"Οι περίεργοι, στρογγυλεμένοι, σκληρόφλοιοι καρποί έχουν περίπου το μέγεθος ενός πορτοκαλιού και έχουν τόσες βαθιές αύλακες όσα και τα κελιά τους, με κάθε κελί να περιέχει έναν μόνο πλατυσμένο σπόρο. Όταν ο καρπός ωριμάζει και εκτίθεται σε ξηρή ατμόσφαιρα, εκρήγνυται με μεγάλη δύναμη, συνοδευόμενος από ένα δυνατό, κοφτό πάταγο σαν πυροβολισμό πιστολιού, γι' αυτό και συχνά αποκαλείται Δείπνο του Μαϊμούδου-bell. Οι σπόροι είναι εμετικοί, σε πράσινη κατάσταση βίαια καθαρτικοί, αλλά όταν στεγνώσουν, σύμφωνα με τον Lunan, χάνουν αυτή την ιδιότητα. Από αυτούς εξάγεται ένα έλαιο, που μερικές φορές χρησιμοποιείται ως καθαρτικό, με περίπου είκοσι σταγόνες του να ισοδυναμούν σε δράση με μια κουταλιά της σούπας καστορέλαιο. Ένα δηλητηριώδες γαλακτώδες χυμός είναι άφθονο σε όλα τα μέρη του φυτού, και αν εφαρμοστεί στο μάτι προκαλεί σχεδόν άμεση τύφλωση." Το Treasury of Botany, από το οποίο παραθέτω τα ανωτέρω, αναγνωρίζει μόνο ένα είδος Hura, το H. crepitans. Αλλά ο Mure συγκρίνει το Hura του με το H. crepitans. Πιθανότατα είναι ποικιλίες του ίδιου είδους, με τις ιδιότητες του γαλακτώδους χυμού των δύο να είναι οι ίδιες. Οι παρατηρηθείσες επιδράσεις του H. crep. προέκυψαν από την κατανάλωση των σπόρων. Καύση στον λαιμό· έμετος και διάρροια· ασφυξία· κεφαλαλγία ήταν τα κύρια συμπτώματα που αναφέρθηκαν.