Τη γνώση μας για τις θεραπευτικές ιδιότητες του κισσού την οφείλουμε στον Dr. Cooper, η εμπειρία του οποίου έδειξε ότι έχει σχέση με την ραχίτιδα και τις ραχιτικές καταστάσεις. Η μόνη δημοσιευμένη περίπτωση (H. W., xxxiv. 489) είναι εκείνη μιας κοπέλας είκοσι ετών, την οποία θεράπευσε από χρόνια υδροκέφαλο με μία μόνο δόση, η οποία επαναλήφθηκε μία φορά μετά από δεκαοκτώ μήνες όταν απείλησε επιστροφή των συμπτωμάτων. Η περιφέρεια του κεφαλιού της ασθενούς, όταν οδηγήθηκε στον Cooper, ήταν 27 1/2 ίντσες, καθιστώντας την αντικείμενο θαυμασμού και χλεύης για τα παιδιά του δρόμου, και επιδρώντας στη διάθεσή της και στην νευρική της κατάσταση. Η κατάσταση υπήρχε από την παιδική ηλικία και φαινόταν να χειροτερεύει πολύ. Υπήρχαν δύο μεγάλες οδηματώδεις διόγκωσεις στον αυχένα, μία εκάτερη πλευρά και αμέσως κάτω από το ινίο, προφανώς αποτέλεσμα ενδο-υδροκεφαλικής πίεσης. Μία σταγόνα Hed. h. Ø τοποθετήθηκε στη γλώσσα της. Το επόμενο πρωί καθαρό υγρό άρχισε να στάζει από τις ρινικές κοιλότητες, μια «εγκεφαλονωτιαία ρινόρροια» στην πραγματικότητα. Αυτό συνεχίστηκε τρεις εβδομάδες, με είκοσι έως τριάντα μαντηλάκια να χρησιμοποιούνται την ημέρα. Ταυτόχρονα οι διόγκωσεις άρχισαν να μειώνονται και είχαν εξαφανιστεί πλήρως όταν έπαψε η έκκριση. Δεκατρείς μήνες αργότερα, όταν μετρούταν για ένα καπέλο, βρέθηκε ότι το μέγεθος του κεφαλιού είχε μειωθεί στις 25 ίντσες και δεν τραβούσε πλέον την προσοχή. Όταν, αργότερα, κάποια συμπτώματα εγκεφαλικής πίεσης φάνηκε να απειλούν, μια δεύτερη δόση Hed. h. τα διέλυσε πλήρως. Η διάθεση της ασθενούς άλλαξε πλήρως· από νευρική, δυστυχισμένη και δειλή, έγινε ζωηρή, χαρούμενη και δραστήρια. Σε περιπτώσεις ρινόρροιας εγκεφαλονωτιαίας το Hed. h. πρέπει να έρχεται στο νου. Το Hed. h. έχει χρησιμοποιηθεί ως φταρνιστικό για «καθαρισμό της όρασης» από πανάρχαιων χρόνων, και ο Cooper μου λέει ότι έχει θεραπεύσει περιπτώσεις καταρράκτη.