Salicylates Salicylicum Acidum

ΕΝΑ από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε μεγάλο βαθμό και μερικές φορές καταχρώνται σε μεγάλο βαθμό από την Παλαιά Σχολή, και επομένως άξιο προσεκτικής μελέτης από τη δική μας άποψη. Διότι, για να γνωρίζει κανείς εκ των προτέρων και με βεβαιότητα τι μπορεί να θεραπεύσει ένα φάρμακο, είναι απαραίτητο να ανακαλύψει ακριβώς τι ζημιά μπορεί να προκαλέσει στον νου και στο σώμα. Έτσι θα επιχειρήσουμε να εξετάσουμε τις χρήσεις και τις καταχρήσεις του, ώστε να συγκεντρώσουμε πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί καλύτερα.

Μας λένε ότι «χρησιμοποιείται κυρίως για την επίδρασή του στην αρθρική ρευματοειδή πάθηση, στην οποία είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό, αλλά δεν έχει καμία αξία στη γοννορροϊκή αρθρίτιδα ή στην αρθρίτιδα παραμορφωτική, και έχει μικρή χρήση στην ουρική αρθρίτιδα».

«Στην οξεία ρευματοειδή πάθηση ανακουφίζει άμεσα όλα τα τοπικά αρθρικά συμπτώματα, αλλά δεν επηρεάζει την ενδοκαρδίτιδα, και δεν αποτελεί με καμία έννοια ειδικό φάρμακο». Μπορεί κανείς τώρα να καταλάβει γιατί οι ομοιοπαθητικοί, με το πλήθος των φαρμάκων τους για τη ρευματοειδή πάθηση (ή για τον ασθενή με ρευματοειδή πάθηση), δεν είναι πρόθυμοι να υποκλιθούν σε οποιοδήποτε φάρμακο, όσο δημοφιλές κι αν είναι, το οποίο, ανακουφίζοντας λαμπρά την τοπική κατάσταση και τον πυρετό, αφήνει την πραγματική απειλή — για την καρδιά — ανέγγιχτη. Πρέπει να θυμόμαστε ότι στα παιδιά η οξεία ρευματοειδής πάθηση είναι καρδιακή νόσος, και ότι οτιδήποτε καταστέλλει τις εξωτερικές εκδηλώσεις με τους πόνους και τις ενοχλήσεις τους, πρέπει να είναι πολύ επικίνδυνο φάρμακο. Η οξεία ρευματοειδής πάθηση μπορεί να ξεπεραστεί εύκολα, ενώ μια κατεστραμμένη καρδιά τείνει να είναι ισόβια καταδίκη και τρομερό εμπόδιο.

Παρεμπιπτόντως, αν και μας λένε για την αχρηστία του στη γοννορροϊκή αρθρίτιδα, στην αρθρίτιδα παραμορφωτική και στην ουρική αρθρίτιδα, ωστόσο, χορηγούμενο βάσει ομοιοπαθητικών ενδείξεων, και σε ομοιοπαθητικές παρασκευές, το Salicylic acid, όπως κάθε άλλο φάρμακο, έχει αποδείξει τις θεραπευτικές του δυνάμεις.

Ακολουθούν οι υπονομευτικές του ιδιότητες, από τις οποίες μπορούμε να αντλήσουμε τις ομοιοπαθητικές του αρετές. Αν και «αναλγητικό, αντιπυρετικό και ασθενές αντισηπτικό», έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία, ομοιοπαθητικά, στον πυρετό της λοχείας.

«Ερεθίζει τους βλεννογόνους και μπορεί να προκαλέσει εμετό όταν χορηγείται σε μεγάλες δόσεις με άδειο στομάχι. Στα εγχειρίδια της Παλαιάς Σχολής, πάλι, μας λένε ότι οι «μεγάλες θεραπευτικές δόσεις» προκαλούν βούισμα στα αυτιά, ναυτία, μερικές φορές εμετό, και αύξηση της ποσότητας των ούρων· μπορεί επίσης να προκαλέσουν αλβουμινουρία και νεφρικό ερεθισμό, τα οποία γενικά εξαφανίζονται μετά την απέκκριση του φαρμάκου. . . . Σε πολύ μεγάλες δόσεις μπορεί να προκαλέσει καταστολή του κεντρικού νευρικού συστήματος, σπάνια σπασμούς . . . είναι χρήσιμο σε ορισμένες μορφές οφθαλμικής νόσου. .

Η δόση, 15 κόκκοι, μπορεί να επαναλαμβάνεται κάθε ώρα μέχρι να εμφανιστεί σαλικυλισμός, και μετά τρεις φορές την ημέρα. Μετά από θάνατο από δηλητηρίαση με Salicylic acid, έχουν βρεθεί εκχυμώσεις και έλκωση του βλεννογόνου του στομάχου.»

Η κύρια εμπειρία μας με το Salicylic acid έχει υπάρξει σε λίγες περιπτώσεις νόσου του Ménière, όπου η δράση του, στις συνήθεις μικρές δόσεις της Ομοιοπαθητικής, υπήρξε άμεση και ικανοποιητική. Και ήταν ενδιαφέρον να δούμε ότι σε ορισμένα εγχειρίδια της Παλαιάς Σχολής το φάρμακο συνιστάται για τη νόσο αυτή, — λόγω της ισχύος του να προκαλέσει τα συμπτώματα!

Συμπτώματα με μαύρα γράμματα, πλάγια και ενδεικτικά

ΕΛΚΩΣΗ ΤΩΝ ΒΛΕΝΝΟΓΟΝΩΝ.

ΟΞΕΙΑ ΑΡΘΡΙΚΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΗΣ ΠΑΘΗΣΗ.

Παραλήρημα· ηλίθιος· μόλις που μπορεί να συγκεντρώσει τις σκέψεις του· γελούσε χωρίς αιτία· μιλούσε ακατάπαυστα και ασυνάρτητα· κοίταζε συχνά γύρω του με φανερά ψευδαισθήσεις.

Ίλιγγος, τάση να πέσει προς τα αριστερά· ενώ τα γύρω αντικείμενα φαίνονται να πέφτουν προς τα δεξιά.

ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ MÉNIÈRE· ο ίλιγγος έρχεται και φεύγει χωρίς αιτία· συχνές κεφαλαλγίες, όχι πάντα παρούσες· θόρυβοι στο αυτί· ελαττωμένη ή οστική ακοή· χωρίς γαστρικά συμπτώματα, ή πολύ ελαφριά ώστε να εξηγήσουν τα υπόλοιπα· αόριστη ζάλη σε οριζόντια θέση, σημαντική όταν σηκώνει το κεφάλι ή όταν κάθεται.

Κώφωση, με θορύβους στα αυτιά.

Ίλιγγος του ακουστικού νεύρου· ενοχλητική ναυτία συνοδεύει τα κεφαλικά συμπτώματα.

Αρχόμενο καταρράκτης· φτερνίζεται όλη μέρα.

Στόμα και λαιμός ξηροί· κάψιμο και ξηρότητα του στόματος και του φάρυγγα.

Στοματίτιδα· στόμα ξηρό και θερμό· γλώσσα καλυμμένη με καυτές φυσαλίδες.

Ελκη κανκρίδας· με καυστικό πόνο και δυσοσμία της αναπνοής.

Κάνκρος του στόματος, του στομάχου και των εντέρων.

Κάψιμο στον λαιμό.

Αμυγδαλές κόκκινες, πρησμένες, διάστικτες με λευκό.

Δυσκολία στην κατάποση· βίαιες προσπάθειες να καταπιεί.

Επιδείνωση δεξιά πλευρά.

Λαιμός και φάρυγγας κόκκινοι, πρησμένοι, ελκωμένοι.

Εκχυμώσεις και έλκωση στον βλεννογόνο του στομάχου και των εντέρων (βρέθηκαν μεταθανάτια σε δηλητηριάσεις).

Κάψιμο στην περιοχή του επιγαστρίου.

Δυσπεψία· σάπια ρεψίματα και πολλά αέρια στο στομάχι.

Διάρροια· χολέρα των βρεφών, όταν τα ρεψίματα έχουν ιδιαίτερα σάπια και δυσοσμία οσμή.

Ούρα πολύ δυσοσμώδη· με βλέννα, πύον, αίμα.

Ούρα, 3 ώρες μετά την ούρηση έχουν πρασινωπή απόχρωση και εναποθέτουν φτερωτό ίζημα — σαλικυλουρικό οξύ· αν αυτά αφαιρεθούν, γίνεται αμέσως σάπιο· αν όχι, παραμένει φρέσκο για πάνω από μια εβδομάδα.

Ρευματοειδής πάθηση· θερμότητα, ερυθρότητα, ευαισθησία, πρήξιμο γύρω από τις αρθρώσεις, επιδ. γόνατα, με οξείς διαπεραστικούς πόνους.

Επιδείνωση με την κίνηση.

Επιδείνωση με την επαφή με οτιδήποτε κρύο.

Επιδείνωση τη νύχτα.

Βελτίωση με ξηρή θερμότητα· θερμές εφαρμογές.

Άφθονες δυσοσμώδεις ιδρώτες των ποδιών.

Αίσθηση σαν το πόδι να ήθελε να ιδρώσει.

Οι πόνοι είναι καυστικοί· επίσης διαπεραστικοί και σουβλεροί.

Αιμορραγική πορφύρα, με αιμορραγίες από όλους τους βλεννογόνους· με συνεχή θαμπή πονώντα κόπο στο στομάχι, και περιστασιακό εμετό αίματος και βλέννας.

Έχει πολύ ειδική δράση στους ορούς μεμβράνες.

Dr. Hughes, Pharmacodynamics: «Τις φυσιολογικές επιδράσεις του οξέος και των ενώσεών του με τη σόδα τις γνωρίζουμε κυρίως από παρατηρήσεις υπερδοσολογίας. . . . Μοιάζει με την κινίνη σε παθογενετική καθώς και σε θεραπευτική δράση. . . . Οι πιο εντυπωσιακές επιδράσεις του εκδηλώθηκαν σε έναν μη μεταδοτικό πυρετό, ο οποίος μέχρι τότε είχε ταξινομηθεί χωριστά από τις ζυμώσεις· εννοώ την οξεία ρευματοειδή πάθηση.

Ως φάρμακο για τη νόσο αυτή έχει λάβει την πιο θερμή επαίνωση από όλες τις πλευρές. Φαίνεται να βρίσκει την ευκαιρία του όταν η θερμοκρασία είναι υψηλή, και άρθρωση μετά από άρθρωση εμπλέκεται, με έντονο πόνο. Η χορήγησή του αυτή τη στιγμή σπάνια αποτυγχάνει να κατεβάσει τον πυρετό και να ανακουφίσει τους πόνους στο διάστημα 36 έως 48 ωρών. . . . Μπροστά σε αυτά τα γεγονότα, εμείς οι μαθητές του Hahnemann έπρεπε να σκεφτούμε τι έπρεπε να κάνουμε.

Τα αποτελέσματά μας στην οξεία ρευματοειδή πάθηση, αν και αρκετά ικανοποιητικά, σίγουρα δεν ήταν τόσο καλά όσα ισχυρίζονται για αυτό το φάρμακο. . . . Αναφέρει περιπτώσεις όπου το Salicin σε provings (δοκιμασίες φαρμάκου) και μία σε τεράστια δοσολογία σε περίπτωση οξείας ρευματοειδούς πάθησης, προκάλεσε πυρετό· στην τελευταία, η θερμοκρασία ανέβηκε σταθερά μέχρι να επέλθει ο θάνατος, όταν το θερμόμετρο δεν κατέγραφε βαθμούς. Επίσης, σε πειράματα σε ζώα, ότι το Salicylic acid, τόσο ελεύθερο όσο και υπό μορφή Σαλικυλικού άλατος, χαμηλώνει τη θερμοκρασία, αλλά μέσα σε περιορισμένα όρια. Σε κάπως μεγαλύτερη δόση, όχι μόνο δεν χαμηλώνει τη θερμοκρασία, αλλά μερικές φορές την αυξάνει σημαντικά.

Λέει περαιτέρω, ότι υπάρχουν τρεις τρόποι με τους οποίους η οξεία ρευματοειδής πάθηση έχει υπάρξει και μπορεί να αντιμετωπιστεί, και τα φάρμακα που έχουν φήμη για αυτήν εμπίπτουν σε τρεις κατηγορίες αντίστοιχα. Μπορείτε να επιχειρήσετε να εξουδετερώσετε χημικά το υποτιθέμενα όξινο υλικό της νόσου, όπως με αλκάλια, ουδέτερα άλατα ή χυμό λεμονιού. Μπορείτε να επιδιώξετε να ελέγξετε τον σχηματισμό αυτού του επιβλαβούς υλικού.

Ή μπορείτε να καταστείλετε βίαια (ας πούμε) τον πυρετό και να θανατώσετε τον πόνο, αφήνοντας ανέγγιχτη τη συγκεκριμένη νοσηρή διεργασία που υπάρχει. . . . Το μεγάλο ελάττωμα τέτοιων φαρμάκων είναι ότι, αφήνοντας τη θεμελιώδη νόσο ανέγγιχτη, και απλώς αποσιωπώντας τις εκφράσεις της, ευνοούν την τάση για υποτροπή, και έτσι παρατείνουν υπερβολικά την ασθένεια.

Στη συνέχεια συζητά τα συμπτώματα που σήμερα είναι γνωστά ως σαλικυλισμός — κώφωση, θόρυβοι στα αυτιά, ίλιγγος — τα ουσιώδη χαρακτηριστικά της νόσου του Ménière: «ίλιγγος του ακουστικού νεύρου», για τον οποίο ακόμη και αυθεντίες της Παλαιάς Σχολής το έχουν βρει χρήσιμο.

Ο Boericke, Materia Medica, λέει: «Τα συμπτώματα δείχνουν τη χρήση του στη ρευματοειδή πάθηση, στη δυσπεψία, και στη νόσο του Meniere. Καταβολή μετά την γρίπη· επίσης εμβοές και κώφωση. Αιματουρία.»

Η Cyclopaedia of Drug Pathogenesy δίνει ενδιαφέρουσες περιπτώσεις, ιδίως όπου περιγράφει υπερδοσολογία και δηλητηριάσεις. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά τους περιέχονται πρακτικά στα αποσπάσματά μας από τη Συμπτωματολογία, παραπάνω.

Οι επιδράσεις του στους βλεννογόνους· οι πόνοι του, ιδίως οι καυστικοί πόνοι, με φλεγμονή που οδηγεί σε έλκωση, δυσοσμία και σήψη· οι ειδικές του επιδράσεις στα αυτιά και στην ακοή, με όλα τα συμπτώματα της νόσου του Ménière· οι αιμορραγικές του τάσεις, πολύ έντονες όσον αφορά τη μύτη, τα ούλα, και το στομάχι, το καθιστούν σημαντικό φάρμακο.

Σε μία περίπτωση μια νέα παντρεμένη γυναίκα 27 ετών δοσολογήθηκε με Salicylic acid για οξεία ρευματοειδή πάθηση και εμφάνισε πρώτα τη συνήθη κώφωση, κουδούνισμα στα αυτιά και ψευδαισθήσεις ακοής. Λίγες μέρες αργότερα, η μύτη και τα ούλα άρχισαν να αιμορραγούν, και η αιμορραγία από τα ούλα έγινε τόσο σοβαρή που ωχρίανε και αδυνάτισε, με μικρό ταχύ σφυγμό. Μεγάλοι θρόμβοι μαζεύτηκαν στο στόμα, και τα κόπρανα ήταν μελανωμένα, υποτίθεται από καταπιεσμένο αίμα.

Το Salicylic acid διακόπηκε· αν και η ιδέα ήταν ότι θα μπορούσε να είναι πορφυρική ή σκορβουτική πάθηση: — οπότε η αιμορραγία επίσης σταμάτησε. Αλλά όταν μετά από λίγες μέρες, για μια ελαφριά υποτροπή της αρθρικής ρευματοειδούς πάθησης, χορηγήθηκε πάλι το σαλικυλικό άλας, την επόμενη κιόλας μέρα, τα ούλα άρχισαν πάλι να αιμορραγούν — το οποίο τελείωσε τη θεραπεία με Salicylic acid. Διαπιστώθηκε ότι δεν είχε ποτέ πριν υποφέρει από αιμορραγία των ούλων· ούτε ήταν σπογγώδη ή με τάση να αιμορραγούν ανάμεσα σε αυτές τις κρίσεις αιμορραγίας.

Σε μια άλλη περίπτωση, ένας ασθενής που έπασχε από μια πολύ σοβαρή και επώδυνη κρίση οξέος ρευματικού πυρετού, έλαβε μεγάλες δόσεις Salicylic acid· μετά την πέμπτη δόση, οι πόνοι εξαφανίστηκαν σαν με μαγεία· αλλά την τρίτη μέρα ένιωσε ξαφνικά έναν βίαιο πόνο στην περιοχή του επιγαστρίου, και ξαφνικά απεβίωσε. Ένας αρκετά μεγάλος αριθμός αιφνίδιων θανάτων έχει καταγραφεί.

Εκτός από την επιρρινορραγία, άλλες αιμορραγίες είχαν παρατηρηθεί συχνά από τη χορήγηση μεγάλων δόσεων Salicylic acid για οξεία ρευματοειδή πάθηση· μεταξύ τους αιματουρία, ακόμη και αιμορραγία του αμφιβληστροειδούς.

Κάποιος έχει την ιδέα ότι το Salicylic acid χρησιμοποιείται για τη συντήρηση των μαρμελάδων από την αλλοίωση. Έτσι πρέπει να είναι, — σε μικρές δόσεις — αφού σε «ηρωικές» δόσεις προκαλεί, παντού, σήψη. Στους ευαίσθητους πρέπει να προσέχει κανείς ακόμη και για τέτοιες μικρές σαλικυλικές δηλητηριάσεις. Αρχίζει κανείς να σκέφτεται ότι στις μέρες μας ο διάβολος έχει ειδικές μεθόδους βασανισμού και ζημιάς για τον πολιτισμένο άνθρωπο, στη Γνώση του Καλού και του Κακού που έρχεται μέσω επιστημών όπως η χημεία.

Όσο πιο απλές είναι οι τροφές και οι ζωές μας και όσο πιο φυσικές, τόσο πιο ασφαλείς — όσον αφορά τη σφρίγος και την ευεξία. Αλλά πάντα μπαίνει το ζήτημα της ατομικότητας και της ιδιοσυγκρασίας· και οι πολλοί φαίνεται να ανέχονται χωρίς αξιοσημείωτη ζημιά αυτό που είναι καταστροφή — ίσως θάνατος, για τους λίγους. Και όμως, και οι πολλοί πρέπει επίσης να υποφέρουν, σε λιγότερο αντιληπτό βαθμό.

Ηθικό δίδαγμα: όσο περισσότερα μαθαίνει κανείς, τόσο πιο πεπεισμένος γίνεται, ότι οι ταχείες, ασφαλείς και επιτυχείς μέθοδοι της Ομοιοπαθητικής είναι προτιμότερες, κάθε φορά, στη θεραπεία — ακόμη και τόσο επώδυνων καταστάσεων όπως η οξεία ρευματοειδής πάθηση. Εκεί όπου ένας αδιάφορος συνταγογράφος μπορεί να μην έχει γρήγορα και πλήρη αποτελέσματα, τουλάχιστον δεν διακινδυνεύει τη ζωή.

The dose, 15 grains, may be repeated every hour till salicylism occurs, and then three times a day.