Phosphoricum Acidum

Ένα ακόμη από τα κληροδοτήματα του Hahnemann στη Materia Medica Pura. Δίνει οδηγίες για την παρασκευή του και για τη δυναμοποίησή του έως την «τρισεκατομμυριοστή αραίωση». Για το Phos. οξύ γράφει: «Τα ακόλουθα αξιοσημείωτα, καθαρά, τεχνητά νοσογόνα συμπτώματα που προκαλεί το Phosphoric acid στο υγιές σώμα υποδεικνύουν από μόνα τους τα φυσικά νοσογόνα состояния στα οποία είναι ιδιαίτερα θεραπευτικό χάρη στην ομοιοπαθητική του ομοιότητα.»

Μερικά φάρμακα τονώνουν, άλλα καταθλίβουν· αλλά μεταξύ των καταθλιπτικών μπορεί να υπάρχει μια ενεργή καταθλιπτική κατάσταση, με το Aurum ακραία περίπτωση, όπου η κατάθλιψη είναι τόσο μεγάλη ώστε οδηγεί το θύμα προς την αυτοκτονία. Όχι έτσι με το Phosphoric acid· εδώ η κατάθλιψη παίρνει τη μορφή της ακραίας αδιαφορίας. «Αδιάφορος, απathetic· αξιοσημείωτη αδιαφορία για όλα στη ζωή: ιδίως αν υπάρχει αδυνατισμός και εξάντληση.»

Είναι «το φάρμακο των κακών από μέριμνα, θλίψη, οδύνη, θυμό, νοσταλγία, απογοητευμένο έρωτα: ιδίως όταν συνοδεύονται από νυχτερινές εφιδρώσεις προς το πρωί και αδυνατισμό». Οι σωματικές όσο και οι πνευματικές λειτουργίες μετέχουν στην κατάθλιψη και την εξάντλησή του.

Και μετά η χαρούμενη εμπειρία του Hahnemann, σε ανταπόδοση για την καλά τοποθετημένη δόση του: «Έγινε πολύ χαρούμενος και καλά διατεθειμένος»· η θεραπευτική δράση ενός φαρμάκου που προκάλεσε και μπορεί επομένως να θεραπεύσει. Είναι αυτά που κάνουν τη ζωή αξίζει να τη ζεις!

Το Phosphoric acid είναι ένα φάρμακο μάλλον στενής, αλλά πολύ συγκεκριμένης και μεγάλης χρησιμότητας. Κοιτάξτε τους τύπους που χρειάζονται τη βοήθειά του. Τα καχεκτικά, υπεραναπτυγμένα, υπερκοπιασμένα σχολικά παιδιά, με πόους ανάπτυξης που μπορεί να σημαίνουν καρδιακή καταστροφή. Οι κουρασμένοι και απάθεις από την άνιση πάλη με δυσμενείς συνθήκες, πνευματικές και σωματικές.

Οι «νευρασθενικοί» που μας ταλαιπωρούν· εκείνοι, τουλάχιστον, που είναι εξαντλημένοι, αδιάφοροι· απάθεις και αδυνατισμένοι. Εκείνοι για τους οποίους η ζωή — ο πολιτισμός — υπήρξε υπερβολικά επίπονη: και τα βάρη και οι απογοητεύσεις της απέδειξαν το όριο θραύσης.

«Επιδείνωση της υγείας από θηλασμό/νοσηλεία». Εδώ κανείς σκέφτεται την China: που είναι επίσης απάθης, αδιάφορη, σιωπηλή, αλλά από απώλεια ζωτικών υγρών — αιμορραγίες, υπερβολική γαλακτοποίηση, εξοντώσεις. Πιθανώς κανείς έχει συχνά συνταγογραφήσει China, ενώ το Phos. ac. θα ήταν η καλύτερη συνταγή, με την κατάρρευσή του από, ιδίως, νευρική καταπόνηση. Πνευματική εξασθένηση, όπως λέει ο Kent: νους κουρασμένος: τελείως εξαντλημένος.

Σκεφτείτε περαιτέρω: — «Κακά από μέριμνα, θλίψη»: εδώ κανείς σκέφτεται την Ignatia. Αλλά το Ign είναι το φάρμακο των ευαίσθητων, των εύκολα διεγερμένων: με απίστευτα ταχείς μεταβολές της διάθεσης· πολύ διαφορετικά από την απάθεια και την αδιαφορία του Phos. ac.

«Κακά από θυμό». Κανείς σκέφτεται αμέσως το Staphisagria, επίσης απάθεις, αδιάφορο, σε χαμηλή διάθεση, αλλά με τα κακά του από υπερηφάνεια, φθόνο ή θυμό. Ο Kent μας λέει ότι όταν το Staph. πρέπει να ελέγξει τον εαυτό του, διαλύεται, τρέμει από το κεφάλι ως τα πόδια, χάνει τη φωνή του, την ικανότητα να εργάζεται κ.λπ. Το Staph. είναι πολύ πιο έντονο και ενεργητικό στην οδύνη από το Phos. ac.

«Κακά από απογοητευμένο έρωτα»: κανείς είναι διατεθειμένος να συνταγογραφήσει Natrum mur. ή Hyos. ή Ignatia. Αλλά το Hyos. έχει έντονη ζήλια, και είναι πολύ πιο έντονο πνευματικά: εντελώς διαφορετική εικόνα φαρμάκου, και το Nat. mur., με, ενδεχομένως, τον αδυνατισμό του Phos. ac., είναι παθιασμένο, έντονο: κλαίει, μισεί τη συμπόνια: δεν έχει καμία από τη θαμπή απάθεια που κράζει για το Phos. ac.

Ο Kent αντιπαραβάλλει το Phos. ac. και το Muriatic ac. Στο Phos. ac. λέει, τα πνευματικά συμπτώματα είναι τα πρώτα που εμφανίζονται: το φάρμακο πορεύεται από το πνευματικό στο σωματικό, από τον εγκέφαλο στους μύες: οι μύες μπορεί να παραμείνουν ισχυροί αφού ο νους έχει υποκύψει. Στο Mur. ac. η μυϊκή κατάρρευση έρχεται πρώτη, και ο νους φαίνεται καθαρός μέχρι πολύ μετά την κατάρρευση των μυών.

Ο Kent λέει, ο ασθενής του Phos. ac. μαραίνεται και αδυνατίζει, γίνεται όλο και πιο αδύναμος, μαραμένος στο πρόσωπο· νυχτερινές εφιδρώσεις· κρύες εφιδρώσεις κατά μήκος της πλάτης· κρύες εφιδρώσεις στα χέρια και τις παλάμες περισσότερο από τα πόδια: κρύα άκρα: αδύναμη καρδιά και κυκλοφορία· κρυολογεί εύκολα και αυτό κατακάθεται στο στήθος . . . και ούτω καθεξής έως τη φθίση. Χλωμότητα με αυξανόμενη αδυναμία και αδυνατισμό.

Οι περισσότεροι συγγραφείς για το Phos. ac. δίνουν έμφαση στην περίεργη πραγματικότητα ότι, παρά όλη την κατάρρευσή του, η διάρροιά του, οξεία ή χρόνια, δεν προκαλεί κατάρρευση, και παραπέμπουν στην Calcarea, που «νιώθει καλύτερα, με κάθε τρόπο, όταν είναι δυσκοιλιωμένη».

Στο Phos. ac. μπορεί να υπάρχει «βελτίωση των παραπόνων με το να καταλήγουν σε διάρροια». Ο Kent μιλά, υπό το Phos. ac., για το παιδί με άφθονες, υδατικές κενώσεις το καλοκαίρι: τόσο άφθονες που η πάνα φαίνεται άχρηστη: το κόπρανο τρέχει πάνω στο φόρεμα της μητέρας και σχηματίζει μεγάλες λακκούβες στο πάτωμα: το κόπρανο είναι σχεδόν άοσμο, λεπτό και υδατικό, και το μικρό χαμογελά σαν να μη συνέβαινε τίποτα.

Η μητέρα αναρωτιέται από πού προέρχεται όλο αυτό, και όμως το παιδί φαίνεται καλά.» «Η διάρροια του Phos. ac. συχνά βελτιώνει πολλά από τα συμπτώματα, και ο ασθενής νιώθει καλύτερα. Μερικοί ασθενείς λένε ότι δεν είναι ποτέ καλά εκτός αν έχουν διάρροια.»

Σημ. — Το Phos. οξύ έχει πόνους από σφίξιμο και συμπίεση.

Η μεγάλη ένδειξη του Guernsey για το Phos. ac. είναι μια κατάσταση πλήρους αδιαφορίας για όλα: όχι υπνηλία, παραλήρημα ή ευερεθιστότητα, αλλά απλώς μια αδιάφορη κατάσταση του νου απέναντι σε όλα.

Δεν θέλει τίποτα, ούτε να μιλήσει: δεν δείχνει ενδιαφέρον για τον έξω κόσμο. Στους πυρετούς, δυσκολία κατανόησης: θα σκεφτεί πάνω σε μια ερώτηση, ίσως απαντήσει, μετά τα ξεχάσει όλα. Το ονομάζει «ζάλη του νου».

Εκτός από κακά από πνευματικές συγκινήσεις, δίνει: «μετά την καταστολή δερματικών εξανθημάτων: δηλ. κάθε κακή επίπτωση που προέρχεται από τέτοιες καταστολές· από απώλεια υγρών, ιδίως σπερματικών. . .

Οι Leaders του Nash: — Υπνηλία, απάθεια: αναίσθητος του περιβάλλοντος, αλλά μπορεί να ξυπνήσει σε πλήρη συνείδηση.

Χρόνιες επιπτώσεις της θλίψης: τα μαλλιά γκριζάρουν: απελπισμένη, μαραμένη όψη.

Μεγαλώνει πολύ γρήγορα και πολύ ψηλά: νέα άτομα με πόνους ανάπτυξης στα οστά . . . και ούτω καθεξής.

Το Phos. ac. είναι ένα από τα φάρμακα που είναι καλύτερα μετά από σύντομο ύπνο. (Camph., Phos., Sepia, κ.λπ.)

Αλμυρή απόχρεμψη. (Πάλι, Phos. και Ars., Sepia, Lyc., Puls., κ.λπ.)

Βαθιά ταραγμένος από τη θλίψη: μια σταθερή απελπισία.

Σχετικά με την ανάπτυξη: «με το Calc. carb., παχαίνουν υπερβολικά, με το Phos. ac. μεγαλώνουν πολύ γρήγορα και ψηλά.»

Σχετικά με τη σκληρή μελέτη, ο Nash λέει: «Ενώ είναι αλήθεια ότι η νιότη είναι εποχή για εκπαίδευση, είναι επίσης αλήθεια ότι είναι η εποχή που υπερβολική καταπόνηση προς αυτή την κατεύθυνση μπορεί να συντρίψει και να ακυρώσει για πάντα έναν νου που, με περισσότερο χρόνο και φροντίδα, θα μπορούσε να ήταν ευλογία για τον κόσμο. Το Phos. ac., σωστά επιδειγμένο, μπορεί να είναι ανυπολόγιστης ωφέλειας σε τέτοιες περιπτώσεις.»

Λέει, επίσης, «φαίνεται πολύ παράξενο που, μετά από τόση συζήτηση για τη γενική κατάθλιψη ή αδυναμία αυτού του φαρμάκου, θα πρέπει να καταγράψουμε ότι η άφθονη και μερικές φορές μακρά διάρροια δεν πρέπει να εξαντλεί, ως χαρακτηριστικό σύμπτωμα (keynote). Είναι πολλές ανεξήγητες πραγματικότητες τόσο στη νόσο όσο και στη θεραπευτική, και αυτή είναι μία από αυτές, αλλά η πραγματικότητα παραμένει και εμείς δρούμε πάνω της. . . .

Η βαθιά αδυναμία και κατάθλιψη του Phos. ac. είναι πάνω στο αισθητήριο και το νευρικό σύστημα. . . . . Επισημαίνει ότι η China εξαντλεί μέσω της διάρροιας ή της απώλειας υγρών: το Phos. ac. προσβάλλει πρωταρχικά το νευρικό σύστημα . . . και οι επιδράσεις ή τα αποτελέσματά του δεν είναι τόσο η απώλεια ζωτικών υγρών, όσο στην China.

Σχετικά με τα άφθονα υδατικά ούρα του Ign. και του Phos. ac. επισημαίνει ότι στην πρώτη περίπτωση είναι υστερικά, στη δεύτερη καθόλου έτσι.

Συμπτώματα Black Letter

Ήσυχος.

Αδιάφορος.

Απώλεια ιδεών, και αδυναμία του νου.

Δεν μπορεί να συγκεντρώσει τις σκέψεις του με σωστό τρόπο.

Μιλά απρόθυμα· η ομιλία είναι φορτική.

Μιλά λίγο και απαντά στις ερωτήσεις απρόθυμα.

Αδιάφορος, απάθης: αξιοσημείωτη αδιαφορία για όλα στη ζωή,

ιδίως αν υπάρχει αδυνατισμός και εξάντληση.

Κακά από μέριμνα, θλίψη, θυμό, νοσταλγία ή απογοητευμένο έρωτα: ιδίως με υπνηλία, νυχτερινές εφιδρώσεις προς το πρωί· αδυνατισμό.

Δείχνει πολύ κακόκεφος και σκυθρωπός.

Θλιβερή διάθεση, λόγω ανησυχίας για το μέλλον.

Έγινε πολύ χαρούμενος και καλά διατεθειμένος: (δευτερογενής, θεραπευτική αντίδραση).

Κεφαλαλγίες σχολικών κοριτσιών, από υπερβολική χρήση των ματιών.

Ινιακές κεφαλαλγίες και πόνος στο σβέρκο από εξαντλημένη νευρική ισχύ ή υπερβολική θλίψη.

Σύγχυση όλου του κεφαλιού.

Κεφαλαλγία σαν βλακεία· βόμβος στο κεφάλι.

Συνεχής κεφαλαλγία.

Με την παραμικρή κρούση ή θόρυβο, οι πόνοι στο κεφάλι γίνονται εξαιρετικά βίαιοι.

Σκληρή πίεση στο αριστερό μέρος του μετώπου.

Σφιγκτική πίεση δεξιό κρόταφο, πιο βίαιη με την κίνηση. Σφιγκτική πίεση στα δύο βρεγματικά οστά· επιδ. με την κίνηση.

Πόνος σαν οι κρόταφοι να πιέζονται ο ένας προς τον άλλον, σαν να τσιμπιέται βίαια με λαβίδα.

Ελκτική πίεση στο δεξιό βρεγματικό και ινιακό οστό, πιο βίαιη με την κίνηση.

Σπαραγμός και σφιγκτικός πόνος στον εγκέφαλο, εδώ και εκεί.

Ελκτική πίεση στο ινίο, επιδ. από θόρυβο και παραμικρή κίνηση.

Βίαιος διαπεραστικός πόνος, δεξιός κροταφικός, εκτεινόμενος στο δεξί μάτι.

Καυτικός, επώδυνος πόνος στο πλάγιο του σβέρκου.

Ίλιγγος προς το βράδυ, όρθιος και βαδίζοντας.

Ίλιγγος το πρωί, που τον ρίχνει κάτω όταν στέκεται.

Παροδικό κάψιμο στο αριστερό μάτι, σαν να είχε μυριστεί κάτι ερεθιστικό.

Πόνος σαν τους βολβούς των ματιών να πιέζονται βίαια ο ένας προς τον άλλον και μέσα στο κεφάλι.

Κνησμός στην άκρη της μύτης: πρέπει να ξύσει.

Βίαιος καυτικός πόνος στο δεξί κάτω χείλος, που επιμένει όταν κινείται.

Αιμορραγία ούλων. \n Αίσθηση ξηρότητας, ουρανίσκος.

Ναυτία, ουρανίσκος.

Κατά την κατάποση τροφής, διαπεραστικός πόνος στο λαιμό.

Σχεδόν ανικανοποίητη δίψα για κρύο γάλα.

Μετά το φαγητό, πιεστικό βάρος προς τα κάτω στο στομάχι και πόνος.

Στον ομφαλό περιοδικός σφιγκτικός πόνος.

Δυνατό γουργούρισμα στην κοιλιά, ιδίως στο άνω μέρος.

Εξαιρετικά βίαιη σφιγκτική συστολή των εντέρων από τις δύο πλευρές της ομφαλικής περιοχής.

Πίεση σε διάφορα σημεία του υπογαστρίου.

Δυσφορία στην κοιλιά.

Λεπτά, λευκωπά γκρίζα κόπρανα.

Λευκή ή κίτρινη υδατική διάρροια, χρόνια ή οξεία, χωρίς πόνο ή σημαντική εξάντληση ή κατάρρευση.

Κόπρανα ακούσια.

Επιθυμία ούρησης, με ολιγοουρία.

Αρκετά χλωμά ούρα που σχηματίζουν αμέσως πυκνό λευκωπό νέφος.

Πολύ άφθονες εκσπερμάσεις.

Αυνανισμός, με δυσφορία για την ενοχή του.

Μεγάλη βραχνάδα.

Δύσπνοια εισπνευστική, από πίεση και καταπίεση πίσω από το στέρνο.

Πόνος στο στήθος από αδυναμία.

Πιεστικός πόνος στο μέσο του στήθους, πιο έντονος κατά την εκπνοή.

Ένιωθε σαν το στέρνο να πιέζεται προς τα έξω: ο πόνος πιο βίαιος με το πιάσιμο του στέρνου με το χέρι, το σκύψιμο, τον βήχα κ.λπ.

Ξηρός βήχας από γαργάλησμα χαμηλά, ακριβώς πάνω από το επιγάστριο.

Αισθάνεται μωλωπισμένος στους γοφούς, τους μηρούς, τα χέρια και το σβέρκο: σαν πόνοι ανάπτυξης: με μοναδικές σουβλιές σπαραγμού σε όλα αυτά τα μέρη ταυτόχρονα.

Εξάντληση στα πόδια όταν βαδίζει.

Μυρμηγκίαση στο δεξί πόδι.

Σφιγκτική πίεση στις παλάμες (στη μία ή την άλλη).

Εδώ και εκεί, ένα σύρσιμο, σαν μυρμήγκια να τρέχουν τριγύρω.

Κνησμώδες σύρσιμο στο σώμα και τα χέρια, βράδυ, ξαπλωμένος.

Υπνηλία το πρωί: μόλις που μπορεί να ξυπνήσει από τον ύπνο.

Επιδείνωση της υγείας από νοσηλεία/θηλασμό.

Αδύναμος και καταβεβλημένος: αδύναμος και απάθης το πρωί.

Νευρασθένεια: εγκεφαλονωτιαία εξάντληση από υπερκόπωση: η παραμικρή προσπάθεια προκαλεί βαρύτητα στο κεφάλι και τα άκρα.

Διάμεση φλεγμονή των οστών: στραγγουλώδης, συφιλιδική ή υδραργυρική.

Περιοστική φλεγμονή, με καυτικούς, ρογχηλούς, σπαρακτικούς πόνους.

Στραγγουλώδη νοσήματα παιδιών: νόσος του ισχίου, καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης, ραχίτιδα. Αίσθηση σαν τα οστά να ξέσκονται με μαχαίρι.

Παιδιά και νέοι που μεγάλωσαν υπερβολικά γρήγορα: ψηλά, λεπτά, αδύνατα: πόνοι στην πλάτη και τα άκρα σαν να έχουν ξυλοκοπηθεί: πόνοι ανάπτυξης.

Ο Hughes (Pharmacodynamics) λέει: «Η αποτυχία μνήμης θεωρείται ειδική ένδειξη για αυτό στην εγκεφαλική κατάθλιψη: η συναισθηματική κατάσταση είναι απάθεια και αδιαφορία. Είναι για τη «νευρική εξάντληση» ό,τι είναι ο σίδηρος για την αναιμία.»

Είναι στον διαβήτη που το Phosphoric acid κέρδισε τα πιο δάφνινα στεφάνια του. Όχι μόνο στη «νεφρή» μορφή . . . αλλά και στην αληθή γλυκοζουρία θεραπεία έχει επανειλημμένα ακολουθήσει τη χορήγηση αυτού του οξέος.

Σε χαμηλούς πυρετούς ενδείκνυται όταν το νευρικό σύστημα μάλλον παρά το αίμα προσβάλλεται από το δηλητήριο. . . Έχει περισσότερες από μία φορές αποδειχθεί θεραπευτικό σε πορφύρα και παθητικές αιμορραγίες.

Ιδού ένα τυπικό Phos. ac. στον τυφοειδή πυρετό: παραθέτουμε από τον Hering.

Τυφοειδής: πλήρης απάθεια και αδιαφορία· δεν προσέχει, ακόμη και όταν τον τσιμπάνε· εντελώς αδιάφορος για το περιβάλλον: πρόσωπο χλωμό· μύτη τσιμπημένη· μάτια βυθισμένα· βλεμματικά, χαζά, κενά βλέμμα· μάτια υαλώδη· δεν επιθυμεί τίποτα, δεν ζητά τίποτα· ψηλαφίζει τριγύρω του με τα χέρια σαν να θέλει να αρπάξει κάτι· δεν απαντά καθόλου στις ερωτήσεις ή απρόθυμα· δίνει σύντομες ακατανόητες απαντήσεις, που καμιά φορά είναι αταίριαστες, σαν να μελετά κανείς· υπνηλία· αποκοιμιέται μιλώντας· όταν είναι ξύπνιος παραπονιέται για μεγάλη και πολύ ενοχλητική σύγχυση και θολούρα στο κεφάλι, με μεγάλη ανησυχία· όταν μελετά βλέπει πολλές οράσεις· μεγάλος θόρυβος στα αυτιά· βαρηκοΐα· κείται με τα μάτια μισόκλειστα, αδιάφορη για όλα γύρω της, σκέφτεται πολύ, μετά απαντά σωστά, αλλά αργά· ίλιγγος· μύτη μυτερή· σκούμπιες σκούρες μπλε στεφάνες γύρω από τα μάτια· ταχύ σφράγισμα της ισχύος· η μύτη αιμορραγεί, που όμως δεν ανακουφίζει τα συμπτώματα στα πρώτα στάδια· σκαλίζει τα δάχτυλα στη μύτη· κνησμός της μύτης από ερεθισμό των πλακίδων του Peyer· χείλη με κρούστες· υπολείμματα στα δόντια· δυσωδία στόματος· δίψα· κοιλιά διατεταμένη και φουσκωμένη, με πολύ γουργούρισμα και βόμβο· το αριστερό πλάγιο της κοιλιάς ευαίσθητο στην αφή· κόπρανα υδατικά, καμιά φορά ακούσια, και περιέχουν αχώνευτη τροφή· το γάλα περνά περισσότερο ή λιγότερο αχώνευτο· άφθονη διαφυγή αερίων με το κόπρανο· κόπρανο αιματηρό και βλεννώδες· γλώσσα ξηρή, μπορεί να έχει σκούρα κόκκινη γραμμή κατά μήκος του κέντρου, αλλά τείνει να είναι χλωμή και υγρή και καμιά φορά καλυμμένη με βλεννώδη βλέννα· δαγκώνει τη γλώσσα ακούσια στον ύπνο· ούρα ισχυρά αλβουμινώδη, γαλακτώδη, αποσυντίθενται ταχέως, φορτωμένα με γαιώδεις φωσφόρους· πετέχιες· έκχυμαση· έλκη κατάκλισης· διόγκωση σπλήνα.