Natrum Muriaticum

(Sodium Chloride : Χλωριούχο νάτριο, κοινό αλάτι, δυναμοποιημένο)

Το Natrum mur. είναι ένα από τα φάρμακα που εισήγαγε και απέδειξε ο Hahnemann μαζί με πέντε από τους δοκιμαστές του : επαναδοκιμάστηκε από τους Αυστριακούς δοκιμαστές, και από άλλους : οι proving (δοκιμασές φαρμάκου) έγιναν κυρίως από την 1η έως την 30ή (εκατοστική) δυναμοποίηση.

Ο Hahnemann λέει σχετικά με το αλάτι . . . « Αν είναι αληθές ότι ουσίες ικανές να θεραπεύουν νόσους είναι, από την άλλη, ικανές να προκαλέσουν όμοιες νόσους στον υγιή οργανισμό, είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς πώς όλα τα έθνη, ακόμη και οι άγριοι και οι βάρβαροι, χρησιμοποιούσαν το αλάτι σε μεγάλες ποσότητες χωρίς να βιώνουν οποιαδήποτε βλαπτική επίδραση από αυτό το ορυκτό . . . Εκτιμώντας ότι το αλάτι, όταν χρησιμοποιείται καθημερινά, δεν έχει καμία επιβλαβή επίδραση στον οργανισμό, δεν θα έπρεπε να αναμένουμε καμία θεραπευτική επίδραση από αυτή την ουσία. Παρ' όλα αυτά το αλάτι περιέχει τις πιο θαυμαστές θεραπευτικές δυνάμεις σε λανθάνουσα κατάσταση.

« Η μεταστοιχείωση, με τον ιδιαίτερο τρόπο παρασκευής που υιοθετεί η ομοιοπαθητική, μιας ουσίας όπως το αλάτι, που φαίνεται αδρανής στην ακατέργαστη κατάστασή της, σε ένα ηρωικό φάρμακο, η χρήση του οποίου απαιτεί τη μεγαλύτερη διάκριση, είναι μία από τις πιο πειστικές αποδείξεις, ακόμη και για τον πιο προκατειλημμένο, του γεγονότος ότι οι ιδιαίτερες διεργασίες τριβής και ανακίνησης που χρησιμοποιούνται στην ομοιοπαθητική φέρνουν στο φως έναν νέο κόσμο δυνάμεων που η Φύση κρατά λανθάνουσες στις ακατέργαστες ουσίες. Οι διεργασίες αυτές επιφέρουν, θα λέγαμε, μια νέα δημιουργία. »

Αλλά σε υποσημείωση αναφέρεται στο γεγονός ότι ακόμη και φαινομενικά αθώες ουσίες, συμπεριλαμβανομένου του αλατιού, όταν λαμβάνονται σε υπερβολή, μπορεί να γίνουν βλαβερές.

Ο Burnett, σε έναν από τους λαμπρούς μικρούς μονογράφους του, παίρνει « το Natrum Muriaticum ως δοκιμή του δόγματος της Δυναμοποίησης των Φαρμάκων ».

Υπογραμμίζει ότι πολλοί γιατροί δέχονται μόνο τον Νόμο του Hahnemann, αλλά θεωρούν την δυναμοποίηση παράλογη και αντιεπιστημονική. Αλλά, λέει, « οι πεποιθήσεις μας δεν έχουν καμία σχέση με την αλήθεια : . . . το να μην πιστεύει κανείς κάτι δεν το απορρίπτει : . . . με τον ίδιο τρόπο που η παρουσία μόνο αθέων στον κόσμο δεν θα κατέργειζε το Υπέρτατο Ον. » . .

Πάλι, « Τα φάρμακα, όπως έχει διατυπωθεί από πολλούς ικανούς θεραπευτές, από τον ίδιο τον Hahnemann, και όπως επαναδιατυπώνεται καθημερινά και ανά ώρα από άνδρες της υγιούς επιστήμονες, Δρουν διαφορετικά και καλύτερα όταν δυναμοποιούνται. Στην πραγματικότητα πολλοί διατείνονται, όπως και ο Hahnemann, ότι το δόγμα » (της δυναμοποίησης) « έχει υπερβατική σημασία ; αφού πολλές σοβαρές νόσοι μπορούν να θεραπευτούν μόνο με δυναμοποιημένα φάρμακα, όντας εντελώς ανίατες με το ίδιο φάρμακο σε ουσιαστικές δόσεις, και επομένως εντελώς ανίατες, εκτός αν δοθεί μια υψηλά δυναμοποιημένη θεραπευτική αγωγή. »

Ο Burnett « δεν είχε μεγάλη εκτίμηση για το Natrum mur. ως φάρμακο και το είχε χρησιμοποιήσει πολύ σπάνια ; γιατί πώς μπορεί ένας λογικός άνθρωπος να πιστέψει ότι το κοινό καρύκευμα, που καταναλώνουμε σχεδόν σε κάθε γεύμα, μπορεί ενδεχομένως να έχει κάποια θεραπευτική αξία : ειδικά αφού είναι γνωστό ότι κάποιοι τρώνε αλάτι σε σημαντικές ποσότητες κάθε μέρα χωρίς καμία φαινομενική βλαπτική επίδραση . . . » Ενώ « το να πιστεύει κανείς στο αλάτι ως φάρμακο είναι σχεδόν συνώνυμο με το να πιστεύει στο δόγμα της δυναμοποίησης των φαρμάκων, και μια πίστη σε αυτό το δόγμα είναι εξαιρετικά απωθητική για την κοινή λογική. Ίσως το κατάλληλο συναίσθημα θα ήταν ευγνωμοσύνη προς έναν ευεργετικό Δημιουργό », προσθέτει ο Burnett.

Η « μεταστροφή » του Burnett ήταν έτσι. Είχε μια ασθενή με πολύ επίμονη νευραλγία, στην οποία είχε εξαντλήσει όλα τα νευραλγικά φάρμακα, όπως καταγράφονται για αυτή τη νόσο. Όντας « στο τέλος των δυνατοτήτων του », την έστειλε στο παραθαλάσσιο θέρετρο, και — επέστρεψε χειρότερη !

Η νευραλγία ήταν πολύ χειρότερη στη θάλασσα. Άρπαξε την ιδέα ότι ίσως ήταν ο αλμυρός αέρας που την είχε χειροτερέψει, και συνταγογράφησε Natrum mur. 6 — και την θεράπευσε άμεσα.

Η επιδείνωση στο παραθαλάσσιο θέρετρο ήταν έκτοτε μία από τις μεγάλες ενδείξεις του για το Nat. mur.

Αλλά αυτό τον μετέστρεψε επίσης ως προς τους ισχυρισμούς του Hahnemann για τη Δυναμοποίηση ; αυτό και άλλες περιπτώσεις : γιατί δεν είχε βάλει αυτή η ασθενής αλάτι, εισπνέοντας αλάτι, με όχι μόνο καμία θεραπεία, αλλά με, αντιθέτως, επιδείνωση των συμπτωμάτων, και να ! το δυναμοποιημένο αλάτι την θεράπευσε αμέσως. Ο Burnett δεν ήταν ανόητος : γι' αυτόν, η Προκατάληψη υποκλίθηκε μπροστά στα Γεγονότα. Σε εκείνο το μικρό βιβλίο — Natrum muriaticum, η δοκιμή της δυναμοποίησης των φαρμάκων, δίνει έναν αριθμό λαμπρών θεραπειών με δυναμοποιημένο αλάτι.

Η ιδέα του ήταν ότι, με τον ίδιο τρόπο που ένα βρέφος παίρνει άφθονα άλατα ασβεστίου στην τροφή του, αλλά αδυνατεί να αφομοιώσει αρκετά για τις ανάγκες του μέχρι να λάβει το ερέθισμα του δυναμοποιημένου Calcarea ; έτσι η πείνα του Natrum mur. για αλάτι είναι μια πολύ πραγματική πείνα ; ο ασθενής δεν αφομοιώνει αρκετά για να ικανοποιήσει τις ανάγκες των ιστών του, μέχρι να λάβει το ερέθισμα του δυναμοποιημένου φαρμάκου.

Σχετικά με αυτή την πραγματική μεταστοιχείωση του χλωριούχου νατρίου από ένα κοινό τροφικό προϊόν σε έναν ισχυρό θεραπευτικό παράγοντα μέσω της δυναμοποίησης, θυμάται κανείς ότι ο αείμνηστος Δρ. Molson συνήθιζε να λέει πώς έβαλε την Ακτοφυλακή στο Brighton « επειδή δεν είχαν τίποτα να κάνουν » να συνεχίσει την τριβή του Natrum mur., για να παραγάγει όλο και υψηλότερες δυναμοποιήσεις. Αντί των συνηθισμένων τριών τριβών που ελαττώνουν μια ουσία στο ένα εκατομμύριο, και με τις οποίες οι πιο δύσκολες ουσίες, γινόμενες διαλυτές στο νερό και alcohol, ανεβαίνουν εύκολα στις υψηλότερες δυναμοποιήσεις, διαπίστωσε ότι με τέτοια επαναλαμβανόμενη τριβή το Natrum mur. του γινόταν τόσο έντονα — σχεδόν εκρηκτικά — δραστικό, που στο τέλος φοβόταν πραγματικά να το χορηγήσει.

Ο Δρ. Burnett, όταν πειραματιζόταν πρώτα με το Nat. mur., συνήθιζε να παίρνει συχνές πρέζες του δυναμοποιημένου φαρμάκου, για να δει τι μπορούσε να κάνει. Μεταξύ άλλων άνοιξε μια ρωγμή στο μέσο του κάτω χείλους του ! — κάτι που δεν είχε ποτέ πριν, και δεν ξαναείχε ποτέ μετά τη διακοπή των πρεζών. Ήταν συνήθειά του να δοκιμάζει έτσι αδρόστα φάρμακα που τον ενδιέφεραν, στον εαυτό του.

Διαφορετικά άτομα συνειδητοποιούν, ή οπτικοποιούν το ίδιο ακριβώς φάρμακο με διαφορετικούς τρόπους, σύμφωνα με τις εμπειρίες τους από τις διαφορετικές δυνάμεις και χρήσεις του. Είναι επομένως σοφό να μελετά κανείς τα φάρμακα όπως τα περιγράφουν διαφορετικοί συγγραφείς ; και γι' αυτόν τον λόγο προσπαθούμε να δώσουμε την « κρέμα ολόκληρης βιβλιοθήκης » σχετικά με κάθε φάρμακο που προσπαθούμε να σκιαγραφήσουμε.

Καθένας βρίσκει ένα σημείο να τονίζει ένας εκφραστής, ένα άλλο κάποιος άλλος. Το Natrum mur. του Burnett ήταν ένας πολύ ριγικός ασθενής, με ιδιαίτερη ψυχρότητα των γονάτων : ψυχρότητα των ποδιών, από τα γόνατα ως τα πέλματα.

Αυτή η ριγικότητα εξαφανιζόταν ξανά και ξανά μετά τη λήψη Natrum mur.

Επιδείνωση στο παραθαλάσσιο θέρετρο.

Βαθιά ρωγμή στο κέντρο του κάτω χείλους.

Ακατανίκητη υπνηλία μετά το δείπνο το βράδυ.

Θολά ούρα, ή ούρα πολύ ωχρά και διαυγή. Διαπίστωσε ότι το Nat. mur. καθάριζε τα ούρα ; ή, θεραπεύοντας άλλες διαταραχές, προκαλούσε, με την αποβολή, τα ούρα να γίνουν πυκνά και θολά.

Δακρύρροια με κεφαλαλγία.

Μεγάλη δακρύρροια πολύ χαρακτηριστική.

Ελονοσία ; και παθήσεις μετά από ελονοσία και κινίνη. Με το Nat. mur., θεράπευσε πυρετό και ρίγος σε έναν ναυτικό, αναθεράπευτο από τις αλμυρές τροφές εκείνης της εποχής, και από τον θαλάσσιο αέρα. Χρειαζόταν το δυναμοποιημένο φάρμακο για να τον βάλει σε τάξη.

Πιστεύω ότι στον Δρ. Compton Burnett οφείλουμε αυτή την υπέρτατης σημασίας χρήση του Natrum muriaticum στην ελονοσία και στη δηλητηρίαση από κινίνη, ακόμη και από χρόνια πριν. Είναι μία από τις πολύτιμες μικρές υποδείξεις που μας σώζουν την κατάσταση ξανά και ξανά.

Το Natrum mur. έχει « πύριννα ζιγκζαγκ » πριν από την κεφαλαλγία (Sep., κ.λπ.).

Απίσχνανση, ειδικά περί τα κλείθρα και τα άνω μέρη του σώματος. (Lyc.)

Το πρόσωπο λάμπει λιπαρά.

Το Nat. mur. έχει πολύ έντονη περιοδικότητα. Στην ελονοσία, το ρίγος αρχίζει στις 10 π.μ. ; ή 9 — 10 ; ή 10 — 11 π.μ., και το φάρμακο έχει άλλες πολύ καθορισμένες ώρες για ρίγος, κεφαλαλγία, νευραλγία κ.λπ.

Μια υπόδειξη του Burnett που έχει επαληθευτεί, — περιπτώσεις φαινομενικής φθίσης σε ασθενείς που έχουν περάσει ελονοσία και κινίνη, μπορεί να καθαρίσουν εντυπωσιακά με Nat. mur.

Ψυχικά το Natrum mur. είναι ευερέθιστο : — μισεί την φασαρία και την παρηγοριά : — κλαίει : — κλαίει περισσότερο, ή εκρήγνυται σε οργή αν παρηγορηθεί.

Το Nat. mur. προσπαθεί να θυμάται παλιά δυσάρεστα — παλιάς προσβολές — με σκοπό να τα μελεμά και να είναι δυστυχές.

Ο ψυχισμός του Lyc. υποχωρεί στην πνευματική πλευρά, αυτός του Nat. mur. στη συναισθηματική και συναισθηματική πλευρά.

Ο Kent λέει ότι το Natrum mur. είναι το χρονικό του Ignatia, και εκεί όπου το τελευταίο είναι πολύ επιφανειακό, θεραπεύει. « Ερωτεύεται το λάθος άτομο, και σπάει η καρδιά της. Είναι παράλογα κυριευμένη από ένα ανόητο πάθος για έναν έγγαμο άνδρα — ερωτεύεται τον αμαξά, και το Natrum mur. φέρνει τάξη και λογική. »

Ένα μικρό σύμπλεγμα συμπτωμάτων που σημαίνει Natrum mur., και μόνο Natrum mur. είναι :

Μισεί τη συμπάθεια, τη φασαρία και την παρέα.

Επιθυμεί αλάτι.

Αποστρέφεται το λίπος.

(Χωρίς την επιθυμία για αλάτι θα μπορούσε να είναι Sepia.)

Αλλά ο αείμνηστος Δρ. Blunt, ένας πολύ οξυδερκής και επιτυχημένος ομοιοπαθητικός συνταγογράφος, μου έγραψε κάποτε :

« Το Nat. mur. είναι το τελευταίο φάρμακο που θα εγκατέλειπα. Έχω περισσότερες περιπτώσεις Nat. mur. από οποιαδήποτε δύο άλλα φάρμακα μαζί. Όταν συναντώ < θερμότητα και ψύχος, > σε ανοιχτό αέρα, τότε ρωτώ νωρίς, ' Πώς σε επηρεάζει ο άνεμος ; ' ' Τα μάτια δακρύζουν. ' ' Λες ότι κλαίς ; από τι ; ' Το Nat. mur. θα απαντήσει ' από νουθεσία και οίκτο '.

Επιδεινώνεται από την παρηγοριά. Αυτοί οι άνθρωποι κρύβουν τα δάκρυά τους από φόβο μήπως τους λυπηθούν και τους παρηγορήσουν. Αν ρωτηθούν, πώς είστε ; το Nat. mur. θα απαντήσει, ' Καλύτερα ευχαριστώ ', ενώ δεν είναι. ' Δακρύρροια με γέλιο ' είναι καθαρός χρυσός. Όσο για ' Λάτρης του αλατιού ; αποστροφή στα λίπη ; λιπαρό δέρμα ; ρωγμή κάτω χείλους. ' — Έχω βρει το φάρμακο στο Nat. mur. όταν όλα αυτά απουσιάζουν. »

Ο Guernsey, στα Keynotes, δίνει τα πυρετικά συμπτώματα του Natrum mur. Έτσι :

« Τα πιο χαρακτηριστικά και αξιόπιστα συμπτώματα είναι : διαλείπων πυρετός με τις αναφερθείσες πληγές (έρπης) στα χείλη, η προσέλευση του πυρετού προαναγγέλλεται από υπερβολική δίψα πριν από το ρίγος και κατά τη διάρκεια του ρίγους, χωρίς δίψα κατά τον πυρετό ; κατά τον πυρετό, ή στο τέλος του, αρχίζει η παραπάνω σφυροκοπητή κεφαλαλγία (κεφαλαλγία σαν χίλιοι μικροί σφύρες να χτυπούν τον εγκέφαλο), η οποία διαρκεί πολύ καιρό αφού ο πυρετός και η εφίδρωση έχουν παρέλθει.

Η κρίση έρχεται στο πρώτο μέρος της ημέρας : αφού περάσει, ο ασθενής θέλει να διατηρήσει ύπτια θέση, δεν ' νιώθει ικανός ' να σηκωθεί, ή να ασχοληθεί με οτιδήποτε. Σφυγμός διαλείπων, ή ακανόνιστος.

Ρίγος με δίψα. »

Έτσι βλέπει κανείς πώς διαφορετικοί συνταγογράφοι βρίσκουν τα καθοδηγητικά τους συμπτώματα διαφορετικά ; και μπορεί κανείς να μάθει μόνο από όλους.

Θυμάται κανείς μια πρώιμη εξωτερική περίπτωση σοβαρού άσθματος, αδύνατου να ξαπλώσει ποτέ στο κρεβάτι. Ο ασθενής « βγήκε » στο Nat. mur., το οποίο δόθηκε, και θεραπεύτηκε ταχέως. Τότε, με περαιτέρω ερωτήσεις προέκυψε ότι είχε τη συνήθεια να τρώει μεγάλες ποσότητες αλατιού. Αναρωτιέται κανείς, δηλητηριάστηκε από αυτό, και το δυναμοποιημένο φάρμακο αντίδοσε, όπως τόσο συχνά συμβαίνει, το αδρό φάρμακο ; ή, ήταν μια περίπτωση αδυναμίας αφομοίωσης του αλατιού, και επομένως πείνας αλατιού ; και το δυναμοποιημένο φάρμακο τον ώθησε να πάρει ό,τι χρειαζόταν από την τροφή του ;

« Βρώμικο, ανθυγιεινό δέρμα » . . .

Θυμάται κανείς έναν ναυτικό με ελονοσία, κατά τον Πόλεμο, με μια φρικτή κατάσταση του προσώπου, από σπυράκια και φουρντούλες και αποστήματα, ο οποίος καθάρισε εντυπωσιακά με Natrum mur., και βγήκε ξανάνθρωπος.

Η ακόλουθη πρόσφατη περίπτωση δείχνει την αξία του Natrum mur. ακόμη και στην επιληψία, η μεγάλη ένδειξη όντας η θεραπευτική του δύναμη σε νόσους που επέρχονται μετά από ελονοσία και κινίνη.

Μεσήλικας άνδρας, ισχυρό ιστορικό φθίσης : πολλοί εμβολιασμοί, ο τελευταίος ανεπιτυχής : ενέσεις για τυφοειδή — πανώλη : — πολλά χρόνια στην Ινδία, όπου είχε δάγκειο και ελονοσία, και μήνες με 30 κόκκους κινίνης. Ήρθε για σοβαρές και συχνές επιληπτικές κρίσεις ; δαγκώνει τη γλώσσα. Το Thuja δεν βοήθησε πολύ : αλλά, με το Nat. mur., οι κρίσεις ελαττώθηκαν, και τώρα έχει περάσει ενάμισι έτος από την τελευταία κρίση, ενώ έχει ξαναβρεί την παλιά του ενέργεια και ικανότητα για πλήρη εργασία.

Το Natrum mur. είναι ένα από τα λίγα φάρμακα που έχει « χαρτογραφημένη γλώσσα », « γεωγραφική γλώσσα ». Εδώ μοιράζεται τις τιμές με το Tarax., το Ranunc. sc., και ένα ή δύο άλλα.

Και τώρα θα σκάψουμε για μερικά πετράδια από τον Kent :

Το Natrum mur. είναι ένα φάρμακο πολλών υστερικών καταστάσεων. Κλάμα και γέλιο : οργή με κατάρες και βλασφημίες. Το φάρμακο των ανεκπλήρωτων έρωτων, και της αδυναμίας ελέγχου των συναισθημάτων : ξέρει ότι είναι ανόητα, αλλά δεν μπορεί να το αποφύγει. Των φρικτών κεφαλαλγιών, χωρίς ανακούφιση του κεφαλιού μέχρι μετά τον ιδρώτα : ή, από την άλλη, κεφαλαλγία, και όσο μεγαλύτερος ο πόνος, τόσο μεγαλύτερος ο ιδρώτας, ο οποίος δεν ανακουφίζει.

Το Nat. mur. είναι ένα βαθιά δραστικό, μακράς διαρκείας φάρμακο. Ο Kent λέει « παίρνει θαυμαστά κράτος στην οικονομία του οργανισμού, φέρνοντας αλλαγές που είναι μόνιμες. »

Όπως η Sepia, ανέχεται πολύ σπάνια επανάληψη σε χρονικές περιπτώσεις. Ο Kent λέει « δρα αργά, φέρνοντας τα αποτελέσματά του μετά από πολύ καιρό, καθώς αντιστοιχεί σε παθήσεις που είναι αργές και μακράς δράσης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα δράσει ταχέως : όλα τα φάρμακα δρουν ταχέως, αλλά όχι όλα δρουν αργά ; τα μακράς δράσης μπορούν να δράσουν σε οξεία νόσο, αλλά τα βραχύβια δεν μπορούν σε χρονία νόσο. »

Συμπτώματα Μαύρου Γράμματος

δηλ. εκείνα που προκαλούνται και θεραπεύονται πιο συχνά από το Natrum muriaticum.

Πολύ ροπή προς κλάμα και διέγερση.

Κατάθλιψη.

Βιασύνη με άγχος και φτερούγισμα στην καρδιά.

Θλιμμένη και κλαίουσα διάθεση χωρίς αιτία.

Ακούσιο κλάμα.

Θλιμμένη και κλαίουσα : η παρηγοριά επιδεινώνει.

Μελαγχολική διάθεση, προτιμούσε να είναι μόνος.

Όσο περισσότερο τον παρηγορούσαν, τόσο περισσότερο επηρεαζόταν.

Υποχονδριακός, κουρασμένος από τη ζωή.

Τρίφια προκαλούν οργή.

Αδιάφορος.

Απώλεια συγκέντρωσης : απροθυμία για πνευματική εργασία.

Κεφάλι θαμπό, βαρύ.

Πιεστικός πόνος, σαν να θα σπάσει το κεφάλι.

Όταν βήχει, σαν να θα σπάσει το μέτωπο.

Ερυθρότητα των λευκών των ματιών με δακρύρροια.

Τα μάτια εξαντλούνται στην ανάγνωση ; στη γραφή.

Πίεση στα μάτια, όταν κοιτάζει προσεκτικά.

Αστάθεια της όρασης.

Τα γράμματα και οι σουβλιές ενώνονται.

Οφθαλμία, μετά από κατάχρηση του νιτρικού αργύρου.

Σπασμωδικό κλείσιμο των βλεφάρων.

Το άνω χείλος πρησμένο.

Μεγάλο πρήξιμο του κάτω χείλους ακολουθούμενο από μεγάλη φυσαλίδα.

Ρωγμή στο μέσο του κάτω χείλους.

Φουσκάλες στη γλώσσα.

Πικρή γεύση στο στόμα.

Απώλεια γεύσης : η τροφή δεν έχει γεύση.

Γλώσσα επιλεγμένη, με νησιωτικές πλάκες.

Γλώσσα βαριά, δύσκολη ομιλία.

Τα παιδιά αργά στο να μάθουν να μιλούν. (Καείς θυμάται ένα τέτοιο πολύ αργό παιδί που άρχισε να μιλά την επόμενη ημέρα μετά από μια δόση Nat. mur.)

Πολύ βίαιη δίψα.

Αδίψατη δίψα.

Μεγάλη επιθυμία για πικρά πράγματα, μπύρα ; για αμυλούχες τροφές ; για ξινά πράγματα ; για αλάτι, στρείδια, ψάρια, γάλα.

Αποστροφή στο κρέας, το ψωμί, τον καφέ.

Όξινες ρέψεις και αδιαθεσία μετά το φαγητό.

Χρόνια διάρροια, υδαρής : με πυρετό, ξηρό στόμα : επιδ. μόλις κινείται, και μετά από αμυλούχες τροφές.

Με πολλά αέρια.

Αίσθηση συστολής στο ορθό κατά την αφόδευση : σκληρά κόπρανα αποβάλλονται με τη μεγαλύτερη προσπάθεια, ώστε ο πρωκτός να σκίζεται, να αιμορραγεί, και να είναι επώδυνος.

Δυσκοιλιότητα.

Επίμονη κατακράτηση κοπράνων.

Ελμινθίες.

Ασυνήθιστα σκληρά, ξηρά, τρίφθικα κόπρανα.

Αυξημένη επιθυμία ούρησης, με πολύ ελαφρά υδαρή ούρα. Ακούσια διαφυγή ούρων κατά το περπάτημα, τον βήχα, το φτέρνισμα.

Διαλείπων σφυγμός.

Οι σφύξεις της καρδιάς ταρακουνούν το σώμα.

Απίσχνανση : μεγάλη απίσχνανση.

Εύκολα κουρασμένος.

Μεγάλη αδυναμία και χαλάρωση όλων των σωματικών και πνευματικών δυνάμεων από την προσπάθεια ή μετά από πολύωρη ομιλία.

Παράλυση από διαλείψοντες πυρετούς, νευρική εξάντληση, σεξουαλικές υπερβολές, από διφθερίτιδα, από οργή ή συναισθήματα ; από πόνο : των καμπτήρων.

Όνειρα : αγχώδη : ζωντανά : τρομακτικά.

Ληστών στο σπίτι, δεν θα πειστεί για το αντίθετο μέχρι να γίνει έρευνα.

Εξανθήματα ειδικά στο όριο των τριχών στον αυχένα.

Έρπης περί το στόμα, τα χέρια και τους μηρούς.

Λευκές λέπες στο τριχωτό : πιτυρίδα.

Κνίδωση ; μεγάλες κόκκινες κηλίδες με βίαιο κνησμό. <arg_value>Έκζεμα, στις καμπές των αρθρώσεων, έκκριση καυστικού υγρού : κρούστες με βαθιές ρωγμές. <arg_value>Λεπιακά εξανθήματα στις καμπτήρες επιφάνειες.

Πυρετός με κεφαλαλγία : πολλή θερμότητα στο πρόσωπο : μεγάλη δίψα, πίνει πολύ και συχνά ; με ναυτία και έμετο : σουβλιές στο κεφάλι : απώλεια συνείδησης ; τύφλωση, θολή όραση ; λιποθυμία ; αποστροφή στο να ξεσκεπαστεί ; χωρίς ρίγος, 10 έως 11 π.μ.

Ή το ρίγος επικρατεί, με δίψα, χασμουρητό, σοβαρή κεφαλαλγία . . . εκρηκτική κεφαλαλγία ; ναυτία και έμετος ; εκριζωτικοί πόνοι στα οστά ; τρίξιμο των δοντιών ; εσωτερικό ρίγος, σαν από έλλειψη ζωικής θερμότητας. . . .

Ένα φάρμακο της περιοδικότητας . .

7 π.μ. τακτικά, νευραλγία του οφθαλμικού κλάδου του τριδύμου.

9 έως 10 π.μ. ρίγος.

11 π.μ. σκληρό ρίγος, διαρκές έως τις 11 μ.μ.

Κάθε πρωί ξυπνά με κεφαλαλγία. . . .

Κάθε πρωί από τις 8 έως τις 11 π.μ. οι μύες της πλάτης και των άκρων τεντωμένοι, ενώ οι καρποί και οι αρθρώσεις των ποδιών είναι σε κάμψη.

Μετά τα μεσάνυχτα, ιδρώτας.

Πρωί έως μεσημέρι, ημικρανία : διάρροια < ρίγος.

Από 1 έως 3 μ.μ. καθημερινός πυρετός.

2 π.μ. ξυπνά από βαρύ ρίγος.

4 π.μ. ο πυρετός εγκαθίσταται.

5.30 μ.μ. το ρίγος αρχίζει και διαρκεί μία ώρα.

Καθημερινά, σε τακτική ώρα, δακρύρροια.

Κρίσεις ημικρανίας, διαρκείς 24 ώρες.

Νευραλγία δεξιού ματιού, έρχεται και φεύγει με τον ήλιο.

Κεφαλαλγία από την ανατολή έως τη δύση του ηλίου, < το μεσημέρι.

Μέρα παρά μέρα από τις 10 π.μ. έως τις 3 μ.μ. κεφαλαλγία : οδονταλγία ; μέρα παρά μέρα, δυσκοιλιότητα.

Και ούτω καθεξής : μεγάλη περιοδικότητα : (Ars. — Ρολογιαία περιοδικότητα, Cedron.)

Περίεργα συμπτώματα.

Ψυχρός άνεμος να φυσά μέσα από το κεφάλι.

Σφυγμός στο κεφάλι σαν από μικρές σφύρες. Εκρηκτικό.

Σαν να πατά στον αέρα.

Εκτυφλωτικό μπροστά στα μάτια.

Πύριννα ζιγκζαγκ.

Οι οφθαλμοί σαν πολύ μεγάλοι.

Πώμα στο λαιμό.

Πρέπει να καταπίνει πάνω από ένα βούλωμα.

Οι πνεύμονες πολύ σφιχτοί.

Τα πέλματα γεμάτα μολύβι.

Η πλάτη σαν ξυλοδαρμένη : σπασμένη.

Νερό να τρέχει μέσα στις αρθρώσεις.

Τρομερός πόνος στο κεφάλι.

Βίαιος πόνος.

Μούδιασμα μίας πλευράς της μύτης ; των χειλιών ; της γλώσσας ; των χεριών ; των δακτύλων και των ποδιών.

Φτερούγισμα της καρδιάς.

Κενότητα στο κεφάλι : στο επιγάστριο.

Ψυχρή αίσθηση : κορυφή : στο στομάχι : περί την καρδιά : στην πλάτη.

Παρεμπιπτόντως, μια λέξη προειδοποίησης ! Το Nat. mur. μπορεί να χρειαστεί για να θεραπεύσει τις πιο τρομερές κεφαλαλγίες, αλλά μην το δίνετε κατά τη διάρκεια σοβαρής κρίσης, με κίνδυνο φοβερής επιδείνωσης. Δώστε το « οξύ » του, το Bryonia, για τον άμεσο πόνο, και για ανακούφιση ; και το θεραπευτικό φάρμακο αργότερα, όταν η κρίση έχει περάσει.