Η παλιά ονομασία «Wound-wort» («βότανο της πληγής») ή «Bruise-wort» («βότανο του μώλωπα») δείχνει έναν από τους κύριους χώρους δράσης του Bellis και το συνδέει στη δράση με τα συγγενή του Compositae, το Arnica και το Calendula. Η μαργαρίτα είναι ένα λουλούδι που πατιέται επανειλημμένα και πάντα ξαναπετάει χαρούμενο μετά· και επειδή είναι το «μάτι της ημέρας» (day's eye), μπορεί να είναι το σημάδι της τάσης της για υπερβολικά νωρίς ξύπνημα. Ο Dr. Burnett είναι η κύρια αυθεντία για τις ομοιοπαθητικές της χρήσεις. «Δρα πολύ παρόμοια με το Arnica, ακόμη και ως προς την πρόκληση ερυσίπελα». Έχει θεραπεύσει με τη βοήθειά της αρκετές περιπτώσεις όγκων που προέκυψαν από χτύπημα. «Στάση» και «εξάντληση» είναι οι κύριες νότες της δράσης της. Εκκρίσεις και πρήξιμο πολλών ειδών. Εξαντλημένη μήτρα. Κιρσοί. Οι ζαλάδες ηλικιωμένων ατόμων (εγκεφαλική στάση). Έχει έντονη δράση στα γυναικεία γεννητικά όργανα, ειδικά σε υπεραιματωμένη μήτρα και στήθη. Ανακουφίζει προβλήματα της εγκυμοσύνης: αδυναμία περπατήματος· κιρσούς. Εξάντληση από αυνανισμό. Υπερεργαζόμενοι ηλικιωμένοι εργάτες και τεχνίτες· παθήσεις του κεφαλιού ηλικιωμένων κηπουρών που εργάζονται· εμπορικοί ταξιδιώτες· σιδηροδρομική σπονδυλική στήλη. Ο Burnett γενικά το χορηγούσε σε Ø βάμμα. Είναι κατεξοχήν φάρμακο αριστερής πλευράς· προκαλεί σουβλιές στον σπλήνα. Έχει προκαλέσει ακμή· φουρντούλια· ρευματικούς πόνους· ζάλη. Κεφαλαλγία από ινίο προς μετωπιαίο τμήμα· αίσθηση συστολής στο μπροστινό μέρος του εγκεφάλου. Πόνος στην εσωτερική πλευρά του δεξιού βραχίονα σαν να αναπτύσσεται φουρντούλι. Μια κύρια ένδειξη βρίσκεται στην αιτιολογία του: επιβλαβείς συνέπειες από αιφνίδιο υγρό κρύο σε ζεστό στομάχι ή επιφάνεια σώματος. Αυτό μπορεί να ληφθεί ως κλειδί: «συνέπειες κρύων ή παγωμένων ποτών όταν το σώμα είναι ζεστό»· δυσπεψία, αμηνόρροια, δερματικές παθήσεις (συμπεριλαμβανομένης μιας εντυπωσιακής περίπτωσης ψωρίασης), ρευματισμοί από αυτή την αιτία. Εγγύς και απώτερες συνέπειες χτυπημάτων, πτώσεων, ατυχημάτων (τραύμα). Προκαλεί αίσθημα κούρασης με επιθυμία για ξάπλωμα. Ως φάρμακο για την αδυναμία που ακολουθεί οξείες κρίσεις ουρικής αρθρίτιδας, ο Burnett του δίνει πολύ υψηλή θέση, κατατάσσοντας το μαζί με το Vanadium, του οποίου αποτελεί συμπλήρωμα σε εκφυλιστικές καταστάσεις, όπως η εγκεφαλική αραίωση και ο αθηρωματισμός των αρτηριών. Έχει παρατηρηθεί ότι προκαλεί διαστολή της κόρης όταν χρησιμοποιείται τοπικά. Είναι καλό να μην χορηγείται κοντά στην ώρα του ύπνου, καθώς τείνει να προκαλεί αϋπνία, ξύπνημα στις 3 π.μ., και αντιστρόφως το «ξύπνημα υπερβολικά νωρίς το πρωί και αδυναμία να ξανακοιμηθεί» είναι κύρια ένδειξη για τη χρήση του.