Sanguinaria Canadensis

(Σανγκουινάρια — ρίζα του αίματος)

Όταν κάποιος σκέφτεται τις υποτροπιάζουσες κεφαλαλγίες με ναυτία, οι σκέψεις του τείνουν να πέφτουν πέρα από τους πολυκρέστες σε δύο φάρμακα, ειδικά την Iris και τη Sanguinaria· και ίσως αξίζει να τις εξετάσουμε τη μία μετά την άλλη, ώστε να συνειδητοποιήσουμε τις μεγάλες διαφορές τους, καθώς και τις αντιστοιχίες τους: γιατί δεν υπάρχει πιο υπέροχος τρόπος να μάθει κανείς κάτι, από το να το διδάξει. Το πρόσωπο που διδάσκεται μπορεί να απορροφήσει λίγα ή πολλά — εξαρτάται ίσως λίγο από τον τρόπο που παρουσιάζεται το πράγμα και από το πόσο του κινεί το ενδιαφέρον και τραβά την προσοχή του: αλλά το πρόσωπο που διδάσκει είναι αναγκασμένο να μελετήσει πραγματικά και να αφομοιώσει το θέμα, και έτσι μάλλον εισέρχεται λίγο πιο βαθιά, και περισσότερα πρέπει να μείνουν.

Η Sanguinaria, όπως και η Iris, έχει κερδίσει μεγάλη φήμη στις κεφαλαλγίες με ναυτία· αλλά η Sanguinaria ανήκει στην ποικιλία της «ηλιακής κεφαλαλγίας»: αρχίζει με την ανατολή του ηλίου, γίνεται πιο έντονη καθώς προχωρά η μέρα, και υποχωρεί προς το βράδυ. Δεν υπάρχει τίποτα παρόμοιο στην Iris. Άλλα φάρμακα που μπαίνουν εδώ είναι το GLON., το Nat. m., Phos., Spig., Stann.

Η Sanguinaria στερείται επίσης την καυστική οξύτητα της Iris, ενώ επηρεάζει τους πνεύμονες περισσότερο από ό,τι, όπως η Iris, το μήκος του πεπτικού σωλήνα. Η Sanguinaria είναι ένα μεγάλο φάρμακο του θώρακα: χρήσιμη ακόμη και στη φθίση.

Ο Hahnemann, στην ταξινόμηση των proving (δοκιμασιών φαρμάκου) του (και όλοι οι οπαδοί του στην ταξινόμηση της ύλης ιατρικής και των ρεπερτορίων, ακολουθώντας το χρήσιμο παράδειγμά του), ξεκινά από το στόμα, διατρέχει ολόκληρο τον πεπτικό σωλήνα, οισοφάγο, στομάχι, έντερα, ορθό, πρωκτό και κόπρανα, προσθέτοντας τα όργανα των πεπτικών εκκρίσεων, ήπαρ, πάγκρεας· — σε όλα αυτά η Iris ανακατεύεται φοβερά, και επομένως θεραπεύει.

Έπειτα ξεκινά πάλι από το στόμα και διατρέχει το αναπνευστικό σύστημα, και εδώ η Sanguinaria ειδικά επεμβαίνει, προς κακό και προς καλό. Έτσι, τελικά, μπορεί κανείς να τοποθετήσει αυτά τα δύο φάρμακα και να συνειδητοποιήσει τις δυνατότητες και τις ιδιαιτερότητές τους πολύ εύκολα, αν το «κάνει τον υπολογισμό» έτσι.

Προσπαθούμε να τονίσουμε τις σφαίρες αυτών των δύο φαρμάκων για την κεφαλαλγία με ναυτία: αλλά είναι μόνο δύο ανάμεσα στα πολλά.

Τα Μαύρα Γράμματα της Sanguinaria (τα συχνότερα επιβεβαιωμένα από συμπτώματα που προκάλεσε και θεράπευσε) τονίζονται φυσικά από κάθε δάσκαλο και κάθε βιβλίο που ασχολείται με τη «ρίζα του αίματος».

Παροχή αίματος προς το κεφάλι, με βουητό στα αυτιά και παροδική αίσθηση θερμότητας, έπειτα αίσθημα σαν να επίκειται εμετός.

Η κεφαλαλγία αρχίζει στον ινίο, απλώνεται προς τα πάνω και εγκαθίσταται πάνω από το δεξί μάτι.

Περιοδική κεφαλαλγία με ναυτία· αρχίζει το πρωί, αυξάνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας, διαρκεί μέχρι το βράδυ.

Το κεφάλι αισθάνεται σαν να πρέπει να σπάσει, ή σαν τα μάτια να πιέζονται προς τα έξω.

Θλιβερές, διατρητικές πόνοι διαμέσου του εγκεφάλου, χειρότερα στη δεξιά πλευρά, ειδικά στο μέτωπο και στην κορυφή· ακολουθούν ρίγη, ναυτία, έμετος τροφής ή χολής· πρέπει να ξαπλώσει και να παραμείνει ήσυχος· ανακουφίζεται από τον ύπνο.

Παροξυσμική κεφαλαλγία.

Κεφαλαλγία, με ναυτία και ρίγος, ακολουθούμενη από εξάψεις θερμότητας, που εκτείνονται από το κεφάλι προς το στομάχι.

Νευραλγία μέσα και πάνω από το δεξί μάτι.

Ρινικοί πολύποδες.

Κόκκινα μάγουλα με κάψιμο στα αυτιά, με βήχα.

Κάψιμο στον φάρυγγα και στον οισοφάγο.

Έμετος πικρού νερού· όξινων καυστικών υγρών· των ληφθέντων τροφών· ή σκωλήκων· προηγείται άγχος· με κεφαλαλγία και κάψιμο στο στομάχι· το κεφάλι βελτιώνεται μετά· με εξάντληση.

Ξηρός βήχας, με σημαντικό γαργάλημα στο βάθος του λαιμού, και μια αίσθηση σύρσης, που εκτείνεται προς τα κάτω κάτω από το στέρνο.

Ενοχλητικός, ξηρός, λακτιστικός βήχας, με ξηρότητα στον λαιμό.

Λακτιστικός βήχας, προκαλούμενος από γαργάλημα στον λαιμό, αρκετά βράδια μετά το ξάπλωμα.

Βήχας από γαργάλημα με πολύ ξηρό λαιμό.

Σοβαρός βήχας που εμφανίζεται μετά από κοκίτη, όταν ο ασθενής κρυολογεί, και που μετέχει της σπασμωδικής φύσης του κοκίτη.

Καταρροϊκός ερεθισμός στον θώρακα· νυχτερινές ιδρώτοποι· μετά από κρυολόγημα, αρκετούς μήνες νωρίτερα.

Ρευματικός πόνος στο δεξί χέρι και ώμο· χειρότερα τη νύχτα· όταν γυρίζει στο κρεβάτι· δεν μπορεί να σηκώσει το χέρι.

Κατάπτωση, νωθρότητα, χαύνωση, χωρίς διάθεση για κίνηση ή για οποιαδήποτε πνευματική προσπάθεια.

Χειρότερα σε υγρό καιρό.

Αδυναμία του δεξιού χεριού.

Πλάγια ή Περίεργα Συμπτώματα

Εξάψεις θερμότητας, που εκτείνονται από το κεφάλι προς το στομάχι.

Κάποια σκληρή ουσία στο στομάχι.

Κεφάλι στραμμένο προς τα εμπρός: θα σπάσει: σαν τα μάτια να πιέζονται προς τα έξω.

Κροτάφοι και τριχωτό ζωντανοί από ανέκφραστες σφύξεις.

Σαν να βρίσκεται σε όχημα, που την κινεί και την ταλαντώνει: σαν όλα γύρω της να κινούνται γρήγορα.

Γλώσσα σαν καψαλισμένη: σαν να έρχεται σε επαφή με κάτι καυτό.

Λαιμός τόσο ξηρός, σαν να πρόκειται να σπάσει.

Σαν κάτι ζωντανό στο στομάχι. (Croc. Thuja).

Σαν καυτό νερό να χύνεται από το στήθος προς την κοιλιά.

Βήχας σαν το κεφάλι να είναι μέσα σε κουβέρτα.

Το άνω μέρος του θώρακα σαν να είναι υπερπλήρες από αίμα.

Σοβαρός πόνος: κεφάλι: ρίζα μύτης: μετωπιαία ιγμόρεια· δεξί στήθος, εκτείνεται προς τον ώμο. Δεξιά πλευρά θώρακα.

Οι πόνοι είναι καυτοί: ραφές: σφιγκτικοί.

Ρευματικός πόνος, σε σημεία τα λιγότερο καλυμμένα με σάρκα.

Ο Guernsey συνοψίζει εν συντομία τη Sanguinaria: χτυπώντας, ως συνήθως, τα κύρια σημεία χρήσιμα στην συνταγογράφηση.

Χρήσιμη όταν υπάρχει πόνος που ανεβαίνει από τον αυχένα πάνω από την κορυφή του κεφαλιού, κατεβαίνοντας στο μέτωπο: αυτό το σύμπτωμα μπορεί να εμφανιστεί μόνο του, ή σε σχέση με κάποια άλλη διαταραχή.

Η κεφαλαλγία αρχίζει το πρωί, χειροτερεύει κατά τη διάρκεια της ημέρας και διαρκεί μέχρι το βράδυ. Έρχεται κάθε έβδομη ημέρα (Sabad., Sil., Sulph.).

Λέει ότι είναι συχνά χρήσιμη για τις διαταραχές της εμμηνόπαυσης, τις εξάψεις θερμότητας κ.λπ.

Ρευματισμός του δεξιού ώμου.

Ο Nash τονίζει τις υπηρεσίες που του έχει προσφέρει η Sanguinaria. Η κεφαλαλγία που ανεβαίνει από το πίσω μέρος του κεφαλιού και εγκαθίσταται πάνω από το δεξί μάτι (αριστερό μάτι, Spigelia), με ναυτία και έμετο: καλύτερα με ησυχία σε σκοτεινό δωμάτιο. «Θα θεραπεύσει πιθανώς, ή θα ανακουφίσει σημαντικά τη συνηθισμένη αμερικανική κεφαλαλγία με ναυτία τόσο συχνά όσο κάθε άλλο φάρμακο. Χρησιμοποιώ την 200ή.»

Δίνει με πλάγια γραφή: «Υγρός βήχας, με κακοσμία των πτυέλων· η αναπνοή και τα πτύελα μυρίζουν άσχημα στον ίδιο τον ασθενή.»

Μερικές φορές πόνος πίσω από το στέρνο. Αυτό το είδος βήχα συνήθως εμφανίζεται μετά από σοβαρή βρογχίτιδα ή πνευμονία, και μοιάζει σαν ο ασθενής να τρέχει γρήγορα προς τη φθίση. Μπορεί να υπάρχουν πυρετικές εξάψεις, με περιγεγραμμένη ερυθρότητα των μαγούλων, σαν εμπύρετη φθίση. Πολλές περιπτώσεις αυτού του είδους έχουν ωφεληθεί από αυτό το φάρμακο.

Λέει ότι ο Dr. T. L. Brown χρησιμοποίησε την πρώτη τριτύραση του αλκαλοειδούς με ωραία αποτελέσματα. Το βάμμα έχει κάνει εξίσου καλές θεραπείες. Η Sanguinaria στα χέρια μου έχει προσφέρει καλή υπηρεσία στην τυφοειδή πνευμονία με μεγάλη δύσπνοια και περιγεγραμμένη ερυθρότητα των μαγούλων. Ο δεξιός πνεύμονας φαίνεται να έρχεται υπό την επιρροή της, είτε σε οξείες είτε σε χρόνιες διαταραχές.

Λέει ότι στον πόνο του δεξιού ώμου και χεριού, το Sang. του έχει κερδίσει μεγάλη εκτίμηση. Έχει δει μία δόση της πρώτης τριτύρασης να θεραπεύει τέτοιες μακροχρόνιες περιπτώσεις: επίσης η C.M. να κάνει το ίδιο. Δρα έντονα στον δεξιό πνεύμονα και τον θώρακα.

Ο Allen (Keynotes) τονίζει ένα περίεργο σύμπτωμα, το οποίο όταν εμφανίζεται πρέπει να είναι πολύ χρήσιμο για τον προσδιορισμό του φαρμάκου. «Νευραλγία του προσώπου, ανακουφίζεται από το να γονατίζει και να πιέζει το κεφάλι σταθερά προς το πάτωμα: ο πόνος εκτείνεται προς όλες τις κατευθύνσεις από την άνω γνάθο.» «Και πάλι, σχετικά με τον βήχα, αυτή η ιδιαιτερότητα: ο βήχας ξηρός: τον ξυπνά τη νύχτα, δεν σταματά μέχρι να καθίσει όρθιος και να αποβάλλει αέρια.»

Ο Kent λέει ότι η ρίζα του αίματος είναι ένα παλιό οικιακό φάρμακο. Οι γυναίκες των αγροτών της Ανατολής δεν θα μπουν στον χειμώνα χωρίς ρίζα του αίματος στο σπίτι. Στις κρύες χειμωνιάτικες ημέρες, για το «κρυολόγημα» σε κεφάλι, λαιμό και θώρακα, φτιάχνουν τότε ένα τσάι από ρίζα του αίματος: το ρουτίνα τους φάρμακο . . . . και τα proving (οι δοκιμασίες φαρμάκου) δείχνουν τη σχέση της με τα «κρυολογήματα» που πηγαίνουν στον θώρακα.

Κεφαλαλγίες, όταν οι κεφαλαλγίες έρχονται μία φορά κάθε επτά ημέρες: αρχίζει με το ξύπνημα το πρωί, ή ξυπνά τον ασθενή. Αρχίζει στον ινίο, ταξιδεύει προς τα πάνω για να εγκατασταθεί πάνω από το δεξί μάτι και στον κρόταφο. Ο ασθενής οδηγείται σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και πρέπει να ξαπλώσει.

Έπειτα έμετος — χολή, βλέννα, και τροφή που πήρε την προηγούμενη ημέρα: έπειτα ανακούφιση από τον πόνο, και ύπνος. Αν υπάρχουν καυτές παλάμες και πέλματα, που πρέπει να βγάλει έξω από το κρεβάτι, αυτό είναι ένα επιπλέον εντυπωσιακό χαρακτηριστικό.

Λέει ότι δεν είναι μακράς δράσης φάρμακο, και μόνο μεσαίου βάθους. Χρειάζεται ένα βαθύτερο φάρμακο, ένα αντιψωρικό, αργότερα, αλλιώς η κεφαλαλγία μπορεί να επιστρέψει — ή χειρότερα, καθώς η Sanguinaria δεν εισέρχεται βαθιά στη φύση της περίπτωσης. Λέει ότι ο Hahnemann προειδοποιεί κατά της χρήσης του Phosphorus σε τέτοιες περιπτώσεις ελλειμματικής ζωτικότητας: εδώ η Sanguinaria είναι ένα εξαιρετικό φάρμακο επιφάνειας: κάνει εξαιρετική ανακούφιση.

Η Sanguinaria έχει τα «κρυολογήματα των τριανταφύλλων» τον Ιούνιο: είναι ευαίσθητη στα λουλούδια και τις οσμές: — πυρετός του σανού . . . . παλάμες και πέλματα ξηρά, ρυτιδωμένα και καυτά στην αφή· τα δάχτυλα των ποδιών καίνε: οι κόρνοι καίνε: βγάζει χέρια και πόδια έξω από το κρεβάτι για ανακούφιση. (Μια προσθήκη στα Sulph., Puls., Cham. και το Medorrh. εδώ.)

Με την κεφαλαλγία και πολλά παράπονα η Sanguinaria έχει λιποθυμικότητα: σαν πείνα, αλλά όχι για φαγητό. Ένα αίσθημα βύθισης, αδυναμίας, ολικής εξαφάνισης. Η Psorinum υπερτερεί όλων των άλλων στις κεφαλαλγίες από πείνα, αλλά η Psor. θέλει να φάει και δεν μπορεί να χορτάσει. Το Sang. έχει μια πείνα, αλλά όχι για φαγητό: αποστροφή στην ιδέα και τη μυρωδιά του φαγητού . . . . είναι μια ψευδής πείνα με την κεφαλαλγία στο Sang.