Οι Centaureae συγγενεύουν με τους γαϊδουράγκαθους. Ο Dr. Chagon, Duc de Sorentino, πειραματίστηκε με τη ρίζα του Cent. t. Τα συμπτώματα συμφόρησης είναι πολύ έντονα: «Το αίμα ανεβαστικά επώδυνο σε κάθε κίνηση.» Μια έξυπνη υπηρέτρια που το πήρε φάνηκε ναζωμένη επί αρκετές ημέρες. «Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίστηκαν ένα τέταρτο της ώρας μετά τη λήψη του φαρμάκου, ήτοι εκείνα των βραχιόνων μαζί με θαμπούς πόνους στο υπογάστριο, ρίγη και γενική θερμότητα, ιδίως στο μέτωπο, το οποίο ήταν καλυμμένο με ιδρώτα. Ακολούθησε πονοκέφαλος ναζωτικός στους κροτάφους, στα μετωπιαία προεξοχές, στις οφθαλμικές καμάρες και στα μάτια. Εν συνεχεία ήρθαν τα εξής συμπτώματα: Θολούρα της όρασης· όρεξη εναλλασσόμενη με ναυτία· αύξηση σιέλου και έμετος· ρινόρροια· δακρύρροια· λόξιγκας· ταχεία κάμψη της δύναμης· γενική δυσφορία· σύγχυση του νου· καταπόνηση· θαμπά βυθισμένα μάτια· σπασμωδική εφίδρωση· κνησμός και τσούξιμο στο δέρμα· υπνηλία και δίψα. Μια κατάσταση αντίδρασης, μετά από τέσσερες ή έξι ώρες, έφερε κάποια ηρεμία. Την επόμενη ημέρα, το πρωί ή προς το βράδυ, τα παραπάνω συμπτώματα επανεμφανίστηκαν αλλά με λιγότερη βιαιότητα, και μερικά από αυτά απέκτησαν περιοδικότητα form. Ακολούθησε ρινίτιδα, κολικός, διάρροια, πυρετοί διαφόρων τύπων, πόνοι στα βράχια, ξηρός βήχας, κ.λπ. Η δράση τελείωσε με τα συμπτώματα του καταρράκτη, της στηθάγχης και του πυρετού το πρωί, και με σύγχυση και πόνο στο μέτωπο» (Allen). Τα παραπάνω δίνουν μια γενική ιδέα της δράσης αυτού του φαρμάκου. Τα συμπτώματα είναι < τη νύχτα· το πρωί κατά την αφύπνιση· από την κίνηση· κατά τη διάρκεια και μετά την ούρηση. > Από το φαγητό.