Cocculus Indicus

Τροπικότητες

Ο Farrington λέει: «Ο Cocculus δρα στο εγκεφαλονωτιαίο σύστημα, προκαλώντας μεγάλη αδυναμία αυτών των οργάνων. * * * Προκαλεί παραλυτική αδυναμία της σπονδυλικής στήλης και ειδικά των κινητικών της νεύρων· έτσι τον βρίσκουμε βέβαιο και συχνό φάρμακο σε παράλυση που οφείλεται σε νόσο του νωτιαίου μυελού. * * * Ενδείκνυται ιδιαίτερα στην αρχή του προβλήματος, όταν επηρεάζεται η οσφυϊκή περιοχή της σπονδυλικής στήλης· υπάρχει αδυναμία στη μέση της πλάτης σαν παραλυμένη· η μέση της πλάτης υποχωρεί όταν περπατά. Υπάρχει αδυναμία των ποδιών, και με τα πόδια εννοώ ολόκληρα τα κάτω άκρα· τα γόνατα υποχωρούν όταν περπατά, οι πατούσες αισθάνονται σαν μουδιασμένες, οι μηροί πονάνε σαν να έχουν χτυπηθεί· πρώτα μουδιάζει το ένα χέρι, μετά το άλλο· καμιά φορά μουδιάζει ολόκληρο το χέρι και το χέρι αισθάνεται πρησμένο. Αυτά τα συμπτώματα βρίσκονται στη βάση της συμπτωματολογίας ολόκληρου του φαρμάκου· όλα φαίνεται να εξαρτώνται από τη σπονδυλική αδυναμία.» Ο Dunham λέει: «Η σφαίρα δράσης του είναι προεξάρχοντα το σύστημα της ζωής των ζώων· ο εκούς μυϊκός σύστημα πρώτα και έπειτα ο αισθητήριος είναι οι πρωταρχικές έδρες δράσης. Ναυτία που εκτείνεται μέχρι του εμέτου και συνοδεύεται από λιποθυμικότητα και από σοβαρό ίλιγγο όταν σηκώνει το κεφάλι είναι χαρακτηριστικό σύμπτωμα.» Ο Hughes λέει: «Επηρεάζει τους εκούς μύες μάλλον παρά τις διανοητικές δυνάμεις· με αυτό συμφωνούν πλήρως οι πειράσεις του Hahnemann.» Ο Pareira λέει: «Δρά μάλλον στους εκούς μύες παρά στις διανοητικές δυνάμεις.» Έχουμε δώσει αυτά τα αποσπάσματα από διάφορους συγγραφείς για να διαπιστώσουμε αν μας προσέφεραν πολλή βοήθεια από πρακτική άποψη. Ο δρ Hughes λέει ότι οι πειράσεις του Hahnemann επιβεβαιώνουν αυτές τις γενικεύσεις. Παράθεμα από τις πειράσεις:

«Αδυναμία των τραχηλικών μυών με βαρύτητα του κεφαλιού, οι μύες φαίνεται ανίκανοι να στηρίξουν το κεφάλι.» (Calc. phos, Verat. alb.). «Παραλυτικός πόνος στη μέση της πλάτης, με σπασμωδικό τράβηγμα κατά μήκος των ισχίων, που εμποδίζει το περπάτημα.» «Τα γόνατά του λυγίζουν από αδυναμία, σαλεύει ενώ περπατά και κινδυνεύει να πέσει προς τη μία πλευρά.»

«Άλλοτε τα πόδια του είναι μουδιασμένα, άλλοτε τα χέρια.» «Το χέρι τρέμει ενώ τρώει, και όσο πιο ψηλά σηκώνεται, τόσο περισσότερο.» «Τώρα το ένα χέρι, τώρα το άλλο, φαίνεται αναισθητό και μουδιασμένο.» Οι πατούσες μουδιάζουν ενώ κάθεται.» «Γενικές κρίσεις παραλυτικής αδυναμίας, με πόνο στην πλάτη.»

Όλα αυτά είναι επαληθευμένα συμπτώματα από την Encyclopaedia of Pure Materia Medica του Allen. Είναι διατυπωμένα με τους απλούστερους όρους, και ενώ συμφωνούν με τις δηλώσεις των ανωτέρω παρατιθέμενων λόγιων ανδρών, ότι δηλαδή δρα στη σπονδυλική στήλη και τους κινητικούς μύες, θα μπορούσαν να εφαρμοστούν για τη θεραπεία των ασθενών σύμφωνα με τις οδηγίες του Hahnemann από οποιονδήποτε απλό άνθρωπο συνηθισμένης νοημοσύνης. Έτσι απλοποιείται η πρακτική της θεραπευτικής ιατρικής, απαλλαγμένη από τις εικαστικές θεωριολογίες των ονειροπόλων, και αν θεραπεύει τους ασθενείς στην περίπτωση ασθενούς Cocculus, θα το κάνει με τον ίδιο αλάνθαστο νόμο της «κάλυψης συμπτωμάτων» σε κάθε ιάσιμη περίπτωση.

Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε όλη τη δράση αυτού του φαρμάκου πάνω στο νευρικό σύστημα σε μία λέξη, δηλαδή εξάντληση, αλλά τι σημαίνει αυτό για σκοπούς συνταγογράφησης. Πολλά φάρμακα εξαντλούν τρομερά, αλλά το καθένα έχει το ιδιαίτερο είδος εξάντλησής του, και όταν άνδρες, όπως άκουσα έναν περίφημο χειρουργό σε ομοιοπαθητικό κολλέγιο να καυχώνται ότι συνταγογραφούσαν σε φυσιολογική βάση, χωρίς καμία εκτίμηση της συμπτωματολογίας, δεν μπορώ παρά να αισθανθώ ότι τέτοιοι γνωρίζουν λίγα ή τίποτα από την τέχνη της ομοιοπαθητικής συνταγογράφησης, όποιες κι αν είναι οι άλλες τους γνώσεις. Σύμφωνα με τις διδασκαλίες του Hahnemann η συμπτωματολογία προηγείται στην επιστημονική συνταγογράφηση, όποια κι αν είναι η παθολογική κατάσταση.

Πέρα από τα συμπτώματα που συνοδεύουν τη γενική εξάντληση και το σπονδυλικό πρόβλημα, ή συνδυάζονται με αυτά, έχουμε τα εξής που είναι χαρακτηριστικά. «Σύγχυση ή ζάλη του κεφαλιού, αυξανόμενη από φαγητό και πόσιμο.» «Ίλιγγος, σαν μεθυσμένος, και σύγχυση του νου.» «Στροφικός ίλιγγος όταν σηκώνεται στο κρεβάτι· που τον ανάγκασε να ξαπλώσει ξανά.» «Αρρωστιάρικη κεφαλαλγία με ναυτία και τάση για έμετο.» «Όλα αυτά τα συμπτώματα επιδεινώνονται ιδιαίτερα από ταξίδι με άμαξα ή βάρκα.» Ναυτία από ταξίδι στη θάλασσα. (Η ναυτία της θάλασσας > στο κατάστρωμα σε φρέσκο κρύο αέρα.) (Tabac.). Οι κεφαλαλγίες και ο ίλιγγος του Cocculus διαφέρουν από τη Bryonia, παρά το γεγονός ότι και τα δύο επιδεινώνονται όταν σηκώνεται στο κρεβάτι. Στη Bryonia και σε μερικά άλλα φάρμακα η αδιαθεσία του στομαχιού προηγείται της κεφαλαλγίας, ενώ στο Cocculus συμβαίνει ακριβώς το αντίστροφο. Επώδυνη αίσθηση αδυναμίας ή κενότητας στο κεφάλι βρίσκεται στο Cocculus και συνάδει με τη γενική αδυναμία. Αυτή η αίσθηση κενότητας, που είναι άλλο όνομα για την αδυναμία, είναι γενικό χαρακτηριστικό του Cocculus, και βρίσκεται στο κεφάλι, την κοιλιά, τα έντερα, το θώρακα, την καρδιά, το στομάχι· εν ολίγοις, σε όλα τα εσωτερικά μέρη. Η ναυτία του Cocculus, που είναι τόσο σταθερό σύμπτωμα των κεφαλαλγιών, μοιάζει με αυτή που είναι τόσο χαρακτηριστική του Colchicum, δηλαδή: «Ακραία αποστροφή για φαγητό, προκαλούμενη ακόμη και από τη μυρωδιά του φαγητού, αν και με πείνα.» Με το Colchicum υπάρχει πιο έντονη ναυτία, καθώς και αποστροφή. Ο ασθενής φτάνει στη ναυτία μέχρι λιποθυμίας. Υπάρχει με το Cocculus μια μεταλλική γεύση στο στόμα.

Ο αισθητήριος εγκέφαλος έρχεται υπό την ίδια βαθιά κατάθλιψη που κατακλύζει το γενικό νευρικό σύστημα. Ο ασθενής είναι λυπημένος, βυθισμένος στον εαυτό του, μελαγχολικός, σκυθρωπός, σιωπηλός, κάθεται σε μια γωνία βυθισμένος σε λυπημένες σκέψεις κ.λπ. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα στα νευρικά πυρετά. Κατάθλιψη, κατάθλιψη, κατάθλιψη. Ο Cocculus έχει μερικά πολύ σημαντικά συμπτώματα στην κοιλιακή και τη μητρική περιοχή.

Το ένα είναι το μεγάλο φούσκωμα της κοιλιάς. Αυτό βρίσκεται τόσο στη μετεωρισμική κολικό όσο και στη δυσμηνόρροια. Στη μετεωρισμική κολικό, για την οποία είναι τόσο πολύτιμο φάρμακο, ο ασθενής παραπονιέται για μια αίσθηση σαν η κοιλιά να ήταν γεμάτη από μυτερά ξύλα ή πέτρες. Οι κρίσεις είναι συχνά στα μεσάνυχτα. Τα αέρια φαίνονται εδώ κι εκεί, και η αποβολή τους δεν φαίνεται να ανακουφίζει πολύ, γιατί νέα σχηματίζονται ξανά στη θέση τους.

Έπειτα πάλι φαίνεται να υπάρχει μεγάλη πίεση στη βουβωνική περιοχή σαν να επρόκειτο να συμβήκε κήλη. Στη δυσμηνόρροια, εκτός από το φούσκωμα, υπάρχουν σφιχτικοί, σπασμωδικοί πόνοι, που είναι πολύ έντονοι, καθώς και ένα αξιοσημείωτο βαθμό αδυναμίας. Είναι τόσο αδύναμη που μόλις μπορεί να σταθεί, να περπατήσει ή να μιλήσει. Αυτό είναι πολύ χαρακτηριστικό και, όσον αφορά την αδυναμία, μοιάζει με το Carbo animalis, αλλά στο Cocculus είναι στη γραμμή της γενικής εξάντλησης του φαρμάκου, ενώ στο Carbo animalis η ροή την εξασθενεί. Στο Cocculus η ροή μπορεί να μην είναι καθόλου υπερβολική, αλλά αντιθέτως μπορεί να γίνεται όλο και λιγότερη και να εμφανίζεται στη θέση της μια λευκόρροια, ή ακόμη και μεταξύ των εμμήνων. Αυτός είναι ο τρόπος που πρέπει να διαφοροποιούμε μεταξύ των φαρμάκων αν θέλουμε να επιτύχουμε στην πρακτική.

Λοιπόν, αν επρόκειτο να δώσω τα τέσσερα μεγάλα χαρακτηριστικά συμπτώματα αυτού του φαρμάκου, θα ήταν αυτά:

1. Αδυναμία των τραχηλικών μυών, με βαρύτητα του κεφαλιού.

2. Πάθησεις που προκαλούνται ή επιδεινώνονται από ταξίδι με τρένο, άμαξα ή βάρκα.

3. Αίσθηση αδυναμίας, ή κενότητας σε διάφορα όργανα.

4. Κακές συνέπειες από απώλεια ύπνου, νυχτερινή αγρυπνία ή υπερκόπωση. (Causticum Cuprum met., Ignatia, Nitric acid.).