Medorrhinum

Το MEDORRHINUM είναι το αποστειρωμένο και δυναμοποιημένο προϊόν μιας από εκείνες τις θανατηφόρες οξείες ασθένειες που ο Hahnemann αναγνώρισε ως θεμελιώδεις για κάθε χρόνια νόσο και επομένως ως ισόβια καταδίκη, εκτός αν καταπολεμηθούν και «εξοντωθούν» από τα κατάλληλα ομοιοπαθητικά φάρμακα. Αυτός προέβαλε δύο από αυτά, την Thuja και το Nitric acid, ως παράγοντα συμπτωμάτων «όμοια» με εκείνα των οξέων γοννορροϊκών εκδηλώσεων, και επομένως ισχυρά θεραπευτικά· χορηγούμενα, το ένα ή το άλλο, ως το πιο ενδεδειγμένο.

Από τότε που ο εγκόσμιος έργο του ολοκληρώθηκε, έχουμε προχωρήσει ακόμη πιο μακριά εκεί όπου εκείνος έδειξε· κάνοντας proving και χρησιμοποιώντας, με τεράστια αποτελέσματα, το ίδιο το προϊόν της νόσου· αλλά εξημερωμένο, σύμφωνα με τις μεθόδους παρασκευής και χορήγησης που εκείνος όρισε, και έτσι απολύτως ακίνδυνο ακόμη και για το νεογέννητο βρέφος. Είδαμε αυτό, κάποτε, όταν μια μητέρα έφερε το βρέφος ηλικίας ημερών για συμβουλή, επειδή συνεχώς στριφογύριζε για να ξαπλώσει μπρούμυτα (σύμπτωμα του Medorrhinum). Ήταν σε τρόμο μήπως πνιγεί. Αλλά, μετά τη μικρή δόση του Medorrhinum έγινε ένα αναμορφωμένο χαρακτήρας, και κοιμόταν ειρηνικά και φυσιολογικά.

Η Ομοιοπαθητική έχει, τα τελευταία 200 χρόνια, χρησιμοποιήσει τα πιο θανατηφόρα δηλητήρια όχι μόνο με απόλυτη ασφάλεια, αλλά με μέγιστη επιτυχία. Αλλά οι «Δοξασίες» του Hahnemann σχετικά με τη χρήση τους πρέπει να τηρούνται, αλλιώς θα είχαν ακολουθήσει τη μοίρα τόσων θαυμαστών νέων φαρμάκων: εξυμνημένα στα ύψη: πειραματιζόμενα ευρέως — πάνω στους ασθενείς: συνταγογραφούμενα σύμφωνα με την προσωπική φαντασία του συνταγογράφου, ή κάποιου που τα προωθούσε: να ανακαλύπτεται ότι είναι επικίνδυνα: να εκτίθενται και να καταδικάζονται στα ιατρικά περιοδικά: να εγκαταλείπονται υπέρ κάτι ακόμη νεότερου και πιο υποσχόμενου.

Και όλα αυτόν τον καιρό η Ομοιοπαθητική μπορεί να τα χρησιμοποιεί εκατό χρόνια ή περισσότερο, και να συνεχίζει να τα χρησιμοποιεί — σε κατάλληλες περιπτώσεις, με την απόλυτη προγνώση του πού και πώς μπορεί να βρεθεί ότι απλώς διεγείρουν τη ζωτικότητα προς θεραπευτική αντίδραση, και δεν βλάπτουν.

Το Medorrhinum εισήχθη ως ομοιοπαθητικό φάρμακο 100 περίπου χρόνια πριν, από τον Dr. Swan, Η.Π.Α., τον μεγάλο πρωτοπόρο στη χρήση προϊόντων νόσου για την πρόληψη και τη θεραπεία ασθενειών. Το φάρμακο «αποδείχθηκε» (proving) από έναν αριθμό πολύ επιφανών ιατρών, ως επί το πλείστον Αμερικανών. Τα πιο αξιοσημείωτα συμπτώματά του, που αντλήθηκαν από provings σε υγιείς, και επιβεβαιώθηκαν από μεταγενέστερες κλινικές εμπειρίες — δηλ. τα «παθογόνα επαληθευμένα συμπτώματά» του είναι πολλά και πολύ εντυπωσιακά: ιδίως εκείνα της νοητικής σφαίρας.

Θα καταβάλουμε προσπάθεια να τραβήξουμε την προσοχή πάνω τους, καθώς δεν είναι εύκολα προσβάσιμα από τον σπουδαστή της Materia Medica, και καθώς αποκαλύπτουν τη διάνοια του φαρμάκου.

Αλλά, πρώτα, ας πούμε με έμφαση — κανείς δεν πρέπει να νομίζει ότι επειδή το Medorrhinum είναι το φάρμακο που ζητούν τα συμπτώματα οποιασδήποτε περίπτωσης, ότι επομένως ο ασθενής πρέπει να έχει περάσει την ασθένεια. Αληθινά, κανείς έχει δει αυτό το νοσώδες να δρα λαμπρά σε κάποιες ακραίες και αηδιαστικές οξείες περιπτώσεις κατά τον Μεγάλο Πόλεμο.

Αλλά πολύ πιο συχνά η μόλυνση μπορεί να έχει διηθηθεί μέσα από αρκετές γενιές· και μπορεί να είναι αδύνατο να επιτευχθεί πραγματικά ικανοποιητική πρόοδος της υγείας χωρίς μερικές ενδιάμεσες δόσεις του Medorrhinum, υποδειγμένες, φυσικά, από συμπτώματα «όμοια» με εκείνα των provings του. Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι, παρασκευασμένο σύμφωνα με τις μεθόδους του Hahnemann, και συνταγογραφημένο όπως εκείνος καθόρισε, είναι αδύνατον, όπως ειπώθηκε, να βλάψει με αυτό.

Επιπλέον μπορεί να δράσει θεραπευτικά μόνο σε ασθενή που έχει καταστεί αφύσικα ευαίσθητος στη δράση του από μια νόσο με «όμοια» συμπτώματα: αυτά, ενδεχομένως, μόνο στη νοητική σφαίρα — γιατί το Medorrhinum είναι ένα από τα μεγαλύτερα νοητικά φάρμακα.

Ο Burnett, που είχε μεγάλη εμπειρία από τα νοσώδη, και με αυτά κέρδισε σε μεγάλο βαθμό την τεράστια πελατεία του και την σχεδόν λατρεία των ασθενών που έβρισκαν σε αυτόν μια βοήθεια που δεν μπορούσαν να βρουν πουθενά αλλού, συνήθιζε να επιμένει ότι «η πιο βρώμικη ακαθαρσία, παρασκευασμένη με τον ομοιοπαθητικό τρόπο, μπορεί να είναι όχι μόνο ακίνδυνη, αλλά το καθαρότερο χρυσάφι — ομοιοπαθητικά εφαρμοσμένο».

Μεταξύ των συμπτωμάτων του Medorrhinum υπάρχουν μερικά ιδιαίτερα του ίδιου — όσο γνωρίζουμε presently. Προεξάρχον μεταξύ αυτών είναι η «Βελτίωση στο παραθαλάσσιο». Είναι το μόνο φάρμακο που δίνει ο Kent στο Ρεπερτόριό του: αν και αλλού βρίσκουμε το Bromium, με μαύρους χαρακτήρες, για το «άσθμα των ναυτικών μόλις έρχονται στην ξηρά». Αυτό το επαληθεύσαμε με χαρά στη μία περίπτωση που παρουσιάστηκε για θεραπεία.

Σχετικά με αυτή την «βελτίωση στο παραθαλάσσιο», ένας από τους έξυπνους νέους γιατρούς μας είναι πολύ ενθουσιώδης, επειδή τον έχει βοηθήσει ξανά και ξανά να κάνει πολύ εντυπωσιακή δουλειά. Αυτή η «βελτίωση στη θάλασσα», λέει, «αναγνωρίζεται ως το μεγάλο χαρακτηριστικό σύμπτωμα (keynote) του φαρμάκου» και αυτές είναι μεταξύ των θεραπευμένων περιπτώσεών του:

Άνδρας 60 ετών, που παραπονιόταν για φόβο θανάτου: επιδ. όταν είναι μόνος: επιδ. τη νύχτα· και ρευματισμούς που καθαρίστηκαν εντελώς στο παραθαλάσσιο. Εδώ το Medorrhinum 30 έδωσε πρακτικά άμεση ανακούφιση από τους φόβους και ο ασθενής είναι εν γένει καλύτερος έκτοτε επί περίπου τέσσερις μήνες.

Γυναίκα 38 ετών: δωδεκαδακτυλικό έλκος με τα συνήθη συμπτώματα: πόνος δύο ώρες μετά το φαγητό· υπερβολικό φούσκωμα· ήδη οκτώ ετών διάρκειας. Επειδή όλα τα πεπτικά της προβλήματα ήταν καλύτερα στο παραθαλάσσιο, της δόθηκε Medorrhinum CM.

Ακολούθησε ταχεία βελτίωση όλων των συμπτωμάτων, η οποία έχει διατηρηθεί επί τρεις μήνες.

Γυναίκα 40 ετών, καχεκτική, με φαγούρα στο τριχωτό της κεφαλής, και τρίχα που πέφτει. Ήταν πάντα καλύτερα στο παραθαλάσσιο. Ψυχρότητα των μαστών όταν το υπόλοιπο σώμα ήταν ζεστό. Μια λαχτάρα για αλάτι — όλα συμπτώματα του Medorrhinum. Πήρε Medorrhinum 10M. Η φαγούρα και η τριχόπτωση σταμάτησαν· η ασθενής παίρνει βάρος· με σημαντική βελτίωση επίσης στην εμφάνιση. Βρίσκει την ένδειξη, «τα σωματικά παράπονα εξαφανίζονται στο παραθαλάσσιο», ξεχωριστά από τη γενική τονωτική δράση των διακοπών, εξαιρετικά πολύτιμη.

Εμείς επίσης έχουμε δει την ωραία δράση του σε κάποιες ρευματοειδείς περιπτώσεις, καθώς και σε μια ποικιλία δύσκολων καταστάσεων· συνταγογραφημένο βάσει συμπτωμάτων, ή βάσει ιστορικού.

Κανείς θυμάται μια τρομερή περίπτωση ματιού, από γοννορροϊκή μόλυνση στη βρεφική ηλικία, όπου μια ηλικιωμένη γυναίκα κέρδισε πολλή όραση, και όπου τα μάτια έγιναν συγκριτικά φυσιολογικά στην εμφάνιση, υπό δόσεις, σε μακρά διαστήματα, του Medorrhinum και του Syphillinum. Κανείς θυμάται έναν γιατρό φίλο, αντιμέτωπο με απογοητευτικά νοητικά συμπτώματα σε μια ηλικιωμένη γυναίκα, πολύ οδυνηρά για τους δικούς της, που έδωσε το Medorrhinum με θαυμάσια αποτελέσματα.

Το Medorrhinum, όπως ειπώθηκε: έχει έναν πλούτο νοητικών συμπτωμάτων, παράξενη διαφωτιστική αντίληψη: περίεργες συγχύσεις της αίσθησης του χρόνου, «σαν τα πράγματα που έγιναν σήμερα να συνέβησαν πριν από μια εβδομάδα». Απώλεια της σκέψης: δυσκολία στη διατύπωση σωστών δηλώσεων. Ξεκινά καλά, μετά δεν ξέρει πώς να τελειώσει. Ψευδαισθήσεις ότι κάποιος βρίσκεται πίσω της, ψιθυρίζοντας.

Πρόσωπα την κοιτούν από πίσω από τα έπιπλα: άτομα μπαίνουν, την κοιτούν, ψιθυρίζουν, και λένε «έλα!». Βλέπει μεγάλους ανθρώπους στο δωμάτιο: μεγάλους αρουραίους να τρέχουν: νιώθει ένα λεπτό χέρι να της χαϊδεύει το κεφάλι από μπροστά προς τα πίσω.

Αίσθηση σαν όλη η ζωή να ήταν μη πραγματική, σαν όνειρο. Είναι πάντα σε προσμονή: νιώθει τα πράγματα με μεγάλη ευαισθησία πριν συμβούν και γενικά σωστά. Είναι σε μεγάλη βιασύνη. Προβλέπει τον θάνατο.

Μια τάση προς αυτοκτονία: σηκώνεται και παίρνει το πιστόλι του, αλλά εμποδίζεται. Τα πάντα την εκπλήσσουν: ειδήσεις που έρχονται σε αυτήν φαίνεται να αγγίζουν την καρδιά της πριν τις ακούσει. Φόβος του σκότους. Είχε διαπράξει την ασυγχώρητη αμαρτία, και πήγαινε στην κόλαση.

Απελπισμένη: δεν νοιάζεται αν πάει στον παράδεισο ή στο hell. Πολύ ανυπόμονη, πολύ εγωίστρια.

Ένα αίσθημα σαν να καρφώνει το βλέμμα της στα πάντα. Πτώση των βλεφάρων.

Σχεδόν ολική κώφωση και των δύο αυτιών. Μερική ή παροδική κώφωση. Αίσθηση ότι είναι κωφή από το ένα αυτί στο άλλο: σαν ένας σωλήνας να περνά μέσα από το κεφάλι. Όταν σφυρίζει, ο ήχος είναι διπλός, με δόνηση σαν δύο άτομα να σφυρίζουν τρίτες. Θόρυβοι, τηγανίσματος και σφυρίγματος, σαν μέσα στα μαστοειδή κύτταρα. Ένας σκώληκας σέρνεται στο δεξί αυτί, και αρχίζει να τρυπά τον πρόσθιο τοίχο του ακουστικού πόρου.

Μύτη πληγή: αιμορραγεί· σαν να σέρνεται μια σαρανταποδαρούσα στο αριστερό ρουθούνι. Γεύση χαλκού: γλώσσα επιλεγμένη. Γλώσσα με φουσκάλες: φουσκάλες στην

εσωτερική επιφάνεια των χειλιών και των παρειών: δέρμα να ξεφλουδίζει σε πλάκες. Λαιμός σαν ξυσμένος. Σιελόρροια. Νηματοειδής βλέννα βγαίνει

από το στόμα κατά τον ύπνο.

Λύσσα πείνας αμέσως μετά το φαγητό· ή απόλυτη απώλεια όρεξης. Τρομερά διψασμένη· ακόμη ονειρεύεται ότι πίνει. Ακόρεστη λαχτάρα για ποτό, το οποίο μισούσε.

Λαχτάρα: για αλάτι· γλυκά· άγουρα φρούτα· παγωτά· ξινά· πορτοκάλια.

Ο έμετος είναι από παχιά βλέννα, και μαύρη χολή· γενικά χωρίς ναυτία.

Ένα πακέτο καρφιών στο στομάχι φαίνεται να διαπερνά τη σάρκα, κάνοντάς την να διπλώνει στα δύο και να ουρλιάζει. Έντονος πόνος και σφίξιμο στο στομάχι, με επιθυμία να ξεσπαθώσει κάτι μακριά.

Τρομεροί πόνοι στο ήπαρ. Πόνος που αρπάζει στο ήπαρ και σπλήνα. Παλμός και χτυποκάρδι στην περιοχή της επινεφριδίου κάψας

έλξη και χάλαση· σαν να προκαλούνται από παγωμένα κρύα έντομα με νύχια. Βασανιστικός πόνος στο ηλιακό πλέγμα. Έβαλε το δεξί χέρι στο στομάχι και το αριστερό στην οσφυϊκή περιοχή.

Χτυποκάρδια σφυγμών στην κοιλιά και σε πολλές περιοχές.

Μπορεί να αφοδεύσει μόνο γέρνοντας προς τα πίσω. Εκκρίσεις υγρασίας από τον πρωκτό, δύσοσμες σαν άλμη ψαριού.

Αίσθηση φυσαλίδων στον νεφρό.

Το Medorrhinum είναι με μαύρους χαρακτήρες στο Ρεπερτόριο, με το Sulphur, την Pulsatilla και το Chamomilla, για καύσους στις πατούσες, που βγάζονται έξω από το κρεβάτι τη νύχτα.

Ένα σύμπτωμα που θα έκανε κανείς να εξετάσει το Medorrhinum ως φάρμακο, είναι το ιστορικό μιας καυστικής, δύσοσμης έκκρισης από τον κόλπο· ίσως πρασινωπής.

Το Medorrhinum επηρεάζει τους μαστούς: όπως «Μαστοί κρύοι σαν πάγος στην αφή, ιδίως οι θηλές, το υπόλοιπο σώμα ζεστό» και πάλι, «θηλές πληγωμένες, ευαίσθητες και φλεγμονώδεις»· «Ιδιαίτερη ευαισθησία των μαστών»: ακόμη, «μεγάλη, αλλά μη επώδυνη, διόγκωση του αριστερού μαστού».

Είναι ένα φάρμακο που έχει βρεθεί χρήσιμο σε αρχόμενη φθίση.

Ο Hering δίνει θεραπευμένες περιπτώσεις: «Παιδί 15 μηνών, φερμένο πάνω σε μαξιλάρι σχεδόν νεκρό: μάτια γυαλιστερά, ακίνητα· δεν μπορούσα να βρω σφυγμό αλλά ένιωσα την καρδιά να χτυπά: από τον πρωκτό έτρεχε πρασινωπό-κίτρινο, υδαρές, φρικτά δύσοσμο κόπρο.» «Ένα βρέφος επτά μηνών, μεγάλη καχεξία, διάρροια πράσινη, υδαρής, βλεννώδης, κίτρινη, σβολιαστή, μυρίζοντας σαν σάπια αυγά· κόπρανα ακούσια: σχεδόν άψυχο, εκτός από το ότι περιστρέφει το κεφάλι στο μαξιλάρι.» «Χολέρα των βρεφών με οπισθοτονία, έμετο, και υδαρή διάρροια· αφθονής έκκριση αίματος και πύου.»

Έχει πολλά ουρολογικά συμπτώματα: πόνος στα επινεφρίδια: φυσαλίδες στους νεφρούς: έντονα οσμώδη ούρα· άχρωμα ούρα· ούρα με λιπαρή μεμβράνη: είναι θεραπευτικό σε κάποιες περιπτώσεις νυχτερινής ενούρησης: ακόμη και διαβήτη.

Μεταξύ των συμπτωμάτων της αναπνοής σημειώνουμε, δυσκολία και πίεση στην αναπνοή: πρέπει να γεμίζει τους πνεύμονες, αλλά χωρίς δύναμη να διώξει τον αέρα. Σπασμός της γλωττίδας, ο αέρας εκπνέεται με δυσκολία, αλλά εισπνέεται με ευκολία (Chlorum).

Στο άσθμα, και για ανακούφιση από τον βήχα, το Medorrhinum βρίσκεται μπρούμυτα. Καύσος στο στήθος, είναι ένα από τα πνευμονικά του συμπτώματα: και έχει φήμη για αρχόμενη φθίση. Πόνοι στο στήθος, στην καρδιά, στα άκρα. Κανείς το έχει βρει χρήσιμο εκεί όπου οι αρθρώσεις είναι τεντωμένες με υγρό: εκείνη η μορφή ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Κανείς θυμάται μια περίπτωση όπου μια γυναίκα, μαγείρισσα, είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει τη δουλειά: όλες οι μικρές της αρθρώσεις ήταν τόσο επώδυνες και πρησμένες και γεμάτες υγρό. Μια δόση «Gonorrhinum» 30 — και όταν την ξαναείδα είχε φορέσει τα παπούτσια της και περπάτησε στο Hampstead Heath, ως δοκιμή: μετά επέστρεψε στη δουλειά.

Ο καύσος των πατουσών, τον έχουμε σημειώσει. Ο Hering δίνει μια περίπτωση όπου, μετά από κατασταλμένη γοννόρροια, τα πόδια ήταν τόσο ευαίσθητα που ο άνδρας έπρεπε να περπατά στα γόνατα.

Σε νευρολογικές νόσους, κρίνοντας από τα provings, θα ήταν καλό να θυμάται κανείς το Medorrhinum: — τρεμούλιασμα: γλώσσα που τρέμει: μούδιασμα: απώλεια δύναμης.

Τα βασικά συμπτώματα, επομένως, του Medorrhinum είναι — Βελτίωση στο παραθαλάσσιο.

Βελτίωση σε βρεγμένο καιρό.

Βελτίωση ξαπλωμένη στην κοιλιά: γέρνοντας προς τα πίσω.

Επιδείνωση από το φως της ημέρας έως τη δύση (αντίστροφο του Syphillinum), αν και μερικά από τα συμπτώματά του είναι επιδ. τη νύχτα.

Είναι ένα φάρμακο μεγάλης ισχύος, ευρείας χρήσης — αλλά βάσει των πολύ συγκεκριμένων ενδείξεών του.

Ο H. C. ALLEN, ο οποίος, στη Materia Medica των Νοσώδων του, έχει κάνει πολλά από αυτά τα φάρμακα προσβάσιμα σε εμάς, έχει ένα μακρό άρθρο για το Medorrhinum. Λέει ότι υπάρχουν δύο παρασκευάσματα: το οξύ και το χρόνιο. Λέει, «Όπως κάθε άλλο νοσώδες, πρέπει να συνταγογραφείται βάσει αυστηρών ενδείξεων, ακριβώς όπως θα συνταγογραφούσαμε Arsenic, Opium και Sulphur, ανεξαρτήτως της προέλευσής του ή της διάγνωσης.»

Δίνει μια περίπτωση «δύσκολης οξείας αρθρικής ρευματοπαθείας σε άνδρα 60 ετών, από Ιούνιο έως Σεπτέμβριο». Υπέφερε βασανιστική αγωνία από νευραλγία. Μετά από μια απελπισμένη μάχη για τη ζωή την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου, ανακουφίστηκε, και σηκώθηκε από το κρεβάτι του ένα ράκος. Αναμενόταν ότι ο χρόνος και η ζωή στην ύπαιθρο και τα καλύτερα υγιεινά μέτρα θα τον αποκαθιστούσαν.

Αλλά εβδομάδες και μήνες πέρασαν χωρίς αλλαγή: περπατούσε στους δρόμους ακουμπώντας σε μπαστούνι, γερμένος, τυλιγμένος σε ρούχα ως τα αυτιά, και μοιάζοντας με γέρο έτοιμο να πέσει στον τάφο. Τρεις μήνες μετά την επίσκεψή μου τον είδα να περνά από το γραφείο μου, και λαμβάνοντας υπόψη την προηγούμενη καλή υγεία του και το ρωμαλέο σώμα του, προέκυψε το ερώτημα: Γιατί παραμένει σε αυτή την κατάσταση; Υπάρχει κάποια αθεράπευτη μiasm, κληρονομική ή επίκτητη, που να εξηγεί την πεισματικότητα της περίπτωσης;

Θα μπορούσε να είναι μια γοννορροϊκή μόλυνση; Για λόγους περιττό να αναφερθούν δεν μπορούσα να τον ρωτήσω.

Η υπόδειξη του Dr. Swan μου ήρθε τότε στο μυαλό:

Μια πεισματική περίπτωση ρευματισμών θα μπορούσε να οφείλεται σε λανθάνουσα γοννόρροια, και το Medorrhinum σε υψηλή δυναμοποίηση θα τη θεραπεύσει: σε πολλές περιπτώσεις όπου η βελτίωση φτάνει σε ένα ορισμένο στάδιο, και μετά σταματά, το Medorrhinum έχει αφαιρέσει το εμπόδιο και η περίπτωση προχώρησε προς ίαση· και αυτό, επίσης, σε περιπτώσεις όπου η γοννόρροια φαινόταν απίθανη αιτία: διδάσκοντάς μας, αν τίποτα άλλο, την καθολικότητα της λανθάνουσας γοννόρροιας και τη θεραπευτική δύναμη του δυναμικού ιού.

Η γυναίκα του με συμβουλεύτηκε για άλλα θέματα, και είπε «ο σύζυγός της ήταν όσο καλά μπορούσε να αναμένεται δεδομένης της ηλικίας του: πίστευε ότι δεν θα έκανε τίποτα περισσότερο, καθώς απέδιδε την αδύναμη κατάστασή του στην ηλικία του.» Ωστόσο, ήρθε την επόμενη μέρα, και του έδωσα τρεις δόσεις του Medorrhinum, να λαμβάνονται κάθε πρωί. Μέσα σε δέκα ημέρες επέστρεψε νιώθοντας καλά, και φαινόμενος καλά. Του έδωσα τότε μία δόση να ληφθεί μετά από περισσότερο χρόνο: αυτή ήταν η τελευταία συνταγή που έχει χρειαστεί. Μέσα σε έναν μήνα, μετά το Medorrhinum, άφησε το μπαστούνι και το κασκόλ του, περπάτησε στον δρόμο με σταθερό βήμα, ένας απολύτως υγιής άνθρωπος, έχοντας αυξήσει σε βάρος από 140 σε 212 λίβρες.

Ο NASH λέει ότι «ο γοννορροϊκός ιός είναι αναμφίβολα ένα μεγάλο φάρμακο. Όποιος έχει ασχοληθεί με τη γοννόρροια γνωρίζει καλά τη σοβαρή μορφή ρευματισμών, που είναι συχνά η συνέπεια της εισαγωγής αυτού του προϊόντος νόσου στον οργανισμό. Έχω δει μερικά αξιοσημείωτα αποτελέσματα από τη χρήση αυτού του φαρμάκου σε χρόνιες μορφές ρευματισμών.»

Δίνει πειστικές περιπτώσεις.

Λέει ότι δεν έχει βρει ποτέ κανένα ιστορικό γοννόρροιας στις περιπτώσεις που μπόρεσε να ωφελήσει με αυτό το φάρμακο. . . . «Το ερώτημα προκύπτει, είναι η νοσογόνος θεωρία του Swan αληθινή, ή είναι τα προϊόντα νόσου ομοιοπαθητικά θεραπευτικά μόνο σε εκείνες τις περιπτώσεις που τους μοιάζουν, χωρίς να έχουν ιστορικό προϊόντος νόσου; . . .

«Από τότε που έγραψα τα παραπάνω έχω πειραματιστεί περισσότερο με τα λεγόμενα νοσώδη και έχω έχει φαινομενικά πολύ καλά αποτελέσματα από αυτό το φάρμακο, καθώς και το Syphillinum σε δύσκολες περιπτώσεις χρόνιου ρευματισμού. Η πιο χαρακτηριστική διαφορά είναι ότι με το Medorrhinum οι πόνοι είναι επιδ. κατά τη διάρκεια της ημέρας, και με το Syphillinum τη νύχτα.

«Υπάρχουν, αναμφίβολα, μεγάλες θεραπευτικές δυνάμεις που κατοικούν σε αυτά τα δύο δηλητήρια νόσου, και δεν πρέπει να απορρίπτονται απλώς επειδή είναι προϊόντα νόσου.

«Σχετικά με τα άλλα νοσώδη, έχω, μέσα στις δύο τελευταίες χρονιές, δει μερικά αξιοσημείωτα αποτελέσματα από αυτά.»

Συμπτώματα Μαύρων Χαρακτήρων

Ο χρόνος κινείται πολύ αργά.

Θαμπάδα μνήμης: επιθυμία να αναβάλλει, επειδή η δουλειά φαινόταν τόσο διαρκής, ή σαν να μην μπορούσε ποτέ να ολοκληρωθεί.

Στη συζήτηση θα σταματούσε, και να σχολιάσει ότι δεν μπορούσε να σκεφτεί ποια λέξη ήθελε να χρησιμοποιήσει.

Φοβάται ότι πρόκειται να πεθάνει.

Είναι σε μεγάλη βιασύνη: σε τέτοια βιασύνη που νιώθει κούραση.

Επισταξία.

Συνεχές δάκρυσμα των ματιών: αίσθηση άμμου κάτω από τα βλέφαρα. Ανικανότητα.

Αρχόμενη φθίση. Μεγάλη ωχρότητα: κιτρινιά του προσώπου, ιδίως γύρω από τα μάτια, σαν από μώλωπα.

Κίτρινη ζώνη κατά μήκος του μετώπου κοντά στα μαλλιά.

Νευραλγία δεξιού άνω και κάτω γνάθου, που εκτείνεται στον κρόταφο.

Σκληρή διόγκωση δεξιού άνω γνάθου, σαν στην υποδοχή ενός δοντιού που λείπει εδώ και χρόνια.

Ωχρά ούλα.

Πολύ πληγωμένο στόμα· έλκη στη γλώσσα και στο στόμα, σαν φουσκάλες.

Φουσκάλες στην εσωτερική επιφάνεια παρειών και χειλιών: δέρμα να ξεφλουδίζει σε πλάκες.

Βίαιες λόξιγκες και έμετος επί σαράντα οκτώ ώρες, πρώτα γλοιώδης βλέννα, τελευταία υπολείμματα καφέ, με έντονη κεφαλαλγία, μεγάτη απαισιοδοξία και αίσθηση επικείμενου θανάτου: κατά την προσβολή προσευχόταν συνεχώς.

Σπασμοί στο στομάχι, σαν από αέρα.

Αίσθηση στο βάθος του στομαχιού σαν ένα πακέτο καρφιών, που φαίνεται να διαπερνά τη σάρκα, αναγκάζοντάς την να σηκωθεί και να διπλώσει στα δύο και να ουρλιάξει: τα καρφιά φαίνεται να έρχονται από κάθε πλευρά.

Έντονος πόνος στο στομάχι και την άνω κοιλιά, με αίσθηση σφιξίματος.

Συμφόρηση του ήπατος.

Καύσος γύρω από την πλάτη σαν αναμμένο κάρβουνο.

Παλμός και χτυποκάρδι στην περιοχή της επινεφριδίου κάψας, σαν από απόστημα ή πληγή ακριβώς κάτω από την πέμπτη πλευρά, δεξιά πλευρά.

Ανατριχίλες ρίγη στην περιοχή του δεξιού νεφρού, παλμός, σύσπαση, έλξη και χάλαση σαν να προκαλούνται από κρύα έντομα με νύχια.

Ασκίτης: κοιλιά πολύ φουσκωμένη, ούρα ολιγοουρικά και σκούρα.

Μαύρα κόπρανα.

Λευκή διάρροια.

Μπορεί να αφοδεύσει μόνο γέρνοντας πολύ προς τα πίσω· πολύ επώδυνο· σαν ένα εξόγκωμα στην οπίσθια επιφάνεια του σφιγκτήρα· τόσο επώδυνο που προκαλεί δάκρυα.

Χολέρα των βρεφών με οπισθοτονία, έμετο και υδαρή διάρροια: αφθονής έκκριση αίματος και πύου.

Επώδυνες προσβολές από αιμορροΐδες, χωρίς αιμορραγία: καυτή διόγκωση αριστερά του πρωκτού.

Ωκουρίδες.

GLINICUM 1000

«Το Glinicum δεν είναι τίποτα άλλο από το Medorrhinum· τότε γιατί να πολλαπλασιάζουμε τα ονόματα; Μόνο επειδή απέκτησα ο ίδιος το μήτρα υλικό αυτού από μια τυπική περίπτωση, και το έβαλα ο ίδιος σε εμβάπτιση σε οινόπνευμα, οπότε ξέρω τι είναι, και πώς παρασκευάστηκε, και οποιοσδήποτε άλλος μπορεί να κάνει το ίδιο ανά πάσα στιγμή και οπουδήποτε στον κόσμο. . . .

«Οι ενδείξεις μου για το Glinicum είναι: ξυπνά τις πρώτες πρωινές ώρες από πόνο, οξύτητα, επιλεγμένη γλώσσα, βρώμικη γεύση και ανάσα, ακαθάριστα βρώμικη γλώσσα, αδυναμία, ωχρότητα, ρίγος, επιδ. από το κρύο και τη βροχή· και επιπλέον το Glin. είναι σε μεγάλο βαθμό αριστερόπλευρο φάρμακο. Το Glin. σβήνει τις μισές περιπτώσεις ισχιαλγίας που περνούν από τον δρόμο μου. Τι ρεκόρ!» — Burnett.