Στο Medical Press της 3ης Μαΐου 1893, ο Δρ. George Foy δίνει μια περιγραφή αυτού του φαρμάκου. Ο Gray το 1817 το αναφέρει ως φάρμακο για τη σύφιλη και για δηλητηριώδη δήγματα. Ο Marsset, από το Παρίσι, πειραματίστηκε με το υδατικό εκχύλισμα σε χοιρίδια. Καμία από τις ερεθιστικές επιδράσεις κοινές στα περισσότερα Euphorbia δεν προκλήθηκε, αλλά μια ισχυρή δράση στην καρδιά—πρώτα μια ανησυχητικά ταχύς σφυγμός και μετά ένα αιφνίδιο ρίγος. Έχει χρησιμοποιηθεί από παλαιοσχολικούς ιατρούς σε άσθμα, εποχικό άσθμα και βρογχίτιδα, κυρίως σε σημαντικές δόσεις. Στο Universal Homoeopathic Annual, σ. 57, ο Δρ. Cartier δίνει αυτή την περιγραφή: «Το Euphorbia Pilulifera έδωσε εξαιλετικά αποτελέσματα σε περιπτώσεις καυστικής λευκόρροιας, επιδεινούμενης από την παραμικρή κίνηση, ιδιαίτερα χρήσιμο για ωχρές, λεπτεπίλεπτες και ευαίσθητες γυναίκες (Jacaranda). Στη γονόρροια, όταν υπάρχουν έντονοι πόνοι σε κάθε ούρηση, καύσοι που αναγκάζουν τον ασθενή να καθίσει ή να παραμείνει ακίνητος· βίαιη επιθυμία για ούρηση (Cannabis, Cantharis). Υγρό άσθμα με εξάντληση και ανησυχία. Αιμορραγίες προκαλούμενες από ηλίαση ή τραυματισμό.»