1. Σκροφουλώδη άτομα, λευκοφλεγματικά, αδρανή, αργά· οργανισμοί που έχει βλάψει ο υδράργυρος (πρώτο φάρμακο). 2. Έντονη ψυχική και σωματική υπερευαισθησία· οι μικροπράγματα τον εκνευρίζουν· δυσανεξία στον πόνο, στην αφή ακόμη και σε ρεύμα αέρα. 3. Γενική οξύτητα και δυσοσμία όλων των εκκρίσεων, ιδίως στα παιδιά. 4. Άφθονη και εύκολη εφίδρωση, ιδίως στον θώρακα· ημέρα και νύχτα χωρίς ανακούφιση. 5. Σφιγκτικές και σουβλιές πόνοι· αίσθηση σπασμένου ξύλου ιδίως στον λαιμό. 6. Εξηθρωματικές καταστάσεις όταν το πύον πρόκειται να σχηματιστεί ή έχει σχηματιστεί· επιταχύνει τον εξηθρωματισμό (χαμηλές δυναμοποιήσεις)· σταφυλοκοκκικές λοιμώξεις (Silica - στρεπτοκοκκικές)· ανθυγιεινό δέρμα, κάθε τραύμα εξηθρώνεται· έλκη με δύσοσμη έκκριμα, αιμορραγούν εύκολα, εξαιρετικά ευαίσθητα. 7. Αναπνευστικά προβλήματα, ιδίως από έκθεση σε ξηρό, κρύο αέρα· κρουπώδεις καταστάσεις με μεγάλη βραχνάδα, σφυριχτή αναπνοή, σκληρό βήχα «σαν γάβγισμα», ή όταν ο βήχας γίνεται υγρός και συριγμός· βήχας επιδ. με την αποκάλυψη οποιουδήποτε μέρους του σώματος. 8. Ατονικές πεπτικές διαταραχές· επιθυμία για ξύδι και όξινα, καυτερά πράγματα και λίπος. 9. Ατονική κατάσταση ορθού και κύστης· (α) δύσκολη αφόδευση, πηλοειδή κόπρανα· (β) δύσκολη ούρηση, αργή, χωρίς δύναμη, τα ούρα πέφτουν κάθετα· η κύστη δεν αδειάζει ποτέ πλήρως. 10. Ο ασθενής ριγεί, επιδ. από το παραμικρό ρεύμα αέρα, βελτ. με ήπιο υγρό καιρό (Caust. Nux v.)· επιδ. νύχτα. Σημείωση. Συχνά ενδείκνυται σε αργές, χρόνιες καταστάσεις καθώς και σε οξέα στάδια, ιδίως όταν τα συμπτώματα δεν δείχνουν κανένα σημάδι βελτίωσης.