Αυτό το φάρμακο έρχεται ως καλό αντίθετο προς το Apis. Θα το βρείτε ανάλογο στα συμπτώματά του και πολύ όμοιο με τα παράπονα που θεραπεύονται από το Apis. Θα εκπλαγείτε εξετάζοντας την υδρωπική κατάσταση, τη ρευματική κατάσταση, το οίδημα των κυτταρικών ιστών, τον ύδρωπα των ουρών (σακκουλών), τα ολιγοουρικά ούρα που οδηγούν σε ύδρωπα· τις φλεγμονώδεις διόγκωση με οίδημα, στη μεγάλη ομοιότητα· και αν ξεκινούσατε με δύο περιστατικά και τα αναλύατε από τα ιδιαίτερά τους, και αν ένα στοιχείο παραλειπόταν, η επιδείνωση και η βελτίωση, το κρύο και η ζέστη, σε πολλές περιπτώσεις δεν θα μπορούσατε να διακρίνετε μεταξύ Apis και Apocynum, τόσο όμοιες είναι οι διόγκωσές τους, οι αιμορραγίες τους, οι διατάσεις τους και οι διαταραχές τους. Και τα δύο είναι φάρμακα για τον ύδρωπα· οι ρουτινιέρες θα δοκιμάσουν πρώτα Apis, μετά θα δοκιμάσουν Apocynum, και μετά θα δοκιμάσουν κάτι άλλο που είναι καλό για τον ύδρωπα. Αλλά σε όλο το μήκος αυτού του φαρμάκου υπάρχει επιδείνωση από το κρύο, ο ίδιος ο ασθενής επιδεινώνεται από το κρύο. Τα παράπονά του χειροτερεύουν από τις κρύες εφαρμογές. Στη διατεταμένη, υδρωπική του κατάσταση, είναι ριγικός, ευαίσθητος στον αέρα. Είναι ευαίσθητος στα κρύα ροφήματα. Έχει πόνο στο στομάχι, και ακόμη εμετό, από τα κρύα ροφήματα. Πόνος στην κοιλιά από τα κρύα ροφήματα. Ανησυχία εδώ κι εκεί στο σώμα όταν κρύα πράγματα βρίσκονται στο στομάχι· βλέπετε αμέσως πόσο διαφορετικό είναι αυτό από το Apis. Όποιος ακολουθεί το κυνήγι συμπτωμάτων και δεν διακρίνει μεταξύ των συνθηκών που αφορούν τον ασθενή και των τροπικοτήτων που αφορούν τα συμπτώματα δεν μπορεί να εκτιμήσει αυτές τις δύο μεγάλες διακρίσεις, όπου ο ένας ασθενής επιδεινώνεται από τη ζέστη και ο άλλος βελτιώνεται από τη ζέστη, σε όλα τα παράπονα. Οι εκκρίσεις είναι όλες μειωμένες. Τα ούρα είναι ολιγοουρικά. Το δέρμα είναι ξηρό. Όποια κι αν είναι τα παράπονά του, δεν μπορεί να ιδρώσει. Νιώθει ότι αν μπορούσε μόνο να ιδρώσει θα γινόταν καλά. Δεν υπάρχει έκκριση νερού. Πίνει άφθονα, και το νερό πηγαίνει στους κυτταρικούς ιστούς και τους διατείνει, και γίνεται υδρωπικός. Έχει μια υδάτινη διάθεση, μια που παίρνει νερό και δεν αφήνει κανένα να βγει. Ουρεί λίγο, και ιδρώνει ολιγοουρικά ή καθόλου· το δέρμα του είναι ξηρό, καμιά φορά ζεστό, όμως είναι ριγικός. Το δέρμα αισθάνεται τραχύ και σκληρό, αλλά είναι ριγικός. Το Apis υποφέρει φρικτά από ξηρό δέρμα, από ολιγοουρικά ούρα· όμως το Apis επιδεινώνεται παντού από τη ζέστη και βελτιώνεται από το κρύο. Αυτό είναι το μεγάλο διακριτικό γνώρισμα στους υδρώπες και στα ρευματισμούς και σε πολλές εσωτερικές παθήσεις. "Ύδρωπας των ορογόνων μεμβρανών." Ύδρωπας του εγκεφάλου, του περικαρδίου, του υπεζωκότα, του περιτοναίου· όλοι αυτοί είναι διατεταμένοι με ορό. Και υπάρχει μεγάλη οδύνη, μεγάλη δυσφορία. Ο φλεγμονώδης ρευματισμός είναι πάλι σαν το Apis, στο ότι παίρνει μαζί του ύδρωπα. Φλεγμονή των αρθρώσεων, των αστραγάλων, των αρθρώσεων, των δακτύλων των ποδιών, των δακτύλων των χεριών, φλεγμονή των αρθρώσεων σε όλο το σώμα. Η διόγκωση γύρω από την άρθρο βουλιάζει στην πίεση σαν το Apis. Αλλά με τα ολιγοουρικά ούρα, την απουσία ιδρώτα, με τη πυρετική κατάσταση, είναι συνεχώς ριγικός, και θέλει τα μέρη καλά τυλιγμένα εκεί όπου το Apis τα θέλει ακάλυπτα. Κάποιος θα μπορούσε να πει, "Μα, αυτό είναι μόνο ένα σύμπτωμα." Όσοι δεν αντιλαμβάνονται τη διαφορά μεταξύ των συμπτωμάτων που αποδίδονται στον ασθενή και των συμπτωμάτων που αποδίδονται στα μέρη θα το δουν ως μόνο ένα σύμπτωμα μαζί με τα υπόλοιπα. Όταν πάρει ένα περιστατικό και το αναλύσει στο Repertory θα το χρησιμοποιήσει ως ένα σύμπτωμα. Ωστόσο εκείνο το στοιχείο καμιά φορά θα υπερισχύσει όλων των υπολοίπων, επειδή αποδίδεται στον ασθενή και όχι μόνο στα μέρη του. Έχουμε πολλά φάρμακα όπου ο ίδιος ο ασθενής βελτιώνεται από τη ζέστη. Θέλει να είναι στη ζέστη, θέλει να είναι ζεστός, και όμως θέλει κρύο εφαρμοσμένο στο μέρος. Αλλά εκείνο που είναι γενικό είναι το κυρίαρχο στοιχείο, και αν δεν γνωρίζουμε και δεν διακρίνουμε τα πράγματα που είναι γενικά από τα πράγματα που είναι ιδιαίτερα, ανακατεύουμε τη Materia Medica μας. Πρέπει να διακρίνουμε τα πράγματα που ανήκουν στον ίδιο τον ασθενή από τα πράγματα που ανήκουν στα μέρη του. "Ύδρωπας, με μεγάλη δίψα." Ύδρωπας: Αυτό είναι ένα μεγάλο φάρμακο για τις χαμηλές μορφές νόσου, όπως ο τυφοειδής πυρετός και ο οστρακιάς, και είναι χρήσιμο μετά από μακροχρόνιες ασθένειες. Οι ασθενείς γίνονται πολύ εξαντλημένοι, πολύ ριγικοί, πολύ αναιμικοί, έχουν μεγάλη δίψα, τα ούρα γίνονται ολιγοουρικά, το δέρμα γίνεται ξηρό. Είναι μια κακή ανάρρωση· δεν έχει αναρρώσει. Εμφανίζεται ύδρωπας· ύδρωπας μετά από οστρακιά, ύδρωπας μετά από τυφοειδή πυρετό. Μια χαμηλή μορφή νόσου, σαν τυφοειδής πυρετός, τον κράτησε στο κρεβάτι τέσσερις ή πέντε εβδομάδες, και είναι αδυνατισμένος και εξαντλημένος, και τώρα δεν παίρνει σάρκα, δεν έχει όρεξη, αλλά πίνει άφθονα· φαίνεται να μην θέλει τίποτα άλλο παρά νερό. Το δέρμα του αρχίζει να διατείνεται, γεμίζει, και γίνεται υδρωπικό. Αυτό μοιάζει με το Apis, και το Apis θα ήταν ενδεδειγμένο εφόσον ήταν πάντα ζεστός, και ήθελε να είναι ακάλυπτος, και ήθελε κρύα πράγματα.