Viscum Album

Κίστο

Ένα από τα λίγο γνωστά μας φάρμακα, και, όπως καταλαβαίνει κανείς, όχι υπερβολικά καλά αποδεδειγμένο. Αλλά ένα φάρμακο για χορεία και επιληψία δεν πρέπει να πετιέται ελαφρά στην άκρη.

Ήταν μια περίπτωση του αείμνηστου δρος Robert Cooper που έφερε το φάρμακο στο νου, και θα προσπαθήσουμε να του αποδώσουμε δικαιοσύνη και να το καταστήσουμε διαθέσιμο για όλους μας.

Ο Boger ( Synoptic Key ) του αφιερώνει μόνο λίγες γραμμές, αλλά λέει ότι σχετίζεται με το Bufo . Ένα από τα σημεία του είναι: «Ο ίλιγγος επιμένει μετά τις επιληπτικές κρίσεις». Μια μεταγενέστερη έκδοση του Boericke δίνει πολλά συμπτώματα· και ο Clarke έχει πολλά να πει γι' αυτό στο Λεξικό του.

Clarke, Burnett και Cooper — είναι δύσκολο να μιλά κανείς γι' αυτούς σε παρελθοντικό χρόνο· αφού, αν και νεκροί, εξακολουθούν να μιλούν πειστικά. Ήταν ένα θαυμάσιο τρίο ιδιοφυιών, ο καθένας με τον τρόπο του. Ο καθένας φαίνεται πάντα να συμπληρώνει τους άλλους.

Στην πραγματικότητα, η κίστο είναι ένα πολύ αρχαίο φάρμακο — για την επιληψία, για τη χορεία, για διαταραχές του σπληνός και για «αποστήματα», σύμφωνα με τον παλιό Culpepper , πριν από περίπου τριακόσια χρόνια. <arg_value>Θα δούμε σε ποιο βαθμό ακολουθείται στις μέρες μας. Δεν μιλά μόνο για την κίστο, αλλά και για τις αρετές της ιξού (bird-lime) που φτιάχνεται από τους καρπούς της κίστου, «για να ωριμάζει και να αντλεί παχιά και λεπτά υγρά από μακρινά μέρη του σώματος, τα χωνεύοντας και τα διαχωρίζοντας· για να μαλακώνει τη σκληρότητα του σπληνός· για να βοηθά παλιά έλκη και πληγές, και ανακατεμένη με σαντεράκι και αυριπυρίτη, βοηθά να βγουν τα βρώμικα νύχια. Η κίστος , κοπανισμένη σε σκόνη και δοσμένη να πιεί, είναι καλή για την επιληψία (πτώση).

Το φρέσκο ξύλο μωλωπισμένο, με τον χυμό που εξάγεται και στάζεται στα αυτιά, είναι αποτελεσματικό για την ίαση των αποστημάτων σε αυτά. Η κίστος είναι εγκεφαλικό και νευρικό φάρμακο, χρήσιμο για σπασμωδικές κρίσεις, παράλυση και ίλιγγο.»

Αυτές οι αρχαίες χρήσεις εξακολουθούν να ισχύουν.

Το Viscum alb. έχει αποδειχθεί (proving). Σε ένα από τα provings τα συμπτώματα ήταν εκείνα της επιληπτικής αύρας και του petit mal, τα οποία επανερχόταν συχνά επί δύο χρόνια.

Ο Clarke έχει πολλά εξαιρετικά ενδιαφέροντα να πει σχετικά με την κίστο. Θεράπευσε μια εξαιρετική φυλή αλόγων που έγιναν επιληπτικά σε ηλικία sour ετών. Έχει θεραπεύσει χορεία· προβλήματα αυτιών· σπληνά· μητρικές ασθένειες. <arg_value>Ένας αριθμός περιπτώσεων «καταρροϊκής κώφωτας με θορύβους στα αυτιά» καταγράφεται επίσης ως θεραπευμένες.

Δίνει μερικά περίεργα ψυχικά και σωματικά συμπτώματα:

Νιώθει σαν να πρόκειται να κάνει κάτι φρικτό ενώ διαρκούν οι τρεμουλιασμοί.

Ξυπνά τη νύχτα σκεπτόμενος τα πιο φρικτά πράγματα.

Τρεμούλιασμα άκρων.

Τρίξιμο δοντιών· συσπάσεις.

Λέει ότι έχει θεραπεύσει τον κοκίτη σε δύο ημέρες.

Υπάρχει μια αίσθηση στο νώτο του αριστερού χεριού σαν μια μεγάλη αράχνη να σέρνεται πάνω του, κατόπιν το ίδιο στο νώτο του δεξιού χεριού.

Μια άλλη περίεργη αίσθηση, σαν κάτι να την τραβά προς τα κάτω από τη μέση, και αμέσως μετά σαν το άνω μέρος του σώματος να επιπλέει στον αέρα.

Σε θανατηφόρες περιπτώσεις δηλητηρίασης, όλοι οι μύες του σώματος ήταν παράλυτοι εκτός από εκείνους των ματιών.

Τα θύματα δεν μπορούσαν ούτε να μιλήσουν ούτε να καταπιούν και πέθαναν την όγδοη ή ένατη ημέρα.

Αυτό είναι ό,τι έχει να πει ο δρ Robert Cooper σχετικά με μια περίπτωση που θεράπευσε:

«Όσον αφορά τους λόγους μου για να συνταγογραφήσω Viscum alb . — είναι, πρώτον, οι γνωστές επιδράσεις του στα χορεικά συμπτώματα.

Εδώ είχαμε ένα τρεμουλιαστό καρδιά, συσπάσεις των άκρων τη νύχτα, και σοβαρές κρίσεις τρεμουλίσματος με καταληπτοειδή κατάσταση αναίσθησίας επί ώρες.

Η συνταγογράφηση του Viscum δικαιολογήθηκε πλήρως από την χανεμανική αρχή ότι τα συμπτώματα, και όχι απλώς τα ονόματα των ασθενειών, πρέπει να αντιστοιχούν στο φάρμακο . . . ' Παραθέτει επίσης έναν συγγραφέα που εκφράζει τη γνώμη ότι το Viscum είναι κατά πολύ ανώτερο, σε περιπτώσεις τοκετού, από όλα τα φάρμακα που είχε δοκιμάσει μέχρι τότε.