Η παρασκευή του Ferrum Phos., η οποία παίζει τόσο σημαντικό ρόλο στη θεραπεία του Schüssler, έχει μέχρι τώρα επισκιάσει το συνηθισμένο «Φωσφορικό Σίδηρο» στην ομοιοπαθητική πρακτική, ώστε να έχω κρατήσει την απλή ονομασία «Ferrum Phosphoricum» για αυτή την παρασκευή ως λιγότερο πιθανό να προκαλέσει σύγχυση. Το συνηθισμένο φωσφορικό, το οποίο έχει αποδειχθεί ξεχωριστά, θα το περιγράψω στη συνέχεια ως Ferrum Phosphoricum Hydricum. Η κύρια γνώση μας για το Fer. Phos. προέρχεται από το έργο του Schüssler και την κλινική εμπειρία εκείνων που το έχουν χρησιμοποιήσει σύμφωνα με τις ενδείξεις του. Έχει όμως επίσης αποδειχθεί υπό τον Dr. John L. Moffat (C. D. P.). Στη θεραπεία του Schüssler το Fer. Phos. καταλαμβάνει τη θέση που καταλαμβάνουν το Acon., το Bell., το Gels., το Verat. viride, η Arnica και άλλα φάρμακα που αντιστοιχούν σε διαταραγμένες καταστάσεις της κυκλοφορίας, σε ερεθισμό και σε χαλάρωση του ιστού. «Ανερεθιστότητα των ινών χωρίς πόνο» είναι το κλειδί του Cooper, όπως φανερώνεται στην ημερήσια ενούρηση. Διατηρεί επίσης τα κύρια χαρακτηριστικά των άλλων παρασκευών Σιδήρου: αναιμία, αιμορραγίες και διαταραχές των φλεβών. Φλεγμονή, σκλήρυνση και διόγκωση των αιμοφόρων αγγείων· μεγάλη σωματική και πνευματική καταπόνηση· απροθυμία για σωματική άσκηση· νευρικότητα, εξάντληση, ρευματική παράλυση. Οξείες φλεγμονώδεις ρευματισμοί. Ο δεξιός ώμος επηρεάζεται όπως στο Fer. mur. Η δεξιά πλευρά του Fe. p. είναι τόσο έντονη όσο των άλλων παρασκευών Ferrum. Οι Nimier και Parenteau έχουν θεραπεύσει αρκετές περιπτώσεις δεξιά υπεροφθαλμικής νευραλγίας με πρωινή επιδείνωση με Fe. p. 6x. Η πρωινή επιδείνωση φαίνεται να είναι η διακριτική ένδειξη. Ο Nash λέει ότι οι αιμορραγίες είναι φωτεινά κόκκινες, αλλά εμφανίζονται όχι στα πλήρη άτομα του Acon., αλλά μάλλον σε ωχρά, αναιμικά άτομα επιρρεπή σε αιφνίδιες τοπικές συμφόρησεις. Ο Cooper θεράπευσε με Fe. p. μια περίπτωση φθίσης σε ασθενή «του τύπου με διαφανές δέρμα, με την αιμοσφαιρίνη να λάμπει μέσα από αυτό». Η δική του περιγραφή του Schüssler για το Fer. phos., λημμένη από την τελική έκδοση του έργου του, μεταφρασμένη από τον L. H. Tafel, είναι η εξής: «Ο σίδηρος και τα άλατά του κατέχουν την ιδιότητα να έλκουν το οξυγόνο. Ο σίδηρος που περιέχεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια προσλαμβάνει το εισπνεόμενο οξυγόνο, τροφοδοτώντας με αυτό όλους τους ιστούς του οργανισμού. Το sulphur που περιέχεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια και σε άλλα κύτταρα, υπό μορφή θειικού καλίου, βοηθά στη μεταφορά του οξυγόνου σε όλα τα κύτταρα που περιέχουν σίδηρο και το θειικό κάλιο. [1] Όταν τα μόρια του σιδήρου που περιέχονται στα μυϊκά κύτταρα έχουν υποστεί διαταραχή της κινήσεώς τους από κάποια ξένη ερεθισμό, τότε τα προσβεβλημένα κύτταρα χαλαρώνουν. Αν αυτή η προσβολή λάβει χώρα στις δακτυλιοειδείς ίνες των αιμοφόρων αγγείων, αυτά διαστέλλονται· και ως συνέπεια το αίμα που περιέχεται σε αυτά αυξάνεται. Μια τέτοια κατάσταση λέγεται υπεραιμία από ερεθισμό· μια τέτοια υπεραιμία αποτελεί το πρώτο στάδιο της φλεγμονής. Όταν όμως τα προσβεβλημένα κύτταρα έχουν επανέλθει στην φυσιολογική κατάσταση από τη θεραπευτική δράση του σιδήρου (Φωσφορικός Σίδηρος), τότε τα κύτταρα είναι σε θέση να απορρίψουν τα αιτιολογικά αίτια αυτής της υπεραιμίας, τα οποία παραλαμβάνονται στη συνέχεια από τους λεμφικούς αγωγούς ώστε να αποβληθούν από τον οργανισμό. [2] Όταν τα μυϊκά κύτταρα των εντερικών λάχνων έχουν χάσει μόρια σιδήρου, τότε οι λάχνοι καθίστανται ανίκανοι να επιτελέσουν τις λειτουργίες τους: επέρχεται διάρροια. [3] Όταν τα μυϊκά κύτταρα των εντερικών τοιχωμάτων έχουν χάσει μόρια σιδήρου, τότε η περισταλτική κίνηση του εντερικού σωλήνα επιβραδύνεται, με αποτέλεσμα μια αδράνεια ως προς την απομάκρυνση των κοπράνων.» Από τα παραπάνω ο Schüssler συνάγει τις ακόλουθες ενδείξεις για τον Σίδηρο: «Όταν τα μυϊκά κύτταρα που έχουν χαλαρώσει από απώλεια σιδήρου λάβουν μια αντιστάθμιση της απώλειάς τους, αποκαθίσταται η φυσιολογική τάση σχέση· οι δακτυλιοειδείς ίνες των αιμοφόρων αγγείων συντομεύονται στο ορθό τους μέτρο, η χωρητικότητα των αγγείων αυτών γίνεται πάλι φυσιολογική, και η υπεραιμία εξαφανίζεται, και ως συνέπεια ο φλεγμονώδης πυρετός παύει. Ο σίδηρος θα θεραπεύσει: