Οι επιδράσεις του αστακού σε ορισμένα άτομα και υπό ορισμένες συνθήκες είναι γνωστές. Για να μελετήσει διεξοδικά την επίδραση, ο A. M. Cushing υιοθέτησε την ευτυχισμένη ιδέα να αποδείξει το ειδικό δηλητήριο του αστακού, και το αποτέλεσμα υπήρξε μια πολύτιμη προσθήκη στη θεραπευτική μας φαρυγγαλία (H. R., iii. 98). Το Homarus είναι ένα μέσο μεγάλης δραστηριότητας, όπως θα δείξει η παρακάτω λίστα συμπτωμάτων. Έχουν αναφερθεί άτομα που πέθαναν μετά από κατανάλωση αστακού και στη συνέχεια πόσιμου γάλακτος. Ο Cushing έβαλε λίγο από το δηλητήριο σε ζεστό γάλα, και σε δέκα λεπτά είχε γίνει σκληρή μάζα. Η παποΐδη το διέλυσε σύντομα, αλλά η πεψίνη χρειάστηκε πολύ περισσότερο χρόνο. Ο Cushing διαπίστωσε ότι το γάλα επιδείνωνε τα συμπτώματά του κατά τη διάρκεια της απόδειξης. Το «< από γάλα» πρέπει να είναι μια ισχυρή ένδειξη για τη χρήση του. Τα πιο εμφανή συμπτώματα της απόδειξης ήταν: Πονόλαιμος, αρκετά έντονος, με αίσθηση ξηρότητας, με μεγάλη φλεγμονή και μεγάλα αιμοφόρα αγγεία, και με κοκκώδη εμφάνιση· κεφαλαλγίες· διαταραγμένη πέψη· πόνοι στην πλάτη· σεξουαλική διέγερση· διαταραγμένος ύπνος. Ιδού ένα ιδιάζον σύμπτωμα που δεν σπάνια συναντάται σε δυσπεπτικούς: «Στις 3 μ.μ. έφαγα ένα απλό δείπνο, και στις 7 ήπια λίγο γάλα· στις 12 (μεσάνυχτα), μετά από λίγα λεπτά ύπνου ξύπνησα με βιαστική επιθυμία για κένωση, και ανακουφίστηκα με την αποβολή μεγάλης ποσότητας αερίων. Μετά από πολλή προσπάθεια πέρασα ένα μεγάλο, μακρύ, κολλώδες κόπρανο.» Για ασθενείς που ξυπνούν τη νύχτα από την ανάγκη να αποβάλλουν αέρια, το Hom. πρέπει να είναι το φάρμακο. Οι πόνοι ήταν οξείς και αιφνίδιοι, αναγκάζοντάς τον να καθίσει. Μια περίεργη αίσθηση ήταν: «Ένιωθε σαν να μην μπορούσε να κινηθεί· με την κίνηση κανένας πόνος· ένιωθε καλύτερα με την κίνηση.» Με βάση αυτή την ένδειξη, μαζί με άλλες, ο Cushing θεράπευσε μια περίπτωση με Hom. 4x. Η ασθενής είχε κεφαλαλγία, πονόλαιμο, απώλεια όρεξης, και όταν ξυπνούσε το πρωί ένιωθε σαν να μην μπορούσε καθόλου να κινηθεί. Με τη χορήγηση Hom. υπήρξε ταχεία αποκατάσταση της έντονης όρεξης, τόσο για την τροφή όσο και για την εργασία, και απώλεια της κεφαλαλγίας και του πονόλαιμου. Μια άλλη θεραπευμένη περίπτωση είχε τα εξής συμπτώματα: «Καμία όρεξη· δυσφορία στο στομάχι· ανήσυχος ύπνος· πολύ κουρασμένος το πρωί.» Μια περίπτωση συχνών «χολικών κρίσεων» θεραπεύτηκε επίσης σε έναν άνδρα που είχε λάβει Nux και Dioscorea με μόνο προσωρινή ανακούφιση. Τα συμπτώματα γενικά είναι < μετά τον ύπνο· το πρωί με το ξύπνημα· τη νύχτα· με τη λήψη βαθιάς εισπνοής· από το πόσιμο γάλακτος. > Με την κίνηση· με την αποβολή αερίων· μετά το φαγητό· από την εισπνοή κρύου αέρα. Ο L. H. Hallock αναφέρει (Med. Adv., xxii. 311) μια προσωπική εμπειρία. Μια ώρα μετά την κατανάλωση μιας μικρής ποσότητας σαλάτας αστακού, ξεκίνησε γενικευμένος κνησμός, χειρότερα στα κάτω άκρα, ιδίως στις γάμπες. Ο κνησμός είχε δαγκωτικό, καυτικό χαρακτήρα, όχι > με το τρίψιμο ή το ξύσιμο, σχεδόν αφόρητος. Διήρκεσε δύο ώρες παρά το λούσιμο με ζεστό και κρύο νερό, γλυκό και αλμυρό. Μόλις υποχώρησε ο κνησμός, τα χείλη, η μύτη, τα μάτια άρχισαν να πρήζονται, ώσπου τα μάτια έκλεισαν και τα χείλη σχεδόν πλήρως αναποδογύρισαν. Ο λαιμός πρησμένος και οιδηματώδης, ώστε ήταν σχεδόν αδύνατο να αναπνεύσει· αφθονία σιελόρροιας. Οκτώ ώρες μετά το γεύμα είχε την εμφάνιση σοβαρής και παρατεταμένης μέθης. Σε είκοσι τέσσερις ώρες ήταν όπως πάντα καλά. Αργότερα είχε μια παρόμοια εμπειρία μετά από κατανάλωση αστακού.