Η Bryonia δρα ιδιαίτερα και ισχυρά επί των ορογόνων μεμβρανών και των σπλάχνων που περιέχουν, περισσότερο επί του υπεζωκότος και των πνευμόνων · κατόπιν επί του εγκεφάλου, και τελικά επί του ήπατος. Ακολουθεί η δράση επί των αρθρικών (συνοβιακών) μεμβρανών και των μυϊκών ινοδεσμών, και τελευταία επί των βλεννογόνων μεμβρανών του αναπνευστικού και του πεπτικού συστήματος. Η κατάσταση που εγκαθίσταται δεν είναι οξεία φλεγμονή, αλλά μάλλον υποξεία· προσομοιάζει περισσότερο με εκείνη την κατάσταση όταν πρόκειται να εμφανιστούν διηθήσεις, εξιδρώσεις ή εκκρίσεις, με τα συμπτώματα να δηλώνουν μια κατάσταση ενδιάμεση μεταξύ φλεγμονής και νευρικού ερεθισμού. Όταν όμως εμπλέκονται οι αρθρικές μεμβράνες και οι μυϊκες ίνες, η φλεγμονή, αν και παραμένει πιο υποξεία στον χαρακτήρα της, μετέχει πιο αποφασιστικά ρευματικής ή αρθριτικής φύσης, και ενδεχομένως αυτή η κατάσταση θα μπορούσε να ειπωθεί ότι χαρακτηρίζει πάντα τη φλεγμονή της Bryonia, ανεξαρτήτως των ιστών που εμπλέκονται. Οι πιο χαρακτηριστικές εκφράσεις της Bryonia είναι οι σουβλιές της, οι τετανιαστικοί πόνοι, και η επιδείνωση όλων των συμπτωμάτων της από την κίνηση. Χαρακτηριστικά συμπτώματα.