Ένας μεγάλος αριθμός δηλητηριάσεων με Zn. s. έχει καταγραφεί, και αυτές έχουν προσφέρει τα συμπτώματα του Σχήματος. Η χρήση του Zn. s. σε διάλυμα ως λοσιόν ματιών βασίζεται σε μια ειδική σχέση, και σε ομοιοπαθητικές αραιώσεις έχει θεραπεύσει θολερότητες του κερατοειδούς. Προκλήθηκαν σοβαρά γαστρικά και δυσεντερικά συμπτώματα, και το Zn. s. έχει θεραπεύσει πολλές περιπτώσεις δυσεντερίας. Ο Farrington λέει ότι κυρίως σε υποξείες περιπτώσεις ενδείκνυται, όταν οι πόνοι περιορίζονται στα πλάγια της κοιλιάς, πιθανόν στο κόλον. Ιδιαίτερα συμπτώματα είναι: Καύσος, οξύς πόνος στο κεφάλι. Αμέσως αίσθηση σαν ισχυρό ηλεκτρικό σοκ να διήλθε από το κεφάλι, ανέμενε ότι ο εγκέφαλός του θα έσπαζε μέσα από το κρανίο του. Κοιλιά συστελλόμενη. Ένιωθε σαν το αίμα μόλις να παλεύει να περάσει μέσα από τις φλέβες. Γαργαλητός παντού, με ανυπέρβλητη επιθυμία για γέλιο. Ένα «γαλακτώδες χλωμό του δέρματος μοιάζει με χαρακτηριστικό». Ο Gerstel (H. R., x. 155) αναφέρει αυτή την περίπτωση, που θεραπεύτηκε από τον Arnold: Μια κυρία έπασχε από κεφαλαλγία από την παιδική της ηλικία. Κατά την παιδική ηλικία δεν μπορούσε να σπουδάσει εξαιτίας της. Η έμμηνος ρύση άρχισε στα δέκα έξι της χρόνια, ήταν αδύναμη και ακανόνιστη, εμφανιζόταν μόνο κάθε έξι εβδομάδες. Στα δέκα οκτώ της χρόνια είχε σοβαρή φλεγμονή του εγκεφάλου, με απώλεια συνείδησης, και θεραπεύτηκε με φλεβοτομή και βδέλλες. Όταν την είδε ο Arnold ήταν παντρεμένη και μητέρα, με την κατάσταση ως εξής: Θαμπός, πιεστικός πόνος που διασχίζει ολόκληρο το μέτωπο, σαν το κεφάλι να συμπιεζόταν σε ένα ζυγό. (Παλαιότερα ήταν περισσότερο σφιγμένος και διαπεραστικός.) Μάτια φλεγμονώδη. Μέτωπο κόκκινο και πρησμένο. Αναγκαζόταν να ξαπλώσει, και είχε τρομερές οράσεις, έβλεπε το παιδί της με το κεφάλι συντριμμένο, ενώ άκουγε όλα όσα συνέβαιναν γύρω της. Απαιτούνταν ισχυρή προσπάθεια για να συνειδητοποιήσει την κενότητα των οράσεων. Μαζί τους η κεφαλαλγία έφτανε στο αποκορύφωμά της, ακολουθούσε μια ύφεση, έπειτα ύπνος. Το κεφάλι κατά τις κρίσεις ήταν κρύο και στεγνό στην αφή. Η οξεία φάση διαρκούσε μία ημέρα, αλλά ολόκληρη η κρίση δεκατέσσερις ημέρες, κατά τις οποίες ο πόνος αυξανόταν και μειωνόταν, και η ασθενής ήταν απόλυτα ικανοποιημένη αν ήταν ανεκτός. Πόνος < κατά καιρούς που έπρεπε να εμφανιστεί η έμμηνος ρύση· λίγες ημέρες πριν και μετά την έμμηνο ρύση επώδυνος καύσος και αίσθημα αδυναμίας στη σπονδυλική στήλη. Δεν έδειχνε άρρωστη, και είχε καλό χρώμα. Το Puls. δεν της έκανε καλό. Το Bell. 6 ενίσχυσε τις περιόδους και μείωσε σημαντικά τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των κεφαλαλγιών της· αλλά τώρα την κατέλαβε μια ανυπέρβλητη υπνηλία, και ταλαιπωρούνταν από έναν συχνά επαναλαμβανόμενο εμετό. Δόθηκε Zn. s. 2nd trit. για δεκαέξι ημέρες, μία δόση καθημερινά, έπειτα διακόπηκε για οκτώ ημέρες. Οι κεφαλαλγίες τώρα εμφανίζονταν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την περίοδο σε μέτριο βαθμό, αλλά στο ενδιάμεσο διάστημα ήταν ελεύθερη από πόνο. Το Zn. s. επαναλήφθηκε με τον ίδιο τρόπο τρεις φορές, και τότε ήταν ελεύθερη από κάθε πόνο. Έγραψε στον γιατρό τρεις μήνες αργότερα: «Με θεραπεύσατε ριζικά από ένα μεγάλο σωματικό νόσο, και το πιο σημαντικό, σώσατε τον νου μου από μια ακόμη πιο τρομερή.»