Ο γαλακτώδης χυμός (που ονομάζεται Assacu από τους Βραζιλιάνους) του Hura είναι εξίσου ισχυρός με αυτόν των πιο γνωστών Ευφορβίων. Μια περίπτωση λέπρας που αναφέρθηκε ότι θεραπεύτηκε με το Assacu οδήγησε σε εκτεταμένη χρήση του σε αυτή την ασθένεια, αν και, όπως λέει ο Mure (που το απέδειξε), χωρίς να θεραπεύσει κάποιαν άλλη. Δύο από τους αποδεικτές του είχαν προσβληθεί από λέπρα, αλλά με ομοιοπαθητική θεραπεία φάνηκε να έγιναν καλά. Ο ένας από αυτούς κατά τη διάρκεια της απόδειξης είχε συμπτώματα συμπίεσης του νωτιαίου μυελού με πολύ μεγάλη οδύνη. Όλοι οι αποδεκτές είχαν συμπτώματα νευρικής διέγερσης, τικ και ευερεθιστότητας. Ο γαστροεντερικός ερεθισμός των άλλων Ευφορβίων ήταν εμφανής στις αποδείξεις. Η κλινική εμπειρία χρειάζεται για να αναδειχθούν τα χαρακτηριστικά. Ο Farrington δίνει αυτές τις ενδείξεις: Φυσαλίδες τόσο τεταμένες ώστε όταν τρυπηθούν εκτοξεύουν το περιεχόμενό τους· αίσθηση σπασμένου ξύλου κάτω από τα νύχια των αντίχειρων. Οι εκβλαστήσεις του Hura, λέει, προτιμούν το δέρμα που καλύπτει προεξάροντα μέρη των οστών, ή τα ζυγοματικά. Το συγκρίνει με την Cantharis. Οι αποδείξεις του Mure έγιναν με μεμονωμένες δόσεις της 5ης αραίωσης.