Το Antim. tart. μοιάζει στενά με το Antim. crud. και τα άλλα Αντιμόνια στη δράση του, αν και οι τροπικότητες διαφέρουν. Το Antim. tart. ήταν το αγαπημένο εμετικό των παλαιών χρόνων, και κατά συνέπεια είναι ένα από τα καλύτερα φάρμακά μας σε καταστάσεις ναυτίας. Η ναυτία είναι τόσο έντονη όσο του Ipec., αλλά λιγότερο επίμονη, και βελτ. με τον εμετό. Ο Nash το βρήκε το πιο κοντινό πράγμα σε ειδικό φάρμακο στη χολερική νόσος, με ενδείξεις «ναυτία, έμετος, υδαρή κόπρανα, εξάντληση, κρύος ιδρώτας, θολότητα ή υπνηλία». Σε θωρακικές παθήσεις όλων των ειδών ενδείκνυται όταν υπάρχει μεγάλη συσσώρευση βλέννας με τραχύ συριγμό και αδυναμία να αποβληθεί. Υπνηλία και ακόμη και κώμα μπορεί να συνοδεύουν περιπτώσεις όλων των ειδών στις οποίες απαιτείται το Ant. t. Το πρόσωπο είναι χλωμό ή κυανοτικό και η αναπνοή συριγμοτώδης. Υπάρχει θερμότητα γύρω από την καρδιά και ζεστασιά που ανεβαίνει από αυτήν. Αίσθηση ψύχους στα αιμοφόρα αγγεία. Ένας ανταποκριτής του Chemist and Druggist (21 Μαΐου 1892) διηγήθηκε την περίπτωση ενός μαθητευόμενου που είχε απασχοληθεί για μια εβδομάδα παρασκευάζοντας «μπάλες για τον βήχα» και διουρητικές μπάλες για άλογα, και οι δύο με σκόνη αντιμονίου. Του είχαν συστήσει να μην εισπνέει τη σκόνη, αλλά ο εργοδότης του πιστεύει ότι το έκανε. Στο τέλος της εβδομάδας προσβλήθηκε από μια ασθένεια, οφειλόμενη, κατά τη γνώμη του εργοδότη του, και αναμφίβολα σωστά, στο αντιμόνιο. Τα συμπτώματα είναι πολύ χαρακτηριστικά. Πρώτα, υπήρξε ναυτία, καταβολή και επιθυμία για ύπνο. Τον έστειλαν στο κρεβάτι, και κατά τη διάρκεια της νύχτας ο συνάδελφός του μαθητευόμενος είπε ότι σηκώθηκε και πάλευε να απαλλαγεί από ένα φανταστικό βάρος στο στήθος. Όταν ξαναξάπλωσε στο κρεβάτι, ξέσπασε άφθονη εφίδρωση, και επίσης ένα ιδιαίτερο εξάνθημα στο πρόσωπο και το στήθος του· μετά από αυτό έκανε ελεύθερα εμετό και ένιωσε καλύτερα. Θερμοκρασία 104, σφυγμός 120. Δόθηκε αντιπυρετικό μείγμα από liq. ammon. acet. και Sp. aether. nit. Ένας γιατρός που κλήθηκε βρήκε αναμφίβολα συμπτώματα πνευμονίας στον αριστερό πνεύμονα, αλλά ομολόγησε ότι δεν είχε ξαναδεί το εξάνθημα και δεν θα τολμούσε γνώμη γι' αυτό. Για δύο ημέρες η θερμοκρασία διατηρήθηκε στους 104, έπειτα τόσο η θερμοκρασία όσο και ο σφυγμός έγιναν φυσιολογικοί, το εξάνθημα εξαφανίστηκε, και μαζί του ο πνευμονικός βήχας· σε έξι ημέρες το αγόρι ήταν τελείως καλά. «Το παιδί βήχει όταν θυμώνει» είναι χαρακτηριστικό. Ο Heath θεράπευσε μια περίπτωση κοκίτη σε ένα παιδί που ήταν πολύ γκρινιάρικο πριν από τον βήχα. Η μητέρα είπε ότι αν το παιδί θύμωνε αμέσως έπιανε ένα κρίσιμο βήχα. «Βήχας στις 4 π.μ.» είναι μια άλλη ένδειξη που έχω βρει αληθινή. Άλλες κύριες ενδείξεις για αυτό το φάρμακο είναι: κρίσεις λιποθυμίας, εσωτερικό τρέμουλο. Προκαλεί χαλάρωση των σφιγκτήρων και των μυών, με ναυτία ή χωρίς. Ο τράχηλος της μήτρας ξηρός, ευαίσθητος, μη διασταλτός, με δυσφορία, γοερούς στεναγμούς και ανησυχία με κάθε πόνο (Aco.), αίσθημα αδιαθεσίας. Σπασμωδικές μυοσπασμωδικές κινήσεις. Σπασμοί. Μεγάλη βαρύτητα σε όλα τα άκρα και μεγάλη αδυναμία. Ρευματικοί πόνοι (πυρετός), με εφίδρωση, η οποία δεν ανακουφίζει. Φλεγμονή των εσωτερικών οργάνων. Γαστρικά και χολικά παράπονα. Συνεχής ναυτία—ναυτία που γίνεται αισθητή στο στήθος (Puls.). Αίσθηση βάρους ή βαρύτητας σε πολλά μέρη· κεφάλι, ινίο, κόκκυς, άκρα. Σφίξεις σε όλα τα αιμοφόρα αγγεία. Το παιδί θέλει να το κρατούν και κλαίει αν κάποιος το αγγίξει. Γκρίνια, κλαψουρίσματα και κλάμα. Ανησυχία, ανησυχία προαισθήματος, ταραχή. Θολότητα και σύγχυση του κεφαλιού σαν να είναι μουδιασμένο. Χρόνιο τρέμουλο του κεφαλιού· του κεφαλιού και των χεριών (όπως στη παράλυση από agitation). Η γλώσσα έχει παχιά, λευκή, παστωμένη επίστρωση με κόκκινες θηλές να διαφαίνονται. Έντονη ναυτία και έμετος με μεγάλη προσπάθεια· με ιδρώτα στο μέτωπο. Πληρότητα και αίσθημα από πέτρες στην κοιλιά ιδίως όταν κάθεται σκυμμένος μπροστά. Το δέρμα επηρεάζεται αισθητά. Η τυπική έκθημα μοιάζει με εκείνη της ευλογιάς, των συμπτωμάτων της οποίας η νόσος αναπαράγεται τόσο πιστά στη δοκιμασία ώστε έχει χρησιμοποιηθεί αντί για εμβόλιο για εμβολιαστικούς σκοπούς, και έχει διεκδικηθεί για αυτήν προληπτική δύναμη. (Σύγκριση Variolinum.) Ο φρικτός πόνος στη μέση της ευλογιάς παραλληλίζεται από τους πόνους της πλάτης του Ant. t., τους οποίους έχω βρει να αντιστοιχούν σε περισσότερες περιπτώσεις οσφυαλγίας από οποιοδήποτε άλλο φάρμακο. Το Ant. t. είναι επίσης «συχωτικό», και έχω επαληθεύσει ένα σύμπτωμα που δίνεται στον Hering, «κονδυλώματα στο πίσω μέρος της βαλάνου του πέους». Το Antim. tart. έχει επιδ. από τη ζεστασιά, αλλά όχι την υπερβολική ευαισθησία στη ζέστη και τον ήλιο του Ant. c., και μερικά από τα ρευματικά συμπτώματα βελτ. από τη ζεστασιά. Το ζεστό ρόφημα επιδ. τον βήχα, επίσης το να κάθεται στο κρεβάτι, ιδίως όταν ζεσταίνεται εκεί. Υπάρχει επίσης επιδ. από το κρύο και την υγρασία, αλλά όχι οι βλαβερές συνέπειες του κρύου πλυσίματος που βρίσκονται στο Ant. crud. Επίσης το κρύο πλύσιμο βελτ. τον ρευματικό πονόδοντο του Ant. t. Και τα δύο έχουν επιδ. από το άγγιγμα και ακόμη και από το να τα κοιτάζουν. Το Ant. t. έχει επιδ. όταν κάθεται· όταν κάθεται· και όταν σηκώνεται από καθιστική θέση· επιδ. όταν κάθεται σκυμμένος μπροστά· βελτ. όταν κάθεται όρθιος. Επιδ. όταν ξαπλώνει στο προσβεβλημένο πλάι. Επιδ. από την κίνηση, σε κάθε προσπάθεια να κινηθεί. Ένα χαρακτηριστικό του Ant. t. στις πνευμονικές παθήσεις είναι «ξαπλώνει με το κεφάλι πίσω». Δεν υπάρχει η βελτ. από την ανάπαυση που φαίνεται σε πολλά συμπτώματα του Ant. c. Η κεφαλαλγία του Ant. t. επιδ. από την ανάπαυση· επίσης ο πόνος στα αυτιά και η αναπνοή. Η επιδ. τη νύχτα είναι πιο έντονη με το Ant. t. παρά με το Ant. c. Ο βήχας επιδ. στις 4 π.μ. Βελτ. από λόξιγκας.