Η φυσιολογική δράση αυτού του φαρμάκου δεν έχει προσδιοριστεί πλήρως, ωστόσο είναι πολύ πιθανό ότι η κύρια δράση του είναι επί του νευρικού συστήματος, επηρεάζοντας πιο έντονα εκείνα τα τμήματα του νωτιαίου μυελού που δέχονται και μεταδίδουν αντανακλαστικές ώσεις, προκαλώντας μειωμένη αντανακλαστική διεγερσιμότητα των νευρικών κέντρων. Στη συνέχεια δρα επί των περιφερικών άκρων των κινητικών νεύρων, προκαλώντας παράλυση, και τελικά επηρεάζει τον εγκέφαλο, προκαλώντας διασταλμένες κόρες, τοξίκωση, αδυναμία του νου, ψευδαισθήσεις κ.λπ. Η καρδιά παραλύεται άμεσα υπό την επίδρασή του, ενώ μέσω σπασμών του αγγειοκινητικού συστήματος προκαλεί συστολή των αιμοφόρων αγγείων, ακολουθούμενη από διάσταση. Έτσι προκαλεί πρωτογενώς καταπιεσμένη κυκλοφορία στο κρανίο και σε όλο το σώμα, μειώνοντας την παροχή αίματος και προκαλώντας έτσι, σε συνδυασμό με τη δράση επί του νευρικού συστήματος, λειτουργική παράλυση σχεδόν όλων των οργάνων και ιστών του σώματος. Η επακόλουθη διάσταση προκαλεί δευτερογενώς υπεραιμία, διεγείροντας τα καταπιεσμένα νευρικά κέντρα σε νοσογόνα αυξημένη δράση, τόσο αισθητήρια όσο και κινητική, δίνοντας αφορμή σε υπεραισθησία και σπασμούς, γινόμενο έτσι, σύμφωνα με τον Dr. Hale , «ομοιοπαθητικό σε όλες τις νοσογόνες καταστάσεις και συμπτώματα όπου βρέθηκε χρήσιμο από την αλλοπαθητική σχολή». Επί του δέρματος η δράση είναι αρκετά χαρακτηριστική. Πέρα από την περιφερική αναισθησία που προαναφέρθηκε, προκαλεί ακμοειδή εξανθήματα, ιδίως στο πρόσωπο, τον αυχένα και τους ώμους, μικρά φλύκταινες, θηλές, πυώδη φλύκταινες και διαβρωτικά έλκη. Χαρακτηριστικά συμπτώματα.