Paeonia Officinalis

(Παιωνία)

Ένα από τα δευτερεύοντα, εν μέρει αποδεδειγμένα φάρμακά μας, το οποίο βρήκαμε πολύ χρήσιμο στην ειδική του σφαίρα — αιμορροΐδες και παθήσεις του ορθού και του πρωκτού... Αλλά πέρα από τη μεγάλη του επαρχία στις συρίγγια, τις ραγάδες και τις αιμορροΐδες, λέγεται ότι είναι γενικά θεραπευτικό σε κιρσώδεις καταστάσεις.

Η κύρια δράση του φαίνεται στα συμπτώματά του με μαύρα και πλάγια γράμματα, τα οποία θα προχωρήσουμε να παραθέσουμε:

Δαγκανητή φαγούρα στον πρωκτό που προκαλεί ξύσιμο· το στόμιο φαίνεται κάπως πρησμένο.

Μικρό έλκος στο περίνεο, κοντά στον πρωκτό, που συνεχώς εκκρίνει υγρασία με δυσώδη οσμή.

Αιμορροΐδες με ραγάδες στον πρωκτό, αφόρητοι πόνοι κατά τη διάρκεια και μετά την κένωση.

Πολύ επώδυνα και ευαίσθητα έλκη και ραγάδες στο ορθό.

Πολύ επώδυνο έλκος εν μέρει στο δέρμα· στρογγυλό, με κοφτές άκρες, εκκρίνον πολύ υγρασία.

Ραγάδες του πρωκτού.

Φρικτοί πόνοι, με και μετά την κένωση, που επανέρχονται μετά από μία ή δύο ώρες και διαρκούν δώδεκα ώρες, εμποδίζοντας τον ύπνο· πρέπει να περπατά στο δωμάτιο σχεδόν όλη τη νύχτα· έκκριση δυσώδους υγρασίας.

Εφιάλτης.

Άλλα Αξιοσημείωτα Συμπτώματα

Ύπνος: πολύ διαταραγμένος από αγχώδη όνειρα που φτάνουν σε πραγματικό εφιάλτη, ακόμη και με όνειρο μιας ξεκάθαρης μορφής που κάθεται στο στήθος και κάνει την αναπνοή πολύ αγχώδη.

Ο αποδεικνύων προσθέτει σε υποσημείωση: «Την εποχή εκείνη αγνοούσα το γεγονός ότι τόσο ο Διοσκουρίδης όσο και ο Πλίνιος είχαν αναφέρει ότι ο εφιάλτης μπορούσε να θεραπευτεί με αυτό το φάρμακο...»

Όνειρο με ένα φάντασμα που καθόταν πάνω στο στήθος του και πίεζε την ανάσασή του, ώστε να ξυπνά συχνά βογκώντας. <arg_value>Αγχώδης: φοβάται να μιλήσει με οποιονδήποτε· πολύ επηρεάζεται από κακά νέα.

Ίλιγγος· σε κάθε κίνηση, με συνεχή ζάλη και τραντάγματα.

Καύσος· στα μάτια, στο πρόσωπο, στον λαιμό, στον πρωκτό.

Πίεση στο βάθος του στομαχιού, σαν από μεγάλο άγχος.

Πλήρης απώλεια φωνής.

Βίαιες διαπεραστικές κενές από την κλείδα προς τα κάτω μέσω της καρδιάς έως το διάφραγμα.

Μας λένε ότι η Παιωνία συγκρίνεται με την Hamamelis σε κιρσώδεις καταστάσεις, με τη Silica σε έλκη, και με το Sulphur σε διάρροια.

Η Παιωνία αποδείχθηκε πολύ θεραπευτική σε χρόνιες μη συφιλιδικές ελκώσεις, όπως τεκμηριώνεται από τις παρατιθέμενες περιπτώσεις.

Ιδού μία:

Δεκαοκτώ χρόνια αιμορροΐδων και ελκώσεων του ορθού, μετά από αρκετές εγχειρήσεις. Ο ασθενής δυσκοίλιος, νευρικός και καχεκτικός· δυσάρεστη οσμή από το σώμα. Ο πρωκτός και οι περιβάλλοντες ιστοί πορφυροί και καλυμμένοι με παχιά κρούστα. Στο χείλος και στην είσοδο του ορθού αρκετά ελκωμένες ραγάδες με ανυψωμένες και σκληρυμένες άκρες, εξαιρετικά επώδυνες. Ολόκληρος ο βλεννογόνος στο χείλος και ψηλότερα γεμάτος με έλκη, ρωγμές και ραγάδες. Το ορθό πορφυρό και υπεραιμικό.

Ο Culpepper (1610-1644), στο «παλιό» μου αντίγραφο — χρονολογείται μόνο από το 1819, αλλά είναι μεγάλο και τετράγωνο, γερά δερματόδετο και δείχνει αρχαίο — μιλά για αρσενική και θηλυκή Παιωνία. Μας λέει ότι οι γιατροί λένε ότι οι ρίζες του αρσενικού φυτού είναι οι καλύτερες: «αλλά ο Δρ Λόγος μου είπε ότι το θηλυκό φυτό ήταν καλύτερο για τους άνδρες, και το αρσενικό για τις γυναίκες, και επιθυμεί να κριθεί από τον αδελφό του, τον Δρ Εμπειρία».

Ο Culpepper ισχυρίζεται (θα συνοψίσουμε): «Οι ρίζες θεωρούνται ότι έχουν μεγαλύτερη αξία από τον σπόρο· ακολουθούν τα άνθη, και λιγότερο απ' όλα τα φύλλα. Οι ρίζες του αρσενικού φυτού, φρεσκοκομμένες, βρέθηκαν από την εμπειρία να θεραπεύουν την επιληψία· αλλά ο πιο σίγουρος τρόπος είναι, εκτός από το να την κρεμάς γύρω από τον λαιμό, με τον οποίο έχουν θεραπευτεί παιδιά, να πας τη ρίζα του αρσενικού φυτού, πλυμένη καθαρά, και κοπανισμένη κάπως μικρή, και να την αφήσεις να εμβαπτίσει σε κρασί σάκου για 24 ώρες τουλάχιστον, κατόπιν να τη σουρώσεις, και να την παίρνεις στην αρχή και στο τέλος, πρωί και βράδυ, ένα καλό ρόφημα για αρκετές ημέρες μαζί, πριν και μετά την πανσέληνο· και αυτό θα θεραπεύσει και τους ηλικιωμένους, αν η νόσος δεν έχει γίνει πολύ παλιά και πέρα από κάθε θεραπεία...»

Λέει ότι βοηθά τις γυναίκες μετά τον τοκετό, και όσες ταλαιπωρούνται από τη μήτρα... Ο μαύρος σπόρος επίσης, λαμβανόμενος πριν τον ύπνο, είναι πολύ αποτελεσματικός για όσους στον ύπνο τους ταλαιπωρούνται από τη νόσο που λέγεται Εφιάλτης, ή Incubus, αλλά εμείς συνήθως την αποκαλούμε Νυχτερινό Εφιάλτη: νόσο στην οποία υπόκεινται οι μελαγχολικοί. Είναι καλό κατά των μελαγχολικών ονείρων...»

(Αρχαιοπρεπές και ωραίο! Οι σύγχρονες εκδόσεις του «Culpepper» δεν δίνουν όλα αυτά. Τον βράζουν μέχρι συμπύκνωσης. Δίνουν τα κλινικά του tips, αλλά εξάγουν την ψυχή του ανθρώπου.)

Parkinson: ένας ακόμη παλαιότερος Λονδρέζος βοτανολόγος (1567-1650). Στο αντίγραφο του λεξικού του Clarke, παραπάνω, δίπλα στο «Παιωνία», έγραψα κάποτε ένα απόσπασμα από το μεγάλο παλιό φύλλο του, το οποίο δεν κατέχω πια!

«Η αρσενική ρίζα είναι κατά πολύ ανώτερη από όλες τις άλλες· ένα εξαιρετικά ξεχωρισμένο εγκεκριμένο φάρμακο για όλες τις επιληπτικές (sic) νόσους... Η πράσινη ρίζα καλύτερη από τη στεγνή.»

Έτσι βλέπουμε ότι η Παιωνία, πέρα από τις συνηθισμένες χρήσεις της σε εμάς, είχε πολύ αρχαία φήμη για τη θεραπεία της επιληψίας: αλλά αυτό φαίνεται να έχει εκλείψει.

Ο DR. Oscar Hanson, από την Κοπεγχάγη, στο έργο του Rare Homoeopathic Remedies, μας δίνει το Paeonia officinalis, με τα πρωκτικά του συμπτώματα και την επώδυνη έλκωση — σε εκείνη την περιοχή. Επίσης τη θεραπευτική του, τόσο περιληπτικά ειπωμένη που, με τον περιορισμένο χώρο μας, αξίζει να παρατεθεί.

Πάστωδης διάρροια, ακολουθούμενη από καύσο στον πρωκτό και εσωτερικό ρίγος.

Αιμορροΐδες με έλκωση· ο πρωκτός και τα περιβάλλοντα μέρη πορφυρά, καλυμμένα με κρούστες· επώδυνα έλκη στον πρωκτό· ραγάδες του πρωκτού.

Κένωση ακολουθούμενη από καύσο και δάγκωμα· έκκριση δυσώδους υγρασίας. (Ratanhia).

Απόστημα κάτω από τον κόκκυγα. Εφιάλτης.

Ο Clarke μας λέει ότι η Παιωνία ανήκει στη μεγάλη τάξη των Ranunculaceae (τα Βουτάνα), που περιλαμβάνει τα Ακόνιτα, τις Actceas και τα Ελλέβορα. «Το proving (δοκιμασία φαρμάκου) της αναδεικνύει πολλά συμπτώματα υπεραιμιών, ορμή αίματος προς το κεφάλι, το πρόσωπο, το θώρακα· καύσο, φαγούρα και πρήξιμο του πρωκτού.

Έλκη εν γένει· έλκη από πίεση, όπως κοιλιακά έλκη (δακτυλήθρες), και από κακοφορεμένα μπότες. Έχει αφόρητο πόνο κατά τη διάρκεια και μετά την κένωση.