Η Cicuta v. είναι ένα από τα πιο δραστικά από τα δηλητηριώδη Σκιαδοφόρα. Η κύρια επίδρασή της ασκείται στον προμήκη μυελό, στο γαστροεντερικό σωλήνα και στο δέρμα. Οι μυϊκές συσπάσεις και οι σπασμωδικές αναπηδήσεις είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της Cicuta. «Η κάμψη του κεφαλιού προς τα πίσω» είναι πολύ χαρακτηριστική. Το φάρμακο έχει θεραπεύσει πολλές περιπτώσεις εγκεφαλονωτιαίας μηνιγγίτιδας, με τον οπισθότονο ως κύρια ένδειξη. Η βιαιότητα είναι κύριο γνώρισμα: βίαιοι σπασμοί· γόγγοι και ουρλιαχτά· μεγάλη αναστάτωση· κάνει χειρονομίες· παράξενες κινήσεις· περίεργες επιθυμίες, όπως να φάει κάρβουνο. «Το κεφάλι στραμμένο ή στριμμένο προς τη μία πλευρά» δεν είναι λιγότερο ενδεικτικό του φαρμάκου σε σπασμούς παιδιών ή ενηλίκων. (Βλ. τις περιπτώσεις που αναφέρονται παρακάτω.) Αντιστοιχεί σε πτώσεις και στις επιπτώσεις των κρανίων εγκεφαλικού. Απόλυτη εξάντληση ακολουθεί τις σπασμωδικές κρίσεις· αιφνίδια ακαμψία, κατόπιν αναπηδήσεις και βίαιες παραμορφώσεις· κατόπιν εξάντληση. «Αναπήδηση του αριστερού χεριού όλη την ημέρα» είναι πολύ χαρακτηριστικό σύμπτωμα. Τρόμος όταν αγγίζεται. Τρεμούλιασμα με αίσθημα παλμών. Συγκλινικός στραβισμός· από πτώση ή χτύπημα. Υπνος λήθαργος, κλαίει όταν ξυπνά, παραμορφώνει τους μύες του προσώπου και κοιτάζει κενά. Διασταλμένες κόρες. Σοκ από το κεφάλι προς τα κάτω στο σώμα. Πρόσωπο γαλαζωπό. Αφρίζει στο στόμα. Σαγόνια κλειδωμένα. Δαγκώνει τη γλώσσα. Λόξιγκας. Πείνα αμέσως μετά το γεύμα. Σκάλισμα, αναπηδήσεις στον κόκκυγα. Η Cicuta έχει έντονη δράση στο δέρμα: έκρηξη φλύκταινων που ενώνονται μεταξύ τους με κιτρινωπές κηρώδεις ψείρες, ιδίως γύρω από το στόμα, και που μπερδεύουν τα γένια. Ο Nash θεράπευσε έκζεμα της κεφαλής σε μια νέα γυναίκα με Cic. v.—ολόκληρο το τριχωτό ήταν καλυμμένο σαν με στέρεο κάλυμμα. Επιθηλίωμα, αναπτύξεις καλυμμένες με κηρώδεις ψείρες. Πρόσφορο σε ηλικιωμένους και παιδιά. Ο Teste τοποθετεί την Cicuta στην ομάδα της Sulphur. Την θεωρεί αντιψωρική, και υποστηρίζει ότι, καθώς οι εκρήξεις της βρίσκονται κυρίως στο κεφάλι και το πρόσωπο, έτσι και τα συμπτώματά της, όταν συμβαίνει παλινδρόμηση των δερματικών εκρήξεων, γίνονται κυρίως αισθητά στον εγκέφαλο. Η Bovista και η Aethusa μοιάζουν με την Cic. v. σε αυτό. Ο Teste αναφέρει την περίπτωση μιας κυρίας πενήντα οκτώ ετών που σταμάτησε να εμφανίζει έμμηνο ρύση στα τριάντα εξαιτίας ενός φόβου, και που ήταν «ρωμαιϊκής κράσης, ευερέθιστη, νευρική και υπερβολικά φαντασιοπρακτική και παράξενη». Είχε χρόνια διόγκωση του αριστερού ωοθήκης. Η Cic. v. είχε αξιοσημείωτα ηρεμιστική δράση για αρκετές εβδομάδες, και κατά το διάστημα αυτό η διόγκωση μειώθηκε σημαντικά. Η ασθενής έπρεπε να φύγει από το Παρίσι, οπότε η θεραπεία δεν μπόρεσε να συνεχιστεί. Οι δύο παρακάτω περιπτώσεις απεικονίζουν με εντυπωσιακό τρόπο τη δράση της Cicuta. Η πρώτη, περίπτωση οξείας μηνιγγίτιδας, παρατίθεται από το N. A. J. H. από τον Amer. Hom. της 1ης Ιανουαρίου 1898: Ο Δρ. H. von Musits θεράπευσε τον J. N. R., ηλ. 43· άνδρας· έγγαμος· χρήστης αλκοόλ και καπνού· λογιστής. Μετά από την έντονη καλοκαιρινή ζέστη, εμφανίστηκαν αυτά τα συμπτώματα: Σπασμός· παραμόρφωση των άκρων· κεφάλι στραμμένο προς τα πίσω. Τρισμός. Αφρός από το στόμα. Δάγκωμα της γλώσσας. Αδυναμία αναπνοής. Πλήρης απώλεια συνείδησης και της ικανότητας κατάποσης. Σπασμοί, ακολουθούμενοι από πλήρη εξάντληση. Λήθαργος. Διόγκωση του προσώπου. Αδυναμία κίνησης της γλώσσας. Ολόκληρο το σώμα φαίνεται να έχει τεράστιο μέγεθος. Ο ασθενής είχε τρεις κρίσεις σπασμών μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες, ακολουθούμενες από τη διόγκωση της γλώσσας και του σώματος. Ακραίο τρεμούλιασμα των χεριών. Δύσκολη άρθρωση. Την επόμενη ημέρα άφθονα υδαρή διάρροια, κόπρανα επιδ. από οποιονδήποτε θόρυβο, αιφνίδια είσοδο οποιουδήποτε προσώπου στο δωμάτιο ή δυνατή ομιλία. Βελτ. με ανάπαυση και σε σκοτεινό δωμάτιο. Αρκετές φορές προηγουμένως είχε εμφανίσει συμπτώματα νευρικής εξάντλησης. Ο αδελφός του, ιατρός, πέθανε την προηγούμενη άνοιξη από πάρεση εξαιτίας υπερβολικής χρήσης αλκοόλ και φαρμάκων. Μετά από δύο δόσεις Cicuta vir. 200 δεν υπήρξαν άλλοι σπασμοί και ο ασθενής θεραπεύτηκε πλήρως σε δύο εβδομάδες. Δεν υπήρξε υποτροπή. Η επόμενη περίπτωση, περίπτωση χολέρας, παρατίθεται από το Indian Hom. Rev. από τον Amer. Hom., 15 Δεκεμβρίου 1896. Ο Banerjee καταγράφει την περίπτωση: «Ένα αγόρι, ηλικίας πέντε ετών, είχε κρίση χολέρας τρεις ημέρες πριν από την επίσκεψή μου. Είχε θεραπευθεί από ομοιοπαθητικό από την αρχή της κρίσης. Ο ασθενής έπασχε από σπασμούς, όταν τον είδα για πρώτη φορά την τέταρτη ημέρα. Οι σπασμωδικές κρίσεις ήταν πολύ σοβαρές από την τρίτη ημέρα της κρίσης της χολέρας. Τα συμπτώματα ήταν: μάτια μισοστραμμένα, κεφάλι στραμμένο προς την αριστερή πλευρά, και τα χέρια και τα πόδια της ίδιας πλευράς ήταν συσπασμένα. Του δόθηκαν Bell., Hyos., Cina και Bryonia χωρίς αποτέλεσμα. Του δόθηκε τότε Cicuta virosa. Η πρώτη δόση μετρίασε τη σοβαρότητα των κρίσεων, η δεύτερη δόση έβαλε το παιδί να κοιμηθεί, και έτσι σώθηκε από τον επικείμενο θάνατο.» Οι κύριες Τροπικότητες είναι: Επιδ. από κρανία εγκεφαλικά, ιδίως του εγκεφάλου και της σπονδυλικής στήλης· από το γύρισμα του κεφαλιού· από το ελαφρύτερο άγγιγμα (ανανεώνει τους σπασμούς)· από το κρύο. Βελτ. από τη ζεστασιά. Αμέσως μετά το φαγητό: πόνους στην κοιλιά και υπνηλία. Αμέσως μετά την έναρξη του φαγητού: αισθάνεται χορτασμένος. Σύντομα μετά το γεύμα—μεγάλη πείνα.