, αν ένα τραύμα, προσεκτικά επιδεμένο, δεν επουλώνεται με πρώτη πρόθεση, ψάξτε για το συνταγματικό αίτιο και ξετρυπώστε το φάρμακό του.

Ο ασθενής Ledum είναι πολύ επιρρεπής σε συνταγματικό ψύχος, ψύχος στην αφή: κρύο σώμα και άκρα, με ζεστό κεφάλι (Arn.). Αλλά και το άλλο άκρο — το σώμα υπερθερμασμένο, δέρμα πορφυρό ή έντονα χρωματισμένο, σφιχτοπαλλόμενο και σφυγμώδες παντού, και θέλει τα σκεπάσματα μακριά τη νύχτα. Μια κεφαλαλγία Ledum, — μπορεί να θέλει να τη βγάλει στον κρύο αέρα (Ars., Phos.), θέλει να την πλύνει με πολύ κρύο νερό.

Φουσκωμένα, πρησμένα, πιτσιλωμένα χέρια και πόδια: πρησμένα όσο επιτρέπει το δέρμα: με εξαντλητικό πόνο: η μόνη ανακούφιση που μπορεί να βρεθεί είναι να κάθεται επί ώρες με τα πόδια σε μια λεκάνη με παγωμένο νερό.

Δίνει μια περίπτωση σε ένα συφιλιδικό μεθυσμένο: «Όταν τον είδα πρώτη φορά είχε μια μεγάλη λεκάνη πλύσης, και καθόταν με το παγωμένο νερό δύο τρίτα ως τα γόνατά του και κομμάτια πάγου να επιπλέουν γύρω, που του άρεσε να έρχονται σε επαφή με το δέρμα. Συνέχιζε να βάζει πάγο. Υπέφερε φρικτά αγωνίες. Λοιπόν, μια δόση Ledum έβγαλε τα πόδια του από το παγωμένο νερό, ώστε δεν το χρησιμοποίησε ποτέ ξανά.

Η πορφύρωση εξαφανίστηκε, το πρήξιμο κατέβηκε, το φούσκωμα έφυγε από τα πόδια του και σταμάτησε να πίνει.» Το Ledum μάλιστα «τον θεράπευσε σε μεγάλο βαθμό από το συφιλιδικό του πρόβλημα».

Ο Kent λέει: «Η Pulsatilla και το Ledum είναι τα δύο κύρια φάρμακα που θέλουν τα πόδια σε πολύ κρύο νερό. Αλλά το Ledum ταίριαξε σε εκείνον τον άνθρωπο.»

Οι ασθενείς Ledum είναι ως επί το πλείστον πλήρεις αίματος και πληθωρικοί: εύρωστοι. Οι φλεγμονώδεις επιφάνειές του τείνουν να αιμορραγούν, και το αίμα είναι μαύρο.

Αιμορραγίες από μάτι — μύτη — κοιλότητες: αιματούρα.

Έλκη — ίσως φαγηδαινικά και εξαπλούμενα: ανακουφίζονται από το κρύο.

Ρευματικές και ουρικές καταστάσεις: πέτρες κιμωλίας: εναποθέσεις σε καρπούς, δάχτυλα χεριών και ποδιών.

Πηγαίνουν από κάτω προς τα πάνω. Φλεγμαίνουν και ανακουφίζονται από το κρύο. Ιδίως τα γόνατα προσβάλλονται. «Τέτοιοι ασθενείς κάθονται με την αρθρώση εκτεθειμένη στο κρύο, τη φυσώντας, ή βάζοντας εξατνιζόμενη λοσιόν.»

Πρόσωπο, πρησμένο, φουσκωμένο, μεθυσμένο, σαν παλιού μεθυσμένου.

Αφαιρεί σε μεγάλο βαθμό την επιθυμία για ουίσκι και εξουδετερώνει τις επιδράσεις του. Λέει: «Το Ledum είναι για το ουίσκι ό,τι είναι το Caladium για τους καπνιστές: θα κόψει τη συνήθεια του καπνίσματος, ώστε συχνά να αποκτούν αποστροφή γι' αυτό.»

Μιλά για τα νεφρικά του συμπτώματα: την άμμο στα ούρα. «Όταν ο ασθενής νιώθει καλύτερα, υπάρχουν μεγάλες ποσότητες αμμώδους ιζήματος στα ούρα: όταν υπάρχει λίγη άμμος, οι εναποθέσεις στις αρθρώσεις γίνονται έντονες, και νιώθει λιγότερο καλά.»

Το Ledum τείνει να κάνει τα παράπονα να φεύγουν από το κέντρο, επειδή τα παράπονά του αρχίζουν στην περιφέρεια και πηγαίνουν προς το κέντρο. Το Lycopodium, που συχνά προκαλεί επιστροφή κόκκινης άμμου στα ούρα, κρατά επίσης τις καταστάσεις να έρχονται στην επιφάνεια.

Ατρόφηση των πασχόντων μερών, μετά από μολυσμένες κακώσεις νεύρων.

Ο Nash έχει μερικά επιπλέον πράγματα να τονίσει σχετικά με το Ledum.

Εκχυμώσεις: το Ledum καμιά φορά μπαίνει για να ολοκληρώσει μια περίπτωση Arnica· εκεί όπου το Arnica ήταν καλύτερο στην αρχή, το Ledum συχνά αφαιρεί τις εκχυμώσεις και τον αποχρωματισμό πιο γρήγορα και τέλεια.

«Μαύρο μάτι, από χτύπημα ή κηλίδα: καλύτερο από το Arnica.» Γι' αυτό, λέει, δεν υπάρχει φάρμακο ίσο με το Ledum στη 30ή δυναμοποίηση. Αν όμως υπάρχει μεγάλος πόνος στον ίδιο τον οφθαλμικό βολβό, μπορεί να χρειαστεί το Symphytum. Προσθέτει: «Σε όλες αυτές τις παθήσεις πιστεύω ότι η 30ή δυναμοποίηση είναι καλύτερη από τις χαμηλότερες παρασκευές.»

Μιλά για το Ledum σε οξεία ρευματισμό: — οι αρθρώσεις είναι πρησμένες και ζεστές, αλλά όχι κόκκινες. Τα πρηξίματα είναι ωχρά και οι πόνοι χειροτερεύουν τη νύχτα και από τη ζέστη του κρεβατιού· τα θέλει ξεσκέπαστα.

Σε χρόνιο ρευματισμό είναι εξίσου αποτελεσματικό. Αρθρώσεις πρησμένες και επώδυνες, ιδίως στη ζέστη του κρεβατιού· με επώδυνους σκληρούς όζους και σκληρύνσεις πρώτα στις αρθρώσεις των ποδιών, μετά των χεριών. Το περιόστεο των φάλαγγων επώδυνο στην πίεση. Αστράγαλοι πρησμένοι και σόλες επώδυνες και ευαίσθητες· μόλις που πατάει πάνω τους. Και σε αυτές τις περιπτώσεις ο ασθενής Ledum είναι αφύσικα κρύος: του λείπει ζωική θερμότητα.

Υπό το Ledum η ανακούφιση από το κρύο είναι τόσο εμφανής, που καμιά φορά η μόνη βελτίωση είναι το βάλσιμο των ποδιών σε κρύο νερό.

Λέει, μελετήστε το Ledum σε όλες τις περιπτώσεις ρευματισμού των ποδιών.

Συμπτώματα Μαύρου Γράμματος

Όλη μέρα δυσαρεστημένος με τους συνανθρώπους του, που στο τέλος έφτασε σε μισανθρωπία.

Το κεφάλι τείνει να πέσει προς τα πίσω.

Αρκετή διαστολή των κόρων.

Κατακρημνίσεις ή τραύματα του ματιού ή των βλεφάρων, ιδίως με εξαγωγή αίματος.

Θόρυβος στα αυτιά σαν κουδούνισμα καμπανών ή σαν καταιγίδα ανέμου.

Βουητό στα αυτιά, σαν από άνεμο.

Σκληρή πίεση προς τα μέσα στην κάτω γνάθο.

Πονόλαιμος, με λεπτή διαπεραστική πόνο.

Απότομη εκροή υδατού σάλιου από το στόμα, με κωλικό πόνο.

Υδρωπυρμός (πυrosis).

Στενή, επώδυνη αναπνοή.

Δύσπνοια με συστολή του θώρακα, επιδ. με την κίνηση και το περπάτημα.

Χρόνιος βήχας που χαρακτηρίζεται από ψύχος και έλλειψη ζωικής θερμότητας.

Απόχρεμψη ζωηρού κόκκινου αίματος με βίαιο βήχα.

Πόνος στη μέση μετά από καθίσματα.

Κατά την ανύψωση του βραχίονα, εξαιρετικά επώδυνη διαπεραστική πόνος στον ώμο.

Πίεση στην άρθρωση του αριστερού ώμου, επιδεινούμενη με την κίνηση.

Πίεση στις αρθρώσεις των δύο ώμων, επιδεινούμενη με την κίνηση.

Τρέμουλο των χεριών όταν πιάνει ή όταν τα κινεί.

Πανάρι (Whitlow), από τρυπημένα τραύματα, τρυπήματα βελόνας, σπλήνες.

Πίεση στον αριστερό μηρό, οπίσθια· σαν οι μύες να μην ήταν στη σωστή θέση τους, σαν πόνος εξαρθρήματος· σε κάθε θέση, αλλά ιδίως βίαιος όταν αγγίζεται και όταν περπατά.

Τρέμουλο των γονάτων (και των χεριών) όταν κάθεται και περπατά.

Αδυναμία στις αρθρώσεις των γονάτων όταν περπατά, ένας διαρρηγμένος πιεστικός πόνος σε αυτές.

Διαρρηγμένη πίεση στη δεξιά άρθρωση του γόνατος και κάτω από αυτήν· επιδ. με το περπάτημα.

Διόγκωση, και τεταμένος και διαπεραστικός πόνος στα γόνατα, όταν περπατά.

Πίεση πάνω από τον αριστερό αστράγαλο, επιδ. με την κίνηση.

Πολύ έντονος νυγμός φαγούρα στο ράχος των δύο ποδιών, πιο βίαιη μετά το ξύσιμο· κατευνάζεται μόνο όταν ξύσει τα πόδια μέχρι να ματώσουν· πολύ επιδεινούμενη από τη θερμότητα του κρεβατιού.

Επίμονο οίδημα των ποδιών.

Πίεση στην εσωτερική σφαίρα του αριστερού ποδιού.

Οι πατούσες επώδυνες όταν περπατά, σαν να ήταν γεμάτες αίμα.

Η σφαίρα των μεγάλων δαχτύλων είναι μαλακή, πρησμένη και επώδυνη όταν πατά· οι τένοντες σκληροί.

Ποδάγρα, επιδ. στα πόδια· ουρικά οζίδια στις αρθρώσεις· λεπτή διαρρηγμένη πόνος στα δάχτυλα.

Πόνος στους αστραγάλους, σαν από διάστρεμμα ή λάθος βήμα.

Ρευματικοί πόνοι που πηγαίνουν από κάτω προς τα πάνω· οι αρθρώσεις χλωμές, πρησμένες, τεταμένες, θερμές· τσούξιμο, πόνοι έλξης.

Επιδ. από τη θερμότητα του κρεβατιού και της κουβέρτας· επιδ. με την κίνηση και το βράδυ.

Ρευματισμός και ουρική ρευματοειδής ποδάγρα· αρχίζει στα κάτω άκρα και ανέρχεται· ιδίως αν ο ασθενής έχει περιέλθει σε χαμηλή, ασθενική κατάσταση από κατάχρηση Colchicum· οι αρθρώσεις γίνονται έδρα οζίων και «λίθων ουρικής» που είναι επώδυνοι.

Οίδημα ποδιών και ποδιών μέχρι τα γόνατα, πορφυρό και μαρμαρωμένο, που βαθουλώνει με την πίεση, με διαρρηγτικούς πόνους στο περιόστεο· ανακούφιση μόνο όταν κρατά τα πόδια σε παγωμένο νερό.

Προσβάλλει κυρίως τον αριστερό ώμο και τη δεξιά άρθρωση του ισχίου.

Ο ρευματισμός αρχίζει στα κάτω άκρα και ανέρχεται.

Θερμότητα στα χέρια και στα πόδια, το βράδυ.

Επίμονος ζεστός ιδρώτας στα χέρια και τα πόδια.

Δεν αντέχει τη θερμότητα του κρεβατιού, λόγω θερμότητας και καύσου στα άκρα.

Αίσθημα μουδιάσματος των άκρων.

Ανήσυχα όνειρα· είναι άλλοτε σε ένα μέρος, άλλοτε σε άλλο, άλλοτε απασχολημένος με ένα θέμα, άλλοτε με άλλο.

Αϋπνία με ανησυχία και αναποδιές.

Κατά την αφύπνιση, ελαφρύς ιδρώτας σε όλο το σώμα, με φαγούρα σε όλο το σώμα που τον ανάγκαζε να ξύσει.

Ρίγος χωρίς επακόλουθη θερμότητα· τα άκρα εξαιρετικά κρύα, ενώ το υπόλοιπο σώμα ήταν ζεστό.

Ρίγος σε όλη την πλάτη, με μάγουλα μάλλον θερμά και ζεστό μέτωπο, χωρίς ερυθρότητα του προσώπου ή δίψα· με κρύα χέρια.

Διαστρέμματα αστραγάλων και ποδιών.

Τρυπημένα τραύματα, από αιχμηρά εργαλεία, όπως αβλούς, δήγματα αρουραίων, καρφιά κ.λπ.· ιδίως αν τα τραυματισμένα μέρη αισθάνονται κρύα στην αφή, και στον ασθενή.

Τρυπημένα τραύματα· τσιμπήματα εντόμων, ιδίως κουνουπιών.

Άλλα Αξιοσημείωτα Συμπτώματα

Ένα από τα ψυχικά του σκίτσα είναι εντυπωσιακό:— Ευέξαπτος, γκρινιάρης· όλα είναι δυσάρεστα.

Ανήσυχος, δεν μπορεί να σκέφτεται σταθερά ή να δουλεύει ήρεμα.

Ευέξαπτος· αποσύρθηκε στη μοναξιά, και σχεδόν κλαίγοντας, επιθυμούσε τον θάνατο.

Το ελάχιστο κάλυμμα του κεφαλιού είναι αβάσταχτο.

Γεύση μούχλας στο στόμα κάθε φορά που βήχει, που προκαλεί ναυτία.

Σπαστική, διπλή εισπνοή, με λυγμούς, όπως μετά το κλάμα.

Το παιδί σκληραίνει πριν από την κρίση· λυγίζει προς τα πίσω, ακολουθεί απόχρεμψη διαυγούς αφρώδους αίματος. (Κοκκύτης.)

Αιμόπτυση, ζωηρά κόκκινη, αφθονή, με βήχα, συριγμό και σφύριγμα στους αεραγωγούς· καυστικός πόνος σε σταθερό σημείο στο στήθος.

Μεγάλη διόγκωση των γονάτων με ρευματικό πόνο, ανακούφιση μόνο με την εφαρμογή ψύχους.

Δυσκαμψία όλων των αρθρώσεων, μπορούσε να τις κινήσει μόνο μετά την εφαρμογή κρύου νερού.

Γενικό ψύχος, με θερμότητα και ερυθρότητα του προσώπου.

Τα μέρη κρύα στην αφή, αλλά όχι υποκειμενικά κρύα για τον ασθενή (Arn.).

Άκρα και όλο το σώμα επώδυνα, σαν μωλωπισμένα και ξυλοδαρμένα (Arn.).

Πορφυρές κηλίδες στο σώμα σαν πετέχειες (Arn., Phos., Crot. h.).

Δηλητηριώδη φλύκταινες (furunculi).

Εξάνθημα, μόνο στα καλυμμένα μέρη. (Thuja· ιδρώτας μόνο στα ακάλυπτα μέρη.)

Αίσθημα σαν ψείρες να σέρνονται στην επιφάνεια· < από τη θερμότητα, την κίνηση και τη νύχτα.